Zapytaj lekarza

7 3 6 , 9 7 4

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Coś we mnie krzyczy: Pomocy!

Mam 36 lat. Nie chce mi się żyć, bo wydaje mi się, że jestem nikomu niepotrzebna. Gdy przebąkuję coś mężowi, on stwierdza, że to mój problem lub że to z dobrobytu. Mam 2 dzieci. Rano wstaję, bo muszę wyprawić je do szkoły, nie potrafię się śmiać, cieszyć z niczego, czuję się nikim. Gdybym mogła, zamknęłabym się sama w domu i z nikim nie rozmawiała. To trwa może już 2 lata lub dłużej. Tak naprawdę nie pamiętam, kiedy się zaczęło. Czuję się samotna. Coś we mnie krzyczy: Pomóż!, ale nie ma nikogo przy mnie. Gdyby nie rodzice, najchętniej pożegnałabym się z tym światem, ale oni nie przeżyją pogrzebu drugiego dziecka.

36 LAT ponad rok temu

Agresja u dzieci autystycznych

Autyzm to dziecięce zaburzenie rozwojowe. Częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Sprawdź, co jeszcze warto wiedzieć na temat autyzmu. Obejrzyj film i dowiedz się więcej o agresji u dzieci autystycznych.

Opisane objawy w dużym stopniu mogą odpowiadać zaburzeniom o typie depresji. Dość niepokojące są opisane myśli rezygnacyjne, rozważania o śmierci. Również brak wsparcia ze strony bliskich osób stanowi dodatkowe obciążenie. Proponuję wizytę u psychiatry w celu dokładnego rozeznania problemu i wdrożenia ewentualnego leczenia.

Psychiatra na Oddziale Psychiatrii w Szpitalu Bielańskim i w Ośrodku Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA w Warszawie.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty
Ważne tematy