Zapytaj lekarza

1 , 0 3 0 , 4 8 1

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Jak się odkochać?

Może zacznę od tego, że z powodu alkoholizmu w moim domu (oboje rodzice piją) całe życie było mi ciężko nawiązywać kontakty z ludźmi. Nie okazywałam uczuć i takowe nie liczyły się skierowane w moją stronę. Poznałam chłopaka w te wakacje. Między Bogiem a prawdą - nie wierzę w tzw. miłość od pierwszego wejrzenia, ale odnoszę wrażenie, że właśnie coś takiego mnie spotkało. Po prostu jedno spojrzenie, a ja byłam już w skowronkach. Rozwijaliśmy naszą znajomość, nigdy się tak nie czułam. Pozytywna energia, wszystko wypada z rąk, nikt się nie liczy. Nagle mój opór przed mężczyznami zniknął. Potrafiłam spać po 3 godziny, tylko po to, aby z nim porozmawiać. W każdym razie on wyjeżdżał na studia. Wiedział o tym, że niedługo go nie będzie, ale nakręcaliśmy się nadal. Jednak po koniec wakacji zaczął zachowywać się inaczej. Nie rozmawiał ze mną, jego wypowiedzi stawały się coraz mniej treściwe, pozbawione tej wcześniejszej energii. Kiedy spotkaliśmy się ostatniego dnia przed wyjazdem, oświadczył mi, że on nie widzi powodzenia tego "związku", że w to nie wierzy. Załamałam się. Powiem otwarcie, wpadłam w depresję. Ogólnie nie odzywał się do mnie w ogóle od tamtego czasu (jedyny nasz kontakt, to jego odpowiedzi na moje pytania, nie nazwałabym tego rozmową). Czy ja mogę uwierzyć, że on się mną nie zabawił? Poza tym, co zrobić, aby się odkochać? Mijają 3 miesiące, a ja nadal płaczę w poduszkę. Tęsknię za nim, nie mieści mi się w głowie, że to mogła być tylko gra.
KOBIETA ponad rok temu

Rodzeństwo dzieci autystycznych

Autyzm to dziecięce zaburzenie rozwojowe. Częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Co jeszcze warto wiedzieć na temat autyzmu? Obejrzyj film i dowiedz się więcej o rodzeństwie dzieci autystycznych.

Witaj!

Na złamane serce, jedynym słusznym lekarstwem jest czas. W zapomnieniu pomaga również zaangażowanie się w uprawianie sportu, rozwijanie swojego hobby... wszystko, co angażuje naszą uwagę, a tym samym zmniejsza ilość wolnego czasu, który poświęcamy na rozpamiętywanie straty.

Wiem, że jest Ci trudno, tym bardziej, że jesteś dodatkowo obciążona faktem wychowywania się w rodzinie alkoholowej. Sugerowałabym, abyś rozważyła możliwość przyłączenia się do grupy wsparcia dla DDA lub poszukała wsparcia u psychoterapeuty. Doświadczenie dorastania w rodzinie z problemami alkoholowymi kładzie się cieniem na całe nasze przyszłe życie, dlatego warto jest powalczyć o siebie i o swoje szczęście.

Ze względu na powyższe, szczerze namawiam Cię do skontaktowania się z psychoterapeutą lub ośrodkiem/fundacją specjalizującą się w pomocy DDA.

Pozdrawiam.

Psycholog, seksuolog oraz mediator i negocjator.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Strefa Kobiety
Ważne tematy