Jak zwalczyć nieśmiałość u dziecka?

Córka rok i siedem miesięcy nieśmiała na ulicy gdy ktoś obcy do niej podejdzie płacze bardzo z domownikami też nie chcę zostawać toleruje najbardziej tylko mnie "mamę" nie.pozwala zrobić domowych czynności cały czas chce być na rękach lub żeby sie z nią bawić a gdy na chwilę zniknie jej z oczu zostawię np z tatą płacze niemiłosiernie z dziećmi Też nie chcę się bawić stoi obok mnie i trzyma się za ręke co dalej robić???? Tłumacze corce zachęcam do zabawy ale bez rezultatów proszę o radę
KOBIETA, 34 LAT ponad rok temu
Mgr Irena Mielnik - Madej
Mgr Irena Mielnik - Madej Psychologia, Kraków
97 poziom zaufania

Dzień Dobry Pani,

Pani Córeczka potrzebuje Pani oznak i słów wsparcia, bezpieczeństwa i cierpliwej zachęty.
Kluczową zasadą w pracy z nieśmiałością u dziecka jest zasada akceptacji, a nie zasada "na siłę".

Zachęcam Panią nadal do stwarzania bezpiecznej przestrzeni, cierpliwego i delikatnego pokazywania możliwości doświadczania kontaktu z innymi dziećmi.

Nowe sytuacje są konieczne do optymalnego rozwoju.

Proszę nie "walczyć" i dać jeszcze chwilę czasu sobie i Córeczce...

Zawsze może Pani poszukać porady u pediatry i psychologa dziecięcego.

Z przesłaniem tylko pomyślności i radości,
Irena Mielnik-Madej
aneris@op.pl

Mgr Anna Szyda
Mgr Anna Szyda Psychologia, Bełchatów
56 poziom zaufania

Witam
Proponuję zgłosić sie z dzieckiem do psychologa dzieciecego ,aby zdiagnozować przyczyny opisanych zachowań i podjąć określone działania terapeutyczne.
Pozdrawiam
Anna Szyda

mgr Magdalena Rachubińska
mgr Magdalena Rachubińska Psychologia, Łódź
60 poziom zaufania

Witam,

Córeczka jest jeszcze malutka - rok i 7 miesięcy. W tym czasie mama jest dla dziecka głównym źródłem poczucia bezpieczeństwa. Dziecko w taki sposób reaguje, gdy brakuje mu dostatecznej uwagi. Proszę być blisko córki i wspierać ją. Przede wszystkim ważne jest, by bezwarunkowo dawać dziecku akceptację. Jeżeli zachowania takie będą się długo utrzymywać - można skonsultować się z psychologiem dziecięcym, lecz nie uważam by było to konieczne w tym momencie. Teraz ważne jest zaakceptowanie reakcji córki i obserwowanie ewentualnej kontynuacji takiego zachowania.

Pozdrawiam serdecznie,
Magdalena Rachubińska
PSYCHOLOG, PSYCHOTERAPEUTA

redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty