Zaburzenia lękowe z atakami paniki - czy można się z nich całkowicie wyleczyć?

Witam! Byłam u psychiatry w związku z moimi stanami lękowymi i napadami paniki. Pani psychiatra zapisała mi R*** i T*** doraźnie. Powiedziała, że z takich zaburzeń nie wychodzi się już do końca życia. Owszem, są gorsze i lepsze okresy, w zależności od tego, co się w życiu dzieje, można też się wspomagać lekami, ale to zawsze już tam gdzieś zostanie. Najskuteczniejsza jest psychoterapia, w połączeniu z lekami, ale nigdy nie będzie poprawy na 100%. W internecie za to czytam, że zaburzenia są wyleczalne. Jak to jest? Czy faktycznie już nie ma powrotu do stanu przed tymi zaburzeniami? Pozdrawiam, A

KOBIETA ponad rok temu
Lek. Marta Hat
Lek. Marta Hat
69 poziom zaufania

Witam!

Nie można powiedzieć, że zaburzenia są niewyleczalne do końca życia.

Oczywiście w dużej mierze leczenie jest trudne, a podstawą jest długoterminowa psychoterapia, której skuteczności nie można jednoznacznie określić.
Leki przeciwlękowe zwykle nie mogą być stosowane przewlekle (dłużej niż 4 tygodnie), ponieważ mają właściwości uzależniające i powinny być używane jako środki wspomagające, natomiast psychoterapia ma działać przyczynowo.

Na pewno warto korzystać z takiej pomocy, ponieważ w dużej mierze dzięki pracy z psychoterapeutą poprawia się rozumienie siebie oraz przyczyn występowania objawów. Psychoterapia uczy radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, które wcześniej wywoływały lęk.

Nie można powiedzieć, że po przejściu psychoterapii wróci się do stanu poprzedzającego wystąpienie zaburzeń. W trakcie jej trwania będą się dokonywać dynamiczne procesy, które będą wpływać na osobowość.
Zdarza się tak, że czynnik  wywołujący lęki jest możliwy do całkowitego wyeliminowania.

Pozdrawiam serdecznie! 

Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś Psychologia, Gliwice
94 poziom zaufania

Witam,

bardzo ważne jest nastawienie pacjenta/pacjentki do leczenia, proces terapeutyczny wymaga zaangażowania i motywacji do zmiany, przede wszystkim pacjenta/pacjentki.
Lęk jest reakcją pojawiającą się w sytuacji, w wyniku interpretacji przez osobę zagrożenia, wyróżniamy 3 czynniki lęku:
(1) Poznawczy (myśli, wyobrażenia).
(2) Fizjologiczny (doznania w ciele).
(3) Behawioralny (odnosi się do zachowania).
Wszystkie te aspekty wzajemnie na siebie oddziaływają wywołując stany lękowe. Aspekt fizjologiczny jest instynktem samozachowawczym, czyli reakcją organizmu w odpowiedzi na zagrożenie, mobilizuje organizm do walki lub ucieczki, w wyniku pobudzenia układu współczulnego (autonomicznego). Aspekt poznawczy bazuje na myślach, wyobrażeniach o treści negatywnej, występuje pierwotnie w stosunku do emocji i aspekt behawioralny - to są przejawiane zachowania,
Terapia poznawczo-behawioralna pomaga zmieniać przekonania, dzięki którym łatwiej jest radzić sobie z problemami w życiu codziennym. Nurt ten wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych.

Pozdrawiam serdecznie

redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty