Klebsiella pneumoniae jest to otoczkowa bakteria, która charakteryzuje się dużą zjadliwością.W warunkach fizjologicznych można znaleźć ją w jamie ustnej, na skórze oraz w przewodzie pokarmowym. Może być przyczyną tzw. "zakażeń szpitalnych".
Bakteria ta lokalizując się w przewodzie pokarmowych, płucach i w drogach układu moczowego może wywierać działanie chorobotwórcze. W płucach jest przyczyną zapalenia płuc i objawiać się poprzez wykrztuszanie gęstej, podbarwionej krwią plwociny. Jeśli zlokalizowana jest w dogach moczowych może być przyczyną sepsy czyli zakażenia ogólnoustrojowego.
Zakażenie układu moczowego definiuje się jako obecność bakterii powyżej zwieracza pęcherza moczowego. Zakażenie takie może wywoływać dolegliwości takie tak ból przy oddawaniu moczu, częste oddawanie moczu, trudności z utrzymaniem moczu.
Jeżeli stwierdzono Klebsiellę w mianie znamiennym (10 do potęgi 5 jednostek tworzących kolonie (CFU) w 1 ml moczu) to można rozpocząć leczenie. Przy mianie 10 do potęgi 3 rozpoczyna się leczenie przy występowaniu objawów. Leki może zlecić lekarz rodzinny i to on po obejrzeniu wyniku zdecyduje czy leczenie jest konieczne. W przypadku braku objawów nie każde zakażenie należy leczyć. Czasami podawanie antybiotyków jest niepotrzebne i powoduje tylko wzrost antybiotykooporności. Po kilku tygodniach, jeśli infekcję leczono antybiotykami, warto wykonać powiew kontrolny, aby sprawdzić czy bakteria ta nadal znajduje się w moczu. Zakażenia Klebsiellą mają tendencję do wznowy. Bakteria ta może się także przyczyniać do powstania kamieni nerkowych.
