Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Jakie środki zabijają plemniki?

Witam! Ostatnio ze swoją dziewczyną postanowiliśmy przejść krok dalej w pettingu, a wiedząc, że to także odpowiedzialność mam kilka pytań, by zachować odpowiednie środki ostrożności w przypadku gdy po pieszczotach sperma znajdzie się na skórze np. dłoni. Czytałem już w... Witam! Ostatnio ze swoją dziewczyną postanowiliśmy przejść krok dalej w pettingu, a wiedząc, że to także odpowiedzialność mam kilka pytań, by zachować odpowiednie środki ostrożności w przypadku gdy po pieszczotach sperma znajdzie się na skórze np. dłoni. Czytałem już w wielu odpowiedziach jakie muszą zostać spełnione warunki by plemniki przeżyły (37 stopni oraz odpowiednia wilgotność). Mnie interesuje jednak: 1.Czy po umyciu tego miejsca wodą z mydłem plemniki zostaną usunięte? Myć zimną czy ciepłą? 2.Czy to prawda, że alkohol również doskonale sprawdza się w takich sytuacjach i przemycie nim tego miejsca zabije plemniki? A może jest jeszcze jakiś inny lepiej działający środek (np. jakiś detergent czy inna substancja)? 3.Ile mogą przeżyć plemniki na skórze, gdy nie są spełnione warunki zapewniające im przeżywalność? (spotkałem się z informacjami dość rozbieżnymi- od kilku minut do kilku godzin) 4. Czy te środki ostrożności, które podałem usunął plemniki z dłoni dziewczyny na tyle by mogła bez ryzyka dotknąć miejsc intymnych? Za dokładne odpowiedzi na te wszystkie pytania będę bardzo wdzięczny. Pozdrawiam
Redakcja abcZdrowie
Witam! Plemniki zostają usunięte już po przemyciu wodą z mydłem danego miejsca, gdyż mydło (które ma odczyn zasadowy) zniszczy błonę lipidową plemników. Najbezpieczniej, by nie było możliwości dostania się nasienia do dróg rodnych kobiety. Zespół redakcyjny abcZdrowie.pl

Przepuklina brzuszna - jak wygląda zabieg i czy po nim mogę normalnie ćwiczyć?

Lekarz stwierdził u mnie przepuklinę między mięśniem prostym a skośnym brzucha, jakieś kilka centymetrów po lewej stronie mostka, zaraz pod żebrami. Uwielbiam ćwiczyć na siłowni i nie wyobrażam sobie przestać - zwłaszcza, że mam 20 lat. Lekarz powiedział, że mogę...

Lekarz stwierdził u mnie przepuklinę między mięśniem prostym a skośnym brzucha, jakieś kilka centymetrów po lewej stronie mostka, zaraz pod żebrami. Uwielbiam ćwiczyć na siłowni i nie wyobrażam sobie przestać - zwłaszcza, że mam 20 lat. Lekarz powiedział, że mogę stosować pas przeciwprzepuklinowy, ale czy to wystarczy i mogę normalnie ćwiczyć? Jeśli zdecydowałbym się na zabieg, to jak długo potrwałby mój powrót do sportu ?

Redakcja abcZdrowie
Pojawienie się przepukliny brzusznej świadczy, że ma Pan wrodzone osłabienie ściany brzucha. Ćwiczenia na siłowni poprzez powodowanie wzrostu ciśnienia w obrębie jamy brzusznej spowodowały ujawnienie się przepukliny. Operacja polega, tak w skrócie, na wypreparowaniu worka przepuklinowego i usunięciu nadmiaru tkanki...

Pojawienie się przepukliny brzusznej świadczy, że ma Pan wrodzone osłabienie ściany brzucha. Ćwiczenia na siłowni poprzez powodowanie wzrostu ciśnienia w obrębie jamy brzusznej spowodowały ujawnienie się przepukliny. Operacja polega, tak w skrócie, na wypreparowaniu worka przepuklinowego i usunięciu nadmiaru tkanki oraz zamknięciu ubytku w powłokach brzusznych metodą napięciowa lub z użyciem specjalnej siatki. Bliższych informacji może udzielić Panu chirurg po zbadaniu. Po zabiegu, z reguły, przeciwwskazany jest jakikolwiek wysiłek fizyczny przez 6 tyg.

Co mogło spowodować wystąpienie czerwonych krost na penisie?

Dzień dobry! Mam 24 lata. W ostatnich dniach na prąciu zaczęły mi wyskakiwać czerwone krostki. Nie pieką, nie swędzą, ale nigdy wcześniej takich nie miałem. Ostatni stosunek seksualny miałem ponad miesiąc temu. W ostatnim czasie jednak brałem antybiotyk (3 tabletki)...

Dzień dobry! Mam 24 lata. W ostatnich dniach na prąciu zaczęły mi wyskakiwać czerwone krostki. Nie pieką, nie swędzą, ale nigdy wcześniej takich nie miałem. Ostatni stosunek seksualny miałem ponad miesiąc temu. W ostatnim czasie jednak brałem antybiotyk (3 tabletki) przez 3 dni. Bardzo proszę o pomoc. Poniżej zamieszczam zdjęcie. http://img832.imageshack.us/i/zdjcie025b.jpg/

Redakcja abcZdrowie
Witamy! Przedstawione zmiany mogą sugerować infekcję drożdżakową. Zazwyczaj zmianom towarzyszy świąd jednakże nie jest to cecha stała. Antybiotykoterapia może być czynnikiem sprzyjającym tego typu infekcjom. Aby potwierdzić podejrzewaną przyczynę wskazane jest badanie dermatologiczne i ewentualnie badanie mykologiczne. Po ustaleniu przyczyny będzie możliwe wdrożenie odpowiedniego leczenia. Proponuję skonsultować problem z dermatologiem.

Późne dziewictwo

Mam 20 lat, jestem już na drugim roku studiów i jestem jeszcze dziewicą. Od dłuższego czasu pozostaję osobą samotną, właściwie miałam tylko jednego chłopaka. Odczuwam popęd seksualny, podobają mi się mężczyźni, jednak nikt nie jest w stanie zaufać mi na... Mam 20 lat, jestem już na drugim roku studiów i jestem jeszcze dziewicą. Od dłuższego czasu pozostaję osobą samotną, właściwie miałam tylko jednego chłopaka. Odczuwam popęd seksualny, podobają mi się mężczyźni, jednak nikt nie jest w stanie zaufać mi na tyle, sprawić, żebym się otworzyła. Dotychczasowe moje doświadczenia "okołoseksualne" to była szczerość uczuć, oddanie z mojej strony i poczucie błędu, robienia czegoś niewłaściwego ze strony moich partnerów. Trudno mi sobie z tym poradzić, a także z tym, że większość osób w moim wieku, a nawet młodszych, potrafiła przekroczyć tę granicę, pozbyć się zahamowań. Tymczasem nikt nie oswoił mnie z ciałem, z dotykiem. Nie potrafię zgodzić się na przygodny seks, albo romans oddzielony od przywiązania do drugiej osoby. Takie rzeczy są dla ludzi, którzy już swoich zahamowań się pozbyli, albo potrafią oddzielać sferę cielesną od emocjonalnej. To wbrew mnie, nawet nie próbuję. Z jednej strony odczuwam coraz silniej swoje potrzeby fizyczne i emocjonalne, z drugiej - coraz większy lęk przed mężczyznami - co będzie, jeśli wreszcie się otworzę, zaufam, a ktoś mnie zrani? Wykorzysta, zrani, wyśmieje moją sytuację, albo - to jest chyba najgorsze, co mnie spotkało - będzie żałować wspólnie przeżytych chwil? Czuję się wybrakowana, gorsza od innych, niekompletna. Czuję się winna takiemu stanowi rzeczy, tych wszystkich napięć psychicznych, które odczuwam. Często płaczę, nie mogę skupić się na obowiązkach. Masturbacja wywołuje u mnie poczucie upokorzenia, jednak robię to, staram się je odsuwać. Czy wszystko ze mną w porządku, czy naprawdę mam poważny problem ze sobą i z ludźmi? Czy powinnam wreszcie zgłosić się do psychologa lub seksuologa?
Redakcja abcZdrowie
Witam! Wizyta u seksuologa lub psychologa byłaby pomocna. Ma Pani w sobie wiele problemów i obaw. Trudności psychiczne wywołują lęk przed odrzuceniem, ale nie są w stanie zagłuszyć podstawowych ludzkich potrzeb. Odniosłam wrażenie, czytając Pani list, że bardzo potrzebuje Pani...

Witam!

Wizyta u seksuologa lub psychologa byłaby pomocna. Ma Pani w sobie wiele problemów i obaw. Trudności psychiczne wywołują lęk przed odrzuceniem, ale nie są w stanie zagłuszyć podstawowych ludzkich potrzeb. Odniosłam wrażenie, czytając Pani list, że bardzo potrzebuje Pani prawdziwego związku, z pełnią uczuć i przywiązania do drugiej osoby, ale sama Pani zamyka się na takie możliwości. Dlatego warto skorzystać z pomocy specjalisty. Będzie Pani mogła popracować nad swoimi problemami i rozwiązywać je tak, żeby mogła Pani w przyszłości realizować swoje marzenia i zaspokajać potrzeby. Masturbacja jest nadal tematem tabu wśród społeczeństwa i staje się przyczyną często bardzo przykrych emocji i przeżyć.

Jednak jest ona jedną z form zaspokojenia swoich potrzeb wtedy, kiedy nie ma możliwości rozładowania napięcia seksualnego w relacji z drugim człowiekiem. Także na ten temat mogłaby Pani porozmawiać ze specjalistą, ponieważ wewnętrzny konflikt między potrzebami a emocjami może prowadzić w efekcie do powstawania poważnych zaburzeń. Dlatego pomoc psychologa lub seksuologa może pozwolić Pani poradzić sobie z problemami i odnaleźć się w relacjach z innymi ludźmi.

Pozdrawiam

Brak okresu: Czy to normalne?

Otóż mój problem dotyczy spóźniającej się miesiączki po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych. Po odstawieniu tabletek okres przyszedł normalnie (06,01,2011), ale od tamtej pory się nie pojawił niestety. Mało tego, moje samopoczucie znacznie się pogorszyło; boli mnie brzuch, głowa, zwiększył mi się...

Otóż mój problem dotyczy spóźniającej się miesiączki po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych. Po odstawieniu tabletek okres przyszedł normalnie (06,01,2011), ale od tamtej pory się nie pojawił niestety. Mało tego, moje samopoczucie znacznie się pogorszyło; boli mnie brzuch, głowa, zwiększył mi się apetyt, czasem występuje stan podgorączkowy. Objawy wskazujące na ciąże, aczkolwiek wynik testu ciążowego wyszedł ujemny (test był wykonywany dwa tygodnie po terminie w którym miał pojawić się okres). Moje pytanie brzmi czym jest spowodowane opóźnienie krwawienia i czy jest prawdopodobieństwo, że jestem w ciąży.    

Redakcja abcZdrowie
Witamy! Opisane dolegliwości rzeczywiście mogą sugerować ciążę, jednakże mogą także wiązać się z działaniami niepożądanymi związanymi z odstawieniem tabletek antykoncepcyjnych. Proponuję oznaczyć beta-HCG z krwi oraz skonsultować problem z ginekologiem.Badanie ginekologiczne oraz ewentualne badanie USG pozwoli wykluczyć zmiany...

Witamy!

Opisane dolegliwości rzeczywiście mogą sugerować ciążę, jednakże mogą także wiązać się z działaniami niepożądanymi związanymi z odstawieniem tabletek antykoncepcyjnych.
Proponuję oznaczyć beta-HCG z krwi oraz skonsultować problem z ginekologiem.
Badanie ginekologiczne oraz ewentualne badanie USG pozwoli wykluczyć zmiany organiczne, a stężenie beta-HCG we krwi jednoznacznie pozwoli wykluczyć ciążę.
Być może okres ulega opóźnieniu po odstawieniu tabletek i może zaistnieć potrzeba stymulacji luteiną.
Proponuję skonsultować problem z ginekologiem.

Redakcja abcZdrowie.pl
 

Czy opryszczka wargowa u męża jest zagrożeniem dla ciąży?

Witam, mój u mojego męża wystąpiła opryszczka wargowa, jakieś dwa dni temu (po raz pierwszy z życiu), dziś powiększyła się dość dużo, kupiliśmy maść, żeby złagodzić objawy. Razem z mężem planujemy powiększyć rodzinę, tylko właśnie teraz będę mieć dni...

Witam,
mój u mojego męża wystąpiła opryszczka wargowa, jakieś dwa dni temu (po raz pierwszy z życiu), dziś powiększyła się dość dużo, kupiliśmy maść, żeby złagodzić objawy. Razem z mężem planujemy powiększyć rodzinę, tylko właśnie teraz będę mieć dni płodne.
Czy możemy spokojnie starać się o dziecko, uważając, aby nigdzie mąż nie dotykał mnie zarażoną wargą? Czy jest ryzyko, że ten wirus przedostanie się do mojego organizmu poprzez kontakt seksualny (ja nigdy nie miałam opryszczki pod żadną postacią)?
Bardzo proszę o pomoc i poradę, z góry dziękuję!

Redakcja abcZdrowie
Witamy! Opryszczka wargowa jest spowodowana wirusem HSV-1, jest zakażeniem miejscowym, które może ewentualnie przebywać w formie latentnej w zwojach nerwowych. Może zostać przenoszona na zasadzie bezpośredniego kontaktu ze zmianami chorobowymi.Opryszczka narządów płciowych jest najczęściej spowodowana HSV-2, jednakże czasami...

Witamy!

Opryszczka wargowa jest spowodowana wirusem HSV-1, jest zakażeniem miejscowym, które może ewentualnie przebywać w formie latentnej w zwojach nerwowych. Może zostać przenoszona na zasadzie bezpośredniego kontaktu ze zmianami chorobowymi.
Opryszczka narządów płciowych jest najczęściej spowodowana HSV-2, jednakże czasami może zostać spowodowana HSV-1.
Wydaje się, że nie powinno dojść do przeniesienia zakażenia w przypadku unikania kontaktów ze zmianami chorobowymi. Szczególnie należy unikać seksu oralnego. Chociaż prawdopodobieństwo przeniesienia zakażenia może być zminimalizowane maksymalnie, to wydaje się, że optymalnie byłoby poczekać do ustąpienia zmian chorobowych i wówczas rozpocząć starania, aby uniknąć ewentualnego zakażenia dziecka.

Redakcja abcZdrowie.pl

Dotyczy: Ginekologia Ciąża

Operacja żylaków kończyn dolnych - czy mogę uprawiać "nordic walking"?

Mam 35 lat. Dwa miesiące temu przeszłam operację żylaków kończyny dolnej. Obecnie noszę rajstopy uciskowe, czasem noga jeszcze pobolewa, jednak na razie nie widzę większych powodów do niepokoju. Czuję się dosyć dobrze. Mam więc pytanie - czy w takiej sytuacji mogę uprawiać "nordic walking"?
Redakcja abcZdrowie
Witam, dwa miesiące po operacji żylaków kończyn to dobry okres na rozpoczęcie uprawiania jakiegoś niezbyt obciążającego sportu. Dla młodej, poza tym zdrowej osoby ,,nordic walking” na niezbyt długich i nie za trudnych odcinkach to dobry pomysł. Wszystko oczywiście...

Witam, dwa miesiące po operacji żylaków kończyn to dobry okres na rozpoczęcie uprawiania jakiegoś niezbyt obciążającego sportu. Dla młodej, poza tym zdrowej osoby ,,nordic walking” na niezbyt długich i nie za trudnych odcinkach to dobry pomysł. Wszystko oczywiście w granicach rozsądku. Twój organizm sam podpowie Ci, na jak wiele możesz sobie pozwolić. Przez pierwsze dni niech to będzie kilkaset metrów, kilometr, później sama ocenisz swoje możliwości. Oczywiście w razie potrzeby zawsze możesz skontaktować się z lekarzem. Życzę powodzenia i dużo zdrowia.
 

Przepuklina mięśnia brzucha: jak wygląda zabieg operacyjny?

Mam ucisk, dyskomofort jakieś 10 cm po lewej stronie od mostka. Lekarz stwierdził, że to przepuklina, która powstała między mieśniem skośnym a prostym brzucha. Bardzo mnie to zdziwiło, bo mięśnie brzucha ćwiczyłem zawsze bardzo mocno. Uwielbiam ćwiczyć na siłowni... Mam ucisk, dyskomofort jakieś 10 cm po lewej stronie od mostka. Lekarz stwierdził, że to przepuklina, która powstała między mieśniem skośnym a prostym brzucha. Bardzo mnie to zdziwiło, bo mięśnie brzucha ćwiczyłem zawsze bardzo mocno. Uwielbiam ćwiczyć na siłowni i ciężko mi żyć z myślą, że mając 20 lat, musiałbym przestać. Lekarz zaproponował kupienie pasa przeciwprzepuklinowego, ale mam obawy czy to wystarczy? Czy mogę normalnie ćwiczyć? Jeśli zdecydowałbym się na zabieg, to jak długo mam odpuścić treningi?
Redakcja abcZdrowie
Witam, Zdaje się, że nie ma Pan na myśli mostka (bo ten jest elementem klatki piersiowej, a nie brzucha), ale mięsień prosty brzucha. Powstanie przepukliny nie oznacza, że na zawsze musi Pan zapomnieć o sporcie. Aby móc jednak do niego...

Witam,
Zdaje się, że nie ma Pan na myśli mostka (bo ten jest elementem klatki piersiowej, a nie brzucha), ale mięsień prosty brzucha. Powstanie przepukliny nie oznacza, że na zawsze musi Pan zapomnieć o sporcie. Aby móc jednak do niego na poważnie powrócić, trzeba najpierw wyleczyć obecną chorobę. Jedynym zaś sposobem na trwałe wyleczenie przepukliny jest operacja. Chociaż w praktyce często stosuje się pasy przepuklinowe, to trzeba pamiętać o tym, że jest to postępowanie zalecane jedynie na krótki czas albo tym pacjentom, którzy ze względu na liczne przeciwwskazania nie mogą się poddać zabiegowi. Co więcej wykonywanie intensywnych ćwiczeń fizycznych z przepukliną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko jej uwięźnięcia, co wymaga już pilnej interwencji chirurgicznej i jest stanem zagrożenia życia. Jeśli więc nie chce Pan porzucać sportu warto, poddać się operacji. Pobyt w szpitalu trwa najczęściej około 7 dni. Potem stopniowo może Pan wprowadzać ćwiczenia. Trudno dokładnie określić czas na jaki musiałby Pan zaprzestać treningów – o takie rzeczy najlepiej pytać już lekarza prowadzącego, który uwzględni wszystkie indywidualne aspekty Pana problemu. 

Od którego dnia zażywania tabletki zaczynają działać?

Witam, od 7 dni biorę tabletki antykoncepcyjne. Wcześniej nie zażywałam żadnych tabletek tego typu. Zaczęłam je stosować dopiero od 3 dnia okresu, który trwa u mnie 4 dni. Szóstego dnia brania tabletek kochałam się z moim chłopakiem bez innego...

Witam, od 7 dni biorę tabletki antykoncepcyjne. Wcześniej nie zażywałam żadnych tabletek tego typu. Zaczęłam je stosować dopiero od 3 dnia okresu, który trwa u mnie 4 dni. Szóstego dnia brania tabletek kochałam się z moim chłopakiem bez innego zabezpieczenia i stąd moje pytanie. Czy występuje tu ryzyko zajścia w ciążę? Bardzo mnie to stresuje, więc proszę o szybką odpowiedź. Konkretnie chciałabym wiedzieć od którego dnia tak naprawdę te tabletki zaczynają swoje działanie? Bo jedne źródła mówią, że od połowy opakowania a inne, że od pierwszej pigułki - trochę mnie to dezorientuje.

Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Moment rozpoczęcia działania tabletek antykoncepcyjnych zależy od dnia przyjęcia pierwszej tabletki. Stąd też obie usłyszane przez Panią teorie są prawdziwe.  Rozpoczęcie opakowania w pierwszym dniu cyklu, tj pierwszym dniu miesiączki daje 100% skuteczność preparatu już od pierwszego dnia....

Witam serdecznie!

Moment rozpoczęcia działania tabletek antykoncepcyjnych zależy od dnia przyjęcia pierwszej tabletki. Stąd też obie usłyszane przez Panią teorie są prawdziwe. 

Rozpoczęcie opakowania w pierwszym dniu cyklu, tj pierwszym dniu miesiączki daje 100% skuteczność preparatu już od pierwszego dnia. W przypadku przyjęcia pierwszej tabletki między 2 a 5 dniem cyklu takie działanie obserwowane jest dopiero od 7 tabletki. Z tego też względu w przypadku późniejszego rozpoczęcia blistra zaleca się stosowanie dodatkowych metod zabezpieczenia przez 7 dni.

Jeżeli nie zabezpieczyła się Pani w tym czasie, istnieje ryzyko ciąży. Dla jej wykluczenia wskazane jest wykonanie testu ciążowego po 14 dniach od zbliżenia.

Pozdrawiam

Jakie soczewki powinnam nosić?

Witam! Mam skończone 20 lat. Mam od urodzenia krótkowzroczność. Wykryto mi ją, gdy miałam 5 lat. Od tamtego czasu noszę okulary na przemian ze szkłami kontaktowymi. Jestem pod opieką cały czas tego samego lekarza (chodzę prywatnie). W styczniu 2011 byłam...

Witam! Mam skończone 20 lat. Mam od urodzenia krótkowzroczność. Wykryto mi ją, gdy miałam 5 lat. Od tamtego czasu noszę okulary na przemian ze szkłami kontaktowymi. Jestem pod opieką cały czas tego samego lekarza (chodzę prywatnie). W styczniu 2011 byłam na badaniu, tak jak to chodzę co pół roku i moja wada cały czas się pogarsza. Obecnie na dzień dzisiejszy pani doktor przepisała mi okulary -12, -11, soczewki na oba oczka -11. Byłam roztrzęsiona tym, że za każdym razem, gdy jestem u niej, mam coraz to większe szkła. Zapytałam się pani doktor, co w tej sytuacji robić, aby mi pomóc, a ona na to, że muszę mieć skończone 21 lat (wychodzi to za rok). Udałam się na konsultację do innego lekarza, którego polecili mi znajomi, którzy mówią, że jest bardzo dobrym lekarzem. Udałam się tam i Pani doktor zrobiła mi badania, a mianowicie odczytywanie literek. Przy moich soczewkach, gdzie wynosiła u niej odległość 5 metrów od tablicy, tam gdzie ja siedziałam, widziałam tylko zaledwie rząd i to z mrużeniem oczu. Okazało się, że muszę widzieć ostatni rząd na tablicy, bo okulary powinny być dobrane do ostrości widzenia 5 metrów i wyszło na to, że moja wada wynosi -21. Jestem załamana tym, że byłam pod koniec stycznia na badaniach i dostałam soczewki -11, ta Pani mówi do mnie, że powinnam nosić -21, przecież jest to kolosalna różnica. W następnym tygodniu jestem umówiona na badania OCT, gdyż ta Pani doktor mówi, że trzeba zrobić takie badania i szukać pomocy już u jakiś profesorów, którzy i tak nie wiadomo, czy zajmią się tym. Bardzo bym prosiła o opinię jakiegoś lekarza, jakąkolwiek poradę. Proszę, pomóżcie!

Redakcja abcZdrowie
Witam, Wysoka krótkowzroczność ma zwykle charakter progresywny i zatrzymuje się między dwudziestym a trzydziestym rokiem życia. Progresja wady zwykle nie jest liniowa i jest trudna do przewidzenia. Wysoka krótkowzroczność wiąże się także z możliwymi powikłaniami, głównie ze strony siatkówki oka...

Witam,

Wysoka krótkowzroczność ma zwykle charakter progresywny i zatrzymuje się między dwudziestym a trzydziestym rokiem życia. Progresja wady zwykle nie jest liniowa i jest trudna do przewidzenia.
Wysoka krótkowzroczność wiąże się także z możliwymi powikłaniami, głównie ze strony siatkówki oka i z tego względu powinna być pod stałą kontrolą, zwłaszcza w Pani wieku, kiedy wada może jeszcze postępować.
Idealną sytuacją jest bycie pod kontrolą jednego lekarza, jako że on zna przebieg progresji wady i prowadzi na ten temat dokumentację.
Proponuję wrócić do swojej stałej Pani Doktor i opowiedzieć jej o przebiegu wizyty u innego lekarza. Myślę, że to wyjaśni najlepiej wszystkie Pani wątpliwości.
Pozdrawiam

Patronaty