Redakcja abcZdrowie

Witam!

W przypadku pominięcia tabletki w pierwszym tygodniu istnieje ryzyko ciąży związane ze stosunkami odbytymi w tygodniu poprzedzającym pomyłkę. Proszę wykonać test ciążowy lub udać się do lekarza za około 2-3 tygodnie. Przed rozpoczęciem kolejnego opakowania należy wykluczyć ciążę. Ponadto w przypadku pominięcia tabletki w pierwszym tygodniu należy stosować dodatkową formę antykoncepcji (prezerwatywa) przez 7 kolejnych dni po pominięciu.

Pozdrawiam! 

Witam!

W przypadku opóźnienia w zażyciu tabletki w pierwszym tygodniu istnieje ryzyko ciąży związane ze stosunkami odbytymi w tygodniu poprzedzającym pomyłkę. Proszę wykonać test ciążowy  za około 2-3 tygodnie. Przed rozpoczęciem kolejnego opakowania należy wykluczyć ciążę. Ponadto w przypadku pominięcia tabletki w pierwszym tygodniu należy stosować dodatkową formę antykoncepcji (prezerwatywa) przez 7 kolejnych dni po pominięciu.

Pozdrawiam! 

Witam!

Do odstawienia antykoncepcji hormonalnej najczęściej zmusza lekarza wystąpienie działań niepożądanych.
Mogą być to: reakcje nadwrażliwości, nudności, wymioty, krwawienia i plamienia, bóle głowy, zmiany skórne: trądzik, łojotok, nadreaktywność na światło, teleangiektazje, trądzik różowaty, pajączki naczyniowe, rumień wielopostaciowy i guzowaty oraz brunatne przebarwienia. Oczywiście nie we wszystkich tych sytuacjach odstawienie antykoncepcji jest bezwględnie zalecane. Jednak w większości pacjentki same rezygnują.
Do odstawienia antykoncepcji mogą skłonić lekarza złe wyniki układu krzepnięcia, epizody zakrzepowo-zatorowe kończyn lub zatorowość płucna, nasilenie nadciśnienia tętniczego, nieprawidłowe wyniki enzymów wątrobowych itp.
Decyzja o odstawieniu antykoncepcji lub zmianie preparatu podejmowana jest zawsze indywidualnie.

W razie wątpliwości należy zawsze pytać o to ginekologa.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.

Dziękujemy za zadanie pytania.
Zaburzeniami erekcji określa się sytuację kiedy mężczyzna nie jest zdolny do osiągnięcia i / lub utrzymania wzwodu w stopniu wystarczającym do odbycia satysfakcjonującego stosunku.
Zaburzenia erekcji bywają przewlekłe. Przedłużający się problem odbija się na ogólnym zdrowiu pacjenta, a szczególnie jego sferze emocjonalnej.
Przyczyn zaburzeń erekcji jest wiele i wynikają one zarówno z czynników fizycznych, jak i psychicznych.
Przyczyny organiczne, dotyczące ok. 80% przypadków, są związane z
- nieprawidłowościami i uszkodzeniami naczyń i ciał jamistych prącia
- niektórymi zaburzeniami neurologicznymi i hormonalnymi
- chorobami (np. cukrzyca, stwardnienie rozsiane, urazy rdzenia kręgowego, nadciśnienie tętnicze, choroby serca, nerek)
- zabiegami chirurgicznymi na gruczole krokowym
- przyjmowaniem leków (m.in. przeciw nadciśnieniu tętniczemu, przeciwdepresyjnych, uspokajających, diuretyków) oraz narkotyków
- paleniem tytoniu i nadużywaniem alkoholu.
Warto pamiętać, że kłopoty z erekcją mogą towarzyszyć każdej chorobie (nawet przeziębieniu), która przejściowo powoduje u mężczyzny zmęczenie i osłabienie.
Natomiast przyczyny psychogenne wiążą się z ośrodkowym blokowaniem mechanizmów erekcji powstającym bez urazów fizycznych, takimi jak np.:
- lęk przed niezdolnością do odbycia stosunku
- niska samoocena (w odniesieniu do własnej osoby i oceny swojej pracy)
- problemy w istniejącym związku, np. ochłodzenie uczuć, poczucie winy, itp.
- zahamowania w odniesieniu do aktu seksualnego, spowodowane np. poprzednimi złymi doświadczeniami
 lęk przed posiadaniem dzieci lub zarażeniem się chorobą weneryczną.
Obecnie uważa się, że pomiędzy 70 a 80% przypadków zaburzeń erekcji związane jest z innymi schorzeniami np. miażdżycą, cukrzycą, zabiegami chirurgicznymi na gruczole krokowym i lekami. Natomiast zaburzenia o podłożu psychologicznym są bardziej charakterystyczne dla młodszych pacjentów.
Czynniki ryzyka:
- Hormony - Po 40 roku życia obniża się poziom testosteronu, co wiąże się ze zmniejszeniem zainteresowania seksem.
- Rak prostaty i inne schorzenia gruczołu krokowego - Nowotwory i operacje prostaty oraz operacje w obrębie jelita grubego mogą także być przyczyną wystąpienia kłopotów z erekcją.
- Leki - Prawie jedna czwarta przypadków wystąpienia kłopotów ze wzwodem spowodowana jest przez leki, np. leki obniżające ciśnienie (leki moczopędne, beta blokery), leki na chorobę wrzodową żołądka, chemioterapia i większość leków przeciwdepresyjnych. Na szczęście w większości przypadków objawy ustępują po odstawieniu leczenia.
- Urazy - Urazy rdzenia kręgowego i miednicy (złamania) mogą być przyczyną zaburzeń erekcji.
- Palenie papierosów i picie alkoholu - Długoletnie palenie papierosów powoduje zaburzenia przepływu naczyniowego i powstanie miażdżycy. Alkohol w małych ilościach pomaga w osiągnięciu wzwodu, ale w większych go utrudnia.
- Starzenie - Starzenie się organizmu powoduje zaburzenie przepływu krwi przez ciała jamiste prącia. Po osiągnięciu orgazmu znacznie wydłuża się czas potrzebny do osiągnięcia kolejnej erekcji.
- Czynniki psychologiczne - Każdy czynnik stresogenny może być przyczyną poważnych zaburzeń seksualnych. Pobudzenie i depresja stanowią czynniki bezpośrednio związane z zaburzeniami erekcji.
- Inne czynniki - Spośród innych czynników można przykładowo wymienić wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie, utratę pracy czy zbyt małe zarobki.
Jedynie lekarz, po zbadaniu i zebraniu wywiadu jest w stanie prawidłowo ocenić przyczynę problemów i właściwie zlecić ewentualne leczenie.
Zachęcamy do zadawania innych pytań, na które z przyjemnością odpowiemy.

Z wyrazami szacunku,

Zespół redakcyjny abcZdrowie.pl

Witam.

Nie wiem, co konkretnie lekarz miał na myśli, mówiąc, że powinna Pani zacząć nowe opakowanie w pierwszym dniu krwawienia. W zasadzie byłoby to możliwe dopiero w kolejnym cyklu... Lekarze nie rozróżniają plamień od krwawień, które występują w czasie typowym dla miesiączki. Miesiączka to miesiączka, niezależnie od tego jak jest obfita...

Aby działanie antykoncepcyjne było pełne, powinna Pani rozpocząć nowe opakowanie najpóźniej 7 dni po ostatniej tabletce. Rozpoczęła je Pani wcześniej, więc działanie antykoncepcyjne powinno być pełne. Krwawienie powinno stopniowo ustępować, gdyż przyjmuje Pani hormony, które blokują krwawienie (dlatego można przesuwać okres tabletkami).

Oczywiście krwawienia mogą wynikać z innych przyczyn (m.in. nadżerek, mięśniaków, infekcji czy nowotworów). Lekarz powinien Panią zbadać.

Jeśli krwawienie nie ustąpi lub będzie się powtarzać, proponuję kontakt z lekarzem.

Szanowna Pani,

orgazm kobiety niestety nie jest taką prostą sprawą – dużo by trzeba o tym pisać, więcej niż pozwala forma tego listu. Zazwyczaj u kobiet zdolność do odczuwania orgazmu jest wyuczona. Dlatego jego brak wynika głównie z niedoświadczenia kochanków. Najlepiej by było, gdyby zaopatrzyli się Państwo w jakąś książkę na temat seksu – taką, która krok po kroku przybliżyłaby tajniki kobiecego orgazmu. Mogliby Państwo czytać ją wspólnie, co na pewno ożywiłoby Wasze życie seksualne i zachęciłoby do odkrywania nowych pieszczot i pozycji seksualnych. Znajomość własnego ciała jest nieodzowna.

Trzeba także brać pod uwagę czynniki mogące wpływać na odczuwanie orgazmu przez kobiety: genetyczne, hormonalne, psychiczne, ogólny stan zdrowia, a także relacja partnerska.

Kolejną sprawą jest to, że niestety nie wszystkie kobiety mogą osiągać orgazm na drodze pochwowej. Za to większość może osiągać orgazm na drodze stymulacji łechtaczki. Niektóre kobiety pobudzają własnoręcznie swoją łechtaczkę (może to także robić mężczyzna) podczas stosunku – pozycja "na jeźdźca" lub "na łyżeczki" jest do tego idealna.
 

W badaniu uwidoczniono charakterystyczne zmiany dla choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych. Sklerotyzacja to jeden objawów ww. choroby, polegający na destrukcji części warstwy kostnej w miejscu największego obciążenia stawu. Dodatkowo uformowane zostały ostefoity, a więc narośla kostne, które zwykle są przyczyną dolegliwości bólowych. Z przedstawionego opisu rtg stawu biodrowego wynika, że rozpoczął się proces zwyrodnieniowy stawu.

Badania rezonansu magnetycznego odcinka szyjnego i piersiowego kręgosłupa wskazują na występowanie u Pani zmian zwyrodnieniowych, najbardziej nasilonych na poziomie między szóstym a siódmym kręgiem szyjnym, gdzie dochodzi do ucisku na korzenie nerwowe, co może dawać dolegliwości bólowe dotyczące lewej kończyny górnej.

Inne zmiany ogniskowe w rdzeniu kręgowym szyjnym i piersiowym zostały wykluczone. Poza tym, obecność guzków Shmorla w odcinku piersiowym kręgosłupa świadczy o tym, że w wieku młodzieńczym przebyła Pani chorobę Scheuermanna, w której dochodzi do martwicy kości, a następnie do ich zniekształcenia. W rezultacie następują zaburzenie równowagi mięśniowej – niektóre mięśnie ulegają przeciążeniu. W efekcie dochodzi do pogłębienia się fizjologicznej kifozy odcinka piersiowego kręgosłupa i utworzenia się tzw. okrągłych pleców. To wszystko także wiąże się z dolegliwościami bólowymi, a najważniejszą metodą terapii w tej chorobie jest rehabilitacja.

W przypadku zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, postępowanie lecznicze obejmuje leczenie przeciwbólowe, rehabilitację i fizykoterapię oraz ewentualne leczenie operacyjne. Leczenie przeciwbólowe ze względu na fakt, że cierpi Pani na nawracające zapalenie błony śluzowej żołądka, powinno być u Pani ograniczone do minimum.

W przypadku zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa, dopóki występują jedynie objawy bólowe, a nie ma istotnych odchyleń w badaniu neurologicznym (np. niedowładu kończyny górnej), czy widocznego w badaniu obrazowym kręgosłupa ucisku na rdzeń kręgowy, leczeniem pierwszego wyboru pozostaje rehabilitacja i fizykoterapia. Zabieg operacyjny rozważa się w przypadku zaawansowanych zmian w badaniu rezonansu magnetycznego oraz obecności istotnych objawów ubytkowych (jak np. niedowład) w badaniu neurologicznym.