Jeden aspekt Pana dolegliwości to kwestia diagnozy i leczenia. Z tego, co Pan pisze, jest Pan w trakcie diagnozy i czeka na wyniki. Jednocześnie jednak, ponieważ trudno funkcjonować Panu na co dzień z takimi objawami, warto, żeby skorzystał Pan ze wsparcia i pomocy psychologicznej. Dodatkowo niejasność sytuacji, brak diagnozy, może wzbudzać w Panu różne emocje, którymi też warto się zająć, korzystając z pomocy specjalisty.
odpowiedź na portalu niewiele pomoże,polecam konsultacje u DOŚWIADCZONEGO TERAPEUTY.pozdrawiam serdecznie Violetta Ruksza
Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:
- Jak rozpoznać depresję u 19-letniej osoby? – odpowiada Dr Bartosz Piasecki
- Niska samoocena u 31-letniego mężczyzny – odpowiada Mgr Magdalena Golicz
- Nieznacznie podwyższony poziom limfocytów – odpowiada Mgr Violetta Ruksza
- Natrętne myśli i brak humoru – odpowiada Mgr Dorota Babrzymąka
- Jak pomóc bliskiej osobie cierpiącej na nerwicę? – odpowiada Dr n. med. Adrian Kostulski
- Sny na jawie u 22-latki – odpowiada Mgr Jakub Bętkowski
- Brak chęci do nauki i rozwoju u młodego mężczyzny – odpowiada Mgr Zuzanna Starczewska
- Depresja synowej w ciąży – odpowiada Mgr Patrycja Stajer
- Nagła zmiana zachowania u żony po traumie – odpowiada Mgr Magdalena Golicz
- Zapalenie żołądka, silna nerwica i zespół jelita drażliwego – odpowiada Mgr Ewa Czernik
artykuły
Ten jeden raz nie założył kasku. Teraz były kolarz ostrzega wszystkich
Ten wypadek na rowerze wciąż śni mu się po nocach.
Latami walczył z "dwubiegunówką". "Najgorsza rzecz, jaką można sobie zrobić"
Jacek Kurzyca od dziecka zmaga się z chorobą afekt
Na czym polega terapia śmiechem? (WIDEO)
-Witam ponownie, dzień dobry lato WP, teraz por