Menopauza to szczególny okres w życiu kobiety, zarówno pod względem medycznym jak i psychologicznym. Depresyjność może pojawiać się w związku z przekwitaniem. Jest to kryzys, w którym "coś odchodzi", coś kobieta traci. Niemniej jednak, żeby diagnozować depresję lub inne zaburzenia należy wykluczyć czynniki medyczne. W tym wypadku gospodarka hormonalna jest niestabilna i ma to ogromne znaczenie dla nastroju. Leczenie hormonalne powinno być na pierwszym miejscu. Jeśli wyniki są poprawne można zająć się depresją i opisanym wyżej kryzysem. Mam na myśli oczywiście psychoterapię, a nie leczenie farmakologiczne, które prowadzi z założenia do wytłumienia emocjonalnego i zobojętnienia. Jaka to korzyść i dla kogo? Koleżance przyda się ktoś, kto zrozumie, co przeżywa i podtrzyma ją na duchu. Dużo dobrego może dać oczywiście mąż/partner. Jeśli jednak jest zaburzenie depresji proszę zachęcić znajomą do psychoterapii.
Zaburzenia nastroju mogą wynikać ze zmian hormonalnych, istotnych psychologicznie zmian i wahań życiu, a także zaburzeń i chorób somatycznych. Trudno jednoznacznie rozstrzygnąć w tej sytuacji. Ważny byłby także wiek osoby doświadczającej trudności.
Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:
