Redakcja abcZdrowie

Witam,

Z opisu wynika, że wykonano wiele badań i nie znaleziono dotąd przyczyny. Trudno mi ocenić czy wykonano wszystkie niezbędne, nie znając pełnej listy. Objawy są zdecydowanie niepokojące-wskazana jest ogólna ocena przez jednego lekarza- najlepiej Twojego rodzinnego.
Czy na pewno po drodze nie pominięto wykonania jakiś mogących mieć jeszcze znaczenie badań, choćby krwi?

Pozdrawiam
 

Witamy serdecznie.

Zdecydowanie jak najbardziej powinna się Pani skonsultować z lekarzem. Objawy jakie Pani opisała nie wskazują wprawdzie, by ich etiologia była poważna, aczkolwiek warto wykluczyć i poprawić jakość Pani życia poprzez zniesienie objawów.

Po pierwsze powinna skonsultować się Pani z lekarzem pierwszego kontaktu, który zrobi Pani podstawowe badania, takie jak morfologia, elektrolity, OB, glikemia, ekg czy też w razie potrzeby TSH. Fakt, że miała Pani robione badania rok temu nie ma właściwie znaczenia, ponieważ stan Pani zdrowia mógł ulec zmianie. Po wykonaniu badań, w przypadku podejrzeń jakiegoś stanu chorobowego dostanie Pani skierowanie do specjalisty (kardiologa, endokrynologa czy też psychiatry).

Witam,
Konflikty w rodzinie miedzy rodzicami szczególnie dotkliwie ranią ich dzieci. Dziecko, jako najsłabsze ogniwo systemu rodzinnego, jako pierwsze najbardziej boleśnie odczuwa zaburzone relacje w domu.Objawia się to przeważnie zaburzeniami zachowania, depresją, nerwicą.
Właśnie coś takiego Ciebie spotkało i nic dziwnego, że reagujesz  wielkim przygnębieniem i jest Ci z tym ogólnie bardzo źle.
Najlepiej by oczywiście było gdyby rodzice doszli do porozumienia i wszystko by się ustabilizowało. Ale co jeśli się nie pogodzą?
Myślę, że na początek zgłoś się do psychologa, który da Ci wsparcie tak aby było Ci łatwiej. Druga sprawa to taka, że rodzice muszą sobie uświadomić, że ich zachowanie źle wpływa na Twoją psychikę, dostrzec co się Tobą dzieje, że cierpisz.
Z pomocą psychologa możesz namówić np. mamę na wspólna wizytę u psychologa, potem tatę, możecie iść tez wszyscy razem. Rodzice powinni się interesować co dzieje się z ich dziećmi. Psycholog na takiej wspólnej wizycie powinien wyjaśnić rodzicom, że ich kłótnie, konflikty niszczą tak na prawdę całą rodzinę.
Wiele zależy teraz od podejścia i motywacji twoich rodziców.
Powodzenia


 

Witam!

Odczuwanie bólu podczas stosunku może mieć podłoże psychiczne (np. nie czuje się Pani atrakcyjna, jest Pani zestresowana, lub odczuwa lęk właśnie przed bólem) oraz organiczne (np. stany zapalne narządów rodnych, choroby, itp.) Dlatego warto, żeby zgłosiła Pani swój problem lekarzowi ginekologowi. Rozumiem, że jest to dla Pani sprawa wstydliwa, jednak lekarz musi dochować tajemnicy lekarskiej. Dlatego informacje, jakie mu Pani przekaże pozostaną wyłącznie między Panią a lekarzem. Zachęcam również do wizyty u seksuologa i pracy nad sferą emocjonalną. Może Pani nie odczuwać przyjemności z powodu napięcia, lęku przed bólem oraz blokady emocjonalnej. Warto pracować nad tym problemem, by mogła Pani poprawić jakość swojego życia seksualnego. Uważam również, że mąż powinien wiedzieć o tym, że odczuwa Pani ból w trakcie stosunków. Wspólnie będziecie mogli starać się zmieniać Wasze zachowanie podczas stosunku, by czuła się Pani komfortowo i współżycie nie sprawiało Pani bólu. 

Pozdrawiam
 

Witam,

Przedwczesny wytrysk często występuje u mężczyzn młodych, niedoświadczonych.  Przyczyną jest duża emocjonalność, przeżywanie problemów ale też wysoka pobudliwość seksualna charakterystyczna dla młodego wieku.

Napisał Pan, że nie chce zostać jeszcze ojcem i tego się Pan boi. Taki lęk przed ciążą powoduje napięcie i w konsekwencji wczesny wytrysk.

Poza tym jest Pan bardzo pobudliwy seksualnie, co jest naturalne w Pana wieku, stąd szybkie podniecenie i wytrysk.

Myślę, że lęk przed wczesnym wytryskiem może generować dodatkowe napięcie co też się przyczyni do wcześniejszego wytrysku.

Proszę dać sobie czas i prawo do dużej pobudliwości seksualnej. W miarę jak będziecie współżyć regularnie czas osiągnięcia orgazmu podda się mechanizmowi samoregulacji i wszystko się wyrówna. Najważniejsze to zachować spokój.
Proponuje też porozmawiać z partnerką o antykoncepcji aby być spokojnym odnośnie niechcianego ojcostwa.
Gdyby problem się jednak powtarzał i utrudniał życie proponuje wizytę u seksuologa.

Pozdrawiam