Redakcja abcZdrowie

Zgrzytanie zębami, czyli tzw. bruksizm, jest wynikiem przeżywania nadmiernego stresu, nadwrażliwości na stres bądź wad zgryzu. Powinno się go leczyć, ponieważ prowadzi do rozchwiania zębów w szczęce, starcia koron zębowych, zmian zapalnych, a następnie zwyrodnieniowych stawów skroniowo-żuchwowych, może też przyczyniać się do wystąpienia przewlekłych bólów głowy. Proszę zgłosić się do stomatologa, który zaleci szynę odciążającą szczęki i udzieli szczegółowych informacji.

Pozdrawiam

Problem, o którym piszesz dotyczy wielu par. Wydawać by się mogło, że nie można mieć w życiu osoby bliższej niż partner seksualny. A jednak często nie potrafimy powiedzieć osobie, z którą jesteśmy o naszych pragnieniach, fantazjach. Niestety, nie ułatwia tego brak edukacji seksualnej, czy surowe antyseksualne wychowanie. Czasami związane jest to z trudnością w znalezieniu odpowiedniego języka, słowa, które jako pierwsze przychodzą na myśl wydają się zbyt wulgarne, lub zbyt medyczne. Być może pomocne okaże się stworzenie własnych określeń?
Komunikowanie się w obszarze seksualności jest bardzo istotne dla związku, jeśli go brak – często pojawiają się i narastają rozmaite problemy. Jest wiele powodów, dla których warto, żebyście zaczęli rozmawiać, przełamali barierę wstydu, skrępowania, między innymi taki, że dzięki temu Wasz seks miałby szansę stać się bardziej satysfakcjonujący, radośniejszy, lepiej wpasowujący się w potrzeby i preferencje Twoje i partnerki.

U każdej kobiety na pewnym etapie życia może pojawić się zainteresowanie przedstawicielkami tej samej płci. Nie musi to oznaczać zmiany orientacji psychoseksualnej, ani gotowości do nawiązywania relacji homoerotycznych. Homo i heteroseksualizm to dwa bieguny jednego wymiaru. Możemy w uproszczeniu przedstawić go jako linię, na której mieściłoby się siedem punktów. W okolicy punktu pierwszego sytuowałyby się osoby wyłącznie heteroseksualne, czwórka byłaby pozycją osób przejawiających w równym stopniu zainteresowanie przedstawicielami obu płci, punkt siódmy przeznaczony byłby dla osób zdecydowanie homoseksualnych. Tak naprawdę kobiety częściej niż mężczyźni znajdują się gdzieś w okolicach środka skali. Skrajności zdarzają się rzadziej. Wartości pośrednie reprezentują różne nasilenie fantazji, pragnień, zachowań biseksualnych. Wiele kobiet marzy o kontakcie erotycznym z innymi przedstawicielkami swojej płci, ale nie decydują się przenosić tych fantazji w rzeczywiste relacje. Często też odczuwają potrzebę bliskości z inną kobietą, podziwiają jej urok, sposób bycia, jednak nie interpretują tego w kategoriach seksu i pożądania. Pamiętajmy też, że orientacja seksualna, to nie tylko to z kim uprawiamy seks, to całe bogactwo zachowań, emocji, fantazji, a nawet zainteresowań, poziomu samoświadomości, seksualnych i życiowych preferencji, wyborów. Nie warto się śpieszyć, na siłę przyjmować homo czy heteroseksualnej etykietki. Nawet podjęcie stosunków seksualnych z inną dziewczyną nie stanowi wiarygodnego „testu”, nie określa jednoznacznie, że jesteś lesbijką. Może to być przecież epizod, etap młodzieńczych poszukiwań. Jednak dla większości lesbijek pierwsze zbliżenia z kobietą były czymś bardzo cennym, ważnym, doświadczeniem podczas którego czuły, że oto odkrywają jakąś ważną prawdę o nich samych. Jeżeli chcesz zrozumieć swoje potrzeby i określić swoją tożsamość być może pomocne będą rozmowy z seksuologiem? Nie domagaj się jednak natychmiastowej diagnozy. Świadomość siebie samej wyłania się bowiem stopniowo, w miarę dojrzewania, rozwoju osobowości.

Nie, nie jest niezbędna ani obowiązkowa. Ale dla niektórych tak zwana gra wstępna może być  bardzo ważna dla osiągnięcia pełnej satysfakcji ze zbliżenia. Jeżeli dręczy Cię to czy Twojej partnerce odpowiadają podejmowane przez Was formy współżycia, myślę, że warto zdobyć się na szczerą rozmowę na ten temat. Upodobania seksualne, czy wrażliwość poszczególnych stref ciała są różne u poszczególnych kobiet, ale i u mężczyzn, jest to cecha w dużej mierze indywidualna. Dlatego zachęcam Cię do poznawania, odkrywania potrzeb osoby, z którą jesteś. Nie ma jednego przepisu na udane życie seksualne, perfekcję techniczną. Pieszczoty przed zbliżeniem nie są punktem obowiązkowym, najważniejsze jest to co Wam daje satysfakcję. Instrukcji podawanych między innymi w kolorowych pismach nie ma sensu traktować dosłownie, śmiertelnie poważnie, jako zadanie do wykonania, bo często nasze reakcje, preferencje seksualne nie pasują do nich. Kiedyś uważano, że „gra wstępna” jest niezbędna każdej kobiecie, miała  ją podniecić na tyle by stosunek stał się w ogóle możliwy. Jednak nie jest to regułą. Rzeczywiście statystycznie kobiety częściej niż mężczyźni potrzebują dłuższych i bardziej urozmaiconych pieszczot przed stosunkiem. Wiąże się to z uwarunkowaniami fizjologicznymi ale i panującymi przekonaniami, stereotypami, patriarchalną kulturą przypisującą kobiecie bierność i stopniowe, nieśpieszne oddawanie się mężczyźnie. Jednak część kobiet reaguje na pobudzenie seksualne i osiąga orgazm w tym samym tempie co mężczyźni. Przedstawiciele obu płci cenią sobie czasem spontaniczny, szybki seks. Z kolei dla innych czułe pieszczoty czy pocałunki są równie ważne jak sam stosunek, a dla części nawet bardziej. Nie zapominajmy także o tym, że na to co się dzieje w łóżku wpływają nie tylko pieszczoty na chwile przed zbliżeniem, ale także to jak siebie odnosimy każdego dnia, czy zabiegamy o to by być atrakcyjnym dla partnera. 

Szanowna Pani,

na podstawie przedstawionych wyników nie można stwierdzić zakażenia Helicobacter pylori, ani wirusem cytomegalii. Pani wyniki są prawidłowe. W rozmazie białych ciałek krwi jest niewielkie przesunięcie w stronę limfocytów, co może sugerować obecność infekcji wirusowej, np. cytomegalii. Aby to stwierdzić, należy oznaczyć przeciwciała IgM, które są wykładnikiem świeżej infekcji (przeciwciała IgG mogą utrzymywać się w wysokim mianie przez całe życie po przebyciu infekcji).

H. pylori wykrywa się najczęściej testem ureazowym podczas gastroskopii lub testami serologicznymi z krwi.

Pozdrawiam.

Witam!

Być może warto skonsultować się jeszcze z jakimś innym specjalistą od leczenia niepłodności...  Czy na pewno byli Państwo dokładnie przebadani? Czy znaleziono przyczynę nieregularnych miesiączek? Schorzenia, wywołujące nieregularne krwawienia miesiączkowe, mogą być także przyczyną niepłodności.

Jeśli wykonali Państwo szereg badań i wyniki nie odbiegały od normy, to może być też tak, że przyczyną niepowodzeń w zajściu w ciążę są czyniki psychologiczne... Wbrew pozorom ich rola może być kolosalna! Być może warto udać się na wizytę u psychologa?

Pozdrawiam!