Brak radości z życia i tworzenia czarnych scenariuszy dotyczących przyszłości
mam 23lata,kochającą rodzinę,chłopaka,solidną pracę,b.dobre stopnie-nie potrafię jednak tym się cieszyć,ciągle się obwiniam,katuję się czarnymi scenariuszami,jeszcze 6 mies temu kaleczyłam się.Nie ma dnia,kiedy nie płaczę-leżę i ksztuszę się łzami.Czuję się bezużyteczną kukłą,wrakiem człowieka.Uważam,że radość, osiągane sukcesy są dla mnie zakazane.Witam dni bez entuzjazmu,unikam kontaktu z ludźmi,potrzebuję wyciszenia.wtedy dręczę się celowo myślami,by zmiażdżyć siebie psychicznie.co mi dolega?
