Mam zaburzenia wzwodu. Co powinienem zrobić?

Mam 52 lata i jak dotąd udane życie seksualne, ale około rok temu, po jakimś niepowodzeniu w łóżku zaczął się problem. Kiedy czekałem na przyjście żony wszystko było w porządku, wystarczy, że pomyślę i po 10 minutach jestem gotowy do stosunku, ale po jej przyjściu po jakimś czasie wszystko się kończy. Byłem u seksuologa, po badaniach przez niego zleconych - testosteron - 1263 (marzec), 1140 (czerwiec), 1087 ( wrzesień) - prolaktyna - 5,41 - ALT - 22,4 - AST - 23,8 - FSH - 1,66 - kreatynina - 1,16 - LH 1,09 - beta HCG - <1 - brałem przez około 6 miesięcy v*** i p***. Byłem również u endokrynologa (część wyników powyższych jest z jego zlecenia) po wszelkich badaniach orzekł, że ponieważ nic innego mi się nie dzieje, a poziom testosteronu spada to nie należy nic robić. Nadmieniam, że prowadzę aktywny tryb życia (biegam ok 5 - 6 km trzy cztery razy w tyg) i nie cierpię na żadne schorzenia i inne choroby, czułem się zawsze dobrze. Biorę doraźnie c*** lub c*** i to pomaga, ale nie zawsze, a poza tym często gdy nie wezmę również jest w porządku (przede wszystkim gdy nie "myślę"), ale to nie jest proste. Wzwody rano mam prawie zawsze. Zdaję i zdawałem sobie sprawę, że jest to problem o podłożu psychicznym, ale czy już jestem zdany na zawsze na tabletki? Czy jest sposób aby uwolnić się od tego - nie potrafię nie myśleć - tak jak mi żona powtarza i co jest powodem i jakie mogą być ewentualne konsekwencje poziomu testosteronu (nigdy nic nie brałem). Ponadto teraz (od dwóch miesięcy) przyplątała mi się arytmia i leki - p*** 2 razy/dziennie - działa niekorzystnie, ale jeszcze w ogóle tego nie odczułem. Problem pojawia się tylko tuż przed stosunkiem.
52 LAT ponad rok temu

Czy masturbacja wpływa na potencję?

Redakcja abcZdrowie
82 poziom zaufania

Dziękujemy za zadanie pytania.
Zaburzeniami erekcji określa się sytuację kiedy mężczyzna nie jest zdolny do osiągnięcia i / lub utrzymania wzwodu w stopniu wystarczającym do odbycia satysfakcjonującego stosunku.
Zaburzenia erekcji bywają przewlekłe. Przedłużający się problem odbija się na ogólnym zdrowiu pacjenta, a szczególnie jego sferze emocjonalnej.
Przyczyn zaburzeń erekcji jest wiele i wynikają one zarówno z czynników fizycznych, jak i psychicznych.
Przyczyny organiczne, dotyczące ok. 80% przypadków, są związane z
- nieprawidłowościami i uszkodzeniami naczyń i ciał jamistych prącia
- niektórymi zaburzeniami neurologicznymi i hormonalnymi
- chorobami (np. cukrzyca, stwardnienie rozsiane, urazy rdzenia kręgowego, nadciśnienie tętnicze, choroby serca, nerek)
- zabiegami chirurgicznymi na gruczole krokowym
- przyjmowaniem leków (m.in. przeciw nadciśnieniu tętniczemu, przeciwdepresyjnych, uspokajających, diuretyków) oraz narkotyków
- paleniem tytoniu i nadużywaniem alkoholu.
Warto pamiętać, że kłopoty z erekcją mogą towarzyszyć każdej chorobie (nawet przeziębieniu), która przejściowo powoduje u mężczyzny zmęczenie i osłabienie.
Natomiast przyczyny psychogenne wiążą się z ośrodkowym blokowaniem mechanizmów erekcji powstającym bez urazów fizycznych, takimi jak np.:
- lęk przed niezdolnością do odbycia stosunku
- niska samoocena (w odniesieniu do własnej osoby i oceny swojej pracy)
- problemy w istniejącym związku, np. ochłodzenie uczuć, poczucie winy, itp.
- zahamowania w odniesieniu do aktu seksualnego, spowodowane np. poprzednimi złymi doświadczeniami
 lęk przed posiadaniem dzieci lub zarażeniem się chorobą weneryczną.
Obecnie uważa się, że pomiędzy 70 a 80% przypadków zaburzeń erekcji związane jest z innymi schorzeniami np. miażdżycą, cukrzycą, zabiegami chirurgicznymi na gruczole krokowym i lekami. Natomiast zaburzenia o podłożu psychologicznym są bardziej charakterystyczne dla młodszych pacjentów.
Czynniki ryzyka:
- Hormony - Po 40 roku życia obniża się poziom testosteronu, co wiąże się ze zmniejszeniem zainteresowania seksem.
- Rak prostaty i inne schorzenia gruczołu krokowego - Nowotwory i operacje prostaty oraz operacje w obrębie jelita grubego mogą także być przyczyną wystąpienia kłopotów z erekcją.
- Leki - Prawie jedna czwarta przypadków wystąpienia kłopotów ze wzwodem spowodowana jest przez leki, np. leki obniżające ciśnienie (leki moczopędne, beta blokery), leki na chorobę wrzodową żołądka, chemioterapia i większość leków przeciwdepresyjnych. Na szczęście w większości przypadków objawy ustępują po odstawieniu leczenia.
- Urazy - Urazy rdzenia kręgowego i miednicy (złamania) mogą być przyczyną zaburzeń erekcji.
- Palenie papierosów i picie alkoholu - Długoletnie palenie papierosów powoduje zaburzenia przepływu naczyniowego i powstanie miażdżycy. Alkohol w małych ilościach pomaga w osiągnięciu wzwodu, ale w większych go utrudnia.
- Starzenie - Starzenie się organizmu powoduje zaburzenie przepływu krwi przez ciała jamiste prącia. Po osiągnięciu orgazmu znacznie wydłuża się czas potrzebny do osiągnięcia kolejnej erekcji.
- Czynniki psychologiczne - Każdy czynnik stresogenny może być przyczyną poważnych zaburzeń seksualnych. Pobudzenie i depresja stanowią czynniki bezpośrednio związane z zaburzeniami erekcji.
- Inne czynniki - Spośród innych czynników można przykładowo wymienić wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie, utratę pracy czy zbyt małe zarobki.
Z wyrazami szacunku,
Zespół redakcyjny abcZdrowie.pl
 

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, z których wielu to eksperci z dziedziny medycyny, dla których dbałość o zdrowie to priorytet.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty
Ważne tematy