Witam Pana, zorientowałam się, że Pana wpis pozostaje bez odpowiedzi od 2 tygodni. Widzę również, że odpowiedzi są udzielane szybciej w dziale ogólnym "psychologia", może bardziej tam warto pisać. Problem Pana jest rozciągniety w czasie. Potrzebuje Pan regularnych spotkań z terapeutą aby mó pc rzedstawić swoją sytuację i uporać się z dręczącymi wspomnieniami. Takie przeżycia mogą powracać wielokrotnie w myślach, za każdym razem męcząc i doprowadzając do bezsilności. Wtedy samobójcze myśli są ratunkiem przed poczuciem udręki, upokorzenia i bezsilnej wściekłości. Rozumiem, że w tej chwili wyśmiewany Pan już nie jest. To dobrze, że Pan odnalazł się w kontaktach z rówieśnikami. Problem jednak polega na tym, że skutki zaznawanej przemocy, nie tylko fizycznej ale również emocjonalnej, zwiazanej z wyśmiewaniem, upokarzaniem, mogą występować długo i wymagają profesjonalnej pomocy. Proszę zauważyć, że w pewnym sensie proceder wyśmiewania dalej istnieje, tylko już nie realnie tylko " w głowie" , poprzez wspominanie bolesnych sytuacji. Za każdym razem kiedy wspomina Pan niedobre sytuacje, przywołuje uczucia nie do zniesienia. I sam się "katuje". Radzę konsultację z psychoterapeutą, który wskaże odpowiednią formę psychoterapii. Spokojnie, może Pan zmienić swoją sytuację, może odzyskać wpływ na swoje myśli, tak jak Pan odzyskał wpływ na poprawę relacji z rówiesnikami. Krystyna Kozłowska
