Redakcja abcZdrowie

Witam!

Dodatni wynik przeciwciał w klasie IgG przeciwko wirusowi różyczki w sytuacji braku objawów zakażenia oraz ujemnym wyniku przeciwciał w klasie IgM świadczy jedynie o Pani odporności przeciwko temu wirusowi (poszczepiennej bądź po przebyciu choroby). Uzasadnia to komentarz Pani lekarki, że wszystko jest w porządku.

Podobna sytuacja jest z toksoplazmozą. Dodani wynik badania przeciwciał  w klasie IgG o wysokiej awidności świadczy jedynie, że w przeszłości doszło u Pani do zarażenia toksoplazmozą. Dla rozwijającego płodu zagrożenie stanowi jedynie pierwotna infekcja matki w czasie ciąży. Nie ma więc powodów do obaw.

Pozdrawiam i życzę powodzenia!

Witam!

Wspomniane przez Panią pigułki antykoncepcyjne stosowane są głównie w  leczeniu trądziku i zaburzeń hormonalnych, jednak nadal są to tabletki antykoncepcyjne i zapobiegają ciąży. Nie ma potrzeby stosowania dodatkowej antykoncepcji.

Stosowanie tabletek antykoncepcyjnych należy rozpocząć w pierwszym dniu miesiączki (pierwszy dzień cyklu) - wtedy osiągamy pełną skuteczność już od pierwszego dnia stosowania. Należy zażyć 21 pigułek pod rząd, a następnie zrobić 7 (nie więcej!) dni przerwy. Krwawienie podczas 7-dniowej przerwy następuje zwykle 2-4 dnia przerwy. Bez względu na to, czy krwawienie skończyło się, czy trwa nadal, po upływie 7 dni przerwy należy rozpocząć nowe opakowanie. Zbyt późne rozpoczęcie opakowania zaburza skuteczność antykoncepcji.

Pozdrawiam!

Witam serdecznie,

Myślę, że skoro nie była Pani diagnozowana hematologicznie, przyszedł na to najwyższy czas. Niedokrwistość mikrocytarna, charakteryzująca się małą objętością krwinki, może być spowodowana nie tylko niedoborem żelaza z pokarmu lub jego utratą, ale także jego nieprawidłowym gromadzeniu w organizmie - np. w przypadku tzw. anemii syderoblastycznej dochodzi do gromadzenia żelaza w szpiku kostnym. Istnieje także choroba zwana talasemią, która jest schorzeniem najczęściej wrodzonym, niedokrwistość z niedoboru witaminy B, oraz tzw. niedokriwtość chorób przewlekłych (dochodzi do zaburzenia gospodarki żelazem jako zjawisko wtórne do toczącego się w organizmie procesu chorobowego).

Proszę o skonsultowanie się z hematologiem, który skieruje Panią na odpowiednie badania, prawdopodobnie także pobranie szpiku kostnego.

Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia

Witam!

Jeśli pierwsze wymienione wartości stanowią wyniki najnowsze, a w drugiej kolejności podała Pani wyniki ze stycznia, to widoczna jest pewna poprawa w ich zakresie.

Wyniki przestawione w pierwszej kolejności są prawidłowe.

Wartości umieszczone jako drugie, prezentują odchylenia w zakresie granulocytów obojętnochłonnych -1 tys./mikrolitr; jednak aktualne stężenie 3,1 tys./mikrolitr jest prawidłowe.

Stężenie hemoglobiny w styczniu balansowało na granicy niedokrwistości, obecnie mieści się w normie.

Zastrzegając, iż pierwsze wartości stanowią aktualne wyniki, są one prawidłowe.

Pozdrawiam

Witam!

Odczyn Biernackiego jest to nieswoisty wskaźnik stanu zapalnego. W przypadku podanych wyników jest on wydłużony.

W związku z tym, należy udać się do lekarza rodzinnego/internisty, który zbada pacjentkę, zbierze odpowiednie wywiady i zleci adekwatną diagnostykę. W związku z tym, że nie jest to wskaźnik swoisty dla jednej jednostki chorobowej, należy dokładnie zbadać sytuację. Być może przyczyna jest błaha, jak stan zapalny zęba, ale może być też poważna i szybkie rozpoznanie jest nieodzowne.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.

Witam!

Pytanie powinna Pani zadać przede wszystkim lekarzowi, który leczy Pani córkę! Nie wiem, jaki jest jego zamysł, ale na pewno nie ma zamiaru zaszkodzić Pani dziecku. Jeśli uznał, że należy zmienić preparat, to ma ku temu jakieś powody, a więc jest to konieczne. Być może nowy preparat ma mieć mniejszą zawartość hormonów, trudno mi powiedzieć...  Jeśli jest Pani zadowolona z rezultatów leczenia, to chyba powinna mieć Pani zaufanie do lekarza. Bez zaufania relacja pacjent - lekarz nie ma sensu.

Pozdrawiam!

Witam,

z przedstawionego opisu wynika, że ma Pani nawracające infekcje układu moczowego. Bakteria E. coli jest najczęstszą ich przyczyną, przy częstym leczeniu przeciwbakteryjnym dochodzi do uodparniania się patogenu na dany antybiotyk, stąd dalsze trudności w leczeniu. Jest to uporczywy problem i słusznie, że Pani leczenie prowadzi specjalista urolog. Nie znam dokładnie wyników antybiogramów dla poszczególnych posiewów, nie wiem, czy były one w ogóle wykonywane. Zakładam, że dobór leków był na ich podstawie, a zatem, że leczenie było właściwe.

W wynikach badań nie podała Pani niestety jednostek, co utrudnia właściwą interpretację, mogę tylko domyślać się jednostek, wydaje się, że nie ma istotnych odchyleń, może nieco za niski estradiol, jak na fazę okołoowulacyjną. Brakuje mi w wynikach takiego podstawowego badania jak glukoza we krwi, czy jest prawidłowa? Nawracające infekcje, świąd okolic sromu może być jednym z objawów cukrzycy. Proszę skonsultować się z ginekologiem w sprawie zaburzeń miesiączkowania i pozostawać pod opieką urologa, którego postępowanie wydaje się być właściwe.

Pozdrawiam.

Witam!

Rzeczywiście ma Pani obecnie aktywną postać cytomegalii (na co wskazuje podwyższone miano przeciwciał IgM). W takim przypadku zajście w ciążę w tej chwili nie jest zalecane - może powdować poronienie lub wadę wrodzoną u noworodka. Postępowaniem jest postawa wyczekująca, ponieważ u zdrowych ludzi, bez zaburzeń odporoności, nie ma w postaciach bezobjawowych wskazań do stosowania leków hamujących replikację wirusa. Zazwyczaj ponawia się badania np. po około 3 tygodniach. Dlatego porponuję zgłoszenie się do lekarza ginekologa, który zaproponuje dalsze postępowanie, a w razie wątpliwości może Panią skierować do Poradni Chorób Zakaźnych.

Przebyta cytomegalia nie jest przeciwwskazaniem do zajścia w ciążę, szacuje się że nawet 50-80% populacji przeszło zakażenie CMV. Jeżeli w grudniu miała Pani również aktywną postać choroby istnieje prawdopodobieństwo, że to była przyczyna poronienia. Poza tym wg wytycznych po poronieniu powinno być 6 miesięcy przerwy w staraniu się o kolejną ciążę, niektórzy ginekolodzy zalecają przerwę minimum 3-miesięczną.

Tutaj znajdzie Pani artykuł o poronieniu - przyczyny i profilaktyka.

Serdecznie pozdrawiam!

Dzień dobry Pani!

W przypadku wola guzkowego (takiego, jak najprawdopodobniej występuje u Pani) usuwa się całą tarczycę lub jej część. Jeśli część tarczycy zostanie pozostawiona, możliwe, że wystarczy, by utrzymać u Pani właściwy poziom hormonów tak, by nie musiała Pani przyjmować leków, jednakże są dwa guzki w obu płatach, więc prawdopodobnie nie będzie można pozostawić części tarczycy.

Jeśli natomiast cała lub znaczna część tarczycy zostanie usunięta, będzie Pani skazana na przyjmowanie substytucji hormonalnej do końća życia. Nie jest to kłopotliwe, o ile pamięta się, by przyjmować leki dokładnie każdego dnia. Leki te to tak naprawdę hormony tarczycy, które odpowiadają za tempo metabolizmu. Jeśli dawka będzie ustalona prawidłowo, powinna Pani zachować dotychczasową wagę lub delikatnie schudnąć. Jeśli natomiast zacznie Pani przybierać na wadzę, oznacza to, że dawka jest zbyt mała.

Czy choroba może nawrócić? Po pierwsze, tuż po usunięciu tarczycy zostanie ona zabadana pod mikroskopem, czy na pewno nie jest to guz złośliwy - jeśli jest (co zdarza się bardzo rzadko), podjęte zostaną radykalne środki, w tym usunięcie tarczycy wraz z torebką. Takie leczenie jest bardzo skuteczne i choroba rzadko nawraca. Jeśli natomiast zmiana okaże się łagodna, to prawdopodobnie chirurg usunie całą tarczycę z pozostawieniem zalednwie torebki i kilku gram tkanki. Wtedy nawrotu nie będzie na pewno.

Operacja, jak każdy zabieg, niesie ze sobą ryzyko. Jednakże jest to procedura wykonywana od wielu lat jest skuteczna i bezpieczna jednakże drobne powikłania mogą się zawsze zdarzyć. W wyniku tej operacji zostanie usunięty u Pani jeden z głównych gruczołów wydzielania wewnętrznego, tak więc konieczna będzie suplementacja hormonów w tabletkach do końca życia, gdyby Pani zabrakło leku lub nie przyjęłaby go Pani, rozwinie się ciężka niewydolność tarczycy. Operacja pozostawia też bliznę na szyi.

Jeśłi natomiast nie podda się Pani operacji, to guzki będą się stale powiększać aż osiągną rozmiar, który będzie utrudniał oddychanie, lub spowodują krwotok - może to trwać całymi latami, ale jest nieuniknione. Przeprowadzenie operacji wtedy jest dużo trudniejsze i niesie większe ryzyko.