Redakcja abcZdrowie

Witam!

Opisane zmiany nie są specyficzne i nie wskazują konkretnej jednostki chorobowej, mogą być np. po zapaleniu płuc, a utrzymujący się kaszel jest wyrazem nadreaktywności oskrzeli, ale również może być np. w astmie, gdzie również charakterystyczny jest przewlekły kaszel. Ale, jak już wspomniałam, jest za mało danych, więc na pewno jest konieczne wizyta u lekarza i całościowa ocena stanu zdrowia Pani synka i ewentualna dalsza diagnostyka.

Serdecznie pozdrawiam!

Witam serdecznie.

RDW-SD jest odmianą wskaźnika RDW, który obrazuje rozkład objętości krwinek czerwonych. Jeżeli pozostałe parametry krwinkowe są prawidłowe, niewielki spadek RDW nie ma znaczenia diagnostycznego (to samo dotyczy odchyleń wskaźnika MCHC). W ocenie liczby granulocytów obojętnochłonnych (Neut) bardziej miarodajne jest badanie ich stężenia wyrażone w liczbach bezwzględnych, którego Pani, niestety, nie podała. W badaniu ogólnym moczu uwagę zwraca obecność kryształów szczawianów, oznaczająca zwiększone ryzyko wystąpienia kamicy nerkowej.

Witam!

Urodziła już Pani dwójkę zdrowych dzieci, więc jest Pani w o wiele lepszej sytuacji, niż  kobiety, które po trzydziestce starają się o pierwsze dziecko. O ile nie zdarzyły się Pani w przeszłości jakieś rozległe stany zapalne dróg rodnych (np. zapalenie przydatków), to najprawdopodobniej nie powinno być kłopotów z poczęciem trzeciego dziecka. Po prostu musi Pani dać sobie czas. Należy pamiętać, że z upływem lat może być troszkę trudniej z poczęciem dziecka - poprzednie dzieci rodziła Pani w najodpowiedniejszym czasie na macierzyństwo, mając 20 i 26 lat.

Para zdrowych ludzi może starać się bez skutku o dziecko nawet do roku i nie jest to patologia (niektórzy mówią nawet o dwóch latach...). Za staranie się uznaje się współżycie 3-4 razy w tygodniu. Dopiero, gdy minie rok, trzeba poszukać pomocy lekarza.
Proponuję, aby przestali się Państwo "starać" o dziecko - po prostu proszę nie stosować żadnej antykoncepcji i cieszyć się seksem. Proszę spojrzeć na to tak: inni muszą się zabezpieczać, a Państwo nie potrzebują zawracać sobie głowy prezerwatywami i pigułkami. Dzidziuś pojawi się z czasem.

Pozdrawiam!

Witam!

Ma Pani dobre przeczucie, że zdjęcie rtg w takim przypadku jest, badaniem poglądowym, nie rozstrzygającym. Lumbalizacja pierwszego kręgu krzyżowego - jest to wada rozwojowa, która nie wymaga żadnego specyficznego postępowania, natomiast predysponuje do większych zmian zwyrodnieniowych.  Pozostałe opisane zmiany właśnie wskazują na zmiany zwyrodnieniowe w obrębie badanego odcinka kręgosłupa.

Wskazane by było u Pani wykonanie rezonansu magnetycznego odcinka L-S - by dokładniej zobrazować obecność ewentualnej dyskopatii i ucisku na korzenie nerwowe (w takim przypadku byłaby potrzebna konsultacja neurochirurgiczna). Jeżeli zmiany byłyby niewielkie lub nie kwalifikujące się do interwencji, wskazane jest u Pani w dalszym ciągu leczenie objawowe (oczywiście w czasie oczekiwania na dalsze badania należy je kontynuować) oraz w późniejszym czasie rehabilitacja, ale już pod okiem rehabilitantów.

Serdecznie pozdrawiam!

Witam!

Badanie przeciwciał CMV wskazuje na świeże zakażenie cytomegalią. Przeciwciała w klasie IgM utrzymują się w krwioobiegu przez 6-8 tygodni, dlatego jeżeli za 2 tygodnie wartości IgM się obniżą, istnieje szansa, że do infekcji doszło przed ciążą.

Normal
0
21

Choroba zazwyczaj przebiega łagodnie, a nawet bezobjawowo. Dlatego mogła Pani nie wiedzieć o infekcji. Ryzyko przeniesienia wirusa na płód w przypadku pierwotnego zakażenia wynosi 20-50%. Jeżeli tak się, stanie zwłaszcza w pierwszym trymestrze, może dojść do powikłań.

Bez względu na wyniki kolejmnych badań (nie będą mogły wykluczyć, że do infekcji doszło już w ciąży) konieczne będą częstsze badania USG. Gdyby doszło do zakażenia, można w nich zaobserwować charakterystyczne zmiany u maluszka.

Za pomcą inwazyjnych badań prenatalnych z większym prawdopodobieństwem można wykryć infekcję u płodu na podstawie obecności wirusa w płynie owodniowym (amniopunkcja) lub przeciwciał CMV IgM we krwi płodu (kordocenteza). Trzeba się jednak zastanowić, czy warto narażać dziecko na ryzyko powikłań badań inwazyjnych (w tym utraty ciąży). Nawet jeżeli dojdzie do infekcji płodu, nie istnieje żadne leczenie. Jest natomiast szansa, że nie dojdzie do przeniesienia wirusa na płód, wówczas nie warto go narażać na niebezpieczeństwa związane z powyższymi badaniami.

Niestety, nie ma Pani żadnego wpływu  na to, czy dojdzie do infekcji płodu. Przez całą ciążę powinna Pani dbać o siebie i maluszka niezależnie od ryzyka zakażenia cytomegalią. Prowadzenie zdrowego trybu życia odgrywa dużą rolę w czasie ciąży.

Witam,

hiperprolaktynemia to częste zaburzenie endokrynologiczne, rozpoznajemy ją przy stęzeniu prolaktyny >20 ng/ml. Wyróżniamy hiperprolaktynemię czynnościową (2-5-krotny wzrost prolaktyny po podaniu metoklopramidu) i organiczną, związaną z obecnością gruczolaka przysadki. U Pani wydaje się, że mamy do czynienia z pierwszym rodzajem, czyli hiperprolaktynemią czynnościową, ale Pani stężenie podstawowe prolaktyny jest tylko m.in. podwyższone, więc są to dyskretne zaburzenia, które nie koniecznie musiały mieć wpływ na niepowodzenie pierwszej ciąży. Bardziej prawdopodobna jest niewydolność ciałka żółtego, objawiająca się m.in. zbyt niskim progesteronem, zaleca się wtedy leki, takie jak Pani przyjmuje w obecnej ciąży. Lekarz je Pani zapisał, więc może ta wersja jest bardziej realna. W każdym razie podczas ciąży nie leczy się hiperprolaktynemii czynnościowej, a sama ciąża jest tzw. fizjologiczną przyczyną hiperprolaktynemii (przygotowuje gruczoły piersiowe do laktacji).

Pozdrawiam.

Witam!

Antykoncepcja hormonalna posiada dużą skuteczność, ale i niestety mnóstwo działań niepożądanych... Polecam artykuł o antykoncepcji hormonalnej. Zazwyczaj objawy uboczne są szczególnie nasilone podczas pierwszych 3-4 miesięcy stosowania i później mogą ustąpić lub zmniejszyć się. Badania hormonalne raczej nie wniosą niczego, tabletki antykoncepcyjne dobiera się raczej metoda prób i błędów... Jednak trzeba pamiętać, że niektóre kobiety po prostu źle znoszą antykoncepcję hormonalną i nie służy im żaden preparat... W takiej sytuacji należy stosować inne metody antykoncepcji i chyba najbardziej godną polecenia jest prezerwatywa.

Pozdrawiam!