Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Dlaczego krew podczas pobrania słabo płynie?

Mam problem z pobraniem krwi. Ciężko jest pobrac bo nie chce leciec . Konieczne jest kilka nakłuć zawsze i jest bardzo ciemna.Jakie badania powinnam wykonać. Również mam problemy z dusznością w spoczynku czy to jest powiązane?
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, Rozumiem Pani niepokój związany z trudnościami przy pobieraniu krwi oraz doświadczaniem duszności w spoczynku. Takie sytuacje mogą być stresujące i budzić wiele pytań. Trudności z pobraniem krwi (https://portal.abczdrowie.pl/pobieranie-krwi-jak-sie-do-tego-przygotowac ) mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak stan nawodnienia... Dzień dobry,
Rozumiem Pani niepokój związany z trudnościami przy pobieraniu krwi oraz doświadczaniem duszności w spoczynku. Takie sytuacje mogą być stresujące i budzić wiele pytań.
Trudności z pobraniem krwi (https://portal.abczdrowie.pl/pobieranie-krwi-jak-sie-do-tego-przygotowac ) mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak stan nawodnienia organizmu, niskie ciśnienie krwi, czy właściwości fizyczne krwi. Warto przed badaniem wypić pół szklanki czystej wody, co pomoże nieco rozrzedzić krew i ułatwić jej pobranie. Dusznosci w spoczynku mogą natomiast sygnalizować problemy z układem oddechowym, ale również mogą być związane z zaburzeniami pracy innych układów organizmu (https://portal.abczdrowie.pl/trudnosci-w-oddychaniu ).
W tej sytuacji należy przeprowadzić szeregu badań, które pomogą zidentyfikować przyczynę Pani dolegliwości. Biorąc pod uwagę symptomy, które Pani opisała, warto rozważyć wykonanie badań takich jak próby nerkowe i wątrobowe, oznaczenie CRP, poziomu elektrolitów, żelaza i ferrytyny, glukozy, a także hormonów tarczycy i przysadki mózgowej (FT3, FT4, TSH), kwasu foliowego, B12, EKG oraz krzywej cukrowej​. ​Powyższe badania dostarczą cennych informacji na temat Pani stanu zdrowia i pomogą w dalszej diagnostyce. Aby je wykonać, w pierwszej kolejności należałoby udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Dodatkowo, jeśli duszności utrzymują się, może być pomocna również konsultacja z pulmonologiem, który być może skieruje Panią na badania układu oddechowego, takie jak spirometria.
Mam nadzieję, że te informacje okażą się pomocne i że niedługo stan Pani zdrowia oraz samopoczucie ulegną poprawie. Proszę pamiętać, by wszystkie decyzje diagnostyczne i lecznicze podejmować w ścisłej współpracy z lekarzem.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Interna Duszności

Czy w tej sytuacji istnieje szansa uzależnienia?

Dzien dobry, mam 23 lata i od okolo 2 lat jestem na lekach od psychiatry. Ostatnio znowu jest gorzej leki przestały dzialac a ja nie spie. 2 dni temu dostalam od swojego psychiatry recepte na xanax-godzine przed snem codziennie przez... Dzien dobry, mam 23 lata i od okolo 2 lat jestem na lekach od psychiatry. Ostatnio znowu jest gorzej leki przestały dzialac a ja nie spie. 2 dni temu dostalam od swojego psychiatry recepte na xanax-godzine przed snem codziennie przez okolo 3 msc zeby sprawdzic czy taki lek pomoze i ewentualnie wykluczyć/potwierdzic ze jest to na podłożu lękowym i nerwicowym. Po moim pytaniu powiedzial ze uzaleznienie mi nie grozi i ze wszystko bedzie Ok. Ja jednak wkrecilam sobie ze moge sie uzależnić i obawiam sie brania ich przez taki czas. Proszę o podpowiedz czy to jest dobry wybor czy absolutnie nie powinnam ich tyle brac
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie, Rozumiem Pani obawy i niepokój związanym ze stosowaniem Xanaxu. To zupełnie naturalne, że ma Pani wątpliwości co do długotrwałego przyjmowania tego specyfiku, szczególnie biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko uzależnienia. Warto zaznaczyć, że Xanax, jak i inne... Witam serdecznie,
Rozumiem Pani obawy i niepokój związanym ze stosowaniem Xanaxu. To zupełnie naturalne, że ma Pani wątpliwości co do długotrwałego przyjmowania tego specyfiku, szczególnie biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko uzależnienia.
Warto zaznaczyć, że Xanax, jak i inne leki z grupy benzodiazepin, może być skuteczny w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych, ale jego długotrwałe stosowanie może nie być zalecane ze względu na ryzyko uzależnienia oraz możliwość wystąpienia objawów z odstawienia po zaprzestaniu jego zażywania. W związku z tym Pani troska o potencjalne uzależnienie jest w pełni zrozumiała.
Czy otrzymała Pani diagnozę na temat trudności, z którymi się Pani zmaga? Czy są to jedynie problemy z zasypianiem (https://portal.abczdrowie.pl/klopoty-z-zasypianiem ), czy też inne niepokojące objawy, które utrudniają Pani codzienność i wieczorem natłok myśli oraz lęków nie pozwala zasnąć?
W obecnej sytuacji, ważne jest, aby Pani kontynuowała otwartą komunikację ze swoim psychiatrą. Wyrażenie swoich obaw i wątpliwości jest kluczowe. Lekarz może wyjaśnić, dlaczego uważa Xanax za odpowiedni w Pani przypadku, omówić potencjalne ryzyko i zaproponować strategię minimalizacji skutków ubocznych oraz ryzyka uzależnienia. Jeśli niepokój pozostanie, może Pani poprosić o alternatywne opcje leczenia. Proszę pamiętać, że decyzje dotyczące farmakoterapii powinny być podejmowane wspólnie, z uwzględnieniem Pani komfortu i preferencji. Gdyby w kontakcie z lekarzem nie czuła się Pani wystarczająco bezpiecznie, by wyrazić wszystkie wątpliwości, być może warto pomyśleć o udaniu się do innego specjalisty psychiatry i zasięgnąć jego opinii.
Jeśli problemów jest więcej niż trudności z zasypianiem, może warto byłoby też skonsultować się z psychoterapeutą, by w bezpiecznej przestrzeni rozważyć możliwe formy pomocy: kilka rozmów wspierających, czy psychoterapię.
Życzę Pani dużo siły i otuchy w tej niełatwej sytuacji. Proszę pamiętać, że Pani zdrowie psychiczne jest najważniejsze, a otwarta komunikacja z lekarzem to klucz do znalezienia najlepszego rozwiązania.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Uzależnienia Psychiatria Leki psychotropowe

Czy Metylofenidat może dawać takie objawy?

Czy to możliwe, że metylofenidat najpierw pomagał w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym, a potem zaczął szkodzic? Wiem, że nie stosuje się go w ocd, tylko adhd, ale przypadkiem odkryłam, ze pomaga mi zmniejszyc moje natrectwa (mam bardzo silną postac). Biorę 60mg paroksetyny... Czy to możliwe, że metylofenidat najpierw pomagał w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym, a potem zaczął szkodzic? Wiem, że nie stosuje się go w ocd, tylko adhd, ale przypadkiem odkryłam, ze pomaga mi zmniejszyc moje natrectwa (mam bardzo silną postac). Biorę 60mg paroksetyny i 300mg lamotryginy. Po dolączeniu MPH cos ruszyło jak nigdy w przeszlosci... Bralam-dzialalo, nie bralam-znowu sie pogarszalo. Od jakiegos czasu jakby efekt zaczal znikac, ale teraz, od tygodnia, czuje sie wrecz tragicznie (nie biore MPH juz od kilku dni, a on dziala doraznie). Wizytę mam dopiero za mies. Proszę o pomoc.
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie, Rozumiem Panią i sytuację, w której się Pani znalazła. To może być frustrujące, kiedy początkowo pomocna terapia zaczyna tracić swoją skuteczność, a nawet przynosi negatywne skutki. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) charakteryzują się nawracającymi, niechcianymi myślami (obsesjami) i przymusowymi działaniami... Witam serdecznie,
Rozumiem Panią i sytuację, w której się Pani znalazła. To może być frustrujące, kiedy początkowo pomocna terapia zaczyna tracić swoją skuteczność, a nawet przynosi negatywne skutki.
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD) charakteryzują się nawracającymi, niechcianymi myślami (obsesjami) i przymusowymi działaniami (kompulsjami), które osoba czuje potrzebę wykonywania w odpowiedzi na obsesję.​ ​​
Metylofenidat jest powszechnie stosowany w leczeniu ADHD i nie jest standardowym lekiem w terapii OCD. Jednak, sytuacje, kiedy pacjenci doświadczali pozytywnych zmian w objawach OCD po zastosowaniu leków nieprzewidzianych do tego celu, nie są całkowicie nieznane. Historia, którą Pani opisuje, może wynikać z wielu czynników, w tym z indywidualnej reakcji na lek. Warto jednak pamiętać, że każdy lek psychoaktywny może z czasem zmieniać swój wpływ na organizm, a także jego efektywność może ulec zmniejszeniu. Może być to zjawisko powiązane z tzw. efektem tolerancji, kiedy organizm "przyzwyczaja się" do leku i wymaga większych dawek, by osiągnąć ten sam efekt. Poza tym w OCD, które charakteryzuje się dużą różnorodnością objawów i indywidualnymi reakcjami na leczenie, znalezienie optymalnej terapii zazwyczaj jest procesem wymagającym czasu i cierpliwości.
W sytuacji, gdy metody leczenia zaczynają tracić swoją skuteczność, konieczna jest zmiana planu terapeutycznego. Współpraca z lekarzem psychiatrą oraz terapeutą specjalizującym się w zaburzeniach obsesyjno-kompulsywnych jest kluczowa, aby dostosować terapię do aktualnych potrzeb i reakcji Pani organizmu. W leczeniu OCD często stosuje się połączenie psychoterapii, w szczególności terapii poznawczo-behawioralnej, z leczeniem farmakologicznym​. Dlatego zachęcam do kontaktu z Pani lekarzem prowadzącym nawet przed planowaną wizytą, jeśli sytuacja się pogarsza. Możliwe, że specjalista zasugeruje wcześniejsze spotkanie lub dostosuje terapię do obecnych potrzeb.
Poza tym sugerowałabym również kontakt z psychologiem i rozważenie psychoterapii. Farmakoterapia jest pomocą, która przycisza objawy do akceptowalnego poziomu, jednak to psychoterapia pozwala opanować mechanizmy, które pomogą uporać się trwale z zaburzeniami psychicznymi.
Zachęcam do lektury:
• ​​https://portal.abczdrowie.pl/medikinet-dzialanie-wskazania-dawkowanie-i-skutki-uboczne
• https://portal.abczdrowie.pl/ritalin
• https://portal.abczdrowie.pl/zaburzenia-obsesyjno-kompulsywne-przyczyny-rodzaje-leczenie
Pozdrawiam i życzę Pani dużo siły i wytrwałości w dążeniu do poprawy. Proszę pamiętać, że droga do zdrowia często wiąże się z próbami i błędami, ale nie należy tracić nadziei.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Nerwica natręctw ADHD Psychiatria

Czy borderline można odziedziczyć?

Mam zdiagnozowane zaburzenie osobowości z pogranicza. Córka w wieku 9 lat, autyzm i adhd. Czy borderline jest dziedziczne? Czy jest mozliwe aby ona to miała a jej diagnoza była pomylona?
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, Rozumiem Pani troskę dotyczącą zdrowia psychicznego córki w kontekście własnej diagnozy zaburzenia osobowości z pogranicza (borderline). To naturalne, że martwi się Pani o dobrostan swojego dziecka i możliwe ryzyko dziedziczenia takich zaburzeń. Zaburzenie osobowości z pogranicza... Dzień dobry,
Rozumiem Pani troskę dotyczącą zdrowia psychicznego córki w kontekście własnej diagnozy zaburzenia osobowości z pogranicza (borderline). To naturalne, że martwi się Pani o dobrostan swojego dziecka i możliwe ryzyko dziedziczenia takich zaburzeń.
Zaburzenie osobowości z pogranicza jest złożone i wieloczynnikowe (https://portal.abczdrowie.pl/borderline-czyli-swiat-zmiennych-emocji-czyli-swiat-zmiennych-emocji ), co oznacza, że w jego rozwoju uczestniczą różne aspekty, w tym czynniki genetyczne, środowiskowe oraz osobiste doświadczenia życiowe. Chociaż pewne badania sugerują genetyczne predyspozycje do rozwoju tego zaburzenia, nie oznacza to automatycznego przekazywania go z pokolenia na pokolenie.
Spektrum autyzmu i ADHD (zaburzenie hiperkinektyczne) często współwystępują i mają objawy, które mogą być zauważalne już we wczesnym dzieciństwie. Diagnoza tych zaburzeń opiera się na obserwacji zachowań i rozwoju dziecka oraz ocenie specjalistów. Wśród objawów ADHD znajdują się zaburzenia regulacji emocji, a amplituda doświadczanych stanów emocjonalnych jest większa niż u osób zdrowych, jednak mniejsza niż u osób z osobowością graniczną. Stąd od niedawna pojawiają się nowe teorie o tym, że ADHD jest pierwszym etapem borderline, który przy odpowiednim leczeniu nie musi ewaluować ku silniejszym zaburzeniom.
Istnieje możliwość, że w rodzinie mogą występować różne zaburzenia psychiczne, ale każda diagnoza wymaga indywidualnej oceny przez specjalistów. Jeśli ma Pani wątpliwości co do diagnozy córki, warto porozmawiać o nich z lekarzem lub psychologiem dziecka. Może być pomocne przeprowadzenie dodatkowych badań lub konsultacji w celu dokładnego zrozumienia potrzeb i stanu zdrowia córki. Proponuję również intensywną samoedukację na temat każdego z tych zaburzeń. Domyślam się, jak jest Pani trudno, mając opisane wyżej trudności, zarządzać wychowaniem córki dostosowanym do jej specjalnych potrzeb. Im więcej wiedzy na ten temat Pani zdobędzie, tym mniej poczucia winy będzie pojawiać się w trudnych dla Was obu sytuacjach.
Proszę pamiętać, że każdy przypadek jest indywidualny i ważne jest, aby opierać się na profesjonalnej ocenie i zaleceniach specjalistów. Pozdrawiam ciepło i życzę wszystkiego dobrego.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Autyzm ADHD Zaburzenia osobowości Psychiatria Dziecko

Czy można rozpuścić Medikinet?

Witam, mam stwierdzone ADHD, przyjmuje inne leki na inne schorzenia i medikinet na adhd, w zwykłej postaci tabletek 10mg. Jednocześnie mam problem z połykaniem tabletek, nie potrafię żadnej tabletki połknąć. Czy mogę rozpuścić medikinet pod językiem? Czy ten lek... Witam, mam stwierdzone ADHD, przyjmuje inne leki na inne schorzenia i medikinet na adhd, w zwykłej postaci tabletek 10mg. Jednocześnie mam problem z połykaniem tabletek, nie potrafię żadnej tabletki połknąć. Czy mogę rozpuścić medikinet pod językiem? Czy ten lek nadaje się do takiego podania i czy się wchłonie? Czy działanie będzie zauważalne?
Redakcja abcZdrowie
Witam, Dysfagia, bo tak nazywa się zaburzenie polegające na trudnościach z przełykaniem dotyka zaskakująco wiele osób dorosłych. Przy konieczności przyjmowania leków regularnie jest to znaczna niedogodność. Jeśli chodzi o Medikinet, który jest stosowany w leczeniu ADHD, ważne jest,... Witam,
Dysfagia, bo tak nazywa się zaburzenie polegające na trudnościach z przełykaniem dotyka zaskakująco wiele osób dorosłych. Przy konieczności przyjmowania leków regularnie jest to znaczna niedogodność.
Jeśli chodzi o Medikinet, który jest stosowany w leczeniu ADHD, ważne jest, aby stosować się do zaleceń dotyczących sposobu przyjmowania leku zawartych w ulotce dołączonej do opakowania oraz zaleceń lekarza. Substancja czynna leku to metylofenidat o kontrolowanym uwalnianiu, specyfik jest projektowany tak, aby stopniowo uwalniać ją w ciągu dnia, zapewniając stabilne działanie. Rozpuszczanie tabletek pod językiem lub ich rozgryzanie może zakłócić tę kontrolowaną uwalnianość, a to z kolei wpłynie na efektywność leku oraz może powodować nieprzewidziane skutki uboczne.
Warto porozmawiać z lekarzem prowadzącym, że ma Pani trudności z połykaniem tabletek. Możliwe, że lekarz będzie w stanie zaproponować alternatywną formę leku, która będzie łatwiejsza do przyjęcia, lub doradzić techniki, które mogą ułatwić połykanie tabletek. Istnieją też formy metylofenidatu dostosowane do osób, które mają problem z połykaniem, takie jak tabletki do rozgryzania lub rozpuszczania.
Zapraszam też do lektury artykułów na ten temat:
• https://portal.abczdrowie.pl/jak-polknac-tabletke
• https://portal.abczdrowie.pl/dysfagia-patogeneza-objawy-diagnostyka-leczenie
• https://zywienie.abczdrowie.pl/afagia-dysfagia
Należy unikać samodzielnego modyfikowania sposobu przyjmowania przepisanych leków bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to mieć wpływ na skuteczność leczenia i bezpieczeństwo terapii. Pozdrawiam serdecznie i życzę szybkiego znalezienia rozwiązania dla omawianego problemu.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: ADHD Farmakologia Język

Jakie mogą być konsekwencje nieleczonego ADHD?

Witam. Mam 51 lat i nie leczone ADHD(bardzo silne). Potwiedzone przez psychiatrę. Leczyłem się krótki. Czas, ale straciłem pracę i mnie nie stać na dalsze keczenie. Leczenie jest tylko prywatnie. Co mi grozi, jak dalej nie będę się leczył?
Redakcja abcZdrowie
Witam, Rozumiem Pana obawy o dalsze funkcjonowanie, związane z zaburzeniem hiperkinetycznym, czyli ADHD oraz trudnościami w kontynuowaniu leczenia z powodów finansowych. ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder), czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi jest zaburzeniem, które bez odpowiedniego leczenia może... Witam,
Rozumiem Pana obawy o dalsze funkcjonowanie, związane z zaburzeniem hiperkinetycznym, czyli ADHD oraz trudnościami w kontynuowaniu leczenia z powodów finansowych.
ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder), czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi jest zaburzeniem, które bez odpowiedniego leczenia może znacząco wpływać na różne aspekty życia dorosłych, w tym na funkcjonowanie zawodowe, relacje międzyludzkie oraz ogólne samopoczucie. Niepodejmowanie terapii ADHD może prowadzić do szeregu trudności. Mogą być to problemy z koncentracją, organizacją czasu, zarządzaniem zadaniami oraz kontrolą impulsów, co może utrudniać codzienne funkcjonowanie i utrzymanie pracy. Może to również prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia niskiej samooceny, frustracji, a także problemów emocjonalnych, takich jak depresja czy lęk.
Ponadto, dorosłe osoby z ADHD często spotykają się z trudnościami w relacjach z innymi ludźmi, co może prowadzić do konfliktów interpersonalnych i poczucia izolacji. Nieleczone ADHD może również zwiększać ryzyko wystąpienia innych zaburzeń, takich jak uzależnienia.
W tej sytuacji warto byłoby rozważyć dostępne opcje wsparcia, które mogą być bardziej przystępne finansowo. Niektóre ośrodki zdrowia psychicznego oferują pomoc na zasadach non-profit lub posiadają programy wsparcia dla osób w trudnej sytuacji finansowej. Możliwe jest również poszukiwanie pomocy w grupach pacjentów lub organizacjach pozarządowych zajmujących się pomocą osobom neuroatypowym. Skuteczne leczenie ADHD nie zawsze oznacza przyjmowanie lekarstw, najczęściej najlepszą opcją jest połączenie farmakoterapii i psychoedukacji. Możliwe jest również poprzestanie jedynie na drugiej możliwości, niektórzy pacjenci nie reagują dobrze na środki stosowane w ADHD lub rezygnują z nich z innych powodów. Natomiast dobre poznanie własnych ograniczeń wynikających z neuroatypowości i wytrenowanie własnych sposobów na radzenie sobie z nimi ma ogromne znaczenie dla dalszego życia zdiagnozowanej osoby, nawet jeśli diagnoza nastąpiła u 50letniej osoby.
Dlatego, jeśli to możliwe, zachęcam do rozmowy z lekarzem psychiatrą, który prowadził Pana leczenie, o Pana obecnej sytuacji. Specjalista może doradzić, jakie są możliwe opcje kontynuacji leczenia lub wsparcia w Pana okolicznościach życia. Warto również na własną rękę zacząć własną samoedukację, jest wiele wartościowych materiałów w internecie na temat ADHD.
Proponuję zacząć od artykułów na naszej stronie:
• https://portal.abczdrowie.pl/leczenie-adhd
• https://portal.abczdrowie.pl/adhd
• https://portal.abczdrowie.pl/jak-radzic-sobie-z-adhd
• https://portal.abczdrowie.pl/objawy-adhd
• https://portal.abczdrowie.pl/test-na-adhd
Proszę pamiętać, że zdrowie psychiczne jest równie ważne jak fizyczne i warto szukać rozwiązań, które pomogą w utrzymaniu stabilności i dobrostanu.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: ADHD Psychiatria

Z czego może wynikać taki ostry ból gardła przy ziewaniu?

Witam, mój 15 letni syn odczuwa ostry ból gardła przy ziewaniu, czy to może być skutek choroby, którą przechodził? Miał on uporczywy kaszel z flegmą, od choroby minęły już 3 tygodnie, wcześniej nie odczuwał żadnego bólu. Czy to może być nowotwór?
Redakcja abcZdrowie
Witam, Rozumiem Pana niepokój o zdrowie dziecka. Ból gardła przy ziewaniu, który pojawił się u Pana syna po przebytej chorobie, może być skutkiem różnych czynników, a niekoniecznie musi być powiązany z nowotworem, szczególnie biorąc pod uwagę wiek syna i... Witam,
Rozumiem Pana niepokój o zdrowie dziecka.
Ból gardła przy ziewaniu, który pojawił się u Pana syna po przebytej chorobie, może być skutkiem różnych czynników, a niekoniecznie musi być powiązany z nowotworem, szczególnie biorąc pod uwagę wiek syna i niedawno przebytą infekcję. Uporczywy kaszel z flegmą, który towarzyszył chorobie, zapewne podrażnił gardło i struny głosowe. Takie podrażnienie przez jakiś czas może objawiać się bólem, szczególnie podczas ruchów wymagających większego otwarcia gardła, jakim jest ziewanie.
Jeśli ból jest ostry i utrzymuje się pomimo upływu kilku tygodni od ustąpienia pozostałych objawów choroby, warto skonsultować się z lekarzem. Może to być konieczne, aby wykluczyć inne przyczyny, takie jak infekcja bakteryjna wymagająca leczenia antybiotykami, zapalenie migdałków, czy inne stany, które mogą wymagać specyficznej interwencji.
Nowotwory w obrębie gardła są mało prawdopodobne w tak młodym wieku, a ich objawy to zazwyczaj trwałe zmiany w obrębie gardła, utrudnienia w połykaniu, niezwiązany z infekcjami uporczywy ból gardła, zmiany w głosie, czy obecność guzków w obrębie szyi.
Mimo że prawdopodobieństwo jest niskie, każdy niepokojący i utrzymujący się objaw powinien być skonsultowany z lekarzem. Dlatego zachęcam do umówienia wizyty u lekarza pierwszego kontaktu lub laryngologa, który będzie mógł dokładnie zbadać gardło syna i ewentualnie zalecić odpowiednie badania, aby ustalić przyczynę dolegliwości i zaproponować najlepsze postępowanie.
Zapraszam też do lektury:
* https://portal.abczdrowie.pl/sposoby-na-bol-gardla
* https://portal.abczdrowie.pl/gardlo
* https://portal.abczdrowie.pl/bol-gardla-dlaczego-nie-warto-go-lekcewazyc
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Laryngologia Kaszel Choroby nowotworowe Interna Pediatria Medycyna rodzinna Ból gardła Dziecko Gardło

Co oznaczają te napięcia mięśni?

Witam. Mam 25 lat i borykam się z problemem sam do końca nie wiem jakiej natury. Otóż kilka lat palę papierosy i w końcu postanowiłem rzucić ten nałóg, poszło sprawnie, ale po kilku dniach od niepalenia zacząłem doznawać " zrywów... Witam. Mam 25 lat i borykam się z problemem sam do końca nie wiem jakiej natury. Otóż kilka lat palę papierosy i w końcu postanowiłem rzucić ten nałóg, poszło sprawnie, ale po kilku dniach od niepalenia zacząłem doznawać " zrywów mięśniowych " najbardziej przed zaśnięciem, nawet gdy byłem totalnie rozluźniony. Zasypianie trwało ponad godzinę bo zrywy mnie wybudzały. Przebadałem się neurologicznie ze tak powiem podstawowo. Lekarz powiedział że jest wszystko w porządku aczkolwiek mogę zrobić jeszcze rezonans. I tu się zaczynają schody, wróciłem do papierosów a tiki ustały na tyle że zasypiam normalnie ale już w ciągu dnia gdy siedze w bezruchu lub jade samochodem, doznaje owych mimowolnych ruchów, a to nogi a to ręki. Zapisałem się na terapię do psychologa bo stwierdziłem że to problem natury psychicznej, dodam ze od dawna jestem czlowiekiem stresowym i lękliwym ze tak to ujme. Dostałem trittico cr 75 mg dziennie biorę już docelową dawkę 2 tyg i nie widzę poprawy. Boję się że problem pomalu robi się nieodwracalny ponieważ było kilka prób rzucenia ale po powrocie do papierosów te ruchy ustępywały a teraz towarzyszą mi od prawie pół roku co bardzo rzutuje na moje samopoczucie i funkcjonowanie. Nie wiem gdzie szukać pomocy i do kogo się z tym zgłosić. Dziękuję z góry za każdą pomóc i informację.
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie, Gratuluję dobrej decyzji dotyczącej rzucenia palenia i podziwiam wysiłek, na jaki Pan się zdecydował. Rzucenie palenia jest ogromnym wyzwaniem nie tylko dla psychiki, ale również dla organizmu, przyzwyczajonego do nikotyny przez lata jej przyswajania. Skutki rzucenia palenia są... Witam serdecznie,
Gratuluję dobrej decyzji dotyczącej rzucenia palenia i podziwiam wysiłek, na jaki Pan się zdecydował.
Rzucenie palenia jest ogromnym wyzwaniem nie tylko dla psychiki, ale również dla organizmu, przyzwyczajonego do nikotyny przez lata jej przyswajania. Skutki rzucenia palenia są różnorodne i obejmują zarówno pozytywne efekty dla zdrowia, jak i objawy odstawienne, które czasami trudno przetrwać. Jednak pozytywne zmiany, takie jak obniżenie ciśnienia krwi czy poprawa smaku i węchu, można wykorzystać jako motywację do utrzymania decyzji o niepaleniu​.
Rozumiem, że proces rzucania palenia przyniósł w Pana wypadku nieoczekiwane wyzwania związane z mimowolnymi ruchami mięśniowymi, szczególnie w stanie spoczynku i przed snem. Jest to dość powszechne, że w trakcie odstawiania nikotyny nasz organizm reaguje na różne sposoby, próbując dostosować się do nowego stanu bez substancji, do której przywykł. Objawy, które Pan opisuje, jak najbardziej mogą być efektem reakcji organizmu na brak nikotyny, która działa stymulująco na układ nerwowy.
W pierwszych tygodniach po rzuceniu palenia, wiele osób doświadcza różnych objawów fizycznych i psychicznych, ponieważ organizm zaczyna się oczyszczać i dostosowywać do życia bez nikotyny. Często występują zmiany nastroju, problemy ze snem, a także fizyczne reakcje takie jak właśnie mimowolne ruchy mięśniowe czy też "zrywy". Z kolei zaburzenia snu i zwiększony poziom stresu mogą nasilać objawy takie jak te, które Pan opisuje​. To normalne i zazwyczaj ustępuje z czasem.
Konsultacja z psychologiem to dobry pomysł, zwłaszcza jeśli od dawna boryka się Pan ze stresem i lękiem. Terapia może pomóc nie tylko w radzeniu sobie z objawami fizycznymi, ale także w zrozumieniu i leczeniu podstawowych problemów psychicznych, które mogą nasilać trudności związane z rzucaniem palenia.
Jeśli chodzi o lek Trittico CR, który Pan przyjmuje, to warto pamiętać, że każdy organizm reaguje inaczej, a w przypadku leków z grupy SSRI (inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny) często potrzeba nieco więcej czasu, aby zauważyć poprawę. Jeśli po kilku tygodniach nie zauważy Pan żadnej zmiany, warto porozmawiać o tym z lekarzem prowadzącym, który może dostosować dawkę lub zaproponować inną formę leczenia.
Ponadto, warto również rozważyć inne formy wsparcia, takie jak grupy wsparcia dla osób rzucających palenie, które mogą oferować dodatkową motywację i porady na podstawie doświadczeń innych osób.
Zachęcam do przeczytania artykułów:
* https://portal.abczdrowie.pl/swiatowy-dzien-rzucania-palenia
* https://portal.abczdrowie.pl/stopniowe-rzucanie-palenia-skutecznym-sposobem-na-wyjscie-z-nalogu
* https://portal.abczdrowie.pl/jak-rzucic-palenie-papierosow
* https://portal.abczdrowie.pl/przyczyny-palenia-papierosow
* https://portal.abczdrowie.pl/rzucenie-palenia-moze-byc-proste
Proszę pamiętać, że rzucanie palenia to proces i ważne jest, aby nie być zbyt surowym wobec siebie w przypadku trudności. Każdy dzień bez papierosa to sukces i krok w kierunku lepszego zdrowia.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Neurologia Noga

Czy stosując ten lek mogę dalej uprawiać sport?

Witam. Od 5 dni biore bisocard 2,5mg dziennie, na obniżenie ciśnienia. Czy stosując ten lek mogę dalej uprawiać sport, tj głównie siłownia, rowerek stacjonarny?
Redakcja abcZdrowie
Witam, Dziękuję za pytanie zadane na naszym portalu. Bisocard, zawierający substancję czynną bisoprolol, jest to beta-bloker. Wpływa na pracę serca i układ krążenia, zwalniając tętno i obniżając ciśnienie krwi. Dzięki temu znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca... Witam,
Dziękuję za pytanie zadane na naszym portalu.
Bisocard, zawierający substancję czynną bisoprolol, jest to beta-bloker. Wpływa na pracę serca i układ krążenia, zwalniając tętno i obniżając ciśnienie krwi. Dzięki temu znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca czy dławicy piersiowej.
Przyjmowanie Bisocardu może wiązać się z potrzebą pewnych ograniczeń dotyczącymi intensywności wykonywanych ćwiczeń. Beta-blokery, jak Bisocard, mogą wpływać na zdolność do wysiłku fizycznego spowalniając tętno, a to może sprawiać, że osiągnięcie wysokiej intensywności ćwiczeń staje się trudniejsze. Ponadto, mogą również maskować objawy hipoglikemii u osób z cukrzycą, warto mieć to na uwadze podczas intensywnego wysiłku fizycznego.
Ważne jest, aby przed rozpoczęciem lub kontynuacją intensywnych ćwiczeń fizycznych, zwłaszcza po rozpoczęciu terapii Bisocardem, skonsultować się z lekarzem w tej sprawie. Specjalista, znający Pana stan zdrowia oraz historię leczenia, będzie miał możliwość ocenić okoliczności i dostosować zalecenia dotyczące aktywności fizycznej do Pana sytuacji, biorąc pod uwagę odpowiedź organizmu na leczenie.
Proszę również pamiętać, aby podczas ćwiczeń obserwować reakcje swojego ciała, zwłaszcza jeśli pojawią się nowe nietypowe objawy, takie jak nadmierne zmęczenie, zawroty głowy, trudności z oddychaniem czy uczucie osłabienia. W takim przypadku należy przerwać ćwiczenia i skonsultować się z lekarzem.
Ponadto, warto zwrócić uwagę na zalecenia dotyczące stylu życia, które mogą wspomagać leczenie nadciśnienia, takie jak zdrowa dieta, unikanie nadmiernego spożycia alkoholu i utrzymanie odpowiedniej masy ciała. Mając na uwadze długoterminowy charakter leczenia bisoprololem (substancja czynna zawarta w Bisocardzie), ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie specyfiku zgodnie z zaleceniami lekarza, również przy dobrym samopoczuciu. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia.
Zachęcam również do pogłębienia wiedzy poprzez artykuły:
https://portal.abczdrowie.pl/bisoprolol
https://portal.abczdrowie.pl/bisocard-sklad-dzialanie-wskazania-przeciwwskazania-dawkowanie-skutki-uboczne
Mam nadzieję, że te informacje pomogą Panu w podejmowaniu świadomych decyzji dotyczących aktywności fizycznej. Życzę powodzenia i dobrego zdrowia.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Farmakologia Stosowanie leków Siłownia Sport

Jak odstawić lek na ADHD?

(medikinet) czy lek na adhd w jakiś sposób się odstawia, jeśli tak to w jaki sposób w momencie gdy biorę jedną tabletkę dziennie rano? czy można z dnia na dzień odstawić? czy można brać go próbnie przez miesiąc lub krócej... (medikinet) czy lek na adhd w jakiś sposób się odstawia, jeśli tak to w jaki sposób w momencie gdy biorę jedną tabletkę dziennie rano? czy można z dnia na dzień odstawić? czy można brać go próbnie przez miesiąc lub krócej i potem dłuższa przerwa? jak długo należy brać lek i czy można robić przerwy? czy jeśli wezmę tabletkę rano mogę nocą wypić trochę alkoholu? czy mogę zażywać lek bez wcześniejszych badań morfologicznych i tych na serce? (nie miałam z. tym wczensiej problemu)
Redakcja abcZdrowie
Witam Panią, Rozumiem Pani obawy dotyczące stosowania leku Medikinet. Warto pamiętać, że każdy lek, w tym Medikinet, wymaga odpowiedzialnego stosowania i przestrzegania zaleceń lekarskich, szczególnie w kwestii dawkowania i ewentualnego odstawienia. Odstawienie Medikinetu powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, który... Witam Panią,
Rozumiem Pani obawy dotyczące stosowania leku Medikinet. Warto pamiętać, że każdy lek, w tym Medikinet, wymaga odpowiedzialnego stosowania i przestrzegania zaleceń lekarskich, szczególnie w kwestii dawkowania i ewentualnego odstawienia.
Odstawienie Medikinetu powinno odbywać się pod kontrolą lekarza, który może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki lub dodatkowe konsultacje, aby uniknąć nawrotu objawów ADHD lub innych niepożądanych efektów, takich jak np. depresja. Nagłe przerwanie specyfiku nie jest zalecane ze względu na możliwe skutki uboczne.
Jeśli chodzi o przerwy w przyjmowaniu leku, warto konsultować takie decyzję że specjalistą, każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dostosowania leczenia do konkretnych potrzeb pacjenta.
W kwestii spożycia alkoholu podczas terapii Medikinetem, ogólnie zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia lekami działającymi na centralny układ nerwowy, ponieważ może on nasilać działania niepożądane leku, takie jak np. zaburzenia koncentracji czy senności. Każdy organizm reaguje inaczej na takie połączenie i trudno przewidzieć, jakie mogą być skutki w Pani wypadku.
Proponuję zapoznanie się z poniższym artykułami:
- https://portal.abczdrowie.pl/adhd
- https://portal.abczdrowie.pl/add
- https://portal.abczdrowie.pl/medikinet-dzialanie-wskazania-dawkowanie-i-skutki-uboczne
Przed rozpoczęciem terapii lekami zawierającymi metylofenidat, jakim jest np. Medikinet lekarz może zalecić wykonanie badań, w tym badań morfologicznych i kardiologicznych, aby upewnić się, że lek będzie bezpieczny dla pacjenta. To szczególnie ważne w przypadku, gdy istnieją dodatkowe czynniki ryzyka, jak na przykład wcześniejsze problemy z sercem.
Podsumowując, zachęcam do otwartej rozmowy z lekarzem na temat wszelkich wątpliwości i pytań, jakie ma Pani w związku z leczeniem. Specjalista będzie w stanie dostosować terapię do Pani indywidualnych potrzeb i udzielić wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie pytania.
Mam nadzieję, że znajdzie Pani rozwiązania, które pomogą poprawić jakość życia. Życzę dużo zdrowia i pomyślności.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Neurologia ADHD Badanie serca Serce
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy