Odnośnie dolegliwości w górnej części ciała, które mają charakter przewlekły, wiele wskazuje na rozstrzygający diagnostycznie wynik wykonanego badania RTG odcinka szyjnego kręgosłupa. Wykazanie obecności wygięcia ku tyłowi ( kifozy ) w odcinku szyjnym kręgosłupa z towarzyszącym tej wadzie skrzywieniem prawobocznym ( skoliozą ) szyi obrazuje stan złożonej wady postawy górnej części kręgosłupa, której efektem wtórnym jest radikulopatia szyjnych korzeni nerwowych z powodu ich uciśnięcia zdeformowanym kręgosłupem. Zarówno bóle głowy i jej mrowienie, jak i wzmożone napięcie mięśni karku, barku, lewej łopatki i ręki są u Pani objawami szyjnej radikulopatii. Strzelanie w barku i syczenie w karku świadczą o tarciu o siebie wyrostków kręgowych z powodu wadliwego ustawienia osi kręgosłupa szyjnego- kifoskoliozy szyjnej, która jest przyczyną długotrwale istniejących dolegliwości. Ostre, od kilku dni obecne, zaburzenia okolicy prawego biodra i stopy mogą mieć podobną przyczynę jak wyżej opisane, czyli być związane z wadą postawy lecz towarzyszącą zmianom w szyi - w odcinku lędźwiowo-krzyżowym kręgosłupa. Wobec istnienia tych wielopoziomowych objawów zaburzeń obwodowego układu nerwowego wskazujących na złożoną wadę nabytą kręgosłupa, wskazana jest konsultacja specjalisty neurologa, który w oparciu o badanie podmiotowe i fizykalne będzie mógł wykluczyć inne, niż podejrzewane w oparciu o Pani opis, przyczyny, potwierdzić obecność wad kręgosłupa w jego górnym i dolnym odcinku oraz ustalić zakres objętych chorobą korzeni nerwowych. W tym celu weryfikuje się zwykle stwierdzane badaniem neurologicznym objawy, bądź badaniem RTG ( w tym wypadku, uzupełniająco - dla odcinka lędźwiowo-krzyżowego i ewentualnie również stawów biodrowych w miednicy ), bądź badaniami neuroobrazowymi kręgosłupa, jak TK lub MR. Zakres tych badań wymaga niezbędnie poprzedzającej oceny badaniu neurologicznym, po to by nie wykonywać zbędnego nadmiaru badań, oszczędzić czas diagnostyki i zminimalizować jej koszty. Potwierdzeniem przyczyny opisanych cech wielopoziomowych radikulopatii złożoną wadą postawy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego, będzie zapewne decyzja skierowania do rehabilitacji, która jest podstawową metodą leczenia tego typu zaburzeń. Wspomagająco specjalista neurolog może przepisać leki konieczne do czasowego leczenia. Zwykle są to leki z grup, tzw. niesterydowych przeciwzapalnych, rozluźniających napięcie mięśni i osłonowych dla śluzówki żołądka. Od specjalisty neurologa można będzie też uzyskać dodatkowe zalecenia dotyczące koniecznych korekt trybu życia i aktywności oraz ewentualną pomoc w zakresie wspomagania przyrządowego. Leczenie z rehabilitacją powinno być systematyczne przez wiele miesięcy, aby okazało się skuteczne.
