Redakcja abcZdrowie

Witam, proszę skonsultować się z pediatrą – ulewanie ma miejsce wtedy, gdy z ust dziecka po posiłku wypływa niewielka ilość, najczęściej niestrawionego mleka. Natomiast w przypadku, gdy dziecko zwraca niemal wszystko, co zjadło, w dodatku następuje to nawet po dłuższym... Witam,
proszę skonsultować się z pediatrą – ulewanie ma miejsce wtedy, gdy z ust dziecka po posiłku wypływa niewielka ilość, najczęściej niestrawionego mleka. Natomiast w przypadku, gdy dziecko zwraca niemal wszystko, co zjadło, w dodatku następuje to nawet po dłuższym czasie, to można mówić o wymiotach i one mogą znamionować refluks i/lub alergię pokarmową. O alergii przeczyta Pani w naszym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/alergia-pokarmowa-u-niemowlat.
Refluks wynika z niedojrzałości układu pokarmowego u niemowląt i można go rozpoznać, gdy ulewany pokarm ma kwaśny zapach – może to świadczyć o obecności kwasu i enzymów trawiennych. Z biegiem czasu powinien ustępować, ale niekiedy jego natężenie jest tak duże, że należy wdrożyć leczenie, zanim dojdzie do uszkodzeń przełyku, a nawet jamy ustnej, spowodowanych podrażnieniem śluzówki przez treść żołądkową. W sytuacji nasilonych wymiotów można zastosować, po konsultacjach z pediatrą lub gastroenterologiem, pokarm o bardziej gęstej konsystencji, który zapobiegnie nadmiernemu ulewaniu. Dodatkowo warto pamiętać o podawaniu niemowlęciu mniejszych porcji oraz nie układać dziecka na brzuchu bezpośrednio po karmieniu. Więcej pod tym adresem: https://portal.abczdrowie.pl/refluks-u-niemowlat-i-dzieci.
Proszę zgłosić tę dolegliwość pediatrze w celu ustalenia, czy jest konieczna zmiana mieszanki mlekozastępczej (np. na hipoalergiczne) oraz sprawdzenia, czy dziecko prawidłowo przybiera na wadze. Pediatra może również skierować Panią do poradni gastroenterologicznej. O ulewaniu warto przeczytać również materiał dostępny tu: https://parenting.pl/ulewanie.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, wystąpienie rzeżączki bezobjawowej jest jak najbardziej możliwe – to ok. 10% przypadków, natomiast przez 20 lat z pewnością wystąpiłyby typowej dla choroby powikłania. Tutaj odpowiedź naszego eksperta, proszę się z nią zapoznać: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/chorowanie-na-rzezaczke-przez-3-lata-bez-objawow. Rzeżączka to najbardziej powszechna choroba weneryczna... Witam,
wystąpienie rzeżączki bezobjawowej jest jak najbardziej możliwe – to ok. 10% przypadków, natomiast przez 20 lat z pewnością wystąpiłyby typowej dla choroby powikłania. Tutaj odpowiedź naszego eksperta, proszę się z nią zapoznać: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/chorowanie-na-rzezaczke-przez-3-lata-bez-objawow.
Rzeżączka to najbardziej powszechna choroba weneryczna, więc ryzyko zakażenia nią jest niemałe. Można chorować na nią przez wiele lat przy jednoczesnym braku typowych symptomów, takich jak bolesne wzwody, ból cewki moczowej z wrażeniem niepełnego opróżnienia pęcherza czy ropna wydzielina. Jednak w takim przypadku, gdy choroba rozwija się przez lata, chory może stać się bezpłodny, mieć artretyzm, zapalenie opon mózgowych czy choroby serca. Trudno więc wyobrazić sobie sytuację, w której chory przez 20 lat choruje na rzeżączkę bez świadomości wystąpienia zakażenia. Więcej o chorobie w naszym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/rzezaczka.
Natomiast jeśli cokolwiek budzi Pańskie obawy, to wykonanie testów na rzeżączkę jest jak najbardziej zasadne. Proponuję wizytę u dermatologa lub internisty z POZ, który oceni konieczność skierowania Pana na badania. Samo badanie polega na pobraniu wymazu z cewki moczowej lub nasienia/moczu w celu wyhodowania dwoinki rzeżączki. Tutaj dowie się Pan więcej: https://portal.abczdrowie.pl/w-jaki-sposob-potwierdzic-rzezaczke.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, niestety zdania pediatrów oraz chirurgów dziecięcych i urologów są podzielone – występują zwolennicy sukcesywnego odciągania napletka u niemowląt oraz przeciwnicy odradzający takie działanie z powodu ryzyka wystąpienia uszkodzeń mechanicznych, związanych ze zbyt gwałtownym naciągnięciem fragmentu naskórka, a wskutek tego... Witam,
niestety zdania pediatrów oraz chirurgów dziecięcych i urologów są podzielone – występują zwolennicy sukcesywnego odciągania napletka u niemowląt oraz przeciwnicy odradzający takie działanie z powodu ryzyka wystąpienia uszkodzeń mechanicznych, związanych ze zbyt gwałtownym naciągnięciem fragmentu naskórka, a wskutek tego – powstania stulejki.
Pęknięcia, które Pani widziała, to właśnie skutek naciągnięcia napletka i pęknięcia naskórka. Może być dla dziecka bolesne oraz, w procesie gojenia, prowadzić do powstawania załupków i zbliznowaceń, które w przyszłości będą uniemożliwiać odciągnięcie napletka. Więcej pod tym adresem: https://parenting.pl/napletek-u-niemowlaka.
U małych chłopców (do 3. roku życia) napletek sklejony z prąciem jest zupełnie naturalny (stulejka fizjologiczna) i nie trzeba podejmować żadnych kroków w celu rozłączenia ich. Prawdopodobnie z biegiem czasu, wskutek działań hormonalnych, napletek będzie stawał się częściowo ruchomy. Proszę zapoznać się z tą odpowiedzią naszego eksperta: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/kiedy-powinno-zaczac-sie-cwiczenie-napletka-u-niemowlaka.
Higiena intymna małych dzieci zależna jest oczywiście od płci, a co za tym idzie – odmiennej budowy fizjologicznej. W przypadku chłopców w kąpieli czy przy zmianie pieluchy należy wytrzeć okolice moszny i obszar pod penisem, a jeżeli na napletku znajduje się wydzielina – również te okolice trzeba delikatnie oczyścić, ale bez gwałtownych ruchów czy prób dostania się do „wewnątrz”. Natomiast, jeśli napletek zsuwa się bez problemu, wówczas należy dbać również o higienę żołędzi. Więcej przeczyta Pani w tym miejscu: https://parenting.pl/pielegnacja-napletka-u-niemowlat
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, na podstawie opisanych przez Panią zachowań synka trudno stwierdzić autyzm – zresztą diagnostyka tego zaburzenia nie jest łatwa i obejmuje szereg badań oraz długą obserwację dziecka. Proszę zapoznać się z tym artykułem, może okazać się pomocny: https://portal.abczdrowie.pl/rodzaje-autyzmu-dzieciecego. Nie napisała... Witam,
na podstawie opisanych przez Panią zachowań synka trudno stwierdzić autyzm – zresztą diagnostyka tego zaburzenia nie jest łatwa i obejmuje szereg badań oraz długą obserwację dziecka. Proszę zapoznać się z tym artykułem, może okazać się pomocny: https://portal.abczdrowie.pl/rodzaje-autyzmu-dzieciecego.
Nie napisała Pani skąd się wzięło przypuszczenie o autyzmie. Jeśli chodzi o słaby zasób słownictwa lub o to, że dziecko nie tworzy zdań, to warto wiedzieć, że wciąż ma na to czas. Pierwsze słowa padają zazwyczaj między 12. a 18. miesiącem życia, zaś do drugiego roku życia statystyczny maluch zaczyna tworzyć zdania. Niekiedy jednak pierwsze słowa pojawiają się przed 3. rokiem życia. To również jest w granicach normy, natomiast należy pamiętać, że kiedy coś budzi niepokój rodzica, to warto to skonsultować z lekarzem – w tym przypadku pomocne będą wizyty u neurologopedy lub psychologa. Specjalista może zasugerować ćwiczenia wspomagające mowę u dziecka oraz określić, czy rozwój mowy przebiega właściwie. Więcej o zaburzeniach rozwoju mowy przeczyta Pani pod tym adresem: https://portal.abczdrowie.pl/opozniony-rozwoj-mowy.
Niewykluczone, że Pani syn właśnie pomiędzy 2,5. a 3. rokiem życia zacznie mówić więcej, bowiem na ten okres przypada intensywny rozwój mowy. Warto również stymulować dziecko poprzez rozmowę z nim – warto mówić jak najwięcej, unikając zdrobnień czy niepotrzebnych uproszczeń. Poza tym proszę jak najwięcej czytać (nie tylko książeczek dla dzieci, lecz nawet gazet dla dorosłych!), ale nie zmuszać dziecka do powtarzania czy składania zdań. Więcej o rozwoju mowy w naszym artykule: https://parenting.pl/dziecko-nie-mowi.
Proszę również obserwować dziecko – najczęściej to właśnie rodzice wychwytują drobne sygnały mogące świadczyć o jakimś zaburzeniu ze spektrum autyzmu. Natomiast to, że dziecko nie przesypia całej nocy nie jest wyznacznikiem żadnej choroby – niekiedy dzieci czteroletnie wciąż wybudzają się w nocy i jest to objaw fizjologiczny.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, sigmoidoskopia to krótkie badanie (5-10 minut) błony śluzowej wyściełającej poszczególne odcinki końcowej części jelita grubego – ok. 60-80 cm. Bezpośrednio przed badaniem odbyt znieczulany jest miejscowo za pomocą lignokainy oraz podawana jest dożylna sedacja, czyli środki przeciwbólowe i... Witam,
sigmoidoskopia to krótkie badanie (5-10 minut) błony śluzowej wyściełającej poszczególne odcinki końcowej części jelita grubego – ok. 60-80 cm. Bezpośrednio przed badaniem odbyt znieczulany jest miejscowo za pomocą lignokainy oraz podawana jest dożylna sedacja, czyli środki przeciwbólowe i uspokajające, pozwalające na zachowanie przytomności podczas badania. W wyjątkowych sytuacjach wykonuje się badanie w znieczuleniu ogólnym.
Celem jest określenie ewentualnych zmian na takiej długości narządu (guzów, polipów, owrzodzeń itp.), natomiast w jego trakcie zazwyczaj nie dochodzi do polipoektomii, czyli usunięcia polipa, a jedynie pobrania próbki do badania histopatologicznego. Jednak decyzję o tym podejmuje lekarz prowadzący – proszę go zapytać o możliwość usunięcia polipa. O sigmoidoskopii szerzej traktuje ten artykuł: https://portal.abczdrowie.pl/sigmoidoskopia.
Natomiast przy sigmoidoskopii mogą wystąpić ewentualne powikłania, takie jak krwawienia z miejsca pobrania wycinka – powinny ustąpić w krótkim czasie (w ciągu kilku godzin), podobnie jak możliwe bóle brzucha. W przypadku szczeliny odbytu niewykluczone, że dolegliwości te będą nasilone, natomiast proszę pamiętać, by poprosić lekarza przeprowadzającego badanie o to, by wyjaśnił wszystkie wątpliwości tak, by nie było żadnych niedopowiedzeń. Więcej o endoskopii jelit pod tym adresem: https://portal.abczdrowie.pl/endoskopia-jelita.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, możliwe, że ślad, który ma Pani jest reakcją alergiczną na ukąszenie kleszcza – powinien ustąpić w przeciągu kilku dni. Jeżeli chodzi o diagnostykę boreliozy, to najlepszym wyjściem są badania kleszcza – pozwalają na szybkie wykrycie krętków Borrelia, podczas... Witam,
możliwe, że ślad, który ma Pani jest reakcją alergiczną na ukąszenie kleszcza – powinien ustąpić w przeciągu kilku dni.
Jeżeli chodzi o diagnostykę boreliozy, to najlepszym wyjściem są badania kleszcza – pozwalają na szybkie wykrycie krętków Borrelia, podczas gdy przeciwciała we krwi chorego oraz objawy boreliozy pojawiają się stosunkowo późno (nawet po kilku tygodniach czy miesiącach).
Badania z krwi osoby ukąszonej przez kleszcza można wykonać po ok. 3-4 tygodniach – pojawiają się przeciwciała IgM przeciwko patogenowi (w tym wypadku Borrelii), zaś po 6-8 tyg. ich stężenie jest największe. Później sukcesywnie spada, więc po kilku miesiącach takie badanie nie ma sensu. Z kolei przeciwciała IgG są wykrywalne po 6-8 tygodniach i czasem pozostają na całe życie, zatem ich badanie pozwala na stwierdzenie, czy mamy do czynienia z zakażeniem przewlekłym. Są 2 metody badania przeciwciał IgM i IgG – tzw. ELISA oraz Western-blot (dużo bardziej czuły, zalecany w przypadku dodatniego wyniku badania ELISA). Więcej o diagnostyce choroby z Lyme pod tym adresem: https://portal.abczdrowie.pl/diagnostyka-borelioz.
Na tę chwilę wizyta u lekarza nie jest konieczna w Pani przypadku, chyba że wystąpią niepokojące objawy. Najbardziej charakterystyczny jest rumień wędrujący – znamię w kształcie czerwonej tarczy strzelniczej z biało-czerwonymi pierścieniami i czerwonym punktem w części centralnej. Pojawia się najwcześniej po ok. 10 dniach od ukąszenia i jest ewidentnym, niepodważalnym symptomem boreliozy. Niestety pojawia się wśród niewielkiego odsetka chorych, dlatego warto zwrócić uwagę na ewentualne objawy grypopodobne i inne, które pojawią się w najbliższych tygodniach. Wówczas sugeruję w pierwszej kolejności wizytę u internisty, który może zadecydować o konieczności podjęcia leczenia przez specjalistę chorób zakaźnych. Tutaj może Pani przeczytać o objawach choroby odkleszczowej: https://portal.abczdrowie.pl/objawy-boreliozy.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, tak, to może być wskazanie do konieczności przeprowadzania cesarskiego cięcia. Zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki oka to poważny stan, który niesie ze sobą nie tylko ryzyko z uwagi na możliwość utraty wzroku. Przede wszystkim wymaga wnikliwej diagnostyki mającej na... Witam,
tak, to może być wskazanie do konieczności przeprowadzania cesarskiego cięcia. Zamknięcie tętnicy środkowej siatkówki oka to poważny stan, który niesie ze sobą nie tylko ryzyko z uwagi na możliwość utraty wzroku. Przede wszystkim wymaga wnikliwej diagnostyki mającej na celu ustalenie przyczyny zatoru – najczęściej jest to zmieniona miażdżycowo tętnica szyjna, ale bywa, że materiał zatorowy pochodzi z serca. Więcej o chorobie pod tym adresem: https://portal.abczdrowie.pl/zamkniecie-tetnicy-srodkowej-siatkowki.
Natomiast decyzję o cesarce podejmuje zawsze ginekolog prowadzący ciążę na podstawie przedstawionych mu wyników badań lub opinii specjalistów, u których leczy lub leczyła się pacjentka. W przypadku wskazań pozapołożniczych zalecane jest indywidualne podejście do każdej ciężarnej. Ponieważ nie wspomniała Pani o swoim stanie po przebytym zatorze, leczeniu ani przyczynie zwężenia światła tętnicy oka, to nie sposób ocenić ryzyka wiążącego się z porodem siłami natury. Proszę przede wszystkim zwrócić się do okulisty bądź kardiologa, u którego leczyła się Pani. Tutaj może Pani poczytać o wskazaniach do cesarskiego cięcia: https://portal.abczdrowie.pl/wskazania-do-cesarskiego-ciecia.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

czytaj więcej

Witam, niewątpliwie zgrubienie oraz bolesność (wynikająca prawdopodobnie ze znacznego powiększenia pachowych węzłów chłonnych) są sygnałem niepokojącym, wymagającym niezwłocznej konsultacji z lekarzem – proszę skontaktować się z internistą z Pani przychodni POZ celem wystawienia skierowania do specjalisty. Lekarz powinien poinformować... Witam,
niewątpliwie zgrubienie oraz bolesność (wynikająca prawdopodobnie ze znacznego powiększenia pachowych węzłów chłonnych) są sygnałem niepokojącym, wymagającym niezwłocznej konsultacji z lekarzem – proszę skontaktować się z internistą z Pani przychodni POZ celem wystawienia skierowania do specjalisty. Lekarz powinien poinformować Panią, gdzie odnajdzie Pani lekarzy przyjmujących na NFZ, choć z uwagi na obecną sytuację być może zasugeruje zapisanie się na wizytę prywatnie. Proszę pamiętać, że wykonane w przeszłości USG piersi nie jest gwarantem braku chorób – kobiety po 50. roku życia powinny wykonywać mammografię co roku, zaś młodsze – co ok. 12-36 miesięcy powinny być poddawane badaniom lekarskim. Co miesiąc każda kobieta powinna wykonywać samobadanie piersi. Tutaj więcej informacji: https://portal.abczdrowie.pl/badania-piers.
Trudno bez obejrzenia zmiany ocenić czy Pani dolegliwości mają związek z guzkami łagodnymi czy też nowotworem piersi. O raku piersi i jego nietypowych objawach przeczyta Pani tutaj: https://parenting.pl/nietypowy-objaw-raka-piersi-sprawdz-jak-wygladaja-twoje-rece.
Z pewnością poza badaniem palpacyjnym konieczne będzie wykonanie USG piersi oraz węzłów chłonnych lub mammografii, która pozwala na wykrycie nawet niewielkich, kilkumilimetrowych zmian oraz dokonanie badania histopatologicznego. Stosunkowo częstym zjawiskiem są guzy łagodne – torbiele czy gruczolakowłókniaki (ponad 80% wykrytych guzów). Mastopatia zaś to drobne guzki w piersiach lub fragmencie piersi – są spowodowane przez zmiany hormonalne i występują często między 30. a 40. rokiem życia, zaś ustępują po menopauzie. Więcej o takich zmianach w naszych artykule: https://portal.abczdrowie.pl/zmiany-lagodne-w-piersiach.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, proszę niezwłocznie skontaktować się z ginekologiem prowadzącym ciążę. Niestety Pani opis jest zbyt lakoniczny, by postawić diagnozę, lecz takie upławy mogą świadczyć o infekcji intymnej lub sączeniu się wód płodowych. Jeżeli pojawiają się dodatkowe dolegliwości poza upławami –... Witam,
proszę niezwłocznie skontaktować się z ginekologiem prowadzącym ciążę. Niestety Pani opis jest zbyt lakoniczny, by postawić diagnozę, lecz takie upławy mogą świadczyć o infekcji intymnej lub sączeniu się wód płodowych.
Jeżeli pojawiają się dodatkowe dolegliwości poza upławami – to jest świąd okolic sromu, ból czy pieczenie, to można podejrzewać infekcję. Kolor upławów sugeruje podłoże bakteryjne lub pierwotniakowe (rzęsistkowica), zaś ich serowata konsystencja bywa charakterystyczna dla grzybicy. Niestety może stanowić zagrożenie dla płodu, dlatego należałoby wdrożyć leczenie jak najszybciej. Choć w aptekach dostępne są leki bez recepty na infekcje różnego pochodzenia, to jednak są one niewskazane dla ciężarnych, dlatego nieodzowna jest diagnoza i leczenie ustalone przez ginekologa, być może na podstawie wykonanego posiewu z pochwy. Więcej o upławach w ciąży w naszym artykule, zachęcam do zapoznania się z nim: https://portal.abczdrowie.pl/niespecyficzne-uplawy-w-ciazy-zagrozenia-przyczyny.
Proszę pamiętać o wzmożonej higienie intymnej i regularnym zmienianiu bielizny, a także wymienianiu ręczników. Warto wspomóc się probiotykiem, dbającym o prawidłową mikroflorę okolic intymnych. W przypadku stwierdzenia infekcji grzybiczej proszę pamiętać o konieczności podjęcia leczenia również u Pani partnera, by uniknąć nawrotu kandydozy. W takiej sytuacji wskazane jest także zwrócenie uwagi na dietę i wyeliminowanie z niej żywności przetworzonej oraz bogatej w cukry. O leczeniu infekcji intymnych szerzej traktuje ten materiał: https://portal.abczdrowie.pl/skutecznie-leczenie-infekcji-intymnych.
Dodatkowo warto kupić testy na obecność wód płodowych – już w kilka minut wkładka przyklejona do bielizny powinna zabarwić się na kolor, który jednoznacznie wskaże czy upławy są wydzieliną z pochwy, czy też płynem owodniowym. Gdy jednak okaże się, że to wody płodowe, proszę niezwłocznie zgłosić się na ginekologiczną izbę przyjęć.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
czytaj więcej

Witam, wymienione przez Panią dolegliwości, w tym zawroty głowy oraz niskie ciśnienie są częstym działaniem niepożądanym przy leczeniu paroksetyną. Proszę skontaktować się z lekarzem prowadzącym, który zlecił kurację lekiem Paroxinor, ponieważ może być konieczna korekta dawki lub zmiana leku. Natomiast... Witam,
wymienione przez Panią dolegliwości, w tym zawroty głowy oraz niskie ciśnienie są częstym działaniem niepożądanym przy leczeniu paroksetyną. Proszę skontaktować się z lekarzem prowadzącym, który zlecił kurację lekiem Paroxinor, ponieważ może być konieczna korekta dawki lub zmiana leku. Natomiast należy wspomnieć, że korzyści ze stosowania leku często są większe niż ewentualne działania niepożądane, więc lekarz może zdecydować o kontynuacji takiej farmakoterapii.
Proszę pamiętać, by kontrolować ciśnienie krwi – zarówno niskie ciśnienie, jak i skoki ciśnienia krwi są niebezpieczne, ale nie należy bez konsultacji z lekarzem odstawiać ani zmieniać dawki leku Paroxinor. W takiej sytuacji mogą wystąpić reakcje odstawienia, zaś sam proces odstawienia leku polega na stopniowym zmniejszaniu dawki. Bardzo prawdopodobne, że nękające Panią dolegliwości ustąpią w przeciągu kilku tygodni, choć nie sposób stwierdzić tego z całą pewnością.
Zachęcam do lektury artykułu omawiającego grupy leków o działaniu antydepresyjnym: https://portal.abczdrowie.pl/leki-antydepresyjne.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

czytaj więcej