Czy skonsultować to zachowanie syna z psychologiem?
Martwię się o mojego młodszego syna. Ma 5 lat jednak interesują go zabawki typowo dziewczęce. Kocha lalki i pkuszaki, ubiera je, przebiera, czesze, wymyśla historie, przykrywa...
Starszy syn 7 lat ma zainteresowania typowo chłopięce i nie podziela hobby brata.Juz wie że jego przyszłość będzie związana z samochodami. Młodszy natomiast zapewnia mnie że zostanie fryzjerem.
Moje relacje z młodszym synem są bardzo zaciesnione-jest taka moja przylepa ale jest też bardzo mądry. Uczeszczamy na zajęcia z wwr i jego dojrzałość okreslono na ok 1/2 klase. Z poczatku myslalam (i tak też mnie zapewniali specjalisci) że syn uwielbia kolor różowy, czerwony dlatego że ma dużą wadę wzroku minusowa i te kolory są dla niego wyraźne. Jednak teraz mam co do tego wątpliwości.
Dziecko kocha swojego tatę jednak tylko mamusia jest dla niego wszystkim. Staram oczywscie dzielić rolę z mężem. Syn oczywiście też jest chętny do zabawy że starszym bratem w samochody, budowanie torów itp jednak trzeba go do tego zachęcić lub sam musi mieć wene i zdarza się to bardzo rzadko.
Oczywiście w domu akceptujemy to że bawi się lalkami barbie (bobasow i akcesoriów nie akceptuje), figurkami, ludzikami ale obawiam się okresu szkolnego gdzie może zostać niezaakceptowany przez kolegów. Obecnie syn chodzi do przedszkola i wiem że bawi się z chłopcami i dziewczynami jednak w 99% są to dziewczynki i ich zabawki. Syn twierdzi że je lubi i kocha. Chłopców nie. Za rok czeka nas kolejna wizyta w poradni psychologiczno-pedagogicznej odnośnie wystawienia opinii do szkoły dotyczącej wzroku i zastanawiam się czy nie napomknac o tym temacie psychologowi... Jednak niestety nie wiem czy spotkam się tam z przychylnoscia ponieważ opinia wystawiana jest na podstawie kilumiuntowego spotkania...
