Dzień dobry. Brak pracy z pewnością jest czynnikiem, który wpływa negatywnie na nasz nastrój, poczucie komfortu, bezpieczeństwa czy niezależności. Jednym słowem, jest źródłem stresu. Jeżeli poza tą sytuacją towarzyszą Panu inne czynniki stresujące (jest Pan młodą osobą, to trudny czas dla zmian poznawczych, życiowych, biologicznych) to prawdopodobne, że zbytnie obciążenie przekłada się na odczuwane przez Pana objawy. Taka sytuacja może skutkować trudnościami z koncentracją, zaburzeniami uwagi, wzroku, wahaniami nastroju, podniesionym poziomem lęku czy agresji, także autoagresji. Proszę spróbować ustalić czy jest coś, na co ma Pan siłę i wystarczającą wytrwałość, by to realizować. Może warto zacząć wdrażać ten plan, chociażby powoli, małymi krokami, np. codziennie jedna rzecz w kierunku, który chciałby Pan obrać. Jeżeli ma Pan ochotę na więcej niż jedną, może być więcej. Jednak jeżeli nie ma Pan ochoty na nic, jak Pan pisze, to proszę chociażby jedną dziennie. Nawet jeśli to miałby być niepozorny drobiazg. Proszę też nie być zbyt surowym wobec siebie. Jest Pan u progu życia a to trudny czas, bo jeszcze tak wiele naszym pragnień i możliwości nie znamy, nie znamy dość dobrze siebie. Być może uda się Panu skorzystać z pomocy psychologa w swojej okolicy. Czasem jedna konsultacja może dostarczyć pomocne wskazówki. Pozdrawiam.
