Raz pełna energii, raz brak chęci i mobilizacji
Raz pełna energii, raz brak chęci i mobilizacji
Mam 22 lata, studiuję, mieszkam z rodzicami i dwoma siostrami, mam chłopaka. Na ogół jestem szczęśliwa, radosna, pełna energii. Czasem miewam gorsze dni, takie kiedy nie mam siły by wstać z łóżka i normalnie funkcjonować. Mam ochotę tylko spać. Gry rano wstanę, wykonam swoje obowiązki, wrócę do domu całkowicie bez sił, kładę się i zasypiam. Gdy mam takie dni, nie potrafię zasnąć do późna, czasem mi się wydaje że śpię, ale jednak czuwam i wtedy nadchodzą mnie różne myśli. Nie potrafię sobie wyobrazić siebie w przyszłości, widzę czarna dziurę. Czesem rozmyslajac płaczę bo wydaje mi się że jestem na coś strasznego chora, albo wydarzyła się jakaś zła sytuacja moim bliskim i zostaje sama z problemami. Ostatnie czasy mam dużo stresu związanego ze studiami i nie wiem jak rozwiązać różne problemy. Jestem osobą która nie potrafi walczyć o swoje, stąd wiele rzeczy w życiu przegrywam. Nie potrafię się skupić i chodzę jak wrak człowieka. Czy problem w tym że za dużo myślę szukając rozwiązań i mi odbija? Szy stres mnie zabija od środka? Nie wiem co robić sama ze sobą czuję się pogubiina i zmarnowana... Nie wiem co robić. Pisząc to nawet nie umiałam ująć tego wszystkiego w słowa bo dziś mam ten gorszy dzień. Czasem jest tak że trwa to kilka dni, a w środku dnia na chwilę to znika i znów jest źle. Kiedy jest dobrze nawet nie myślę o tym jak się czułam poprzedniego dnia nie zdaje sobie sprawę z tego że bylo źle. Nawet nie wiem jak to dobrze opisać. Mam nadzieję że mnie ktoś zrozumiał w tym opisie...
