Różnica pomiędzy autyzmem a ADHD

Witam!

Moja córka w lutym skończy 4 lata. Od września chodzi do przedszkola. Przedszkolanki zwróciły mi uwagę, że niepokoi ich zachowanie małej. Córka nie lubi bawić się z dziećmi. Bawi się sama, gada sama do siebie, personifikuje różne przedmioty, opowiada różne historie w trakcie tych zabaw, improwizuje dialogi. Sama mówi, że jest jakimś zwierzaczkiem i tworzy kolejną opowieść ze sobą w roli głównej. Panie mówią, że miesza jej się świat realny z bajkowym. Przechodzi z jednego do drugiego błyskawicznie. Ja to oczywiście zauważyłam, ale nie sądziłam, że to jest coś niepokojącego. Na dworze najbardziej lubi bawić się piaskiem, przesypywać z ręki do ręki, lubi też małe kamyczki. W domu preferuje drobne przedmioty - frotki do włosów, szklane kulki, kasztany, małe figurki. Jak jesteśmy na targu, to uwielbia zanurzać ręce w worki z grochem lub ziarnami. Na plaży zakopuje się w piasku i grzebie, i może tak robić godzinami...

Od niedawna w przedszkolu samodzielnie chodzi się załatwiać, wcześniej prosiła o pomoc. W domu załatwia się samodzielnie. W nocy jeszcze śpi w pampersie. Potrafi dostawać ataków szału. W październiku było to przewlekłe - darła się codziennie, kładła się na ziemii, szczypała i gryzła samą siebie, wyrywała sobie włosy. Teraz, jak się wkurzy, też potrafi histeryzować - głównie jak czegoś bardzo chce albo jak coś jej nie wychodzi. Uwsteczniła się z rysowaniem, kiedyś fajnie rysowała, a teraz bazgrze i dziobie kredkami kartkę. Podobnie jest z malowaniem - tworzy tylko okrągłe plamy. Często mi ucieka i kompletnie nie obawia się, że może się zgubić. W sklepach odzieżowych chowa się w płaszcze. W przedszkolu też lubi się zaszyć w kąt i cichutko snuć jakąś opowieść. Kiedyś na dworze, jak się jej schowałam, licząc, że się zreflektuje, że mnie nie ma, ale ona przez 40 minut nawet nie oderwała się od grzebania w żwirku. Najbardziej niepokoją mnie jej kontakty z dziećmi (a właściwie ich brak) oraz szały z rzucaniem się na ziemię.

Raczej jest zdrowym dzieckiem. Chodzić zaczęła późno - miała 16 miesięcy, raczkowała od 8 miesiąca życia. Motorycznie jest średnio - nie umie jeździć na rowerze i kompletnie jej to nie idzie. Według mojej oceny, ma kiepską koordynację ruchową. Jak jej na basenie każę ruszać nogami, to przestaje ruszać rękami i odwrotnie. Boi się bujać na huśtawce, ale na drabinę lubi włazić. Mówić zaczęła stopniowo od ok. 10 miesiąca życia. Mając 1,5 roku zaczęła się rozgadywać - potrafiła wymówić trudne wyrazy: lokomotywa, hipopotam. Kończyła frazy w wierszykach Brzechwy - ma doskonałą pamięć do dziś. Jest bardzo śmiała - sama włazi obcym osobom na kolana i zagaduje je. Potrafi podejść w kawiarni do eleganckiej kobiety z ładną biżuterią i dotykać pierścionków i bransoletek, i zachwycać się nimi. Do dorosłych, obcych osób mówi na ty bez żadnego skrępowania. W ogóle nie boi się obcych - kiedyś jak miała atak szału i leżała na chodniku, jeden facet powiedział, że ją zabierze, to wstała, wzięła go za rękę i gotowa była z nim iść. Czy jej zachowanie może wskazywać na ZA?

MĘŻCZYZNA ponad rok temu

Agresja u dzieci autystycznych

Autyzm to dziecięce zaburzenie rozwojowe. Częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Sprawdź, co jeszcze warto wiedzieć na temat autyzmu. Obejrzyj film i dowiedz się więcej o agresji u dzieci autystycznych.

Witam Panią!

Na odległość nie mogę postawić diagnozy, jednak część opisanych przez Panią zachowań jest rzeczywiście niepokojąca i może sugerować objawy ze spektrum autyzmu. Radziłabym, aby udała się Pani z córeczką do poradni pedagogiczno-psychologicznej. Proszę nie odkładać sprawy na później, gdyż bardzo istotne jest wczesne rozpoznanie zaburzenia i podjęcie pracy nad lepszym przystosowaniem dziecka do życia w społeczeństwie.

Pozdrawiam.

Psycholog, seksuolog oraz mediator i negocjator.
0
Mgr Agata Majda Pedagog, Olkusz
72 poziom zaufania

Witam
Trudno powiedzieć na co tego rodzaju zachowania mogą wskazywać. Jednak widać, że nie są one do końca prawidłowe. Co do ataków histerii to zależy też jak one się kończą bo jeśli córka przez taki atak otrzymuje to czego chce to za każdym razem w taki sposób będzie wymuszać rzeczy, na których jej zależy.
Niemniej jednak należy skonsultować się z psychologiem i psychiatrą dziecięcym by wykluczyć pewne rzeczy i zastosować wsparcie terapeutyczne.
Pozdrawiam AM

Pedagog, terapeuta, coach.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty