Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Na co wskazuje to pobolewanie w piersi?

Witam serdecznie Od roku pobolewa mnie lewa piers, ból promieniujący do brodawki. Robione usg rok temu nic nie wykazało, ból ciągle ten sam do tej pory. W połowie listopada Byłam na usg gdzie było 4 lekarzy wykazało torbiel 4mmx5mm... Witam serdecznie Od roku pobolewa mnie lewa piers, ból promieniujący do brodawki. Robione usg rok temu nic nie wykazało, ból ciągle ten sam do tej pory. W połowie listopada Byłam na usg gdzie było 4 lekarzy wykazało torbiel 4mmx5mm na godzinie 3. Bez powiększonych węzłów chłonnych. Ból nadal jest a nawet promieniuje mi do pachy. Byłam u innego lekarza sam nie był pewien czy to torbiel czy gruczolowłókniak (miał gorszy sprzęt i wyszedł mu niby jaśniejszy kolor niż przy torbieli). Wszyscy zgodnie mowili ze taka mała torbiel nie powinna dawac objawów bólowych a jednak ja czuję dyskomfort. Nie utrudnia mi to w żaden sposób życia czy coś ale ciągle czuje ze cos tam jest. Co miałabym zrobić? Do kogo się z tym udać?
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, bardzo dobrze, że wykonała Pani już diagnostykę tej bolesnej zmiany w piersi. W badaniu USG wykazano, że ma Pani torbiel, która nie powoduje obrzęku węzłów chłonnych. Dodatkowo nie określono jeszcze dokładnie charakteru tej zmiany. Lekarze jednak stwierdzili,... Dzień dobry,
bardzo dobrze, że wykonała Pani już diagnostykę tej bolesnej zmiany w piersi. W badaniu USG wykazano, że ma Pani torbiel, która nie powoduje obrzęku węzłów chłonnych. Dodatkowo nie określono jeszcze dokładnie charakteru tej zmiany. Lekarze jednak stwierdzili, że nie powinna powodować dolegliwości bólowych i dyskomfortu. Niemniej jednak jest Pani w dalszym ciągu zaniepokojona, a objawy się utrzymują. Możliwe, że w tej sytuacji warto byłoby udać się do lekarza onkologa, aby zlecił dokładniejszą diagnostykę tej torbieli (TK czy biopsję, jeśli będzie to konieczne). Ponadto, trzeba też wziąć pod uwagę wykonanie badań laboratoryjnych (podstawowej morfologii, ale też badań hormonalnych odpowiedzialnych za kobiecy układ rozrodczy oraz diagnostykę tarczycy). Istnieje bowiem ewentualność, że Pani dolegliwości nasilają się w zależności od fazy cyklu. Z tego też względu na pewno dodatkowa konsultacja oraz rozszerzenie diagnostyki pozwoli doprowadzić do uzyskania ostatecznej odpowiedzi, jaka jest przyczyna Pani kłopotu.
Zachęcamy także do zapoznania się z artykułami o podobnej tematyce:
https://portal.abczdrowie.pl/bol-piersi
https://portal.abczdrowie.pl/mastalgia-bol-piersi
https://portal.abczdrowie.pl/progesteron
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Jaką dawkę witaminy D3 przyjmować podczas zakażenia Covid-19?

Witam, podczas zakażenia korona wirusem zalecane jest przyjmowanie witaminy D3. Jaką dawkę jej przyjmować?
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, zakażenia wirusem Covid-19 przebiegają w bardzo różnorodny sposób i zapewne jest Pani tego świadoma. Możliwe jest przejście tej choroby nawet bez objawów, jednak większość pacjentów je ma. Jako, że jest to choroba wirusowa, to w lekkim przebiegu wystarcza... Dzień dobry,
zakażenia wirusem Covid-19 przebiegają w bardzo różnorodny sposób i zapewne jest Pani tego świadoma. Możliwe jest przejście tej choroby nawet bez objawów, jednak większość pacjentów je ma. Jako, że jest to choroba wirusowa, to w lekkim przebiegu wystarcza leczenie objawowe. W poważniejszych sytuacjach lekarze decydują o włączaniu różnych grup leków w zależności od stanu pacjenta. Suplementacja witaminą D w zakażeniu Covid-19 ma również istotne znaczenie. Jest to spowodowane tym, że ta witamina odgrywa ważną rolę w budowaniu odporności organizmu. Podawanie preparatów z witaminą D jest zalecane w naszej szerokości geograficznej w dawce 2000 jednostek dziennie dla dorosłych. Jest to związane z tym, że ekspozycja na słońce w naszych warunkach jest dosyć mała i na ogół nie pokrywa pełnego zapotrzebowania na ten składnik. Niemniej jednak przed rozpoczęciem regularnego przyjmowania warto wykonać badanie jej poziomu. W przypadku leczenia choroby koronawirusowej na pewno trzeba skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu, aby to on ustalił optymalną dawkę dopasowaną dla Pani. Pozdrawiamy i życzymy szybkiego powrotu do zdrowia.
Zachęcamy także do zapoznania się z artykułami o podobnej tematyce:
https://portal.abczdrowie.pl/witamina-d
https://portal.abczdrowie.pl/osoby-z-niedoborem-witaminy-d-dwukrotnie-bardziej-narazone-na-zakazenie-koronawirusem-nowe-badanie
https://portal.abczdrowie.pl/witamina-d
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy mogę być przewlekle zakażona EBV?

Witam Moje problemy zaczęły się na początku roku. W styczniu chorowałam na Covid, łagodny. Prawdopodobnie to osłabiło moja odporność gdyż w maju zachorowałam na mononukleozę zakaźną o ciężkim przebiegu. Bez gorączki ale z mocno opuchniętym gardłem nadkażonym bakteryjnie i zapaleniem... Witam Moje problemy zaczęły się na początku roku. W styczniu chorowałam na Covid, łagodny. Prawdopodobnie to osłabiło moja odporność gdyż w maju zachorowałam na mononukleozę zakaźną o ciężkim przebiegu. Bez gorączki ale z mocno opuchniętym gardłem nadkażonym bakteryjnie i zapaleniem wątroby. Od tej pory nie mogę wrócić do zdrowia. Co miesiąc badań krew z rozmazem i za każdym razem liczna neutrofili jest coraz mniejsza. Poza tym od tego czasu ciągle boli mnie prawe podbrzusze, cały czas mam wzdęcia. Boli mnie również cała szyja, kark, barki, czasami również klatka piersiowa. W badaniu USG węzłów chłonnych szyjnych ciągle można zauważyć liczne węzły z pogrubiałą warstwą korową ale nie niepokojące. Czy moje dolegliwości wynikają z jakiegoś przewlekłego zakażenia wirusem EBV czy dzieje się coś bardziej niepokojącego? USG jamy brzusznej nic nie wykazało, kreatynina, ALAT, ASPAT, TSH w normie. CRP i OB w normie. Niski poziom witaminy D oraz leukocyty na poziomie 3,9 (norma 4,0-10,0), neutrocyty 1,39 (norma 2,0-7,2)
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, z Pani relacji zawartej w pytaniu wynika, że w ostatnim czasie przeszła Pani dwie poważne choroby zakaźne. Bardzo dobrze, że jest Pani pod stałą kontrolą lekarską oraz wykonuje Pani regularnie badania laboratoryjne. Prawdopodobnie Pani dolegliwości mogą mieć dwojakie... Dzień dobry,
z Pani relacji zawartej w pytaniu wynika, że w ostatnim czasie przeszła Pani dwie poważne choroby zakaźne. Bardzo dobrze, że jest Pani pod stałą kontrolą lekarską oraz wykonuje Pani regularnie badania laboratoryjne. Prawdopodobnie Pani dolegliwości mogą mieć dwojakie podłoże. Po pierwsze mogą one być długofalowymi powikłaniami po Covid. Niestety, zakażenie koronawirusem może prowadzić do różnorodnych powikłań, które rozkładają się w czasie i długo się utrzymują. Najpewniej Covid-19 pomimo łagodnego przebiegu samej infekcji doprowadził do znacznego obniżenia Pani odporności, przez co bardzo szybko złapała Pani mononukleozę zakaźną. Niestety jak wiadomo jest to choroba, która raczej łagodnie przebiega u dzieci, natomiast dorośli przechodzą ją znacznie gorzej. U Pani wystąpiła większość klasycznych objawów. Dodatkowo część z nich utrzymuje się nadal pomimo tego, że sama choroba miała miejsce już jakiś czas temu. Wydaje się, że w tej sytuacji najlepiej byłoby udać się do lekarza medycyny zakaźnej, aby jeszcze Panią przebadać bardziej specjalistycznie, co pozwoli na wdrożenie odpowiedniego działania. Możliwe, że celowane leczenie pomoże Pani szybciej wrócić do zdrowia i pełni sił.
Zachęcamy także do zapoznania się z artykułami o podobnej tematyce:
https://portal.abczdrowie.pl/mononukleoza-zakazna-przyczyny-objawy-diagnozowanie-leczenie
https://www.wp.pl/?s=portal.abczdrowie.pl%2Fchoroby-zakazne-definicja-lista-profilaktyka&src01=8d289&c=168
https://portal.abczdrowie.pl/mesencure-lek-na-covid-19-pozyskany-z-komorek-tluszczowych-uratuje-tysiace-istnien
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Jaką zmianę mogę mieć na piersi?

Dzień dobry. Mam 26 lat i 3,5 roczna córkę. Niestety, ale nie możemy oduczyć ją karmienia piersią. Cały czas jest na moim mleku. Córka ma uszkodzona górną jedynkę. I przez to przy piciu mleka podrażniła .mi sutki i brodawki... Dzień dobry. Mam 26 lat i 3,5 roczna córkę. Niestety, ale nie możemy oduczyć ją karmienia piersią. Cały czas jest na moim mleku. Córka ma uszkodzona górną jedynkę. I przez to przy piciu mleka podrażniła .mi sutki i brodawki. Zauważyłam, że na jednej piersi na brodawce mam coś w rodzaju liszaja. Nie boli to. W aptece powiedzieli, że to może być grzybica brodawki. Smaruje to Maścią Maltan i okladam gazą jałową. Minimalnie widać poprawę. Czy coś jeszcze mogę zrobić, czy to coś innego się zrobiło na tej brodawce? Proszę o pomoc.
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry, w sytuacji gdy ma Pani problem z odstawieniem 3.5 letniego dziecka od piersi i bardzo tego Pani chce, to warto może zasięgnąć porady pediatry lub doradcy laktacyjnego. Oczywiście wiadome jest, że mleko matki dla dziecka zawsze będzie najlepszym... Dzień dobry,
w sytuacji gdy ma Pani problem z odstawieniem 3.5 letniego dziecka od piersi i bardzo tego Pani chce, to warto może zasięgnąć porady pediatry lub doradcy laktacyjnego. Oczywiście wiadome jest, że mleko matki dla dziecka zawsze będzie najlepszym pokarmem, ale w tej sytuacji córeczka spokojnie bez niego sobie już może radzić. Można spróbować także samemu podjąć próby odstawienia od piersi. Dziecko jest już na tyle duże, że powinno rozumieć, że mama ma rankę, że to może boleć. Ta metoda mogłaby być skuteczna. Bardzo dobrze, że zasięgnęła Pani opinii farmaceuty, niemniej jednak warto byłoby pokazać się w tej sytuacji lekarzowi. Zapewne można dobrać jakiś preparat bez recepty do smarowania tej zmiany. Jednak lekarz będzie w stanie Panią zbadać oraz zalecić odpowiednie leczenie. Możliwe też, że zlecone będą badania np. dermatologiczne czy USG piersi. Niech Pani spróbuje na spokojnie skontaktować się z ginekologiem. Serdecznie pozdrawiamy.
Zachęcamy także do zapoznania się z artykułami o podobnej tematyce:
https://portal.abczdrowie.pl/zakazenie-brodawki-piersi
https://portal.abczdrowie.pl/bol-piersi
https://portal.abczdrowie.pl/karmienie-piersia
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy taki poziom testosteronu w ciąży jest prawidłowy?

Witam. Jestem w pierwszym trymestrze ciaży, Wynik badania testosteronu pokazuje, że jest podwyższony - 63.50 (normy do 48.10). Czy mam się tym przejmować, czy może to być zwiazane po prostu z ciaża?
Redakcja abcZdrowie
Witam, oprócz tego, że nadmiar testosteronu może utrudnić poczęcie, to ważny on jest również dla prawidłowego rozwoju już poczętego dziecka, zwłaszcza płci męskiej. Delikatnie podwyższony poziom testosteronu nie musi być powodem do niepokoju, jednak zawsze należy skonsultować wyniki z lekarzem... Witam,
oprócz tego, że nadmiar testosteronu może utrudnić poczęcie, to ważny on jest również dla prawidłowego rozwoju już poczętego dziecka, zwłaszcza płci męskiej.
Delikatnie podwyższony poziom testosteronu nie musi być powodem do niepokoju, jednak zawsze należy skonsultować wyniki z lekarzem prowadzącym ciążę.
Zbyt wysoki poziom testosteronu może doprowadzić nawet do poronienia. Ponadto grozi także stanem przedrzucawkowym w efekcie którego może dojść do porodu przedwczesnego. Ważne więc, aby być pod stałą opieką lekarską, aby w razie potrzeby lekarz mógł odpowiednio zareagować. Proszę więc nie bagatelizować wyników i udać się z nimi koniecznie do lekarza.
Więcej informacji na temat tego hormonu znajdzie Pani w artykule, który dostępny jest pod adresem: https://portal.abczdrowie.pl/co-to-jest-testosteron.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Ginekologia Ciąża

Czy Furagin jest bezpieczny dla ciąży?

Witam. Jestem w ciazy 19tc i Mam zapalenie pęcherza. Lekarz kazał brać furagine. Wzięłam dotychczas 1 tabletkę ale wyczytałam ze nie jest bezpieczny ten lek. Czy mogłam zaszkodzić dziecku ?
Redakcja abcZdrowie
Witam, podejrzewam, iż lekarz, który przepisał Pani ten lek wiedział, że jest Pani w ciąży, a więc świadomie podjął decyzję dotyczącą zastosowania go. Zapalenie pęcherza jest dosyć niebezpieczne w ciąży – stąd zapewne konieczność zastosowania furaginy. Tak jak i... Witam,
podejrzewam, iż lekarz, który przepisał Pani ten lek wiedział, że jest Pani w ciąży, a więc świadomie podjął decyzję dotyczącą zastosowania go. Zapalenie pęcherza jest dosyć niebezpieczne w ciąży – stąd zapewne konieczność zastosowania furaginy.
Tak jak i każdy inny lek w ciąży, również furagina powinna być przyjmowana wyłącznie z zalecenia lekarskiego. Furaginy nie należy przyjmować w pierwszym trymestrze ciąży oraz w przypadku ciąży donoszonej, czyli od 38. tygodnia, co związane jest z ryzykiem niedokrwistości hemolitycznej u noworodka.
Aktualnie jest Pani w 19. tygodniu ciąży, co umożliwia zastosowanie furaginy, tak jak zalecił Pani lekarz. Proszę mu zaufać i przyjmować tabletki według jego wskazań.
Potwierdzeniem są odpowiedzi naszych specjalistów: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-mozna-zazyc-furagin-w-ciazy, https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-furagin-jest-bezpieczny-w-ciazy.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy Pneumovit można stosować w ciąży?

Czy PNEUMOVIT SEPT Aerozol d/gardła można przyjmować w trakcie ciąży?
Redakcja abcZdrowie
Witam, PNEUMOVIT SEPT to wyrób medyczny dostępny między innymi w formie aerozolu do gardła. Stosuje się go podczas leczenia infekcji bakteryjnych i wirusowych, a także w przypadku stanów alergicznych jamy ustnej. Dodatkowo można używać go po zabiegach stomatologicznych... Witam,
PNEUMOVIT SEPT to wyrób medyczny dostępny między innymi w formie aerozolu do gardła. Stosuje się go podczas leczenia infekcji bakteryjnych i wirusowych, a także w przypadku stanów alergicznych jamy ustnej.
Dodatkowo można używać go po zabiegach stomatologicznych lub w celu oczyszczenia, nawilżenia i regeneracji śluzówki gardła oraz jamy ustnej, co dotyczy zwłaszcza osób przebywających w klimatyzowanych, suchych pomieszczeniach i tych, którzy pracują głosem.
Producent tego leku nie podał oficjalnych informacji dotyczących stosowania środka w ciąży. Jeśli więc planuje Pani sięgnąć po ten preparat, proszę wcześniej skonsultować się z lekarzem prowadzącym ciążę.
Oto inne pytania dotyczące stosowanie leków w ciąży: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/leki-w-czasie-ciazy, https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/leki-bezpieczne-w-ciazy, https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/jakie-leki-w-ciazy.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co oznacza taka gulka przy odbycie u 33-latki?

Witam, Miesiąc temu wyczułam u siebie tuż przy odbycie kulkę, jest wielkości ziarna ziela angielskiego, nie daje dolegliwości, chyba jest cały czas taka sama. Gdy robiłam sobie zdjęcie, żeby zobaczyć jak to wygląda, widziałam, że jest to koloru białego. Na... Witam, Miesiąc temu wyczułam u siebie tuż przy odbycie kulkę, jest wielkości ziarna ziela angielskiego, nie daje dolegliwości, chyba jest cały czas taka sama. Gdy robiłam sobie zdjęcie, żeby zobaczyć jak to wygląda, widziałam, że jest to koloru białego. Na 100% nie jest to żadna choroba weneryczna, o higienę dbam, hemoroidów nigdy nie miałam, nie mam pewności, ale wydaje mi się, że to też nie to. Obstawiałam na zapalenie meszka włosowego, wrastający włos, ale to nie znika przez tyle czasu i się martwię. Nawet nie wiem, do jakiego lekarza miałabym z tym iść, poza tym to dla mnie bardzo krępujące. Proszę o radę co to może być i do jakiego lekarza się udać? Kobieta, 32 lata
Redakcja abcZdrowie
Witam, zmianę powinien obejrzeć lekarz i dopiero na tej podstawie będzie w stanie on Panią zdiagnozować oraz zalecić odpowiednie postępowanie. Bardzo możliwe, że gulka przy odbycie, którą Pani zauważyła, to żylak odbytu, nazywany hemoroidem. Na początku może on nie dawać... Witam,
zmianę powinien obejrzeć lekarz i dopiero na tej podstawie będzie w stanie on Panią zdiagnozować oraz zalecić odpowiednie postępowanie.
Bardzo możliwe, że gulka przy odbycie, którą Pani zauważyła, to żylak odbytu, nazywany hemoroidem. Na początku może on nie dawać żadnych dolegliwości, jednak z czasem powoduje ból, pieczenie, swędzenie lub krwawienie z odbytu.
Inną możliwą przyczyną jest torbiel włosowa. Tak jak i hemoroidy, może ona nie dawać o sobie znać lub wywoływać dyskomfort, dolegliwości bólowe lub podrażnienie. Więcej na ten temat pod linkiem: https://portal.abczdrowie.pl/torbiel-pilonidalna.
Proszę więc udać się do lekarza. W pierwszej kolejności może być to lekarz pierwszego kontaktu, który postawi wstępną diagnozę i ewentualnie pokieruje dalej. Może też Pani udać się bezpośrednio do dermatologa lub proktologa, który specjalizuje się w leczeniu chorób związanych z końcowym odcinkiem przewodu pokarmowego.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy nagłe rzucenie palenia nie wpłynie negatywnie na moje zdrowie psychiczne?

Dzien dobry. Cierpię na nerwicę lękową od jakis 8 lat. W ciagu ostatnich 2 lat objawy znacznie się nasiliły dlatego od tego czasu uczęszczam na terapię. Jednak aktualna sytuacja- PANDEMIA -Znou nasiliła mioje lęki. Boję się o własne zdrowie. Wsłuchuje... Dzien dobry. Cierpię na nerwicę lękową od jakis 8 lat. W ciagu ostatnich 2 lat objawy znacznie się nasiliły dlatego od tego czasu uczęszczam na terapię. Jednak aktualna sytuacja- PANDEMIA -Znou nasiliła mioje lęki. Boję się o własne zdrowie. Wsłuchuje sie nadmiernie w swój organizm. Cierpię na różnego rodzaju bóle. Sytuacje dodatkowo komplikuje fakt ze od prawie11 lat palę papierosy i z tym przede wszystkim wiążą się moje obawy. Że zachoruję na raka płuc,zawał lub udar. Cały czas mam tego typu objawy. Postanowiłam definitywnie zerwać z nałogiem. Czuje obrzydzenie do samej siebie gdy palę. Mam dość, papierosy pobudzaja mnie zbyt a to nie wskazane z moim zaburzeniem. Dlatego moje pytanie brzmi czy gdy postaram się nie palić od teraz czy nie bedzie to bardzo złe dla mnie? Mam na myśli nerwowośc,płaczliwośc i złe samopoczucie-tak podobno wygladają skutki odstawienia. Czy z moją nerwicą nie napedzę sobie wiecej lęków przy rzucaniu? Proszę o dobrą rade,już naprawdę mam dość bycia niewolnikiem nałogu....Pozdrawiam i z gory dziekuję za poświęcony czas.
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry! Przede wszystkim chcę Pani pogratulować tej niełatwej decyzji o definitywnym zerwaniu z nałogiem, zwłaszcza, że dodatkowo zmaga się Pani z innymi problemami emocjonalnymi. Najważniejsze, że ma Pani motywację do zmiany – i to silną, bo wewnętrzną. Znajduje się... Dzień dobry!
Przede wszystkim chcę Pani pogratulować tej niełatwej decyzji o definitywnym zerwaniu z nałogiem, zwłaszcza, że dodatkowo zmaga się Pani z innymi problemami emocjonalnymi. Najważniejsze, że ma Pani motywację do zmiany – i to silną, bo wewnętrzną. Znajduje się jednak Pani w sytuacji konfliktu – z jednej strony czuje przymus rzucenia nałogu z obawy przed negatywnymi konsekwencjami zdrowotnymi, a z drugiej – obawia się, że gwałtowne odstawianie papierosów dodatkowo nasili przykre objawy. Jeśli chodzi o względy medyczne, to nie ma przeciwwskazań do nagłego rzucenia palenia, nawet po wielu latach nałogu. Jednak po odstawieniu nikotyny, jak każdej substancji uzależniającej, przejściowo mogą wystąpić różne nieprzyjemne dolegliwości – zarówno ze strony organizmu, jak i psychiki. U każdej osoby przebiega to nieco inaczej, ale do najczęstszych symptomów tzw. zespołu abstynencyjnego należą: drażliwość, nerwowość, obniżenie nastroju, stany lękowe, problemy z koncentracją uwagi i pamięcią, bóle głowy, nadmierny apetyt, problemy ze snem (nadmierna senność lub bezsenność), zmęczenie. Jeśli korzysta Pani z psychoterapii, to jest w dobrym miejscu, by rozpocząć proces wychodzenia z uzależnienia, ponieważ w takich sytuacjach zwykle zaleca się korzystanie z pomocy psychologa lub terapeuty uzależnień. Sposobów na wyjście z nałogu jest wiele, ale powinna je Pani omówić przede wszystkim ze swoim terapeutą. Znając Panią, pomoże opracować skuteczny plan, bezpieczny dla Pani psychiki. Prawdopodobnie w Pani przypadku najbardziej odpowiednia będzie metoda małych kroków, czyli systematyczne zmniejszanie liczby wypalanych dziennie papierosów, co pomoże zniwelować nieprzyjemne objawy odstawienne.
Podczas rzucania palenia pomocne mogą być dla Pani wskazówki zawarte w poniższym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/uzaleznienie-od-papierosow.
Na podobne pytania odpowiedzieli już też nasi specjaliści. Zachęcam do zapoznania się z ich poradami: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/rzucenia-palenia-papierosow-z-dnia-na-dzien.
Pozdrawiam Panią serdecznie i życzę powodzenia w walce o wolność od nałogu!
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Skąd ta nagła zmiana w postrzeganiu rzeczywistości i naszej relacji?

Dzień dorby, zwracam się do Państwa, ponieważ ok 2 miesięcy temu mój chory na padaczkę, depresję i stany lękowe chłopak nagle, z dnia na dzień wyprowadził się z naszego mieszkania. Byliśmy parą o 4 lat, mieszkaliśmy razem od 2..Wszystko... Dzień dorby, zwracam się do Państwa, ponieważ ok 2 miesięcy temu mój chory na padaczkę, depresję i stany lękowe chłopak nagle, z dnia na dzień wyprowadził się z naszego mieszkania. Byliśmy parą o 4 lat, mieszkaliśmy razem od 2..Wszystko było dobrze, przeżyliśmy już dwa jego epizody depresyjne, ale nigdy nie miały one tak ogromnego wymiaru. Jego stan zaczął ppgarszać się w listopadzie zeszłego roku, wtedy zauważyłam, że zupełnie traci pewność siebie, często nazywał się bezwartosciowym itd...Staralam się to w tym wspierać i wydawało się, że mimo trudności potrafił sobie z tym poradzić. Chodził również do psychologa. Niestety w lutym doszło do pierwszego ataku uogólnionego (padaczkę miał zdiagnozowaną od 5 lat, ale nigdy nie miał objawów uogólnionych, z utratą świadomości, drgawkami itd.). Jego neurolog zacząl zmieniać mu leki i od tego czasu było coraz gorzej zarówno z padaczką, jak i depresją. Doszły do tego stany lękowe. To wszystko było dla mnie bardzo ciężki, ataki padaczki to traumatyczne przeżycie również dla osoby najbliższej i powoli czułam w sobie coraz większy ból. On zaczął zachowywać się przy mnie jakbym go biła czy torturowała, wystarczyła moja mina czy uwaga, by cały zaczął się telepać, choć bardzo starałam się caly czas zachowywać spokój. Niestety ja też przeżywała trudny czas i czasem wybuchałam bezsilnością, co tylko pogorszyło sprawę. On nie potrafił już mówić mi o swoich uczuciach, z czego nie zdawałam sobie sprawy i nagle, po jednym nieporozumienia postanowił zerwać i się wyprowadzić. W tym tygodniu napisał mi maila, że mimo, że mnie kocha i chce ze mną być - nie potrafi. Kiedy poprosiłam go o wyjaśnienie, on powiedział, że nie może spełnić moich oczekiwań (których wcale nie miałam i nie mam), jednocześnie traci pewność siebie w dyskusjach ze mną na różne tematy (gdzie zawsze podkreślał jak bardzo ceni nasze rozmowy i różnice zdań). Do tego dodał, że zdał sobie sprawę, że przekraczał dla mnie swoje nieprzekraczalne granice i czasem przez miłość do mnie zamykał na to oczy. Proszę o pomoc w zrozumieniu sytuacji. Zawsze byliśmy bardzo szczęśliwa parą, snuliśmy wspólne i plany, a on jeszcze dwa dni przez wyprowadzaką rozmawiał że mną o zaręczynach, nazywał swoim cudem i mówił, jak bardzo jest szczęśliwy. Walczę z ogromnym poczuciem winy, że byłam dla niego zła. Wszystko na to wskazuje, skoro zdecydował się mnie porzucić. Jednocześnie nie wiem co powinnam robić, ponieważ zdaję sobie sprawę, że to wciąż może być choroba i chcę mu pokazać, że bardzo mi na nas zależy. Niestety on całkowicie mnie odrzuca. Korzystam z pomocy psychologa, ale wciąż nie potrafię zrozumieć dlaczego nasz związek tak nagle się rozpadł. Czy powodem jest depresja? Skąd ta nagła zmiana w postrzeganiu rzeczywistości i naszej relacji? Dlaczego stałam się kolejna ofiara cierpienia mojego chłopaka? Bardzo proszę o pomoc.
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Sytuacja, w której się Pani znalazła, musi być dla Pani bardzo trudna i obciążająca. To naturalne, że chce Pani jak najszybciej zrozumieć jej przyczyny i pomóc ukochanemu człowiekowi. Stan psychiczny i zdrowotny Pani partnera jest bardzo skomplikowany. Cierpi... Witam serdecznie!
Sytuacja, w której się Pani znalazła, musi być dla Pani bardzo trudna i obciążająca. To naturalne, że chce Pani jak najszybciej zrozumieć jej przyczyny i pomóc ukochanemu człowiekowi. Stan psychiczny i zdrowotny Pani partnera jest bardzo skomplikowany. Cierpi na wiele zaburzeń, uaktywniła się padaczka, a w dodatku niedawno miał zmienione leki, co – jak Pani zaobserwowała – zbiegło się w czasie z pogorszeniem jego stanu. Nowo włączone leki mogły jeszcze nie zadziałać, mogą być źle dobrane i powodować skutki uboczne, łącznie z nasileniem stanów depresyjnych i lękowych, dużych wahań nastroju, myśli samobójczych itd. Jak jest w przypadku Pani chłopaka – może stwierdzić tylko lekarz, który zna całą historię jego chorób i przebieg dotychczasowego leczenia. Jeśli są wątpliwości do skuteczności leczenia u tego neurologa, należałoby skonsultować się z innym specjalistą. Nic Pani o tym nie pisze, ale zastanawiam się, czy Pani partner korzysta (lub korzystał) z jakiejś formy pomocy poza farmakoterapią – konsultacji z psychologiem lub psychoterapii. Jeśli nie, byłoby to bardzo wskazane, ponieważ połączenie farmakoterapii z psychoterapią daje najlepsze efekty. Jeśli Pani chłopak ma jakichś bliskich poza Panią, warto z nimi porozmawiać o całej tej sytuacji i poprosić, by spróbowali go przekonać do tych form pomocy.
Nie da się wniknąć w umysł drugiej osoby, by poznać jej intencje i motywy postępowania. Można tylko próbować się domyślać, co kieruje Pani chłopakiem. Umysł chory, zaburzony, jest jeszcze większą zagadką. W tym przypadku za odrzuceniem Pani z jego strony stoi jego najprawdopodobniej pogarszający się stan psychiczny, zwłaszcza ostatni epizod depresji. Symptomem tej choroby są myśli negatywne, pesymistyczne, skrajnie zły obraz siebie samego – poczucie bycia bezwartościowym, niezasługującym na nic, bez przyszłości. Osobom w depresji często towarzyszy także ogromne poczucie winy i przekonanie, że są ciężarem dla innych. Być może Pani chłopak obwinia się o swój stan, a widząc Pani cierpienie i bezsilność, postanowił „uwolnić” Panią od „ciężaru” swojej osoby. Być może czuł, że nie zasługuje na Panią, na szczęście; może zawładnął nim lęk, że wiążąc się z Panią poprzez małżeństwo, zrujnuje Pani życie. Jak mu pomóc? Na pewno nie naciskając. Dać czas i przestrzeń, jednocześnie dając do zrozumienia, że Pani jest, czeka, nadal kocha i chce wspierać. Jeśli nie mieszkacie już razem, to dobrze byłoby porozmawiać z bliskimi chłopaka, aby byli świadomi w jak złym stanie się znajduje.
Jest jeszcze w tym wszystkim Pani i ogromne poczucie winy, z którym się Pani boryka i które jest do przepracowania. Myślę, że taka świadomość swoich emocji to dobry punkt wyjścia do pracy z psychologiem bądź psychoterapeutą. Czas rozłąki proszę wykorzystać na pracę nad sobą – przyjrzenie i zaopiekowanie się sobą, swoimi emocjami i potrzebami, które zeszły na dalszy plan, kiedy koncentrowała się Pani na swoim partnerze. Jeśli jest Pani zdecydowana walczyć o ten związek, proponuję, aby teraz zadbała Pani o siebie, ponieważ bycie w związku z osobą zaburzoną psychicznie to duże obciążenie. Dlatego musi Pani zacząć od siebie, zregenerować swoje zasoby, by później mieć siłę potrzebną do wspierania partnera. Proszę rozważyć poszukanie jakiejś grupy wsparcia dla bliskich osób chorujących psychicznie, a jeśli Państwo wrócicie do siebie – terapię dla par.
Może poniżej znajdzie Pani jakieś dodatkowe wskazówki:
- https://portal.abczdrowie.pl/depresja-zwiazki
- https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/zwiazek-z-osoba-chora-na-depresje-czy-to-wroci-czy-dam-rade
Pozdrawiam Panią serdecznie i życzę, aby udało się Pani przejść przez te wszystkie trudności jeszcze silniejszą.

Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Patronaty