Co myśleć o tych relacjach z chłopakiem?
Pochodzę z rodziny w której jest problem z alkoholem. Mój "ojciec" Pił i pewnie nadal pije codziennie. Po alkoholu był agresywny w stosunku do mojej mamy. Nie raz wylądowała w szpitalu przez niego. Rozwalał jej telefony, jak potrzebowaliśmy wsparcia policji. Ja miałam ok. 5 lat jak dopiero to zauważyłam. Jak miałam ok. 8-9 lat wyprowadziłyśmy się od niego. Życie nas poprzewracało po różnych mieszkaniach, miastach. W między czasie urodził się mój brat. Aż w końcu wyjechaliśmy za granicę gdzie urodziła się moja najmłodsza siostra. Mieliśmy spore problemy z mieszkaniem i pieniędzmi. Bardzo długa historia.. Moja mama sięgnęła po drinka. Potem po dwa. Następnie po butelkę. Dba o mieszkanie i wszystko. Ja wyprowadziłam się w wieku prawie 19 lat do Polski spowrotem. Zakochałam się i jestem z chłopakiem, który też ma problem z alkoholem. Wydaje się nieodpowiedzialny i wybuchowy. Jest wiele rzeczy które robi, a nie powinny mieć moim zdaniem miejsca. Obydwoje jesteśmy młodzi i wiem, że możemy się jeszcze wysłałeś, ale ja się boję.. Boje się napić alkoholu. Mój chłopak pije coś niemal codziennie. Często jest nietrzeźwy i ja się o to "czepiam". Nie wiem jak mu pomóc. Często się kłócimy o to. Czy że mną jest coś nie tak? Czy jestem dla niego zbyt nudna, bo nie pije alkoholu, nie interesują mnie używki? Myślę cały czas, żeby iść do przodu. Wynająć w końcu normalne mieszkanie, kupić auto i w ogóle. Zmieniłam pracę, żeby więcej zarabiać i utrzymać nadal języka obcego. Co jest że mną nie tak? Dlaczego muszę się wiecznie bać, że zostanę sama po jakiejś kłótni przez używki?
