Cenimy Twoją prywatność

Kliknij "AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU", aby wyrazić zgodę na korzystanie w Internecie z technologii automatycznego gromadzenia i wykorzystywania danych oraz na przetwarzanie Twoich danych osobowych przez Wirtualną Polskę, Zaufanych Partnerów IAB (880 partnerów) oraz pozostałych Zaufanych Partnerów (405 partnerów) a także udostępnienie przez nas ww. Zaufanym Partnerom przypisanych Ci identyfikatorów w celach marketingowych (w tym do zautomatyzowanego dopasowania reklam do Twoich zainteresowań i mierzenia ich skuteczności) i pozostałych, które wskazujemy poniżej. Możesz również podjąć decyzję w sprawie udzielenia zgody w ramach ustawień zaawansowanych.


Na podstawie udzielonej przez Ciebie zgody Wirtualna Polska, Zaufani Partnerzy IAB oraz pozostali Zaufani Partnerzy będą przetwarzać Twoje dane osobowe zbierane w Internecie (m.in. na serwisach partnerów e-commerce), w tym za pośrednictwem formularzy, takie jak: adresy IP, identyfikatory Twoich urządzeń i identyfikatory plików cookies oraz inne przypisane Ci identyfikatory i informacje o Twojej aktywności w Internecie. Dane te będą przetwarzane w celu: przechowywania informacji na urządzeniu lub dostępu do nich, wykorzystywania ograniczonych danych do wyboru reklam, tworzenia profili związanych z personalizacją reklam, wykorzystania profili do wyboru spersonalizowanych reklam, tworzenia profili z myślą o personalizacji treści, wykorzystywania profili w doborze spersonalizowanych treści, pomiaru wydajności reklam, pomiaru wydajności treści, poznawaniu odbiorców dzięki statystyce lub kombinacji danych z różnych źródeł, opracowywania i ulepszania usług, wykorzystywania ograniczonych danych do wyboru treści.


W ramach funkcji i funkcji specjalnych Wirtualna Polska może podejmować następujące działania:

  1. Dopasowanie i łączenie danych z innych źródeł
  2. Łączenie różnych urządzeń
  3. Identyfikacja urządzeń na podstawie informacji przesyłanych automatycznie
  4. Aktywne skanowanie charakterystyki urządzenia do celów identyfikacji

Cele przetwarzania Twoich danych przez Zaufanych Partnerów IAB oraz pozostałych Zaufanych Partnerów są następujące:

  1. Przechowywanie informacji na urządzeniu lub dostęp do nich
  2. Wykorzystywanie ograniczonych danych do wyboru reklam
  3. Tworzenie profili w celu spersonalizowanych reklam
  4. Wykorzystanie profili do wyboru spersonalizowanych reklam
  5. Tworzenie profili w celu personalizacji treści
  6. Wykorzystywanie profili w celu doboru spersonalizowanych treści
  7. Pomiar efektywności reklam
  8. Pomiar efektywności treści
  9. Rozumienie odbiorców dzięki statystyce lub kombinacji danych z różnych źródeł
  10. Rozwój i ulepszanie usług
  11. Wykorzystywanie ograniczonych danych do wyboru treści
  12. Zapewnienie bezpieczeństwa, zapobieganie oszustwom i naprawianie błędów
  13. Dostarczanie i prezentowanie reklam i treści
  14. Zapisanie decyzji dotyczących prywatności oraz informowanie o nich

W ramach funkcji i funkcji specjalnych nasi Zaufani Partnerzy IAB oraz pozostali Zaufani Partnerzy mogą podejmować następujące działania:

  1. Dopasowanie i łączenie danych z innych źródeł
  2. Łączenie różnych urządzeń
  3. Identyfikacja urządzeń na podstawie informacji przesyłanych automatycznie
  4. Aktywne skanowanie charakterystyki urządzenia do celów identyfikacji

Dla podjęcia powyższych działań nasi Zaufani Partnerzy IAB oraz pozostali Zaufani Partnerzy również potrzebują Twojej zgody, którą możesz udzielić poprzez kliknięcie w przycisk "AKCEPTUJĘ I PRZECHODZĘ DO SERWISU" lub podjąć decyzję w sprawie udzielenia zgody w ramach ustawień zaawansowanych.


Cele przetwarzania Twoich danych bez konieczności uzyskania Twojej zgody w oparciu o uzasadniony interes Wirtualnej Polski, Zaufanych Partnerów IAB oraz możliwość sprzeciwienia się takiemu przetwarzaniu znajdziesz w ustawieniach zaawansowanych.


Cele, cele specjalne, funkcje i funkcje specjalne przetwarzania szczegółowo opisujemy w ustawieniach zaawansowanych.


Serwisy partnerów e-commerce, z których możemy przetwarzać Twoje dane osobowe na podstawie udzielonej przez Ciebie zgody znajdziesz tutaj.


Zgoda jest dobrowolna i możesz ją w dowolnym momencie wycofać wywołując ponownie okno z ustawieniami poprzez kliknięcie w link "Ustawienia prywatności" znajdujący się w stopce każdego serwisu.


Pamiętaj, że udzielając zgody Twoje dane będą mogły być przekazywane do naszych Zaufanych Partnerów z państw trzecich tj. z państw spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego.


Masz prawo żądania dostępu, sprostowania, usunięcia, ograniczenia, przeniesienia przetwarzania danych, złożenia sprzeciwu, złożenia skargi do organu nadzorczego na zasadach określonych w polityce prywatności.


Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że pliki cookies będą umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. W celu zmiany ustawień prywatności możesz kliknąć w link Ustawienia zaawansowane lub "Ustawienia prywatności" znajdujący się w stopce każdego serwisu w ramach których będziesz mógł udzielić, odwołać zgodę lub w inny sposób zarządzać swoimi wyborami. Szczegółowe informacje na temat przetwarzania Twoich danych osobowych znajdziesz w polityce prywatności.

Lęk przed podjęciem pracy

Byłam na miesięcznych praktykach na kuchni, w restauracji. Mam zamiar tam pracować z koleżanką w wakacje. Bardzo lubię te miejsce i ludzi. Rodzice cały czas mi mówią, ze chcę, a nie staram się ani nie interesuję. Jadę w tej sprawie za tydzień. Bardzo się tego obawiam, mimo, ze znam szefowa. Gdy o tym pomyślę, to czuję taki wewnętrzny niepokój, strach i odechciewa mi się tego. Bardzo się boje. Czy aż takie emocje są normalne?
KOBIETA, 18 LAT ponad rok temu

to rozległy i wielowątkowy temat.odpowiedź na portalu niewiele pomoże,polecam konsultacje u DOŚWIADCZONEGO TERAPEUTY (moża też pracowac na skypie).pozdrawiam serdecznie Violetta Ruksza

0

Witam serdecznie
owszem,emocje zawsze są normalne,ponieważ są drogowskazem wg.którego odbieramy znaczenie tego świata dla nas,jako ludzi z własnymi możliwościami.Zdarza się też jednak często,że im bardziej czegoś chcemy,tym większy odczuwamy strach/jak Pani/.i wówczas jest miejsce na przyjrzenie się przyczynom,przez które te ważne sprawy mogą spowodować "odechcenie się "wysiłku a z nim rezygnacji na rzecz czegoś,co w ogóle nas nie obchodzi,ale jest za to łatwe.
Nie warto rezygnować z marzeń!!! To moja rada.Najlepiej byłoby jednak nawiązać kontakt z mądrym terapeutą lub psychologiem,by pomógł Pani poradzić sobie z lękiem i utwierdzić w przekonaniu,że skoro była Pani skłonna polubić tamto miejsce będąc w nim realnie i pracując,to oznacza,że ma Pani wystarczające doświadczenie i podstawy,by czuć się tam bezpiecznie.Być może jednak są ludzie,którzy podważają u Pani wiarę w siebie ,bo same tej wiary nie mają,I mogą to również być rodzice,których opinia jest dla Pani ważna.Jest to,niestety okazja,by zrobić coś wbrew innym.Tylko dla siebie,bo to jest Pani przyszłość.
Zachęcam bardzo i polecam poszukanie osoby ,która da Pani wsparcie.

0

Witam Panią. Odpowiadanie na tak zadane pytanie na końcu Pani postu jest bardzo ryzykowne. Wystawia nim Pani swoje poczucie wartości na próbę. Proponuję Pani myśleć o tym jakie ważne części opisywanej sytuacji ma Pani oswojone (rozpoznane). Spędziła Pani tam miesiąc czasu. Zna Pani ludzi tam pracujących. Bardzo Pani lubi to miejsce i ludzi. To bardzo ważne zasoby do zmniejszenia lęku. Warto byłoby zidentyfikować czego ten Pani lęk dotyczy. Brak wsparcia od najbliższego otoczenia (rodzice) też nie pomaga w tej sytuacji a może wzmagać lęk bo nie czuje ich Pani po swojej stronie (a w takich sytuacjach spada poczucie bezpieczeństwa). Pozdrawiam Panią
http://piotrantoniak.pl/

0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Dlaczego odczuwam silny lęk przed podjęciem pracy?

Mam 24 lata i boję się iść do pracy. Przeraża mnie i rozmowa kwalifikacyjna i współpracownicy i sama praca i to jak sobie tam poradzę. Już kilka razy próbowałam coś wyszukać,ale za każdym razem kończyło się tak,że przestraszona zamykałam laptopa i parę razy nawet płakałam myśląc o samobójstwie. Na razie utrzymuję mnie mama,ale wiem,że ona też ma tego dość. Pracowałam tylko dwa miesiące jako rachmistrz spisowy i przy wyborach i szczerze źle to wspominam. Aktualnie jestem zarejestrowana w Urzędzie Pracy,ale jedyne co tam robię to przychodzę raz w miesiącu, mój doradca szuka mi ofert i po paru minutach koniec spotkania.Dodam też fakt,że jestem introwertykiem i osobą antyspołeczną. Takie prace gdzie jest kontakt , drugim człowiekiem przerażają mnie najbardziej a tych jest zdecydowanie najwięcej. Nawet jeśli znalazłam jakąś ofertę pracy,która by mi pasowała to znajdowałam tysiąc wymówek by przekonać samą sobie,że ta praca nie jest dla mnie i szybko zamykałam ofertę. Nie mam prawka,nie mam książeczki sanepidowskiej, nie mam studiów, w domu kasa się nie przelewa. Nie wiem czy mam z tym zrobić. Na razie jestem "ubezpieczona",ale nadejdzie w końcu moment,że matka mnie wyrzuci z domu,a ja wezmę linę i się powieszę bo nie jestem w stanie znaleźć pracy.
KOBIETA, 24 LAT ponad rok temu
Redakcja abcZdrowie
98 poziom zaufania

Witam Panią ciepło!

Dziękuję, że odważyła się Pani zadać pytanie na naszej stronie. Czytając Pani zwierzenia widzę wiele smutku i cierpienia z powodu kondycji, sytuacji, w której Pani się znajduje. Bardzo Pani współczuję.

Na odległość i na podstawie krótkiego opisu nie jest możliwa ostateczna diagnoza, jednak z Pani słów wnioskuję, iż doświadcza Pani zaburzenia psychicznego o nazwie fobia społeczna (inaczej socjofobia, lęk społeczny, nerwica społeczna). Jest to dolegliwość należąca do szerszej grupy określanej jako zaburzenia nerwicowe. Człowiek dotknięty tą przypadłością unika wszelkich sytuacji wymagających kontaktów społecznych, gdyż odczuwa silny lęk przed oceną, wyśmianiem, odrzuceniem. Odczucia te mogą być tak silne, że w niektórych sytuacjach prowadzą do napadów paniki. Więcej proszę przeczytać tutaj: https://portal.abczdrowie.pl/fobie-spoleczne.

Symptomy fobii socjalnej powodują ogromy dyskomfort i znacznie ograniczają codzienne funkcjonowanie zarówno osobiste, jak i zawodowe. Proszę pamiętać, iż nie jest to Pani wina, to jest choroba. Potrzebna jest Pani pomoc – wdrożenie leczenia. Źródło schorzenia może być związane z funkcjonowaniem neuroprzekaźników w mózgu, nadaktywnością ciała migdałowatego lub też leżeć w przeszłości i oddziaływaniach społecznych, jakich doświadczyła Pani w młodszym wieku. Może być to np. izolacja z grupy rówieśniczej, wyśmiewanie, odrzucenie, nadmierny krytycyzm ze strony najbliższych osób itd.

Lęk społeczny można z powodzeniem leczyć i bardzo poprawić jakość codziennego życia. Są dwie ścieżki leczenia, czasami dobrze, gdy wprowadzone są jednocześnie. Najlepsze efekty przynosi terapia poznawczo-behawioralna. Ważne jest, by Pani odkryła przyczyny lęku, które leżą w Pani historii i przepracowała to razem z psychoterapeutą. Być może potrzebny będzie trening umiejętności społecznych i modyfikacja schematów reagowania, które przysparzają Pani cierpienia. W sytuacji, gdy niepokój jest tak bardzo silny, że uniemożliwia zmierzenie się z problemem, często pomocna staje się jednoczesna farmakoterapia – środki obniżające poziom lęku.

W związku z powyższym proponuję, by Pani skontaktowała się z lekarzem psychoterapeutą oraz psychiatrą. Rozumiem, że w obecnej sytuacji nawiązanie kontaktu z tymi specjalistami może być dla Pani ogromnie trudne. Wówczas może na początek dobrze byłoby skontaktować się z psychologiem/psychoterapeutą przy pomocy e-maila lub któregoś z komunikatorów. Obecnie wielu lekarzy oferuje pomoc on-line, nawet psychoterapia odbywa się w takiej formie i przynosi równie dobre rezultaty. Proszę poszukać dla siebie pomocy i nie rezygnować z siebie. Zapewniam, że ten lęk, który czuje Pani dzisiaj można opanować, wyleczyć i chociaż dzisiaj jest bardzo trudno, to możliwe jest wyjście z tej sytuacji. Naprawdę realnym jest, że poczuje się Pani bardziej bezpieczna i pewna siebie.

Bardzo Pani tego życzę. Pozdrawiam serdecznie, trzymam za Panią kciuki!

Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Problem z samodzielnością i podjęciem pracy

Nie umiem byc samodzielna i zyc jak dorosla.wychowywal mnie rodzic ktory nie wskazal drogi,nie wspieral duchowo, nie wymagal nic ode mnie i rozpieszczal finansowo.Chcialam wyprowadzic sie z domu i zamieszkalam z chlopakiem. Odbylam staze i to jest moje jedyne doswiadczenie zawodowe. Nie wiem co chce robic w zyciu. Na kazde oferty pracy znajduje wymowki. Powinnam zarabiac.Czuje wewn pustke. Ukochany uwaza ze boje sie zycia, ryzyka i jestem zbyt leniwa ze przyczynia sie do tego ze nie pracuje.
KOBIETA, 27 LAT ponad rok temu

Witam,
Być może warto udać się do PZP lub skorzystać z konsultacji u psychoterapeuty, wraz z którym będzie mogła Pani przyjrzeć się ambiwalencji i objawom, o których Pani piszę.
Pozdrawiam,

0

Z jednej strony to dobrze, że widzisz powiązania miedzy swoimi obecnymi problemami a dzieciństwem. Z drugiej - to daje Ci kolejne wymówki na zasadzie "rodzice mnie tego nie nauczyli, wiec nie umiem/nie potrafie, to chyba oczywiste". Dorosłość polega na tym, że bierzemy życie w swoje ręce i jesteśmy za nie odpowiedzialni, a nie zwalamy odpowiedzialności za to jak wygląda nasze życie na rodziców. Czyli dorosłość brzmi -"tak, rodzice mi tego nie dali, ale jestem dorosła i jeśli zechcę to nauczę się tego sama".
Życzę odwagi. Pozdrawiam.

0

Witam,

być może warto spotkać się doradcą zawodowym? Rozmowa ze specjalistą może uświadomić Pani możliwości na rynku pracy, odkryć jej mocne strony, wybadać, w której branży miałaby Pani największe szanse na rozwój biorąc pod uwagę Pani cechy, umiejętności, zainteresowania?

Zwykle pierwsza praca nie jest szczytem naszych aspiracji, nie tylko ambicji ale także finansowych, ale pozwala nam się wdrożyć w tryb ‘dorosłego życia’. Potem już łatwiej jest krok po kroku szukać czegoś bardziej satysfakcjonującego a tymczasem uczyć się, uczyć i uczyć :o)

Pozdrawiam,
Elwira Chruściel

0

Dzień dobry, na podstawie pani opisu podejrzewam, że zmaga się pani z dylematami separacyjnymi (ostateczne usamodzielnienie się) oraz lekami z tym związanymi. Dobrym rozwiązaniem może być podjęcie psychoterapii na której lepiej zrozumie pani swoje funkcjonowanie i być może zdecyduje się testować nowe formy zachowań. Pozdrawiam.

0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty