O czym świadczy chęć posiadania opiekuna zamiast partnera?
Mam 20 lat. Mam takie dziwne życzenie-chciałabym mieć opiekuna-przewodnika (nie partnera!), który mnie bezwarunkowo akceptuje, chwali moje pomysły, poglądy, osiągnięcia i nigdy nie skrytykuje. Wiem, że to nierealne. Często wyobrażam sobie, że mam takiego opiekuna przy sobie (ma twarz moich ulubieńców). Moi rodzice żyją, ale już z nimi nie mieszkam, zrobili mi dużo krzywdy. Ostatnio czuję się, jakbym mnie wszystko bolało, jakbym "nie miała skóry". Żyję w swoim świecie. O czym to świadczy?
