Trudne dzieciństwo a borderline

Czy jeśli u swojego chłopaka zauważyłam od dłuższego czasu dziwne zachowania i są one takie jak przy osobowości chwiejna- emocjonalnej typu impulsywny i borderline to znaczy że jest coś nie tak ? Chcę zaznaczyć że miał on bardzo trudne dzieciństwo
KOBIETA, 22 LAT ponad rok temu
Mgr Agnieszka Szafrańska-Romanów
Mgr Agnieszka Szafrańska-Romanów Psycholog, Warszawa
70 poziom zaufania

Witam, osobowość borderline innaczej nazywana osobowością chwijną emocjonalnie to osobowość zaburzona. Osoby z tym typem zaburzenia osobowości wykazują silną niestabilność emocjonalną, łatwo przechodzą np. od skrajnego smutku do wybuchowej złości, bywają bardzo czarujące, ale też łatwo urażają się, szybko zamykają w sobie. Czasem mają skłonność do zachowań agresywnych, autodestrukcyjnych. Na kształtowanie się zaburzeń osobowości mają wpływ czynniki osobnicze, ale głównie rodzaj relacji między rodzicami a dzieckiem w dzieciństwie. Jeżeli dzieciństwo było trudne to mogło to się odbić piętnem na kształtującej się osobowości.

Z tego co Pani pisze, Pani chłopak nie ma postawionej diagnozy, opiera się Pani na razie jedynie na własnych obserwacjach, które są niepokojące. Bardzo ciężko jest funkcjonować z osobą, która ma to zaburzenie i nie leczy się (pomocna jest długoterminowa psychoterpia prowadzona w oparciu o postawioną diagnozę psychiatryczną, czasem wprowadza się leki).

Jeżeli niepokoi się Pani o zachowanie swojego chłopaka proszę spróbować (a z pewnością nie będzie to proste) namówić go na spotkanie z psychoterapeutą, psychologiem klinicznym lub psychiatrą. Jeżeli Pani przypuszczenia sie potwierdzą, opracowany zostanie program terapeutyczny.

Dr n. med. Aleksandra Rutkowska
Dr n. med. Aleksandra Rutkowska Psycholog, Lublin
21 poziom zaufania

Osobowość Borderline jest dość trudna do zdjagnozowania. Łączy w sobie objawy chwiejności emocjonalnej, lęku przed odrzuceniem, uległości, ryzykownych zachowań ( autodestrukcyjne, ryzykowne dla zdrowia np. narkotyki, alkohol, brawurowa jazda samochodem), trudności w relacjach interpersonalnych ( zmienność partnerów), samookaleczenia, nieodpowiedzialne decyzje - itd. Rzeczywiście podłożem tego zaburzenia jest niestabilna relacja z rodzicami i inne czynniki społeczne.
To zaburzenie się leczy w zależności od nasilenia - psychoterapią oraz farmakologicznie.

Nie jest to nic złego - wracając do Pani pytania, ale na pewno przeszkadza w życiu i funkcjonowaniu - warto udać się po pomoc
Pozdrawiam A.R.

redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty