Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Co oznacza taka powiększona zmiana na szyi?

Od jakiegoś czasu mam powiększenie na szyi. Jest niebolesne, chociaż czasem sprawia dyskomfort przy przechylaniu głowy na prawy bok. W dodatku mam wrażenie że gdy wychodzę z domu i więcej się poruszam to wtedy dyskomfort jest prawie nie odczuwalny przy... Od jakiegoś czasu mam powiększenie na szyi. Jest niebolesne, chociaż czasem sprawia dyskomfort przy przechylaniu głowy na prawy bok. W dodatku mam wrażenie że gdy wychodzę z domu i więcej się poruszam to wtedy dyskomfort jest prawie nie odczuwalny przy wyginaniu głowy. Byłem na USG tarczycy i nic nie wykazało. Czy powinienem się tym martwić? P.S. Dla podglądu umieszczam zdjęcie na dysku google: https://drive.google.com/file/d/157iqF4PNJvBF11o94h-5IfhRxECowA3j/view?usp=sharing
Redakcja abcZdrowie
Szanowny Panie, Analizując Pana dolegliwość oraz załączone zdjęcie wskazanej zmiany na szyi, można by przypuszczać, że mamy do czynienia z powiększonym węzłem chłonnym lub guzkiem zapalnym. Węzły chłonne są bardzo ważnym elementem układu odpornościowego i uczestniczą w wychwytywaniu patogenów chorobotwórczych.... Szanowny Panie,
Analizując Pana dolegliwość oraz załączone zdjęcie wskazanej zmiany na szyi, można by przypuszczać, że mamy do czynienia z powiększonym węzłem chłonnym lub guzkiem zapalnym.
Węzły chłonne są bardzo ważnym elementem układu odpornościowego i uczestniczą w wychwytywaniu patogenów chorobotwórczych. Są one zlokalizowane głównie na szyi, pod żuchwą, pachami i pachwinami.
Powiększone węzły nie muszą świadczyć, że w organizmie dzieje się coś niepokojącego, jednak każdą taką zmianę należałoby skonsultować z lekarzem. Wielkość powyżej 1cm wymaga dalszej diagnostyki. Taka przypadłość może wynikać między innymi ze stanów zapalnych, infekcji bakteryjnych i wirusowych, chorób zakaźnych lub schorzeń autoimmunologicznych.
Guzki zapalne natomiast to częsta przypadłość wśród osób dorosłych. Mogą wynikać z wcześniej wspomnianych powiększonych węzłów chłonnych lub stanów zapalnych ślinianek oraz przebytych infekcji o różnym podłożu.
Z względu na odległość, trudno ocenić nam dokładną przyczynę Pana dolegliwości. Zalecamy, zatem konsultację z lekarzem laryngologiem, który precyzyjniej będzie mógł określić źródło tego stanu. Po badaniu przedmiotowym, specjalista wskaże dalszą diagnostykę i konkretną diagnozę.
Przydatne mogłyby być takie badania, jak: pełna morfologia krwi, CRP, OB, AST, ALT oraz USG szyi i RTG klatki piersiowej.

Podobna tematyka została poruszona w poniższych artykułach:
https://portal.abczdrowie.pl/co-oznacza-zgrubienie-na-szyi-czy-to-cos-powaznego
https://portal.abczdrowie.pl/powiekszenie-wezlow-chlonnych
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: USG Dermatologia USG tarczycy Tarczyca

Czy powinnam się martwić takim wynikiem badania krwi?

Witam, Odebrałam swoje wyniki badań krwi. Poza normami znajduje się: PDW 21.9 (11-18) neutrocyty 38.4 (45-70%) Limfocyty 48.5 (20-45%) Monocyty 8.7 (2-8%) Neutrocyty 1.79 10^g/L (1.8-7) Pozostałe wyniki w normie. Czy jest się czym martwić?
Redakcja abcZdrowie
Szanowna Pani, Bardzo dobrze, ze wykonuje Pani profilaktycznie badania krwi. Morfologia jest najważniejszym badaniem przesiewowym, wskazującym, czy organizm prawidłowo funkcjonuje oraz czy nie toczy się pewien stan zapalny. Analizując przedstawione wyniki badań, nie powinno się stwierdzać większych odchyleń... Szanowna Pani,
Bardzo dobrze, ze wykonuje Pani profilaktycznie badania krwi. Morfologia jest najważniejszym badaniem przesiewowym, wskazującym, czy organizm prawidłowo funkcjonuje oraz czy nie toczy się pewien stan zapalny.
Analizując przedstawione wyniki badań, nie powinno się stwierdzać większych odchyleń od przyjętych norm. Wskazane podwyższone parametry, mogłyby świadczyć o lekkim stanie zapalnym, wynikającym z infekcji wirusowej. Podwyższone limfocyty, a obniżone neutrocyty, zazwyczaj wskazują na przebieg zakażenia wirusowego, sytuacja zaś odwrotna – bakteryjnego.
Nie napisała Pani, czy towarzyszą temu jakieś konkretne objawy, takie jak: zmęczenie, senność, podwyższona temperatura ciała, czy kaszel oraz, czy występowała w ostatnim czasie pewna infekcja.
W związku z odległością, trudno postawić prawidłową diagnozę. Dlatego też zalecamy konsultację z lekarzem, który po analizie Pani wyników badań pomoże wskazać przyczynę podwyższonych parametrów.
Dodatkowo, można by poszerzyć diagnostykę o takie badania, jak: analizę moczu, CRP, OB, oraz poziom prób wątrobowych i kreatyniny w surowicy krwi.
Zachęcamy do zapoznania się z poniższymi artykułami o podobnej tematyce:
https://portal.abczdrowie.pl/badania-profilaktyczne-ktore-nalezy-wykonywac-regularnie
https://zdrowie.parenting.pl/wyniki-morfologii-krwi
https://portal.abczdrowie.pl/granulocyty
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Badanie krwi Interna Hematologia Medycyna rodzinna

Co może powodować dziwny zapach potu?

Jestem 21 letnim mężczyzną.Od około 2-3 miesięcy zauważyłem zmianę w woni potu. Jest bardzo intensywna i przypomina bulion warzywny a innym razem cebulę mimo stosowania dezodorantu. Czy wpływ mogła mieć na to przebyty zabieg ginekomastii (3 miesiące temu) i czy można coś z tym zrobić?
Redakcja abcZdrowie
Szanowny Panie, rozumiemy, że opisane dolegliwości na pewno utrudniają funkcjonowanie każdego dnia. Taka przypadłość występuje jednak często, zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn. Zazwyczaj objaw taki występuje jako wynik pewnych chorób przewlekłych, bądź z powodu niewłaściwej diety. Bardzo ważne... Szanowny Panie,
rozumiemy, że opisane dolegliwości na pewno utrudniają funkcjonowanie każdego dnia. Taka przypadłość występuje jednak często, zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn.
Zazwyczaj objaw taki występuje jako wynik pewnych chorób przewlekłych, bądź z powodu niewłaściwej diety.
Bardzo ważne jest ustalenie przyczyny tej dolegliwości, by móc wdrożyć odpowiednie leczenie i wyeliminować problem.
Nieprzyjemny zapach potu może być spowodowany przez bakterie zasiedlające skórę. W przypadku zdrowej osoby, pot nie powinien mieć zapachu. Bardzo ważnym czynnikiem wpływającym na zapach potu jest dieta bogata w węglowodany, potrawy ciężkostrawne i wysoko przetworzone.
Jeżeli powodem tej nieprzyjemnej dolegliwości nie jest sposób odżywania, to prawdopodobnie może wynikać z zaburzeń hormonalnych lub pewnych chorób, między innymi: cukrzycy, chorób nerek, wątroby, czy niektórych nowotworów.
Zabieg ginekomastii, o którym Pan wspomniał, prawdopodobnie nie powinien dawać takich objawów. Jednakże trudno nam ustalić, czy sam zabieg wywarł na to wpływ, zalecamy konsultację z lekarzem internistą. Specjalista po badaniu przedmiotowym zdecyduje o konieczności przeprowadzenia diagnostyki, aby znaleźć przyczynę tego stanu.
Pomocne mogłyby być: oznaczenie poziomu prób wątrobowych, nerkowych, elektrolitów oraz męskich hormonów płciowych w surowicy krwi.
Zachęcamy do zapoznania się z poniższymi artykułami o podobnej tematyce:
https://portal.abczdrowie.pl/nadmierne-pocenie
https://uroda.abczdrowie.pl/nadmierna-potliwosc
https://portal.abczdrowie.pl/nietypowy-zapach-potu-moze-swiadczyc-o-chorobach-sprawdz-czy-nie-jestes-narazony
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Dermatologia Ginekomastia Zapachy

Czy można pozbyć się tych zmian w polu widzenia?

Po zabiegu usunięcia zaćmy od którego mineło już 6 miesięcy w polu widzenia pojawiają się ,,nitki" przeszkadzające w prawidłowym widzeniu. Czy można coś z tym zrobić?
Redakcja abcZdrowie
Szanowna Pani, Pomimo, że od operacji usunięcia zaćmy minęło już kilka miesięcy, może zdarzyć się sytuacja, że wystąpią pewne dolegliwości. Zaćma to powszechne schorzenie oczu rozwijające się wraz z wiekiem zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Najważniejsze jest, aby nie... Szanowna Pani,
Pomimo, że od operacji usunięcia zaćmy minęło już kilka miesięcy, może zdarzyć się sytuacja, że wystąpią pewne dolegliwości. Zaćma to powszechne schorzenie oczu rozwijające się wraz z wiekiem zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Najważniejsze jest, aby nie bagatelizować tej przypadłości i w porę rozpocząć leczenie.
W wyniku zaćmy upośledza się ostrość widzenia, a źle leczona może prowadzić nawet do utraty wzroku. Pierwsze objawy tej choroby mogą pojawić się już po 50. roku życia, a zmętnienie soczewki postępuje wraz z wiekiem.
Najlepszą metodą leczenia tego schorzenia jest operacja chirurgiczna wykonywana metodą fakoemulsyfikacji. Za pomocą ultradźwięków rozdrabnia się zmętniałą soczewkę i usunięciu jej pozostałości. W to wolne miejsce lokuje się sztuczną soczewkę, która potrzebuje czasu, aby dostosować się do oka.
Czasami mogą zdarzyć się powikłania po usunięciu zaćmy, a mogą to być: wylew w oku, wysięk, jaskra wtórna, astygmatyzm oraz wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Często po pewnym czasie po zabiegu mogą występować problemy z widzeniem, poprzez widzenie nitek, czy mroczków.
Ze względu na to, że trudno jest ocenić na odległość Pani dolegliwość, zalecamy wizytę u lekarza okulisty. Specjalista najlepiej oceni, co dokładnie utrudnia prawidłowe widzenie i zdecyduje o ewentualnej dalszej diagnostyce i leczeniu.

Podobna tematyka została poruszona w poniższych artykułach:
https://portal.abczdrowie.pl/zacma
https://portal.abczdrowie.pl/leczenie-zacmy
https://parenting.pl/powiklania-po-operacji-zacmy
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Okulistyka Zaćma Operacja usunięcia zaćmy

Czy tak już zostanie na zawsze?

Witam ! Zdiagnozowano u mnie zaburzenia depresyjno-lękowe z łagodnym przebiegiem depresji. Od półtora miesiąca zażywam leki - zacząłem od pół tabletki Pralexu 5 mg rano i 1/3 tabletki Trittico 75 mg na noc. Obecnie zażywam dwie tabletki Elicei 5... Witam ! Zdiagnozowano u mnie zaburzenia depresyjno-lękowe z łagodnym przebiegiem depresji. Od półtora miesiąca zażywam leki - zacząłem od pół tabletki Pralexu 5 mg rano i 1/3 tabletki Trittico 75 mg na noc. Obecnie zażywam dwie tabletki Elicei 5 mg rano i całą tabletkę Deprexolet 10 mg na noc. Za trzy tygodnie mam pierwsze spotkanie z psychologiem. Objawy somatyczne co prawda już dawno ustąpiły, ale mam wrażenie, że nie odczuwam żadnych emocji. Nie tylko szczęścia czy radości, ale również tych trudnych, jak smutek czy lęk. Wydaje mi się, że jestem zupełnie zablokowany. Martwię się tym, ponieważ trwa to już ponad dwa miesiące i obawiam się, czy tak już nie zostanie na zawsze ? Bardzo proszę o pomoc i z góry dziękuję.
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry! Cieszę się, że w obliczu trudności psychicznych znalazł Pan w sobie odwagę, by szukać i sięgnąć po wsparcie, czego dowodem jest leczenie, które Pan rozpoczął. Proszę omawiać swoje objawy z lekarzem psychiatrą tak, by mógł dobrać najlepsze dla... Dzień dobry!
Cieszę się, że w obliczu trudności psychicznych znalazł Pan w sobie odwagę, by szukać i sięgnąć po wsparcie, czego dowodem jest leczenie, które Pan rozpoczął. Proszę omawiać swoje objawy z lekarzem psychiatrą tak, by mógł dobrać najlepsze dla Pana leki. Jest Pan w pewnym sensie na początku drogi i normalne jest to, że może trzeba będzie zmieniać substancje aż do znalezienia tych najbardziej optymalnych w Pana wypadku.
Nie napisał Pan, czy brak odczuwania emocji, zarówno tych przyjemnych, jak i trudnych pojawił się wcześniej, czy po rozpoczęciu przyjmowania leków. Jeśli wcześniej, może być objawem depresji samej w sobie, po tym się ją, między innymi, rozpoznaje. Może być to wykształcony mechanizm obronny, reakcja na jakieś trudności, które Pan przeżywa aktualnie lub dzisiejsza sytuacja jest wyzwalaczem bolesnych emocji z przeszłości, o których Pan nie chciałby pamiętać. Druga możliwość to reakcja na leki. Tak zwane stępienie afektywne może być skutkiem zażywania preparatów wychwytu zwrotnego serotoniny, a do takiej grupy leków należy np. Elicea. W niektórych wypadkach jest to potrzebne działanie, gdyż pozwala zmniejszyć obciążenie emocjonalne pacjenta w sytuacji, gdy jest on przeciążony stresem. W sytuacji, gdy przeżywany stres przekracza krytyczny poziom, przestaje pełnić rolę motywacji do działania, a staje się czynnikiem uniemożliwiającym codzienne funkcjonowanie, czy podjęcie działań skierowanych na wyjście z choroby.
Mam tu na myśli również psychoterapię. Podczas gdy leki stabilizują emocje, wyciszają objawy zaburzenia depresyjno-lękowego, czy depresji, psychoterapia ma za zadanie pomóc uporać się z przeżyciami z przeszłości, a także dostrzec oraz skorygować niezasobne schematy reagowania, których nauczyliśmy się dawniej, a dzisiaj nam one nie służą. Zmienić nasz sposób myślenia i przeżywania. Zaczyna Pan za jakiś czas psychoterapię i mam nadzieję, że pomoże ona Panu odnaleźć przyczyny swojego złego samopoczucia oraz im zaradzić. Proszę wziąć pod uwagę, że ważne jest, by czuł się Pan przy psychoterapeucie komfortowo. Lekarze tej specjalności pracują w różnych nurtach, może warto by się Pan zapoznał wcześniej, jakie są możliwości, by móc podjąć decyzję, czy właśnie ten specjalista będzie tym odpowiednim. Gdyby nie udało się za pierwszym razem, proszę się nie poddawać i szukać do skutku.
Wyjście z zaburzeń, o których Pan pisze jest możliwe, wielu osobom udaje się osiągnąć stan remisji choroby, a jednocześnie w trakcie pracy nad sobą zbudować większą samoświadomość i dojrzałość. Życzę powodzenia i opanowania choroby.
Poniżej załączam odwołania do artykułów na naszym portalu o podobnej tematyce, zachęcam do lektury:
• https://portal.abczdrowie.pl/zaburzenia-depresyjne
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/jak-leczyc-zaburzenia-depresyjno-lekowe
• https://portal.abczdrowie.pl/zaburzenia-depresyjno-lekowe
• https://portal.abczdrowie.pl/zaburzenia-lekowo-depresyjne
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Lęk Nerwica Psychiatria Psychologia Psychoterapia Zaburzenia depresyjne Emocje Uczucie smutku

Co robić z tymi bólami głowy przy Hashimoto?

Często czuję się jakbym była pijana, boli mnie glowa i szumi w uszach, czasami czuje ból w klatce piersiowej i mam uczucie duszności, mam przespieszone tętno i uczucie gorąca. Zdiagnozowana mam chorobe Hashimoto i niedoczynność tarczycy. Wszystkim się martwię i nie mam siły wstać z łóżka. Gdzie powinnam się udać?
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Opisuje Pani sporo objawów, które są uciążliwe w pojedynkę, a razem na pewno dają mieszankę utrudniającą codzienne funkcjonowanie. Wiele z nich, jak bóle głowy, duszności, obniżony nastrój, ciągłe zmęczenie występuje przy niedoczynności tarczycy, która jest... Witam serdecznie!
Opisuje Pani sporo objawów, które są uciążliwe w pojedynkę, a razem na pewno dają mieszankę utrudniającą codzienne funkcjonowanie. Wiele z nich, jak bóle głowy, duszności, obniżony nastrój, ciągłe zmęczenie występuje przy niedoczynności tarczycy, która jest skutkiem choroby Hashimoto. Domyślam się, że doświadczanie tych trudności, jednocześnie z bólem głowy (więc zapewne i z problemami z koncentracją) nie pomaga w ocenie własnego stanu.
Proponowałabym Pani zacząć od poznania Hashimoto bardziej dokładnie, gdyż będzie towarzyszyć Pani wiele lat (jest uważane za chorobę nieuleczalną). Jednak poznając dokładniej to schorzenie i swój własny organizm, można doprowadzić i utrzymać je w remisji tak, by objawy nie były tak uciążliwe. Należy dążyć do normalnego samopoczucia i nie zaprzestawać szukania przyczyn, pomocy dopóki ono się nie pojawi. Hashimoto jest chorobą autoimmunologiczną, co oznacza, że choruje nie sama tarczyca, ale cały układ immunologiczny w Pani ciele. A z kolei brakujące hormony tarczycowe wpływają na cały organizm, między innymi na kondycję psychiczną, na którą się Pani skarży. Dlatego doświadczane objawy mogą być zróżnicowane i trudno jest odróżnić, czy dana dolegliwość ma w swoje źródło w niedoczynności tarczycy, czy może jest to schorzenie współwystępujące.
Zastanawiam się też, czy dawka hormonów, którą zakładam, że Pani przyjmuje (skoro Hashimoto jest zdiagnozowane) jest optymalna. Czy kontroluje Pani regularnie TSH (tyreotropina – hormon przysadki) oraz hormony tarczycy Ft3, Ft4? Czy jest Pani pod stałą opieką wybranego lekarza endokrynologa, który zna dokładnie historię Pani choroby i objawy?
Proponowałabym również wizytę u neurologa, by wykluczyć inne przyczyny bólów i zawrotów głowy, a także być może również psychologa lub psychiatry pod kątem możliwej depresji. Niestety, depresja często współwystępuje z Hashimoto - gospodarka hormonalna ma duży wpływ na emocje.
Proszę zawalczyć o siebie i swoje samopoczucie, pozdrawiam serdecznie i życzę opanowania choroby.
Załączam poniżej kilka linków do artykułów na omawiane tematy na naszym portalu:
• https://portal.abczdrowie.pl/czy-mozna-obwiniac-tarczyce-o-bole-glowy
• https://portal.abczdrowie.pl/bol-glowy
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-choroba-hashimoto-wiaze-sie-z-niekontrolowanymi-emocjami
• https://portal.abczdrowie.pl/czy-mozna-wyleczyc-sie-z-hashimoto-wideo
• https://portal.abczdrowie.pl/tarczyca-hashimoto-przyczyny-objawy-leczenie-dieta
• https://portal.abczdrowie.pl/hashimoto-gdy-brakuje-hormonow-tarczycy
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Choroba Hashimoto Ból w klatce piersiowej Choroby tarczycy Duszności Ból klatki piersiowej Tarczyca

Czy takie wyniki badania tarczycy świadczą o chorobie?

Witam, zostałem skierowany na badania pod kątem problemów z tarczycą, ponieważ występuje dużo objawów plus mój tata choruje na tarczycę. Wyniki mieszczą się w normie, ale chciałem zapytać czy nie wskazują na początek choroby tarczycy? TSH 3 (ICD9:L69) 0,884 mIU/l... Witam, zostałem skierowany na badania pod kątem problemów z tarczycą, ponieważ występuje dużo objawów plus mój tata choruje na tarczycę. Wyniki mieszczą się w normie, ale chciałem zapytać czy nie wskazują na początek choroby tarczycy? TSH 3 (ICD9:L69) 0,884 mIU/l norma 0,27 — 4,20 (FT3) (ICD9:O55) 4,25 pg/ml norma 2,0 — 4,4 (FT4) (ICD9:O69) 1,24 ng/dl norma 0,93 — 1,70 Będe wdzięczny za odpowiedź.
Redakcja abcZdrowie
Witam! Podejrzewając chorobę tarczycy, na podstawie wywiadu z pacjentem, najczęściej w pierwszej kolejności wykonuje się badania z krwi oznaczające poziom hormonów wytwarzanych przez przysadkę – TSH (hormon tyreotropowy) oraz przez samą tarczycę, czyli FT3 i FT4. Zadaniem TSH... Witam!
Podejrzewając chorobę tarczycy, na podstawie wywiadu z pacjentem, najczęściej w pierwszej kolejności wykonuje się badania z krwi oznaczające poziom hormonów wytwarzanych przez przysadkę – TSH (hormon tyreotropowy) oraz przez samą tarczycę, czyli FT3 i FT4. Zadaniem TSH jest regulowanie pracy tarczycy i ilości wydzielanych przez nią hormonów. Działa to na zasadzie sprzężenia zwrotnego, czyli im wyższy poziom hormonów tarczycowych, tym mniej TSH uwalnia przysadka i odpowiednio przy niższym poziomie wymienionych hormonów, przysadka wydziela więcej tyreotropiny.
Najczęściej spotykane choroby tarczycy mają związek właśnie z ilością wydzielanych hormonów i może być to niedoczynność lub nadczynność tarczycy. Przyczyny mogą być różne: uraz mechaniczny, choroba autoimmunologiczna, czy tak, jak Pan wspomniał, uwarunkowanie genetyczne.
Wyniki badań, które Pan przytoczył mieszczą się podanych normach laboratoryjnych i nie wskazują na zaburzenia pracy tarczycy.
Nie wspomniał Pan, jakiego rodzaju objawy skłoniły Pana do wykonania powyższego badania, więc trudno mi bardziej odnieść się do pytania, czy zasugerować zbadanie innych powodów problemów zdrowotnych, których Pan doświadcza. Proponuję zatem dalsze obserwowanie siebie pod tym kątem i kolejną wizytę u lekarza. Jeśli skierowanie otrzymał Pan od lekarza ogólnego, można też odbyć wizytę u endokrynologa, poszukując innych powodów pogorszonego samopoczucia, być może też pogłębiając diagnostykę o dodatkowe badania. Na przykład, jeśli Pana tata cierpi na chorobę tarczycy o podłożu autoimmunologicznym, można wykonać badanie antyTPO, czyli czynnik mówiący o zapaleniu tarczycy. Służy ono zarówno do diagnostyki chorób autoimmunologicznych tarczycy, jak i do oceny ryzyka ich wystąpienia.
Pozdrawiam i życzę szybkiego wyjaśnienia przyczyn złego samopoczucia.
Więcej informacji na temat hormonów tarczycy znajdzie Pan w artykułach poniżej:
• https://portal.abczdrowie.pl/niedoczynnosc-tarczycy-przyczyny-objawy-leczenie
• https://portal.abczdrowie.pl/tarczyca-jak-ja-leczyc
• https://portal.abczdrowie.pl/chora-tarczyca-czyli-choroba-hashimoto
• https://portal.abczdrowie.pl/tarczyca
• https://portal.abczdrowie.pl/tyreotropina-co-to-jest-norma-badanie
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Badanie hormonów tarczycy Choroby tarczycy Tarczyca

Dlaczego dziecko ma osłabione włosy?

Witam. Moja córka niebawem skończy 3 latka od miesiąca zauważyłam, że jej włosy zaczęły się wykruszać prawa strona była na tyle krótka, że musiałtamy pojsc do fryzjera. Widziałam jak córka zakręca włosy na palec jednak nie myślałam, że może być... Witam. Moja córka niebawem skończy 3 latka od miesiąca zauważyłam, że jej włosy zaczęły się wykruszać prawa strona była na tyle krótka, że musiałtamy pojsc do fryzjera. Widziałam jak córka zakręca włosy na palec jednak nie myślałam, że może być to objawem choroby. Za każdym razem staram się ja upominać bądź odwrócić uwagę, ale po nocy w jej łóżku znajduje zakręcone włosy które zostały wyrwane. Zastanawiam się co może być przyczyną ? Jedyne co przychodzi mi do głowy to przedszkole bądź śmierć pradziadka. W domu poświęcam jej naprawdę dużo uwagi praktycznie cały czas jestem z nią. Bardzo ją kocham i nie chcę żeby celowo się krzywdziła. Proszę o jakąś poradę. Jestem kłębkiem nerwów po tym co wyczytałam na temat tej choroby w internecie....
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Jako również matka doskonale rozumiem Pani zdenerwowanie problemami, które obserwuje Pani u swojego dziecka. Nie napisała Pani dokładnie, o jakiej chorobie Pani czytała, domyślam się, że mowa o trichotillomanii, czyli przymusie lub chęci wyrywania włosów, wraz z towarzyszącym... Witam serdecznie!
Jako również matka doskonale rozumiem Pani zdenerwowanie problemami, które obserwuje Pani u swojego dziecka. Nie napisała Pani dokładnie, o jakiej chorobie Pani czytała, domyślam się, że mowa o trichotillomanii, czyli przymusie lub chęci wyrywania włosów, wraz z towarzyszącym im odczuciom przyjemności lub ulgi (tu więcej informacji: https://portal.abczdrowie.pl/trichotilomania). Na tę chorobę zapadają osoby w różnym wieku, jednak statystycznie najwięcej jest ich w grupie wiekowej 7-14 lat. Pani córeczka jest jeszcze dużo młodsza. Aby stwierdzić zaburzenie psychiczne, jakim jest trichotillomania działanie to musi mieć już charakter nawykowy. Obserwuje się kręcenie i wyrywanie włosów u młodszych dzieci, w okolicach 4-5 roku życia. Może być spowodowane prozaicznymi przyczynami, jak stres w przedszkolu, strach, znudzenie lub po prostu odkrywanie swojego ciała. Czasami małemu dziecku przeszkadzają dłuższe włosy, wchodząc do oczu, czy uszu.
Proponowałabym Pani zbadać sytuację wielotorowo: wykluczyć ewentualne problemy skórne ze specjalistą dermatologiem, a także skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Wspomniała Pani, że córka chodzi do przedszkola. Każde przedszkole podlega pod placówkę - Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną, w której można bezpłatnie i najczęściej szybko uzyskać pomoc psychologa dla dziecka. Taka konsultacja powinna Pani wskazać dalszy kierunek postępowania, a może i nieco uspokoić swój niepokój o córeczkę. Proszę uważnie obserwować okoliczności, w których pojawia się takie zachowanie: samo nawijanie włosów na paluszek, czy ich wyrywanie, czy jest to w trakcie oglądania bajki, czy towarzyszy temu widoczne zdenerwowanie dziecka; widząc takie zachowanie, zapytać, czy coś ją boli, czy może czegoś się boi? Wówczas łatwiej tez będzie Pani opisać wszystko w rozmowie z psychologiem.
Schorzenie, o którym Pani czytała może doprowadzić do niebezpiecznych konsekwencji, ale Pani córka ma dopiero 3 lata. Proszę nie ulegać strachowi, nie wyobrażać sobie czarnych scenariuszy jej przyszłości, ale działać. Podejmując właściwe kroki w tej chwili na pewno będzie Pani miała możliwość zaradzić sytuacji odpowiednio wcześnie tak, by nie rozwinęła się w większy problem.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Dziecko Włosy

Jak rozumieć taki wynik badania hormonalnego tarczycy?

Hej , co myślicie o tych wynikach 1 wynik wyszedł taki : TSH 6,791 norma 0,270 -4,200 Ft3 3,78 norma 2,0-4,40 Ft4 1,34 norma 0,93 - 1,70 Powtórzyłam wyniki po 3 dniach i wyszły takie : TSH 3,781 norma 0,350... Hej , co myślicie o tych wynikach 1 wynik wyszedł taki : TSH 6,791 norma 0,270 -4,200 Ft3 3,78 norma 2,0-4,40 Ft4 1,34 norma 0,93 - 1,70 Powtórzyłam wyniki po 3 dniach i wyszły takie : TSH 3,781 norma 0,350 - 4,940 Ft3 2,83 norma 1,58-3,91 Ft4 1,04 norma 0,70- 1,48 Anty-TPO 12,00 norma 0,00-34,00 Anty-TG 15,40 norma 0,00- 115,00 Byłam u lekarza z tymi pierwszymi wynikami stwierdził subkliniczną niedoczynność tarczycy Kazał brać Euthyrox50 Tylko że to TSH było wysokie a po kilku dniach jest całkiem inne ... Wizytę mam dopiero za 2 miesiące wcześniej niestety nie mogę bo nie mieszkam w pl Czy mam brać mimo to Euthyrox co myślicie . Opis : Stan ogólny dobry , mc prawidłowa, skóra bez , tarczyca o zwiększonej spoistości , niepowiększona , bez macalnych zmian we chł niepowiększona ; ASM HR 90/min , RR 128/80 mmHg W Usg: PP: 2,1x1,8x4,8 cm PL 2,25x1,3x4,5 cm Tarczyca o zaokrąglonych obrysach ,wyraźnych obrysach .Echogenicznosc w całości niejednorodnie obniżona przepływ przez gruczolak prawidłowy . W dolnej części plata prawego hipoechogenna zmiana ogniskowa 0,46x0,16x0,48 cm bez widocznego unaczynienia . Wzdłuż przebiegu dużych naczyń szyi nie uwidoczniono patologicznych węzłów chłonnych . Jestem ciągle senna i zmęczona , często mam zimne ręce i fioletowe paznokcie do połowy . Dlatego też zrobiłam badania w celu chorej tarczycy
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry! O niedoczynności tarczycy mówimy wówczas, gdy produkuje ona za mało hormonów: trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4). Za mało to znaczy mniej niż organizm człowieka potrzebuje do zdrowego, prawidłowego funkcjonowania. Z kolei TSH, czyli hormon tyreotropowy jest wytwarzany... Dzień dobry!
O niedoczynności tarczycy mówimy wówczas, gdy produkuje ona za mało hormonów: trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4). Za mało to znaczy mniej niż organizm człowieka potrzebuje do zdrowego, prawidłowego funkcjonowania. Z kolei TSH, czyli hormon tyreotropowy jest wytwarzany w przysadce mózgowej i ma za zadanie regulowanie pracy tarczycy na zasadzie sprzężenia zwrotnego. Z tego powodu diagnozowanie chorób tarczycy zaczyna się najczęściej od laboratoryjnych badań z krwi oznaczających poziomy hormonów: TSH, a także FT3 i FT4.
W Pani przypadku pierwsze oznaczenie TSH przekracza normę podaną przez laboratorium, w drugim mieści się w normie, pozostając nadal blisko górnej granicy. Subkliniczna niedoczynność tarczycy to łagodna niedoczynność tarczycy, której specyficzną cechą jest nieco wyższe TSH przy jednoczesnym utrzymywaniu się FT4 w normie.
Zastanawiam się, czy obydwa badania robiła Pani w takich samych warunkach. Mogły wystąpić czynniki, które zmieniły wynik. Na przykład, poziom TSH zmienia się na przestrzeni doby, dlatego zaleca się konsekwentnie wykonywać badania krwi o podobnej porze, najlepiej rano. Na wynik oznaczenia hormonów może mieć wpływ również silny stres i wysiłek (zwłaszcza tuż przed badaniem). Poza tym przyjmowanie niektórych leków zaburza wyniki (jak np. dopamina, amiodaron, glikokortykosteroidy, propranolol, biotyna, propylotiouracyl). No i najważniejsze, czy przed drugim badaniem nie zaczęła Pani już brać Euthyroxu?
Proponowałabym analizę, czy wystąpił którykolwiek z wymienionych wyżej czynników oraz powtórzenie badania jeszcze raz w takich samych okolicznościach. Jeżeli nie ma Pani w tej chwili dostępu do lekarza endokrynologa, można skonsultować sytuację również z lekarzem pierwszego kontaktu, który doradzi postępowanie w tej chwili.
Zapraszam do lektury artykułów na temat niedoczynności tarczycy na naszym portalu:
• https://portal.abczdrowie.pl/niedoczynnosc-tarczycy-przyczyny-objawy-leczenie
• https://portal.abczdrowie.pl/cierpisz-na-nadmierne-przemeczenie-to-moze-byc-niedoczynnosc-tarczycy
• https://portal.abczdrowie.pl/badanie-tarczycy-charakterystyka-nadczynnosc-tarczycy-niedoczynnosc-tarczycy-diagnostyka
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Badanie hormonów tarczycy USG Niedoczynność tarczycy Senność Zimne dłonie lub stopy Tarczyca Węzły chłonne

Jak odróżnić depresję od załamania nerwowego?

Witam nie wiem czy przechodzę depresję czy załamanie nerwowe. W sumie chyba wszystko na raz i to wiele lat .
Redakcja abcZdrowie
Witam! Na początku chcę powiedzieć, że bardzo Pani współczuję. Niezależnie od definicji, którą z trudności aktualnie Pani przechodzi – jest to doświadczenie bolesne i trudne. Termin „załamanie nerwowe” jest często używane zamiennie z depresją, jednak są to różne... Witam!
Na początku chcę powiedzieć, że bardzo Pani współczuję. Niezależnie od definicji, którą z trudności aktualnie Pani przechodzi – jest to doświadczenie bolesne i trudne.
Termin „załamanie nerwowe” jest często używane zamiennie z depresją, jednak są to różne zjawiska. Różnica polega na czasie przeżycia i jego jakości. Załamanie nerwowe najczęściej pojawia się nagle i jest następstwem trudnych, nieraz traumatycznych wydarzeń, do których doszło w naszym życiu i trwa raczej krócej niż depresja. Może też towarzyszyć zmianom w życiu związanym z przejściem z jednego etapu rozwojowego do drugiego. Jest to kryzys psychiczny, który może pojawić się w każdym wieku i na każdym etapie życia. Polega na silnym zachwianiu psychicznej równowagi. Osoba dotknięta takim kryzysem może mieć silne poczucie bezradności, braku sił do stawienia czoła codzienności, stany lękowe oraz szereg objawów psychosomatycznych: zawroty, bóle głowy, migreny, osłabienie, problemy trawienne, pocenie się, często gorszy sen itp. Załamanie nerwowe nie występuje w klasyfikacji chorób Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 jako jednostka chorobowa. Sposób leczenia przy załamaniu nerwowym ściśle zależy od bezpośredniej przyczyny, która była jego wyzwalaczem. Kryzys psychiczny jest potencjalną szansą na przegrupowanie, rozwój psychiczny, osiągnięcie kolejnego etapu dojrzałości. W trakcie takiego przełomu pomocne jest sięgnięcie po wsparcie specjalisty, jak psychiatra, czy psycholog.
Depresja natomiast jest chorobą. Jest to stan, który trudno ująć w krótką definicję, polega na długotrwałym obniżeniu nastroju, przy jednoczesnym złym samopoczuciu psychicznym i fizycznym. Może również pojawić się na skutek trudnych wydarzeń, jak utrata kogoś bliskiego, ciężkiej choroby, ale może być np. dziedziczna. Może mieć też przebieg o różnym nasileniu, od lekkiego do ciężkiego. Często towarzyszy jej zobojętnienie, niemożność odczuwania przyjemności, poczucie braku sensu. Od strony fizjologicznej mogą jej towarzyszyć: bóle mięśni i stawów, bóle głowy, problemy ze snem, dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Często towarzyszą jej stany lękowe, myśli samobójcze i trudność z codziennymi, najprostszymi czynnościami.
Jednak leczona depresja ma szansę przejść w stan remisji, czyli cofnięcia się objawów. Przy wdrożeniu odpowiedniej farmakoterapii oraz jednoczesnej psychoterapii, można z tego stanu wyjść. Gorąco zachęcam Panią, by nie rezygnowała Pani z siebie, ale poszukała pomocy psychiatry i psychoterapeuty. Na pewno można będzie podjąć leczenie, które przyniesie Pani ulgę. Lekarz będzie też w stanie ustalić, które z zaburzeń Pani towarzyszy.
Pozdrawiam Panią serdecznie i życzę, by udało się wejść na drogę rozwiązania tych bolesnych trudności.

Poniżej załączam kilka artykułów oraz odpowiedzi na pytania o podobną tematykę, zadawane na portalu:
• https://portal.abczdrowie.pl/zalamanie-nerwowe
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/depresja-lekowa
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/powracajaca-depresja
• https://portal.abczdrowie.pl/walka-z-depresja
• https://portal.abczdrowie.pl/czy-to-juz-depresja
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Psychiatria Psychologia Psychoterapia Załamanie nerwowe
Patronaty
Zdrowie
Dziecko
Psychologia
Newsy
Ważne tematy