Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Czy jest taka możliwość, że jednak jest to ciąża?

Witam. Przychodzę z pytaniem. Czy jeśli po zrobieniu testu wyszedł on negatywny, mogę być jednak w ciąży ? Od trzech dni mam bolący, "nadęty / opuchnięty" brzuch, mam mdłości, lecz nie ma wymiotów, jestem senna od paru dni i ciągle... Witam. Przychodzę z pytaniem. Czy jeśli po zrobieniu testu wyszedł on negatywny, mogę być jednak w ciąży ? Od trzech dni mam bolący, "nadęty / opuchnięty" brzuch, mam mdłości, lecz nie ma wymiotów, jestem senna od paru dni i ciągle zmęczona, od wczoraj moje nogi są jak " z waty". Około 10 dni temu był stosunek bez zabezpieczeń. Czy jest taka możliwość, że jest jednak to ciąża ?
Redakcja abcZdrowie
Witam, Pani objawy mogą wskazywać na ciążę – burza hormonalna w organizmie kobiety już od pierwszych dni po zapłodnieniu może dawać takie objawy. Choć niewielki odsetek kobiet na tak wczesnym etapie cierpi z powodu tych dolegliwości, to jednak symptomy te... Witam, Pani objawy mogą wskazywać na ciążę – burza hormonalna w organizmie kobiety już od pierwszych dni po zapłodnieniu może dawać takie objawy. Choć niewielki odsetek kobiet na tak wczesnym etapie cierpi z powodu tych dolegliwości, to jednak symptomy te są dość charakterystyczne. Inne objawy, które powinny obudzić Pani czujność to np. tkliwość piersi, nadwrażliwość na zapachy, napady wilczego głodu lub brak apetytu. Jeśli chce Pani wiedzieć więcej o ewentualnych zwiastunach ciąży, zapraszam do zapoznania się z materiałem: https://portal.abczdrowie.pl/czy-to-ciaza-sprawdz. Jeśli chodzi o test ciążowy, to pierwszy można wykonać 10 dni po zapłodnieniu – wtedy należy domniemywać, że wynik jest wiarygodny. Prawdą jest jednak, że im później test zostanie wykonany, tym większe prawdopodobieństwo, że wynik będzie miarodajny. Jeśli nie jest Pani przekonana co do wiarygodności testu ciążowego, proszę go powtórzyć. Inną możliwością jest wykonanie badania z krwi na oznaczenie poziomu beta hCG, hormonu zwanego gonadotropiną kosmówkową. Jego poziom zaczyna wzrastać już 7 dni po zapłodnieniu. Wynik tego badania rozwieje wszystkie wątpliwości. Więcej o wykrywaniu ciąży przy pomocy testów w naszym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/wczesne-objawy-ciazy. Proszę również pamiętać, że ewentualne zaburzenia miesiączkowania nie zawsze spowodowane są ciążą. Antybiotykoterapia, zmiana diety, infekcje, stres – to również są możliwe powody braku menstruacji, jeśli tego się Pani obawia. Gdyby objawy się utrzymywały przy jednoczesnym braku krwawienia lub jeśli jakieś dodatkowe dolegliwości obudzą Pani obawy, proszę skontaktować się z lekarzem. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co zrobić przy tych problemach z wypróżnianiem u syna?

Witam , mam problem z 7 tygodniowym synkiem . Ma problemy z wypróżnieniem . Całymi dniami stęka , robi się czerwony . Widać, ze chce zrobić kupkę jednak ona nie idzie . Byliśmy zmuszeni zmienic mleko na bebilon pepti 1... Witam , mam problem z 7 tygodniowym synkiem . Ma problemy z wypróżnieniem . Całymi dniami stęka , robi się czerwony . Widać, ze chce zrobić kupkę jednak ona nie idzie . Byliśmy zmuszeni zmienic mleko na bebilon pepti 1 dha. Podajemy espumisan 100 , biogaie. Ostatnio kupy nie było 5 dni wiec na 5 dzień dostał czopka i poszło. Potem znowu przestój był 3 dni , przez 3 dni się męczył wiec znowu czopek . Dziś mija 2 dzień jak nadal kupy nie ma i maluszek cały się pręży i meczy . Pediatra kazał podać syrop lactulosa . Dziś został podany o godzinie 5:30 i do tej pory (10:30) mały nadal się meczy żeby oddać stolca . Kupy jak nie było tak nie ma. Dziś postaram się podać mu przez cały dzień troszkę wody. Mleka MM je ostatnimi dniami tylko po 70 ml . Już nie wiem jak mu pomoc gdy on tak się meczy . Codzienne podawanie czopków nie wchodzi w grę bo nie o to chodzi aby dziecko się przyzwyczaiło ze wyproznia się tylko z jego pomocą . Masujemy brzuszek , kładziemy termofor, robimy rowerek, kładziemy na brzuszku ale nadal nic nie pomaga.
Redakcja abcZdrowie
Witam, proszę pamiętać, że siedmiotygodniowe niemowlę może mieć problemy spowodowane niedojrzałością układu trawiennego – wówczas jest to stan fizjologiczny i z czasem dolegliwości żołądkowo-jelitowe mijają samoistnie. Często dzieci na etapie rozszerzania diety, gdy można wprowadzić produkty m.in. bogate w... Witam, proszę pamiętać, że siedmiotygodniowe niemowlę może mieć problemy spowodowane niedojrzałością układu trawiennego – wówczas jest to stan fizjologiczny i z czasem dolegliwości żołądkowo-jelitowe mijają samoistnie. Często dzieci na etapie rozszerzania diety, gdy można wprowadzić produkty m.in. bogate w błonnik, przestają mieć kłopoty z wypróżnianiem się. O zaparciach u niemowląt przeczyta Pani w artykule: https://portal.abczdrowie.pl/zatwardzenie-u-niemowlaka. Środki mechaniczne, takie jak czopki czy kateter itp., powinny być ostatecznością – tak jak Pani pisze – ich skutkiem może być rozleniwienie układu trawiennego, prowadzące do jeszcze większych problemów z wypróżnianiem. Dobrym pomysłem jest natomiast podawanie probiotyku – nie szkodzi małemu brzuszkowi, może być podawany długotrwale, bowiem pomaga w kolonizacji jelit dobrymi bakteriami, które są pomocne przy trawieniu pokarmów. O probiotykach przeczyta Pani w tym miejscu: https://parenting.pl/probiotyki-dla-niemowlat. Nieszkodliwy jest także Espumisan – zawiera symetykon, który można podawać doraźnie zawsze wtedy, kiedy dziecko ma kolki i wyraźnie cierpi. Skutków ubocznych nie pozostawia również laktuloza – jeśli pediatra widzi wskazanie do podawania, warto tak zrobić. Prawdopodobnym winowajcą, powodującym zaparcia u Pani dziecka, jest mleko modyfikowane – to częsta przypadłość u niemowląt karmionych w ten sposób. Dzieje się tak dlatego, że trawienie mieszanki mlekozastępczej to duże wyzwanie dla małego brzuszka – w przeciwieństwie do pokarmu kobiecego. Dlatego należy pilnować proporcji mieszanki oraz wody. Czasem konieczne może być dopajanie, proszę to jednak skonsultować z pediatrą. Gdy problem nie ustąpi, może to być sygnał dla zmiany mleka na inne – o tym również warto porozmawiać z lekarzem. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Dlaczego wciąż nie dostałam jeszcze okresu od zakończenia połogu?

Sześć tygodni temu zakończyłam karmienie piersią i nadal nie dostałam miesiączki. Od zakończenia połogu miesiączka w ogóle się u mnie nie pojawiła. Mimo tego, że zabezpieczamy się z mężem wykonałam test ciążowy, ale wynik był negatywny. Proszę o poradę,... Sześć tygodni temu zakończyłam karmienie piersią i nadal nie dostałam miesiączki. Od zakończenia połogu miesiączka w ogóle się u mnie nie pojawiła. Mimo tego, że zabezpieczamy się z mężem wykonałam test ciążowy, ale wynik był negatywny. Proszę o poradę, gdyż w związku z epidemia, obawiam się iść na wizytę do lekarza.
Redakcja abcZdrowie
Witam, nie napisała Pani, ile czasu minęło od porodu, a jest to dość istotne. Również zakończenie karmienia piersią nie jest jednoznaczne z natychmiastowym powrotem menstruacji. Czasami to wymaga czasu, a pojawienie się okresu jest kwestią indywidualną – u niektórych kobiet... Witam, nie napisała Pani, ile czasu minęło od porodu, a jest to dość istotne. Również zakończenie karmienia piersią nie jest jednoznaczne z natychmiastowym powrotem menstruacji. Czasami to wymaga czasu, a pojawienie się okresu jest kwestią indywidualną – u niektórych kobiet wraca mimo karmienia piersią w niedługim czasie od zakończenia połogu. Więcej na ten temat w naszym artykule, serdecznie zachęcam do zapoznania się: https://portal.abczdrowie.pl/miesiaczka-po-porodzie. Po odstawieniu dziecka od piersi należy dać czas organizmowi, aby gospodarka hormonalna wróciła do równowagi, tj. do stanu sprzed okresu laktacji, który to czas jest okresem, kiedy kobiecym organizmem „rządzi” prolaktyna. To ona odpowiada wówczas za wstrzymanie menstruacji. Przyjmuje się, że jeżeli miesiączka nie wróci w ciągu 3 miesięcy od odstawienia dziecka od piersi, to należy wdrożyć diagnostykę. Ginekolog po zapoznaniu się z sytuacją może zlecić wykonanie badań, bowiem za brak menstruacji mogą być odpowiedzialne m.in. zaburzenia funkcji tarczycy oraz oczywiście hormony. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy jest możliwe ponowne zachorowanie na półpasiec?

Witam. Trzy lata temu chorowałam na półpasiec. Obecnie mam podobne objawy, jeszcze nie mam wysypki. Czy to możliwe żeby zachorować powtórnie na półpasiec? Czy jedno zachorowanie nie uodparnia?
Redakcja abcZdrowie
Witam, półpasiec jest spowodowany tym samym wirusem, który wywołuje ospę wietrzną. Pojawia się w wyniku zachorowania na nią. Oznacza to, że wirus VZV pozostaje w organizmie w postaci uśpionej i atakuje wtedy, gdy spada odporność. Czyli po przechorowaniu ospy zyskujemy... Witam, półpasiec jest spowodowany tym samym wirusem, który wywołuje ospę wietrzną. Pojawia się w wyniku zachorowania na nią. Oznacza to, że wirus VZV pozostaje w organizmie w postaci uśpionej i atakuje wtedy, gdy spada odporność. Czyli po przechorowaniu ospy zyskujemy trwałą odporność na tę chorobę, ale wciąż możemy zachorować na półpaśca. Dlatego też zazwyczaj półpasiec atakuje dorosłych, którzy np. w dzieciństwie przeszli ospę. Niestety wirus VZV pozostaje w organizmie na stałe – więc możliwe jest chorowanie na półpaśca więcej niż raz. Więcej na temat choroby w naszym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/polpasiec-przyczyny-objawy-rodzaje-leczenie-ciaza. Co jest jednak bardzo istotne – zazwyczaj zachorowanie na półpaśca pozostawia trwałą odporność. Gdy ten pojawia się ponownie, to znaczy, że doszło do znacznego spadku odporności. Choroba, która nawraca powinna obudzić czujność, ponieważ szczególnie podatne na ponowny atak wirusa są osoby, u których niedomagania układu immunologicznego wynikają np. z nowotworu. Inną możliwą przyczyną jest przyjmowanie leków immunosupresyjnych, radio- i chemioterapii, a także kortyzonu. Zatem sugeruję, żeby skonsultowała to Pani z lekarzem, być może konieczna będzie diagnostyka. Myślę, że dużą podpowiedzią będzie opinia naszego eksperta – sugeruje on, jakie badania warto wykonać w przypadku nawrotów półpaśca: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/polpasiec-a-obnizona-odpornosc. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy taki okropny zapach z ust po wyrwaniu ósemki jest normalny?

Dwa dni temu miałam wyrwaną górną 8. Wszystko goi się ładnie, nic mnie nie boli, ale z ust mam nadal okropny zapach ropy. Czy to normalne?
Redakcja abcZdrowie
Witam, ta dolegliwość powinna ustąpić w miarę gojenia się tkanek. Po tak krótkim czasie od zabiegu ekstrakcji nie powinno to być niepokojące, natomiast proszę pamiętać, by oszczędzać tę stronę jamy ustnej, po której znajdował się usunięty ząb. Charakterystyczny... Witam, ta dolegliwość powinna ustąpić w miarę gojenia się tkanek. Po tak krótkim czasie od zabiegu ekstrakcji nie powinno to być niepokojące, natomiast proszę pamiętać, by oszczędzać tę stronę jamy ustnej, po której znajdował się usunięty ząb. Charakterystyczny przykry zapach z ust po ekstrakcji może być spowodowany tworzeniem się tzw. suchego zębodołu, ale zazwyczaj towarzyszy temu silny ból. Ta dolegliwość wymaga konsultacji dentystycznych oraz leczenia. W przypadku braku dolegliwości bólowych istnieje mniejsze ryzyko wystąpienia infekcji, niemniej sugeruję kontakt telefoniczny z dentystą. Być może stomatolog zadecyduje o wdrożeniu antybiotykoterapii. Zachęcam również do zapoznania się z sugestiami naszych ekspertów, którzy odpowiedzieli na podobne pytanie: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/nieprzyjemny-zapach-z-ust-po-chirurgicznym-usunieciu-zeba i tutaj także: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/nieprzyjemny-zapach-po-usunieciu-zeba. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy taki wygląd skóry u stopy może znaczyć grzybicę?

Witam, zauważyłam żółtą skórę między IV a V palcem u stopy. Nie boli, nie swędzi, nie łuszczy się., jest sucha, brak ran. Towarzyszy niemiły zapach pomimo odpowiedniej higieny. Czy to może być grzybica?
Redakcja abcZdrowie
Witam, tak, to może być grzybica stóp – najbardziej charakterystycznymi objawami, które powinny obudzić czujność, są właśnie zmiany występujące między czwartym a piątym palcem. Inne symptomy, które mogą, ale nie muszą wystąpić to: rogowacenie naskórka, łuszczenie się, tworzenie pęcherzy i... Witam, tak, to może być grzybica stóp – najbardziej charakterystycznymi objawami, które powinny obudzić czujność, są właśnie zmiany występujące między czwartym a piątym palcem. Inne symptomy, które mogą, ale nie muszą wystąpić to: rogowacenie naskórka, łuszczenie się, tworzenie pęcherzy i pękanie skóry. Wszystko na temat grzybicy w naszym artykule, zachęcam do przyjrzenia się problemowi z bliska: https://portal.abczdrowie.pl/jakie-sa-objawy-grzybicy-stop-i-dloni. W przypadku, gdy dolegliwości nie są nasilone, wystarczą preparaty przeciwgrzybicze nakładane miejscowo. Dostępne są w aptece nawet bez recepty. Jeśli takie leczenie nie zda egzaminu konieczne będzie niestety wykonanie posiewu ze zmian grzybiczych – to pozwoli na dobranie odpowiedniego leku do walki z konkretnym patogenem. Oczywiście o diagnostyce decyduje dermatolog. O leczeniu grzybicy może Pani przeczytać również tu: https://portal.abczdrowie.pl/leczenie-grzybicy-stop. Sugeruję również zwrócenie uwagi na czynniki ryzyka, które mogą sprzyjać nawrotom choroby. Istotna jest higiena osobista, odkażanie obuwia wewnątrz i unikanie miejsc o podwyższonym ryzyku zakażenia grzybicą (basen, siłownia). Proszę pamiętać, że grzybica atakuje często w przypadku osłabionej odporności – np. po antybiotykoterapii. Warto wziąć to pod uwagę. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy to mogą być objawy koronawirusa?

Witam, Jestem kurierem, przez co mam mniej więcej kontakt z ludźmi. W piątek(10.04) zauważyłem u siebie katar. Na drugi dzień kataru już nie było, ale straciłem węch i smak. Zaczęła mnie tez również bolec głowa w okolicach oczu. W internecie... Witam, Jestem kurierem, przez co mam mniej więcej kontakt z ludźmi. W piątek(10.04) zauważyłem u siebie katar. Na drugi dzień kataru już nie było, ale straciłem węch i smak. Zaczęła mnie tez również bolec głowa w okolicach oczu. W internecie przeczytałem, ze to mogą być objawy koronawirusa i się lekko stresuje. Dodam, ze mam 20 lat. Dziekuje!
Redakcja abcZdrowie
Witam, tak, to mogą być objawy koronawirusa, choć proszę pamiętać, że pewność daje tylko test. Faktycznie jest Pan w grupie o podniesionym ryzyku zachorowania z uwagi na charakter pracy, jaką Pan wykonuje. Z kolei wymienione przez Pana objawy nie są... Witam, tak, to mogą być objawy koronawirusa, choć proszę pamiętać, że pewność daje tylko test. Faktycznie jest Pan w grupie o podniesionym ryzyku zachorowania z uwagi na charakter pracy, jaką Pan wykonuje. Z kolei wymienione przez Pana objawy nie są jednoznaczne: utrata węchu i smaku pojawia się w przebiegu COVID-19, ale także grypy czy zapalenia zatok. Również katar nie jest typowym objawem – występuje, choć rzadko. Ból głowy – towarzyszy chorobie koronawirusowej, ale i wielu innym. Jak Pan widzi symptomy są nieswoiste i to w gestii lekarza należy ocena Pana stanu. Z uwagi na sytuację epidemiologiczną w Polsce należy jednak podjąć stosowne kroki – zachęcam do kontaktu z TIP, czyli Telefoniczną Informacją Pacjenta – specjalnie przeszkoleni konsultanci udzielą Panu wszystkich informacji odnośnie choroby oraz dalszego postępowania. Pod tym adresem znajdzie Pan szczegółowe instrukcje dotyczące postępowania w razie podejrzenia SARS-CoV-2: https://portal.abczdrowie.pl/podejrzewam-koronawirusa. Ponadto przypominam o konieczności zachowania daleko posuniętej ostrożności i odizolowaniu się od innych ludzi – sugeruję bezwzględne pozostanie w domu do czasu kontaktu z odpowiednimi jednostkami medycznymi. Proszę również pamiętać, że łagodne postaci choroby koronawirusowej nie wymagają leczenia lekami i przebywania w szpitalu. Zazwyczaj wystarczy odpoczynek i doraźne stosowanie leków przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych, jeśli zajdzie taka konieczność. O objawach oraz leczeniu przeczyta Pan w naszym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/koronawirus-objawy-jak-rozpoznac-objawy-koronawirusa-co-dzieje-sie-z-organizmem. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy tata jest w grupie podwyższonego ryzyka w związku z koronawirusem?

Dzień dobry,mam pytanie odnośnie zdrowia mojego taty.Otóz cierpi on na zespół sjorgena.Ogolny stan zdrowia okreslalałbym jako dobry. Regularnie robi wszystkie niezbędne badania.Jest również w stałym kontakcie se specjalistą. Głównym objawem choroby jest suchość w ustach i oczu.To pozwoliło nam dowiedzieć... Dzień dobry,mam pytanie odnośnie zdrowia mojego taty.Otóz cierpi on na zespół sjorgena.Ogolny stan zdrowia okreslalałbym jako dobry. Regularnie robi wszystkie niezbędne badania.Jest również w stałym kontakcie se specjalistą. Głównym objawem choroby jest suchość w ustach i oczu.To pozwoliło nam dowiedzieć się o diagnozie.Moje pytanie brzmi.Czy w dobie koronawirusa jest w grupie podwyższonego ryzyka powikłań w przypadku zakażenia Covid19 czy ta choroba nie musi wpłynąć na ostry przebieg infekcji?Z góry dziękuję za odpowiedź i pozdrawiam!
Redakcja abcZdrowie
Witam, w temacie koronawirusa wciąż jest zbyt wiele niewiadomych, żeby można było z całą pewnością wykluczyć taką możliwość. W grupie podwyższonego ryzyka cięższego przebiegu SARS-CoV-2 są osoby chorujące zwłaszcza na cukrzycę, przewlekłe choroby układu oddechowego (jak np. astma)... Witam, w temacie koronawirusa wciąż jest zbyt wiele niewiadomych, żeby można było z całą pewnością wykluczyć taką możliwość. W grupie podwyższonego ryzyka cięższego przebiegu SARS-CoV-2 są osoby chorujące zwłaszcza na cukrzycę, przewlekłe choroby układu oddechowego (jak np. astma) i choroby serca. Jeśli jest Pan zainteresowany, jakie choroby są szczególnie niebezpieczne w kontekście koronawirusa, zachęcam do przeczytania naszego artykułu: https://portal.abczdrowie.pl/koronawirus-jakie-choroby-zwiekszaja-ryzyko-smierci. Czynnikiem predysponującym jest także niestety wiek z uwagi na zazwyczaj większą ilość chorób obciążających organizm chorego oraz, co szczególnie istotne, choroby autoimmunologiczne. Zwłaszcza te, w przebiegu których stosuje się leki immunosupresyjne, czyli obniżające odporność. Pod tym adresem znajdzie Pan procentowy wskaźnik śmiertelności w zależności m.in. od wieku chorego: https://portal.abczdrowie.pl/koronawirus-smiertelnosc. Choć zespół Sjögrena  należy do chorób autoimmunologicznych, to raczej nie powinien wpływać na cięższą postać COVID-19, choć nie wspomina Pan czy dolegliwość ta nie towarzyszy innemu schorzeniu. Wielochorobowość podnosi ryzyko wystąpienia powikłań w wyniku zachorowania na chorobę koronawirusową. Proszę jednak pamiętać, że w obecnej sytuacji najważniejsza jest profilaktyka koronawirusa – poza dbaniem o higienę oraz unikaniem skupisk ludzkich, należy zadbać też o dietę i ruch. Więcej przydatnych wskazówek w naszym materiale: https://portal.abczdrowie.pl/koronawirus-objawy-jak-rozpoznac-objawy-koronawirusa-co-dzieje-sie-z-organizmem. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co może znaczyć swędzenie skóry na wysokości bioder i brzucha?

Witam. Jestem kobietą, mam 50 lat od jakiegoś czasu swędzi mnie skóra na wysokości bioder i brzucha. Nie mam wysypki. W ostatnim czasie trochę przytyłam.
Redakcja abcZdrowie
Witam, trudno powiedzieć, co może oznaczać swędząca skóra, skoro innych objawów Pani nie ma. Jedyną podpowiedzią może być wzrost wagi. Co prawda nie napisała Pani, jak dużo Pani przytyła, ale zdarza się, że skóra swędzi, gdy ulega rozciągnięciu. Często... Witam, trudno powiedzieć, co może oznaczać swędząca skóra, skoro innych objawów Pani nie ma. Jedyną podpowiedzią może być wzrost wagi. Co prawda nie napisała Pani, jak dużo Pani przytyła, ale zdarza się, że skóra swędzi, gdy ulega rozciągnięciu. Często obserwują to zjawisko ciężarne – ich brzuch rośnie w gwałtownym tempie, skóra ulega rozciągnięciu w znacznym stopniu i w efekcie pojawiają się swędzące zmiany – rozstępy. Powstają one z powodu nadmiernego rozciągnięcia włókien kolagenowych, które wskutek uszkodzenia produkowane są w nadmiarze przez skórę aż do powstania widocznych blizn, czyli właśnie rozstępów. Aby zniwelować swędzenie skóry w tym wypadku, należy przede wszystkim zadbać o jej nawilżenie oraz ujędrnienie. W dalszej kolejności – warto wprowadzić do codziennych nawyków aktywność fizyczną oraz zadbać o nawilżenie skóry od wewnątrz przez dostarczanie jej większej ilości wody. Do pielęgnacji skóry przydatne będą olejki lub balsamy dedykowane kobietom w ciąży – łagodny skład oraz działanie przeciwrozstępowe mogą przynieść dobre efekty. Jeśli rozstępy są już widoczne, można także posiłkować się domowymi sposobami na naturalne kosmetyki. Kilka receptur znajdzie Pani w naszym artykule: https://uroda.abczdrowie.pl/domowe-sposoby-na-rozstepy. Jeśli dolegliwości nie ustąpią – nasilą się lub będą im towarzyszyć inne objawy, proszę skontaktować się z lekarzem – internistą lub dermatologiem. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Jaki lekarz zajmuje się diagnozowaniem insulinooporności?

Zastanawiam się czy nie choruje na insulinooporność. Chciałabym się w tym kierunku przebadać, ale nie wiem do jakiego lekarza muszę się udać. Stąd moje pytanie, jaki lekarz zajmuje się takimi chorobami?
Redakcja abcZdrowie
Witam, przyjmuje się, że insulinooporność to nie jednostka choroba, a stan, w którym tkanki wykazują się mniejszą wrażliwością na insulinę. O tym, jak ważny jest ten hormon nie trzeba przekonywać – pozwala przekształcać glukozę na paliwo dla mięśni.... Witam, przyjmuje się, że insulinooporność to nie jednostka choroba, a stan, w którym tkanki wykazują się mniejszą wrażliwością na insulinę. O tym, jak ważny jest ten hormon nie trzeba przekonywać – pozwala przekształcać glukozę na paliwo dla mięśni. Gdy czynność ta jest upośledzona, może prowadzić nawet do cukrzycy typu 2 lub miażdżycy. Więcej o tym zaburzeniu w naszym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/insulinoodpornosc-terapeutyczne-wyzwanie. Objawy insulinooporności nie są jednoznaczne, dlatego tak trudno ją czasem wykryć. Ospałość, nadwaga, zły nastrój czy napady głodu mogą sugerować wiele chorób. Również diagnostyka nie jest łatwa, lecz na początek wykonuje się krzywą cukrową oraz krzywą insulinową. Odpowiadając na Pani pytanie – leczeniem tego zaburzenia metabolicznego zajmuje się diabetolog lub czasem endokrynolog. U chorych z IO występują często zaburzenia pracy tarczycy. Serdecznie zachęcam do przeczytania wypowiedzi naszego eksperta – diabetologa: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/czy-endokrynolog-bedzie-w-stanie-stwierdzic insulinoopornosc-i-wdrozyc-leczenie. W pierwszej kolejności warto udać się do lekarza internisty, który po zebraniu wywiadu może zlecić badania podstawowe oraz zadecyduje, do jakiego specjalisty należy się udać. Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Patronaty