Dzień dobry,
Doradzałabym nie rozpatrywanie Pana zachowania w kategoriach moralnych dobry - zły lub egoistyczny - nieegoistyczny. Ma Pan przemyślenia na temat swoich myśli więc tym bardziej. W rzeczywistości nie ma osoby, której myśli zawsze byłyby kryształowe i to normalne, że czasem np. zezłościmy się, pozazdrościmy komuś, pomyślimy tylko o sobie w danej sytuacji itp. Najważniejsze żeby po chwili mieć refleksję nad tymi myślami i by nie przekładały się one na czyny np. w gniewie kogoś uderzę; z zazdrości powiem drugiej osobie złośliwość itp. Nie mamy często wpływu na nasze emocje, odczucia, skojarzenia i pierwsze myśli jakie pojawią się w danej sytuacji. Pana zachowanie jest jak najbardziej normalne. Oczywiście każda osoba w opisanej sytuacji zareagowałaby trochę inaczej i to jest w porządku. Pacjenci psychoterapeutów są często osobami cierpiącymi, neurotycznymi, pokrzywdzonymi przez los, ze zdeformowanymi osobowościami i to wszystko także rzutuje na ich sposób myślenia oraz emocje i to nie ich wina, że są tak a nie inaczej ukształtowani przez życie. Terapia jest po to by pracować nad sobą, ale to proces który wymaga czasu. Nie wiem oczywiście jak jest w przypadku Pana, ale chciałam Panu zasugerować, że opisany przez Pana problem mnie nie zdziwił ani nic złego o Panu nie pomyślałam. Jeśli będzie Pan miał taką potrzebę to zawsze może Pan opisaną sytuację omówić ze swoim terapeutą, bo nawet jeśli będzie mu przykro to z pewnością Pana zrozumie i nie oceni negatywnie. Mam nadzieję, że moje wyjaśnienia rozwieją Pana wątpliwości.
Pozdrawiam serdecznie,
Katarzyna Kulczycka
http://psycholog-kulczycka.pl/
