Czy możliwa jest nerwica lękowa u 19-latki?
Witam,
Jakiś czas temu zastanawiałam się nad tym czy nie miewam stanów lękowych lub nerwicy lękowej. Nieudolnie myślę nad tym ponieważ kilka rzeczy utrudnia mi moje codzienne funkcjonowanie.
W skrócie przedstawię swój życiorys. W wieku gimnazjalnym przestałam dogadywać się z rodzicami. Mając problemy nie mówiłam im nic i starałam się sama rozwiązywać problemy wchodząc w następne robiąc błędne koło. Nie zwierzałam się ponieważ do tej pory nie mamy do siebie zaufania. Pod wpływem emocji różne sytuacje mają miejsce np bluzgi ze strony rodziców, gdzie w parze idą czasami rękoczyny co kończy się tym, że kompletnie zamykam się w sobie i wybucham płaczem po kątach. W 2017 roku na imprezie, gdzie byłam jedyną dziewczyną upoiłam się do takiego stopnia, że nic kompletnie nie pamiętałam. Budząc się cała naga w łóżku spanikowałam bo domyśliłam się co się wydarzyło. Wszystko wyszło na jaw dopiero po 3-4 miesiącach, gdy już nie radziłam sobie emocjonalnie z tym co się stało i trafiło to na policję, gdzie sprawę przegrałam. W obecnym roku (2018) sporo imprezowałam i niektóre imprezy kończyły się w łóżku czego później czasami żałowałam. Starałam się w ten sposob sprawić żeby ktoś mnie docenił, zauważył i chciałam poczuć się kochana. Niedawno poznałam chłopaka, w którym zakochałam się po uszy, ale niestety działało to w jedną stronę i żeby zatrzymać go przy sobie zgadzałam się z nim na współżycie, niestety bezskutecznie. Nasza znajomość wyglądała na zasadzie friends with benefits. Czułam się wykorzystana, niekochana i samotna. Od dłuższego czasu mam zaburzenia snu. Rozpamiętuje po nocach dawne sytuacje, a gdy jestem sama w domu dostaję nagłego ataku płaczu i rzucam się na wszystkie strony lub ataku agresji. Jadąc w komunikacji miejskiej lub samochodzie mam dziwne poczucie lęku, tak jakby mnie coś przenikało. Jest to okropne. Zwiększyły się moje problemy z koncentracją i pamięcią. Czy jest możliwe, że miewam początek stanów lękowych, jakieś zaburzenia albo nerwicy?
