Jak nabrać większego dystansu do przeszłości i przestać się zamartwiać?
Jak wyjść z dna rozpaczy? Nie potrafię poradzić sobie z własnymi uczuciami. Moja przeszłość się za mną ciągnie. Chcę iść dalej, nabrać większego dystansu do siebie i świata. Przestać się zamartwiać. Nie mam czym. Przejęłam smutny światopogląd mojej matki i tak się z nim kołuję. W jakim kierunku powinna pójść moja terapia? Wciąż w środku jestem przestraszonym dzieckiem. Boję się, że psycholog na mnie nakrzyczy, bądź w inny sposób okaże złość. Boję się ludzkiej złości.
