Jak sobie radzić z własnymi lękami?
Jestem kobietą, Mam 31 lat.
Moim problemem jest to, że bardzo boję sie ludzi, ale nie tylko. Boję sie wielu innych rzeczy w wyniku czego ciągle się martwię i nie potrafię się cieszyć.
Od 4 lat nie pracuję, wtedy właśnie wyszłam za mąż i w związku z przeprowadzką musiałam odejść z pracy. Przez te 4 lata wiele się w moim życiu zmieniło "stanęłam w miejscu". Moja codzienność, to 4 ściany mojego mieszkania. Boję sie ludzi, dlatego unikam podjęcia pracy, wynajduje atrakcyjne oferty (tylko w internecie), pracodawcy oddzwaniają do mnie, umawiam się z nimi, ale na spotkanie nie idę, bo sie boję.
Lęk dotyczy wszystkiego, spotkania z pracodawcą, dojazdu do pracy, a nawet kupna biletu u kierowcy i chociaż mam prawo jazdy to ze strachu nie wsiądę za kierownicę. Codziennie boje się, że ktoś zapuka do mych drzwi, boje się listonosza, administratora, często nikomu nie otwieram. A jeśli już otworzę, to cała sie trzęsę, a najbardziej trzęsą mi się dłonie i nie jestem wtedy w stanie niczego podpisać.
Właśnie od kilku dni czekam na kuriera, codziennie przeżywam katusze, boje się, a jak na osiedlu zobaczę samochód kurierski, to trzęsę się ze strachu. Boje sie też wizyt w urzędach, u lekarza itd. Boje się też, że mąż straci pracę (chociaż sie na to nie zanosi), boję się zajść w ciążę. Nikt mnie w tym nie wspiera. Wszystkim wydaje się, że nie chcę pracować i nie chcę mieć dzieci.
Na nic sie zdaje moje wołanie o pomoc. Nikt tego nie dostrzega, a ja bym chciała normalnie żyć. Chcę pracować, przekonać się, że dam radę wychować dziecko. Bardzo często przez to płaczę. Nie wiem co mam zrobić.
Pomóżcie!
