Na czym polegają ostre wielopostaciowe zaburzenia psychotyczne?

Witam serdecznie!
Ostre wielopostaciowe zaburzenie psychotyczne bez objawów schizofrenii znajduje się w klasyfikacji chorób ICD-10 pod kodem F23.0. Należy do ostrych i przemijających zaburzeń psychotycznych i objawia się halucynacjami (omamami), urojeniami i zaburzeniami postrzegania o ostrym początku, który wynosi dwa tygodnie lub krócej. Choroba może powstać pod wpływem silnego, traumatycznego przeżycia. Omamy, urojenia i inne zaburzenia postrzegania są wyraziste, lecz ulegają szybkim zmianom – z dnia na dzień lub nawet z godziny na godzinę. Często występuje też ekscytacja emocjonalna z intensywnym, przemijającym uczuciem szczęścia lub ekstazy albo lęku i drażliwości. Wielopostaciowość i niestałość są charakterystycznymi cechami całego obrazu klinicznego, a objawy psychotyczne nie uzasadniają rozpoznania schizofrenii. Zaburzenia takie mają często nagły początek, rozwijając się gwałtownie w ciągu kilku dni. Objawy często ustępują w krótkim czasie i nie nawracają. Jeżeli objawy utrzymują się przez dłuższy czas, wówczas rozpoznanie należy zmienić na uporczywe zaburzenia urojeniowe.
Pozdrawiam!

Witam
większość z poważnych chorób psychicznych można obecnie dosyć dobrze leczyć. To że pana dziewczyna ma taką chorobę może oznaczać np to że będzie musiała systematycznie przyjmować leki i korzystać z terapii a w chwilach zaostrzenia choroby być hospitalizowana na oddziale psychiatrycznym
anna suligowska

Wg ICD-10 F23.0 Ostre wielopostaciowe zaburzenie psychotyczne bez objawów schizofrenii
Grupa obejmuje ostre zaburzenie psychotyczne, w którym omamy, urojenia i inne zaburzenia postrzegania (perceptual disturbances) są wyraziste, lecz ulegają szybkim zmianom - z dnia na dzień lub nawet z godziny na godzinę. Często występuje też ekscytacja emocjonalna z intensywnym, przemijającym uczuciem szczęścia lub ekstazy albo lęku i drażliwości. Wielopostaciowość i niestałość są charakterystycznymi cechami całego obrazu klinicznego, a objawy psychotyczne nie uzasadniają rozpoznania psychoz schizofrenicznych (F20.-). Zaburzenia takie mają często nagły początek, rozwijając się gwałtownie w
ągu kilku dni. Wykazują też często szybkie ustępowanie objawów, bez ich nawracania. Jeżeli objawy utrzymują się, rozpoznanie należy zmienić na - uporczywe zaburzenie urojeniowe (F22.-).
Przekładając na prostszy język są to zaburzenia w których występują objawy wytwórcze w postaci urojeń (czyli różnych wymślonych historii np.że ktoś śledzi, truje etc), omamów czyli np. głosy, które słyszy osoba chora mogą komentować, nakazywać, obrażać itd. Mijają na ogół szybko i nie towarzyszą im tak zwane negatywne objawy schizofrenii jak wycofanie się z życia, trudności w kontaktach z innymi, spłacenie emocji i afektu.

Oznacza to, że dziewczyna doświadczyła bardzo gwałtownych, pojawiających się nagle zaburzeń poznawczych, czyli postrzegania- takich jak halucynacje (czyli widziała coś, czego inni ludzie nie widzieli, czego nie było) i/lub omamy (czyli słyszała coś czego inni nie słyszeli) i/lub wydawało jej się coś, co nie było zgodne z rzeczywistością- np że jest śledzona, że w jej domu są podsłuchy, że jest jakiś spisek. O czasie trwania około 2 tygodni, z późniejsza pełna remisja czyli całkowitym wycofaniem objawów choroby i powrotem do normalnego funkcjonowania. Bez objawów schizofrenii oznacza, ze nie wystąpiły inne objawy charakterystyczne dla tej choroby- jak np wycofanie, apatia, zubożenie czynności poznawczych takich jak np mowa i emocjonalnych jak np mimika, reakcje emocjonalne itp.
Często jednak diagnoza jest procesem. Co oznacza, że w obrazie chorowania mogą następować zmiany, które zmienią diagnozę. W praktyce oznacza to, że podobny epizod może już nigdy się nie powtórzyć, ale także, że diagnoza może ulec zmianie zależnie od stanu zdrowia i funkcjonowania osoby.

wg Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 ostre wielopostaciowe zaburzenia psychotyczne bez objawów schizofrenii to
(Ostre zaburzenie psychotyczne, w którym omamy, urojenia i inne zaburzenia postrzegania są wyraziste, lecz ulegają szybkim zmianom – z dnia na dzień lub nawet z godziny na godzinę. Często występuje też ekscytacja emocjonalna z intensywnym, przemijającym uczuciem szczęścia lub ekstazy albo lęku i drażliwości. Wielopostaciowość i niestałość są charakterystycznymi cechami całego obrazu klinicznego, a objawy psychotyczne nie uzasadniają rozpoznania schizofrenii (F20.-). Zaburzenia takie mają często nagły początek, rozwijając się gwałtownie w ciągu kilku dni; objawy często ustępują w krótkim czasie i nie nawracają. Jeżeli objawy utrzymują się przez dłuższy czas, wówczas rozpoznanie należy zmienić na uporczywe zaburzenia urojeniowe (F22.-).)
(Heterogenna grupa zaburzeń charakteryzujących się ostrym występowaniem takich objawów psychotycznych jak urojenia, omamy i inne zaburzenia postrzegania, a także znaczną dezorganizacją dotychczasowego zachowania. Ostry początek definiowany jest jako rozwój (pod postacią crescendo) wyraźnie nieprawidłowego obrazu klinicznego w czasie około dwóch tygodni lub krótszym. W zaburzeniu tym nie mogą występować dowody na uwarunkowania organiczne. Zagubienie i zakłopotanie są częste, lecz dezorientacja co do czasu, miejsca i osoby nie jest na tyle uporczywa ani głęboka, aby możliwe było rozpoznanie organicznie uwarunkowanych zaburzeń świadomości (F05.-). Całkowity powrót do zdrowia następuje zwykle w ciągu kilku miesięcy, często w ciągu kilku tygodni lub nawet dni. Jeżeli zaburzenia utrzymują się dłużej, wówczas zwykle konieczna jest zmiana zaklasyfikowania. Zaburzenie to może, lecz nie musi wiązać się z ostrym stresem, określanym na ogół jako silnie traumatyzujące wydarzenia, które miały miejsce jeden do dwóch tygodni przed wystąpieniem zaburzeń.)
Pytanie dlaczego wybral Pan ta wlasnie dziewczyne i z czym w Panu rezonuja jej zachowania/emocje...? co macie wspolnego i czego ma sie Pan przy niej w zyciu nauczyc...serdecznie pozdrawiam, Violetta Ruksza

Witam.... niewiele pomogę. Już sama nazwa:"wielopostaciowe zaburzenia" sugeruje, że mogą przebiegać w różny sposób. Trudno więc o konkret w sytuacji, gdy nie widziałem "pacjentki" nawet przez chwilę. Zachęcam do kontaktu z psychiatrą, który widział Pani podopieczną (wywnioskowałem tak z treści pytania) i rozpoznał u niej właśnie to zaburzenie. Będzie o wiele bardziej pomocny niż ja. Proszę o zrozumienie - przepisywanie treści podręcznika psychiatrii wydaje mi się bez sensu - zapewne nie ogólników tego typu Pani poszukuje. Zachęcam do bezpośredniego kontaktu z kompetentnym specjalistą i pozdrawiam.

Tak jak każdy z nas jest inny, tak i choroba przebiega u każdej osoby inaczej. Postawienie diagnozy (określenie konkretnej jednostki chorobowej) nie oznacza, że chory doświadcza wszystkich objawów jakie są dla danego zaburzenia charakterystyczne. Wydaje mi się, że wiel istotnych i przydatnych informacji uzyska Pan w szczerej rozmowie o tym jak Pana dziewczyna doświadcza swojej choroby. Jeśli jest taka możliwość, to zachęcałabym do wspólnego spotkanie z lekarzem, który taką diagnozę postawił. On będzie w stanie najlepiej odpowiedzieć na nurtujące Pana pytania a także wyjaśnić wszelkie wątpliwości.