Zapytaj lekarza

7 4 0 , 1 9 7

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Obniżone poczucie własnej wartości

Witam. Mam 27 lat. Od pewnego czasu, tak mniej więcej od połowy lutego tego roku, mam dziwne nastroje, tzn. jednego dnia jestem szczęśliwa, wszystko jest okej, fajnie się czuję, a następnego dnia lub za parę dni jestem przygnębiona, ogarnia mnie nagły płacz (ostatnio płakałam półtorej godziny bez konkretnej przyczyny)... Mam obniżone strasznie poczucie własnej wartości, wydaje mi się czasami, że nie jestem potrzebna ani mojemu mężowi, ani mojemu małemu dziecku (ale zaznaczam tu, że nie mam myśli samobójczych wcale). Po prostu czuję się chwilami niepotrzebna im... Są dni, że bawię się z moim 6-miesięcznym synkiem i nagle nachodzi mnie płacz i płaczę, mówię dziecku, że go kocham i potrafię przy tym też się rozpłakać, któreś z domowników wystarczy, że zwróci mi uwagę lub powie coś ostrzejszym tonem – już chce mi się płakać. Kiedyś kupując sobie coś, np. fajny ciuszek, cieszyłam się z tego, a teraz? Kupię, okej, to jest i tyle... Bez żadnego entuzjazmu podchodzę teraz do tego. Kiedyś wyjeżdżając na jakąś wycieczkę lub do rodziny, potrafiłam się cieszyć z tego, już dzień przed cieszyłam się na samą myśl wyjazdu, a teraz? Jedziemy to jedziemy – dawnej radości nie ma, jest raczej zobojętnienie... Dodam też, że nie mam problemów ze snem, raczej dobrze sypiam... ale jestem za to okropnie wykończona psychicznie i fizycznie, kładąc się spać i tak jest dzień w dzień – jeszcze nie tak dawno tego nie miałam. Lubiłam też, mając chwilę dla siebie, włączyć TV, obejrzeć swój ulubiony serial w TV, czy jakiś inny program, a teraz? TV praktycznie wyłączone mam. Nie interesuje mnie już za bardzo to. Wyjeżdżając gdzieś z mężem wspólnie, czy wychodząc z dzieckiem na spacer, odczuwam taki dziwny stan – mianowicie wszystko jakieś takie bez wyrazu dla mnie jest... ludzie na ulicy, przejeżdżające samochody... wszystko takie nijakie dla mnie jest... Odczuwam też przy tym smutek, a chwilami nawet też mam ochotę się wtedy popłakać. Dodam na koniec, że przez ostatnie miesiące wcale nie układało mi się z mężem. Jesteśmy dość młodym małżeństwem, były między nami okropne kłótnie, powiedzieliśmy sobie też wiele okropnego w tych kłótniach i mimo tego, że teraz jest już lepiej między nami, poprawiło się, to mimo to – te przykre słowa, które wykrzyczeliśmy sobie w trakcie kłótni, siedzą gdzieś nadal cały czas we mnie, w podświadomości. Nie potrafię niektórych rzeczy zapomnieć. Czasem powracają mi te myśli z naszymi kłótniami, z tym co złego sobie w nich powiedzieliśmy. Piszę to, ponieważ może to też ma jakiś wpływ na moje aktualne stany depresyjne? Dodam, że byłam na 2 wizytach u psychologa, lecz nie za bardzo mi pomagają te wizyty:(:( Czy moje powyższe objawy mogą świadczyć o początkach depresji??? Jeszcze nie tak dawno cieszyłam się z życia, byłam wesoła osobą... a teraz? Nie ma pojęcia co mi jest? Co się dzieje:(:( Czy jeszcze kiedyś będę osobą cieszącą się z życia tak, jak kiedyś?

KOBIETA, 27 LAT ponad rok temu

Agresja u dzieci autystycznych

Autyzm to dziecięce zaburzenie rozwojowe. Częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Sprawdź, co jeszcze warto wiedzieć na temat autyzmu. Obejrzyj film i dowiedz się więcej o agresji u dzieci autystycznych.

Witam serdecznie,

Opisywana przez Panią zmiana samopoczucia wskazuje na zespół depresyjny. W depresji zostają uruchomione negatywne przekonania na swój temat, na temat przyszłości, obniża się napęd i chęć działania, dawne drobne przyjemności nie sprawiają satysfakcji. Są to objawy depresji, jednak często dochodzi do ,,sprzężenia zwrotnego", kiedy pacjent obwinia się za swoje objawy, np.: ,,Nie radzę sobie, więc jestem do niczego", co prowadzi do coraz większego pogłębiania i nasilania się objawów.

Depresja to nie tylko czynniki psychologiczne; to również objawy fizjologiczne, zmiana zachowania i dlatego nie zawsze pomoże sama psychoterapia. Dlatego najlepiej jest skorzystać jednocześnie z psychoterapii oraz leków przeciwdepresyjnych. Proszę jednak uzbroić się w cierpliwość: dwa spotkania z psychologiem nie wystarczą, psychoterapia depresji trwa co najmniej 12 tygodni. Pierwsze sesje terapeutyczne polegają głównie na poznaniu pacjenta i jego doświadczeń, które mogły przyczynić się do rozwoju depresji, konkretna praca nad problemem to kolejny etap terapii. Leki przeciwdepresyjne również zaczynają działać nie wcześniej niż po 3-4 tygodniach stosowania.

Jest Pani na dobrej drodze, aby odzyskać dobre samopoczucie i satysfakcję z życia, proszę jedynie dać sobie trochę więcej czasu na odzyskanie równowagi oraz skorzystać nie tylko z pomocy psychologicznej, zapisując się na wizytę do psychiatry.

Pozdrawiam serdecznie i życzę szybkiego powrotu do zdrowia

Psychiatra, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty
Ważne tematy