Wypisanie dziecka z przedszkola z powodu stresu i płaczu

Witam. Pomysł na oddanie dziecka do teściów nie widzę jako pomocny. Chyba chodzi o to, ze Pani by pomógł odpocząć. Nie wydaje mi sie równiez wypisywanie dziecka z przedszkola dobrym rozwiazaniem problemu, tylko ucieczką od niego.
Trzeba porozmawiać z córką o co chodzi, ze płacze a potem jednak dobrze się czuje. czego się boi.
Magdalena Brabec

Witaj,
dziecko po traumie operacji a może i innych,związanych z koniecznością rozstania z matką /opiekunem/może zachowywać się w nowych sytuacjach podobnie,jak w tych stresowych.Tym bardziej,że miała przerwę bardzo długą i nie zdążyła jeszcze,jak widać zneutralizować lęku i braku wiary,że Twoje odejście nie będzie skutkowało ponownym cierpierpieniem/operacją/.
Jeżeli pytasz tylko o problem przedszkola,proponuję,by wchodzić tam razem z dzieckiem i być tak długo,jak ono tego wymaga.Przygotuj się jednak i na to,że lęk przed opuszczeniem jej będzie miał być może miejsce też w innych sytuacjach.W razie potrzeby zachęcam do wizyty.Wypisanie nie zmieni sytuacji lecz przedłuzy ją w czasie.
Pozdrawiam serdecznie i zachęcam do kontaktu z terapeutą.

Problem jest nazbyt poważny, by radzić przez internet. Proponuję wizytę w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

Nie jest zachowaniem nienormalnym dziecka płacz i protest na początku edukacji przedszkolnej. Przeżywa to większość dzieci i ich rodziców. Trwa to różnie u dzieci- jedne adaptują się po kilku tygodniach innym zajmuje to kilka miesięcy. Ważne jest to, ze córeczka płacze tylko na początku, potem bawi się, wchodzi w relacje z rówieśnikami, jest lubiana. Najczęściej oznacza to, ze jest to niechęć do rozstania z mama, a nie niechęć do pobytu w przedszkolu ani sygnał, ze coś w tym przedszkolu dzieje się trudnego.
Druga ważna rzecz, ze jeśli córeczka przeszła operację (nie wiem jak ciężką i co się działo) i na jakiś czas była nie tylko w domu, ale też otoczona szczególną opieką- co jest jak najbardziej zrozumiałe!- jednak w efekcie mogło jej utrudnić powrót do przedszkola. Warto kontynuować (szczególnie, że za rok, będzie musiała chodzić) obserwując uważnie dziecko, szczególnie wypytując o to, co córeczka robi i jak się bawi, gdy już zostanie w przedszkolu. Płacz i protest powinny się stopniowo wygaszać. Szczególnie jeśli wykażą się Państwo konsekwencją. Wycofanie dziecka w tym momencie może spowodować nasilenie objawów później i jeszcze bardziej utrudniać córeczce edukacje przedszkolną w późniejszym czasie. A jeszcze raz przypominam- córeczka nie jest odosobniona w tych reakcjach. I choć rozumiem jak bardzo to jest trudne dla rodziców, to zwykle warto dać sobie i maluchowi czas.