Kamil, lat 16. Chodzę do I klasy liceum. W gimnazjum praktycznie się nie uczyłem, jedynie "od święta". W liceum uczyć się już trzeba i tu pojawia się problem. Nie potrafię się skoncentrować na nauce, siadam z zeszytem, czytam chwilę treść, ale po chwili wszystko potrafi rozbić moją uwagę. Patrzę w zeszyt, ale myślami błądzę nie wiadomo gdzie. Wyobrażam sobie najróżniejsze rzeczy, nie potrafię się niczego nauczyć, niewiele zapamiętuję. Jak mogę rozwiązać ten problem? Jeśli tego nie zmienię, może się to dla mnie źle skończyć...

Witam. Mam 35 lat, jestem kobietą. Od kilku miesięcy mam poważne problemy z pamiecią i koncentracją. Nie jestem w stanie sią na niczym skupić i niczego zaplanować. Pamięć mam tak "doskonałą" jak moja 87-letnia babcia. Nie potrafię logicznie mysleć. Wcześniej uwielbiałam piec, gotować a nawet prasować. Prowadzenie domu to była dla mnie ogromna przyjemność. W tej chwili nie mogę się zmusić, żeby zrobić dzieciom najprostszy obiad. Nienawidzę prac domowych. Jestem strasznie, czasami wręcz śmiertelnie zmęczona. Cały czas jestem śpiąca. Chociaż nigdy nie byłam spiochem, raczej należałam do typu zwanego "skowronek". Teraz mogłabym spać dzień i noc, a i tak budzę sie zmęczona. Nie lubię spotykać się towarzysko, to mnie męczy. Brak mi cierpliwości dla dzieci. Nie potrafię sie nimi zająć, tak jak wcześniej. Czuję sie bardzo zmęczona życiem, nieszczęśliwa i samotna, na nic nie mam ochoty.

Proszę o pomoc. Co zrobić, aby zacząć żyć? Nie mam już sił... ewa74