Zapytaj lekarza

7 4 2 , 0 6 3

odpowiedzi udzielonych przez naszych ekspertów

Rzetelnie + Bezpiecznie + Bezpłatnie

Alkoholizm w rodzinie. Co robić?

Mam 17 lat i doskonale zdaję sobie sprawę z sytuacji, która już od dłuższego czasu istnieje w moim domu. Mam tatę alkoholika. Nie wiem, od kiedy dokładnie zaczęła się ta jego "przygoda" z nałogiem. Pewne jest to, że jest coraz gorzej. Tata początkowo pił z kolegami, dla towarzystwa. Potem zaczęło się coraz częstsze spożywanie alkoholu i w większych ilościach. W końcu doszło do tego, że kupował sobie ćwiartkę i pił po kątach sam. Teraz dochodzi do tego, że potrafi kupić sobie byle jakie wino, czy taniego jabola, aby tylko coś przełknąć. Zdarza się, że przed wypłatą nie ma zbyt wielu pieniędzy na zakupy, ale on na alkohol zawsze coś znajdzie. Potrafi też grzebać w naszych portfelach, kradnąc pieniądze i bacznie wypierając się tego co zrobił. Najgorsze jest to, że jak wraca do domu po pracy i jest normalny, to można go przyłożyć do rany, a jak zacznie swoją "ucztę" chowając się po piwnicach, grzebiąc w szafach etc., robi się agresywny, zaczyna wszystkich o wszystko obwiniać, krzyczeć itd.

Kilka razy zdarzyło się nawet, że uderzył mojego młodszego brata. Mnie na szczęście nie tknie. Oczywiście, kiedy jest pijany, ja strasznie źle się z tym czuję. Nie mogę na niego patrzeć, wykrzykuję mu w twarz różne rzeczy, nie mogę się pogodzić z tym, że to właśnie ja mam taki problem. Najgorsze jest to, że gdy jest trzeźwy nie potrafię z nim rozmawiać np. o tym, co robił dzień wcześniej gdy był pijany etc. Dostaję blokady i choćbym chciała, to nie dam rady. Tak bardzo wstydzę się tego co robi, że nie jestem w stanie wyżalić się nawet najlepszym przyjaciółkom. Kiedy mama rozmawia z nim na ten temat, udaje, że jest święty i że nic się nie stało. Nie chce przyznać się do tego, co robi, bo jest mu wstyd, ale wola wypicia alkoholu jest silniejsza. O leczeniu nie chce słyszeć. Bardzo chciałabym, aby on w końcu zmądrzał. Chciałabym mieć normalnego ojca, który mnie przytuli, gdy będę tego potrzebowała i z którym będę mogła swobodnie porozmawiać o wszystkim. Jestem na skraju wyczerpania nerwowego ;( Co mam zrobić, aby przetrwać te trudne chwile? Jak reagować, gdy ojciec jest pijany? Co powinnam, a czego nie powinnam?

MĘŻCZYZNA, 17 LAT ponad rok temu

Parenting.pl

Parenting.pl to nowoczesny portal przeznaczony przede wszystkich dla obecnych i przyszłych rodziców, ale również dla osób zainteresowanych tematyką związanych z rozwojem i zdrowiem dziecka. Serwis posiada bogatą bazę treści.

Witam serdecznie,
Z przykrością przeczytałam Twoją wypowiedź, ta sytuacja jest na pewno dla Ciebie bardzo trudna i obciążająca. Ty i Twój brat macie prawo do spokoju, bezpieczeństwa i radosnego dzieciństwa.
Przede wszystkim - jeśli Twoja mama o tym nie wie- opowiedz o przemocy wobec brata. Twoja Mama powinna zgłosić się do najbliższej poradni odwykowej po pomoc. W takiej poradni dowie się, jakie ma możliwości zobowiązania waszego ojca do leczenia na drodze sądowej. Wasza mama ma również możliwość złożenia w prokuraturze wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie znęcania psychicznego i fizycznego. Kara może być wtedy zamieniona na przymusowe leczenie odwykowe.
Być może warto poruszyć problem na forum rodziny: porozmawiać z rodzicami lub rodzeństwem ojca. Jeśli mama wydaje się nie dostrzegać problemu, być może jest osobą współuzależnioną, na pewno wymaga fachowej pomocy i wsparcia. Taką pomoc uzyska w poradni odwykowej. Ty sama nie możesz i nie powinnaś przejmować roli terapeuty. Nie ma znaczenia, co powiesz ojcu gdy jest pijany lub rozdrażniony, gdy odstawi alkohol. To on jest odpowiedzialny za swoje leczenie i zmianę tego stanu. Dopóki rodzina będzie ukrywać problem, tuszować konsekwencje jego picia- będzie pił. Prawdopodobnie Twojej mamie również nie uda się nic zmienić w zachowaniu ojca, jeśli nie postawi mu konkretnych warunków (np. separacji). Przede wszystkim: broń swojego prawa do szczęścia i spokoju, do prywatnego życia. Wychodź z domu, spotykaj się z przyjaciółmi, realizuj pomysły i zainteresowania. Dbaj o relaks i odpoczynek. Nie pozwól, by poczucie winy i wstydu za chorobę ojca wpływało na Twoje kontakty z innymi.
Polecam Ci również grupy wsparcia dla nastolatków, borykających się z alkoholizmem rodziców:http://www.al-anon.org.pl/alateen.html Polecam również inne informacje, które mogą się przydać: http://www.niebieskalinia.pl/index.php?w=1280. http://portal.abczdrowie.pl/leczenie-alkoholizmu.
Serdecznie pozdrawiam

Psychiatra, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty
Ważne tematy