Histeryczny płacz u dwulatki

Witam.

Pisałam już do Państwa w sprawie mojej córeczki Klaudii. Jak dotąd bez odpowiedzi. Ciągle nurtuje mnie pytanie czy moje 2,5-letnie maleństwo ma autyzm. Do 24 m-ca rozwój córci przebiegał prawidłowo. We wrześniu poszła do przedszkola i nagle zaczęła wycofywać się z grupy rówieśniczej. Siadała na krześle plecami do dzieci. Nie chciała brać udziału w zabawie i nie reagowała na polecenia wychowawczyń w przedszkolu. Nie chciała i dalej nie chce bawić się, a wręcz powiedziałabym nawet że nie chce przebywać wśród dzieci. Ciągle bawi się w to samo. Przekłada klocki z jednego pudełka do drugiego. Układa klocki jeden za drugim bądź kręci jakimiś przedmiotami. Często zawiesza się podczas zabawy i patrzy bez wyrazu w jeden punkt. Od urodzenia nie przespała spokojnie ani jednej nocy. Budzi się wielokrotnie z histerycznym płaczem. Bardzo często bez powodu wpada w histerię. Na okres ponad tyg przestała mówić. Teraz posiłkuje się ok. 15 wyrazami. Gdy wsiadamy do autobusu, a jest wiele osób piszczy, wygina się i chce jak najszybciej wysiąść.

Przestaje nawiązywać kontakt wzrokowy. Prawie muszę go wymuszać na niej hasłami - Popatrz na mnie. Dostaje szału jak chcę ją przytulić. Przytula się do mnie wtedy kiedy ona chce i na jej warunkach. Gdy proszę ją o coś np. aby przyniosła kapcie, patrzy na mnie i sprawia wrażenie jakby nie wiedziała o co chodzi. Poszłam z nią do Poradni Psychologicznej. Panie bardzo sceptycznie podeszły do tego co mówię, ale zrobiły jej badania. I stwierdziły. Intelektualnie 4,5 roku. Emocjonalnie, słownie i fizycznie poniżej 18 mca. Wykluczyły autyzm. Podobnie Pani Neurolog, która po badaniu przedmiotowym nie zauważyła nic niepokojącego ani w jej zachowaniu ani w tym co mówię ja. Czy wg Państwa mylę się i przesadzam? Czy naprawdę coś złego dzieje się z moim dzieckiem?

MĘŻCZYZNA ponad rok temu

Rozwój intelektualny dziecka autystycznego

Autyzm to dziecięce zaburzenie rozwojowe. Częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Sprawdź, co jeszcze warto wiedzieć na temat autyzmu. Obejrzyj film i dowiedz się więcej o rozwoju intelektualnym dziecka z autyzmem.

Mgr Kamila Drozd Psycholog
80 poziom zaufania

Witam serdecznie!

Drogą wirtualną nie da się postawić rozpoznania i stwierdzić, co dolega Pani córeczce, na co może ewentualnie chorować. Diagnoza autyzmu, który podejrzewa Pani u własnego dziecka, jest procesem złożonym i wymaga długotrwałej obserwacji dziewczynki w różnych sytuacjach społecznych, np. podczas kontaktu z matką, w grupie rówieśniczej, podczas samotnej zabawy. Część opisanych przez Panią objawów, jakie wykazuje córeczka, mogą wskazywać na zaburzenia ze spektrum autyzmu (autyzm atypowy, zespół Aspergera itp.). Co może świadczyć o autyzmie? Wycofanie się z grupy rówieśniczej, niezdolność do inicjowania rozmowy, brak reakcji na polecenia, nierozumienie poleceń, unikanie dzieci, preferencja samotnej zabawy, „zawieszanie się” podczas zabawy, słaby kontakt wzrokowy, stereotypowy sposób bawienia się, używanie tych samych zabawek, płaczliwość, problemy ze snem, nadwrażliwość na bodźce, co objawia się m.in. histerią podczas konieczności przebywania w zatłoczonym autobusie albo niechęcią do przytulania się i bliskiego kontaktu fizycznego. Bardzo dobrze, że zdecydowała się Pani na wizytę w poradni psychologicznej i diagnozę dziecka w czterech głównych sferach rozwoju – poznawczej, emocjonalnej, społecznej i fizycznej. Nie zamierzam podważać diagnozy psychologa ani neurologa, ale uważam, że matki mają intuicję, spędzają ze swoimi maluszkami najwięcej czasu i najlepiej wychwytują, kiedy dzieje się z dzieckiem coś niepokojącego. Jeżeli uważa Pani, że z córeczką jest coś nie tak, może Pani skonsultować się ze specjalistami, którzy na co dzień zajmują się diagnozą zaburzeń ze spektrum autyzmu. Najlepiej korzystać z pomocy stowarzyszeń na rzecz autyzmu. Odsyłam Panią na stronę FUNDACJI SYNAPSIS (http://www.synapsis.waw.pl/), która zajmuje się pomocą osobom autystycznym i ich rodzinom. Znajdzie Pani tam wykaz wszystkich placówek w Polsce, które zajmują się diagnozą i leczeniem autyzmu (np. http://www.synapsis.waw.pl/index.php/more-about-joomla/autyzm-polska/organizacje-zrzeszone). Zachęcam Panią, by przeczytała też Pani niektóre artykuły zamieszczone w naszym serwisie:

http://portal.abczdrowie.pl/autyzm
http://portal.abczdrowie.pl/autyzm-atypowy
http://portal.abczdrowie.pl/co-to-jest-zespol-aspergera
http://portal.abczdrowie.pl/calosciowe-zaburzenia-rozwojowe


Pozdrawiam i życzę powodzenia!

Psycholog społeczny, autorka wielu publikacji dotyczących rozwoju osobistego oraz warsztatów z doradztwa zawodowego i komunikacji międzypłciowej.
0
Mgr Agata Majda Pedagog, Olkusz
72 poziom zaufania

Witam
Na pewno Pani nie przesadza. Każdy rodzic się martwi i to jest naturalne. Proponuje zrobić badania w kierunku zaburzeń integracji sensorycznej i być może trzeba będzie rozpocząć terapię. Konieczna byłaby też konsultacja logopedyczna. Systematycznie pochodzić na zajęcia i po roku powtórzyć diagnozę psychologiczną i logopedyczną z uwzględnieniem opinii terapeutów.
Pozdrawiam AM

Pedagog, terapeuta, coach.
0
redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty
Ważne tematy