Jak rozmawiać z rodzicami i zmienić ich nastawienie?

Mam 20 lat. Moi rodzice ciągle mnie zniechęcają. Czego nie robię, wszystko i tak jest źle. Ze sobą ciągle się kłócą, nie mają żadnych zainteresowań poza tym, że inni mają w życiu lepiej niż oni, ciągle porównują mnie do innych, mimo tego, że bardzo dobrze się uczę na studiach, ciągle i tak jestem gorsza, ciągle mnie kontrolują, a kiedy już znajduję przyjaciół czy chłopaka, to przez ich kontrolę i tak wszystko się rozpada. Nie mam już siły, kiedyś samookaleczałam się, teraz ciągle płaczę i wszystkiego się boję. Jest mi słabo kiedy tylko mam się z kimś spotkać, boję się odezwać, bo myślę, że inni też będą mnie ganić za moje zdanie. Nie mam możliwości skorzystać z psychologa.. I nie wiem już co robić, bo powoli tracę kontrolę nad wszystkim...
KOBIETA, 20 LAT ponad rok temu
Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś Psycholog, Gliwice
94 poziom zaufania

Szanowna Pani,
pomoc można uzyskać w Poradni Zdrowia Psychicznego NFZ.
Samoocena - inaczej poczucie własnej wartości, kształtuje się w procesie socjalizacji. Wiele czynników składa się na poczucie własnej wartości, takich jak; postrzeganie samego siebie, wiara w siebie, własna skuteczność, samoakceptacja, poczucie własnej godności. Ogólnie mówiąc jest to opinia nas samych o sobie, inaczej mówiąc negatywne automatyczne myśli dotyczące siebie, wysoki krytycyzm w stosunku do siebie. Wskazana jest pomoc psychologa/psychoterapeuty, proces terapeutyczny umożliwi zrozumieć swoje zachowanie w określonym kontekście (sytuacji) i umożliwi zmodyfikować wzory myślenia, to wpłynie na poprawę funkcjonowania społecznego. Poczucie własnej wartości czyli samoocenę trzeba odbudować, tak żeby była optymalna i stabilna. Przekonania i opinie na własny temat w oparciu o doświadczenia życiowe kształtują samoocenę. Szczególnie negatywne komunikaty i doświadczenia w procesie rozwoju są istotą niskiego poczucia własnej wartości. Spróbuj zastanowić się jaką wartość sobie przypisujesz, zastanów się, jak ta opinia wpływa na twoje myśli i uczucia, w związku z tym, jakie działania podejmujesz: 1)Czy doceniasz siebie? 2)Czy lubisz siebie? 3)Czy akceptujesz swoje zachowanie? 4)Jaka jest twoja skuteczność? 5)Czy masz poczucie własnej godności? 6)Jak widzisz siebie? Negatywne przekonania na własny temat - wysoki samokrytycyzm jest wskaźnikiem, który pokazuje, że skupiasz się na własnych słabościach, wadach i jednocześnie nie doceniasz swoich zalet. Emocje, które są synchronizowane z negatywnymi myślami to; smutek, lęk, frustracja, złość, poczucie winy i wstydu. Myśli i emocje mają wpływ na nasze zachowanie - obserwuje się to w różnych sytuacjach; trudność w asertywnym wyrażaniu potrzeb, niezdecydowanie w realizacji planów życiowych. Mogą pojawiać się też dolegliwości somatyczne; napięcie, zmęczenie, ból głowy. Wskazane jest leczenie metodą psychoterapii poznawczo - behawioralnej. Terapia poznawczo-behawioralna pozwala zrozumieć problem, im lepiej rozumiemy problem, tym łatwiej sobie z nim radzimy - poprawi się Pani funkcjonowanie społeczne oraz ustabilizuje się Pani samoocena, co wpłynie na dobrostan psychiczny. Pozdrawiam serdecznie

Mgr Agnieszka Jabłonowska
Mgr Agnieszka Jabłonowska Psycholog, Gliwice
38 poziom zaufania

Witam,
Proszę poszukać Poradni Zdrowia Psychicznego w Pani mieście, na pewno są ośrodki świadczące bezpłatną pomoc psychologiczną. Aby skorzystać z pomocy wystarczy skierowanie od lekarza rodzinnego, czy psychiatry.

Pozdrawiam
Agnieszka Jabłonowska

redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty