Najlepszym wyjściem z tej sytuacji będzie zgłoszenie się do psychologa dziecięcego, z którym syn przepracuje swoje lęki i bolączki. Z tego, co można wnioskować po Pani krótkim opisie - syn ma uwarunkowany lęk, który zgeneralizował się mu na różne sytuacje "wieczorno-nocne". Zatem jedynym wyjściem z tej sytuacji jest "odwarunkowanie" syna (zniwelowanie reakcji lękowej pojawiającej się w nocy) i zapewnienie mu równowagi emocjonalnej. Pomoc specjalisty będzie przy tym nieoceniona.
Bardzo ważne jest, aby uważała Pani by nie podtrzymywać u syna reakcji lękowej. Wszelkie prośby o "spanie razem", "nie wychodzenie", "zapalone światło póki nie zaśnie" itd. które są zaspokajane mogą podtrzymywać, a nawet zwielokrotniać lęk (ponieważ są rodzajem ucieczki od lęku - syn uczy się, że nie musi stawiać czoła trudnościom, bo może od nich uciec). Należy wspierać dziecko, ale nie uczyć go właśnie reakcji ucieczkowych - niestety miedzy jednym a drugim jest bardzo niewielka granica, którą łatwo przekroczyć.
Podsumowując - proszę zgłosić się do psychologa dziecięcego, z którym syn przepracuje lęk oraz proszę zwracać uwagę na swoje działania (tak, by nie wzmacniały poczucia uciekania od trudności). Powodzenia!
