Niechęć do jedzenia w towarzystwie

Witam. Mój 11-letni syn nie je posiłków do 13.00. W szkole tylko jakieś chrupki. Jada w samotności, bo nie lubi patrzec jak ktoś je.Trwa to juz dosc długo i wynikiem tego jest to ze syn zje bardzo mała ilość i czuje się syty a jak zje więcej to jest mu niedobrze. Zaczęliśmy terapię u psychologa ale co jeszcze mozemy zrobic i gdzie się udac zeby syn przybrał na wadze i lepiej się czuł? Wyniki krwi w porządku tylko żelazo trochę poniżej normy, ale podajemy żelazo. Proszę o pomoc.

KOBIETA, 41 LAT ponad rok temu

Fobie Dietetyka Psychologia Dziecko

Mgr Kamil Tarnawski Psychoterapeuta, Kraków

60 poziom zaufania

Szanowna Pani, cieszę się, że Pani zwróciła się z tym problemem. Nie do końca rozumiem, czy wysłaliście Państwo syna do psychologa, czy też sami zgłosiliście się na terapię. Rozumiem, że czujecie się bezradni i sięgacie po wszelkie dostępne metody pomocy. Problem z dzieckiem, to problem całej rodziny. Nie chodzi o to, aby syna leczyć, ale, żeby mu pomóc. W tym celu powinniście Państwo sami skorzystać z konsultacji u psychoterapeuty pracującego w podejściu Metasystemowym, gdyż problem waszego dziecka dotyczy całej rodziny i ma charakter właśnie systemowy. Zachęcam Panią również do lektury artykułu Mileny Karlińskiej-Nehrebeckiej:

http://psychoterapia.natemat.pl/7837,dramat-jeza-na-szczotce

Więcej informacji o podejściu oraz adresy gabinetów znajdzie Pani na stronie:
www.pocieszka.pl

Szczególnie polecam gabinet pani Agnieszki Michnowicz w Gorzowie Wlk.

Pozdrawiam,

Kamil Tarnawski
psychoterapeuta rekomendowany przez
Polskie Towarzystwo Psychoterapii Integratywnej

Mgr Karolina Drelich Pedagog, Szczecin

18 poziom zaufania

Dzień dobry!
Moim zdaniem warto byłoby skonsultować sytuację z internistą lub dietetykiem. Jeśli opinia fachowców zajmujących się odżywianiem od strony medycznej wskazuje na nieprawidłowości proponuję nadal wspierać się pomocą psychologiczną. Zaburzenia odżywiania u dzieci i nastolatków mogą być manifestacją problemów natury psychologicznej. Dobrą drogą jest umożliwienie dziecku regularnego, opartego na zaufaniu kontaktu z psychologiem lub psychoterapeutą z przygotowaniem do pracy z dziećmi i młodzieżą. Skuteczna w przypadku dzieci w wieku szkolnym bywa także konsultacja rodzinna. Podczas sesji terapeutycznych można lepiej poznać naturę problemu w szerszym kontekście, odnaleźć sposób na jego rozwiązanie np. poprzez poprawę komunikacji, relacji.

Pozdrawiam serdecznie!
Karolina Drelich

http://www.psycholog-drelich.pl/

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Niechęć do jedzenia u 6-latka – odpowiada Mgr Justyna Piątkowska
Wskazania do stosowania leku Xanax na depresję – odpowiada Mgr Patrycja Stajer
Koszmary przy nerwicy – odpowiada Mgr Patrycja Stajer
Stosowanie Hydroxyzinum na depresję powiązaną z lękiem – odpowiada Mgr Kamil Tarnawski
Frustrujące zachowanie na psychoterapii – odpowiada Mgr Maciej Rutkowski
Jak pokonać nieśmiałość i brak odwagi? – odpowiada Mgr Kamil Tarnawski
Lęki nocne i lunatykowanie u 8-latka – odpowiada Mgr Patrycja Stajer
Stosowanie leku Seronil i przewlekły stres – odpowiada Mgr Patrycja Stajer
Jakie postępowanie w przypadku podejrzenia zespołu Aspergera u 7-latka? – odpowiada Mgr Justyna Piątkowska
Wmówienie sobie utraty odruchu połykania – odpowiada Mgr Patrycja Stajer

Niechęć do jedzenia w towarzystwie

artykuły

Tajemnice pracy psychologa - wywiad z psychologiem i psychoterapeutką Magdaleną Nagrodzką

Najczęstsze błędy psychoterapeutów, czyli jak nie marnować czasu i pieniędzy

Psycholog o najważniejszej decyzji w życiu. W gabinecie słyszy: Gdyby mi to ojciec kiedyś powiedział

Aktualne trendy

Popularne tematy

Artykuły na ten temat

Najnowsze pytania z tej specjalizacji