Przygnębienie a zajmowanie się dziećmi

Witam , Cięgle czuje się zmęczona.Siedziałabym i tylko jadła.Na nic nie mam ochoty nawet z domu mi się nie chce wyjść z dziećmi :( .Czuje się gruba i brzydka.Nie mam ochoty zajmować się dziećmi i najchętniej uciekłabym jak najdalej od wszystkiego ,żeby chociaż na 2 tygodnie pobyść sama w ciszy .Taki stan trwa już od kilku miesięcy , nie mam pojęcia co mi jest ,ale chodzę jakaś załamana nie umiem sobie poradzić ,żeby schudnąć to mnie też przygnębia.Małe dziecko ciąglę płacze i marudzi mam dosyc

KOBIETA, 33 LAT ponad rok temu

Odchudzanie Psychologia Dziecko

Mgr Iwona Hildebrandt Psychologia, Katowice

60 poziom zaufania

Nie chciałabym martwic Panią bardziej niż jest to konieczne, ale może to być depresja. Proszę porozmawiać z kimś bliskim, może ktoś może Pania wesprzeć. Zachęcam także do wizyty u psychologa.

Mgr Małgorzata Bukowska Psychologia, Lublin

60 poziom zaufania

Witam Panią. Zajmowanie się dziećmi to bardzo wymagające zadanie. Może być źródłem satysfakcji ale też przemęczenia. Dzieci dużo potrzebują – uwagi, troski, zaangażowania emocjonalnego… a to pochłania mnóstwo energii. Ważne żeby zarówno mamy jak i ich najbliższe otoczenie pamiętały o tym.
Myślę że bardzo jest ważne żeby porozmawiała Pani o swoim stanie z najbliższymi – np. ojcem dzieci, rodzicami – by miała Pani zrozumienie i pomoc. Proszę spróbować też porozmawiać z innymi mamami – wymienić się doświadczeniami, również nt. trudów macierzyństwa.
Możliwe że na obecnym etapie potrzebna będzie Pani pomoc specjalistów. Zachęcam do wizyty u psychoterapeuty, w celu diagnozy i ustalenia jakie formy pomocy będą dla Pani najodpowiedniejsze.
Pozdrawiam serdecznie,
MB

Mgr Anna Ingarden Psychologia, Kraków

80 poziom zaufania

Proponuję poszukać wsparcia wśród najbliższych sobie osób - nie musi (a wręcz nie powinna) Pani zostać z wszelkimi obowiązkami sama. Ponadto rozmowa o tym, co się czuje z najbliższym otoczeniem może dać efekt oczyszczający i motywujący do podejmowania działania. Jeżeli jednak Pani stan jest na tyle trudny, że nie poradzi sobie Pani z nim sama (nawet ze wsparciem bliskich) - proszę zgłosić się do psychologa i podjąć z nim współpracę. Stan taki - nieleczony - może się jedynie pogłębiać. Dlatego polecam podjąć kroki zaradcze jak najszybciej. Powodzenia.

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Nieplanowana ciąża i brak uczuć macierzyńskich – odpowiada Mgr Barbara Szalacha
Przygnębienie po urodzeniu dziecka – odpowiada Mgr Arleta Balcerek
Jak powiedzieć partnerowi, że mam lęki i czuję się fatalnie? – odpowiada Mgr Dorota Nowacka
Zmęczenie i brak chęci na zajmowanie się córką – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska
Brak radości z macierzyństwa – odpowiada Mgr Zuzanna Starczewska
Płaczliwość, wyrzuty sumienia i nięchęć do dziecka a depresja poporodowa – odpowiada Paulina Witek
Nerwowość podczas opieki nad dziećmi – odpowiada Mgr Milena Goncerz
Dlaczego czuję lęk i stres odkąd urodziłam dziecko? – odpowiada Dr n. med. Dariusz Pysz-Waberski
Lęk przed wychodzeniem z domu i kontaktami z ludźmi – odpowiada Mgr Justyna Lotz-Pawińska
Zaburzenia nastroju i silne emocje u młodej mamy – odpowiada Mgr Hanna Markiewicz

Przygnębienie a zajmowanie się dziećmi

artykuły

Sport to jej żywioł, mimo to zachorowała na otyłość. "Droga do diagnozy trwała 14 lat"

Objawy depresji poporodowej

Jak radzić sobie z niepłodnością?

Aktualne trendy

Popularne tematy

Artykuły na ten temat

Najnowsze pytania z tej specjalizacji