Skąd się bierze mój brak chęci do życia i niska samoocena?

Pani Martyno,
wskazana jest konsultacja psychologiczna, są to 3-4 spotkania diagnostyczne, które pozwolą na odpowiedzieć na Pani pytanie: "Skąd się bierze mój brak chęci do życia i niska samoocena?" Hipotetycznie zakładamy, że niskie poczucie własnej wartości jest predyspozycją zaburzeń depresyjnych, które objawiają się; utratą zainteresowań i przeżywania przyjemności, zwiększona męczliwość, zmniejszona aktywność, osłabienie uwagi i koncentracji, zmniejszony apetyt, zaburzenie snu, zaburzenia suicydalne, postrzeganie rzeczywistości w czarno - białych barwach.
Możliwe, że cierpi Pani z powodu depresji, w związku z tym, zalecana jest konsultacja w Poradni Zdrowia Psychicznego (NFZ), wskazana jest konsultacja psychiatryczna, w celu zastosowania farmakoterapii oraz równoległe leczenie metodą psychoterapii poznawczo - behawioralnej.
Poczucie własnej wartości, kształtuje się w procesie socjalizacji. Wiele czynników składa się na poczucie własnej wartości, takich jak; postrzeganie samego siebie, wiara w siebie, własna skuteczność, samoakceptacja, poczucie własnej godności. Ogólnie mówiąc jest to opinia nas samych o sobie, inaczej mówiąc negatywne automatyczne myśli dotyczące siebie, wysoki krytycyzm w stosunku do siebie. Wskazana jest pomoc psychologa/psychoterapeuty, proces terapeutyczny umożliwi zrozumieć swoje zachowanie w określonym kontekście (sytuacji) i umożliwi zmodyfikować wzory myślenia, to wpłynie na poprawę funkcjonowania społecznego. Poczucie własnej wartości czyli samoocenę trzeba odbudować, tak żeby była optymalna i stabilna. Przekonania i opinie na własny temat w oparciu o doświadczenia życiowe kształtują samoocenę. Szczególnie negatywne komunikaty i doświadczenia w procesie rozwoju są istotą niskiego poczucia własnej wartości.
Spróbuj zastanowić się jaką wartość sobie przypisujesz, zastanów się, jak ta opinia wpływa na twoje myśli i uczucia, w związku z tym, jakie działania podejmujesz: 1)Czy doceniasz siebie? 2)Czy lubisz siebie? 3)Czy akceptujesz swoje zachowanie? 4)Jaka jest twoja skuteczność? 5)Czy masz poczucie własnej godności? 6)Jak widzisz siebie? Negatywne przekonania na własny temat - wysoki samokrytycyzm jest wskaźnikiem, który pokazuje, że skupiasz się na własnych słabościach, wadach i jednocześnie nie doceniasz swoich zalet. Emocje, które są synchronizowane z negatywnymi myślami to; smutek, lęk, frustracja, złość, poczucie winy i wstydu. Myśli i emocje mają wpływ na nasze zachowanie - obserwuje się to w różnych sytuacjach; trudność w asertywnym wyrażaniu potrzeb, niezdecydowanie w realizacji planów życiowych. Mogą pojawiać się też dolegliwości somatyczne; napięcie, zmęczenie, ból głowy. Wskazane jest leczenie metodą psychoterapii poznawczo - behawioralnej.
Terapia poznawczo-behawioralna pozwala zrozumieć problem, im lepiej rozumiemy problem, tym łatwiej sobie z nim radzimy - poprawi się Pani funkcjonowanie społeczne oraz ustabilizuje się Pani samoocena, co wpłynie na dobrostan psychiczny. Pozdrawiam serdecznie

Warto zgłosić się do psychologa, psychoterapeuty. Pomoże Pani lepiej zrozumieć siebie, poradzić sobie z objawami przygnębienia, smutku, drażliwości, a także lepiej radzić sobie w relacjach z ludźmi (tym samym poradzić sobie z poczuciem samotności), odbudować poczucie wartości i pewności siebie. Najczęściej wymaga to zaangażowanej i wytrwałej pracy nad sobą w procesie psychoterapii. Poprawa jest jednak możliwa do uzyskania. Zachęcam do podjęcia leczenia.