Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Jak poradzić sobie z nadmierną potliwością u 19-latki?

Jak poradzić sobie z nadmierną potliwoscia? Witam, mam bardzo duży problem, który odbija się na mojej psychice już dłuższy czas.. A mianowicie jest to nadmierna potliwość. Wszystko zaczęło się wraz ze zmianą szkoły, kiedy to zostałam tam niestety źle... Jak poradzić sobie z nadmierną potliwoscia? Witam, mam bardzo duży problem, który odbija się na mojej psychice już dłuższy czas.. A mianowicie jest to nadmierna potliwość. Wszystko zaczęło się wraz ze zmianą szkoły, kiedy to zostałam tam niestety źle potraktowana i psychicznie nie dawałam sobie rady przez osoby, które tam były. Wszystko od tamtych chwil w moim życiu zmieniło się. Kiedyś wesoła dziewczyna, uśmiechnięta i niczym nie stresująca się, A teraz psychicznie wykończona i stresująca się wszystkim... Wracając, od tamtego momentu w moim życiu doszło wiele innych chorób. Dowiedziałam się,że choruje na celiakię, lecz to lekarze też bardzo długo wykrywali..Schudłam aż 8 kg, przy wzroście 161 wazylam raptem 41 kg, miałam ciągłą anemie, ciągle bóle głowy brzucha, mdlalam I wymiotowalam. Oczywiście musiałam przejść na dietę, na której jestem już ponad 6 miesięcy. Udało przytyć mi się aż 10 kg! Z czego jestem chyba najbardziej dumna w tym wszystkim... Ale po tej całej sytuacji stresowej dla mnie, zaczęłam wszystkiego się bać. Po przejściu do nowej szkoły, bardzo bałam się ludzi, bo po tamtej sytuacji, myślałam, że nikt mnie nie będzie lubił. W mojej głowie cały czas jest uraza tamtych ludzi, którzy wyzywali mnie od najgorszych mimo że nikomu nie zrobiłam krzywdy, byłam po prostu miła i dobrze się uczyłam. Wszystko poszło na moją psychikę. W tej szkole której jestem obecnie, wszyscy, przynajmniej większość bardzo mnie lubi, bo mi sami to mówią. A ja niestety po tym wszystkim co przeszłam mam bardzo niską samoocenę i zawsze myślę o sobie najgorzej. Zawsze byłam dość otwarta osoba, nie bałam się ludzi ani kontaktu z nimi. Lecz od tamtych chwil bardzo się pocę.. niestety nie potrafię sobie z tym poradzić. Moja lekarz Gastrolog mówi, iż to może być efektem po prostu dojrzewania.. dodam, iż mam 18 lat. Myślę, że to nie jest powód tego że dojrzewam. Każdego dnia mam gorączkę albo stan podgoraczkowy. Całe ręce mi się trzęsą, a pot scieka mi jak wodospad spod pach i stóp. Nie wiem co mam już robić i do kogo udać się po pomoc. Nigdy w swoim życiu wcześniej nie miałam problemów z potliwoscia w takim stopniu. Zawsze ubeiralam biale bluzki, a teraz to jest niemożliwe, bo po 5 sekundach od ubrania się jestem już cała mokra. Bardzo przestrzegam higieny, używam różnych antyperspiantow Ale to nic nie daje
Redakcja abcZdrowie
Witaj! Bardzo Ci współczuję, że w tak młodym wieku masz za sobą już tyle trudnych doświadczeń, a nadmierna potliwość rodzi jeszcze dodatkowy stres i przykre emocje. Przeciążenie psychiki przewlekłym stresem odbija się na zdrowiu, powoduje lub nasila wiele dolegliwości... Witaj!
Bardzo Ci współczuję, że w tak młodym wieku masz za sobą już tyle trudnych doświadczeń, a nadmierna potliwość rodzi jeszcze dodatkowy stres i przykre emocje. Przeciążenie psychiki przewlekłym stresem odbija się na zdrowiu, powoduje lub nasila wiele dolegliwości i chorób – w ten sposób powstaje błędne koło. Myślę, że tak jest w Twoim życiu.
Na problem nadmiernej potliwości trzeba spojrzeć w kontekście całej Twojej historii życia i chorób. Może on mieć wiele przyczyn, których nie da się ustalić tylko na podstawie krótkiego opisu. Twoja sytuacja zdrowotna jest złożona – piszesz, że stwierdzono u Ciebie wiele chorób, ale nie podajesz jakich (oprócz celiakii). Nadmierna potliwość może być objawem wielu schorzeń ogólnych (np. zaburzeń hormonalnych tarczycy, nadciśnienia czy cukrzycy/insulinooporności) lub skutkiem ubocznym przyjmowanych leków – tutaj wypowiedzieć może się tylko lekarz. Warto go poprosić o dokładniejszą diagnostykę endokrynologiczną. Chociaż to bardzo przykra dla Ciebie dolegliwość, jeśli Twój lekarz prowadzący uważa to za objaw dojrzewania, który minie, to warto mu zaufać i poczekać.
Od Twojego zdrowia fizycznego nie mniej ważna jest Twoja kondycja psychiczna. Przeżyłaś wiele trudnych doświadczeń, które pozostawiły ślad w Twojej psychice. Sama zauważyłaś zresztą, że problem nadpotliwości pojawił się w okresie bardzo silnego stresu – jest ona częstym somatycznym objawem przewlekłego napięcia i zaburzeń lękowych (nerwicy, ataków paniki). Chciałabym zaproponować Ci, żebyś poszukała wsparcia psychologicznego. Dobry psycholog czy psychoterapeuta, któremu zaufasz, pomoże Ci uwolnić się od bagażu trudnych doświadczeń z przeszłości, pokonać lęki i zbudować właściwą samoocenę oraz nauczy, jak radzić sobie z emocjami i stresem w codziennych sytuacjach. Możesz zacząć od rozmowy ze szkolnym pedagogiem czy psychologiem.
Chociaż w aptece znaleźć można doustne preparaty redukujące wydzielanie potu, w Twojej sytuacji zdrowotnej nie mogę Ci ich polecić (np. ze względu ryzyko interakcji z przyjmowanymi lekami). Leczeniem objawowym nadmiernej potliwości zajmuje się lekarz dermatolog, do którego warto się udać z kompletem wyników badań. Pozostaje zaufać lekarzom i wzmocnić kondycję psychiczną (za co trzymam kciuki). Przydatne wskazówki na temat radzenia sobie z tą dolegliwością znajdziesz też w poniższych materiałach:
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/nadmierne-pocenie-a-nieuzasadniony-stres
• https://portal.abczdrowie.pl/nadmierne-pocenie
• https://uroda.abczdrowie.pl/nadmierna-potliwosc
Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę dużo zdrowia!
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Dlaczego moka waga mocno spadła?

Witam Ostatnimi czasy zauważyłem u siebie znaczy spadek masy (ok 5-6 kilo) w krótkim odstępie czasu (max miesiąc), znajomi oraz rodzina również zauważyli ze ostatnio schudłem. Chudniecie nie jest spowodowane w żaden sposób zmiana moich nawyków żywieniowych. Kolejna taka rzeczą... Witam Ostatnimi czasy zauważyłem u siebie znaczy spadek masy (ok 5-6 kilo) w krótkim odstępie czasu (max miesiąc), znajomi oraz rodzina również zauważyli ze ostatnio schudłem. Chudniecie nie jest spowodowane w żaden sposób zmiana moich nawyków żywieniowych. Kolejna taka rzeczą jest bardzo czeste zatwardzenie gdzie wczesniej praktycznie mi się to nie zdarzało ( w kale nie ma ani krwi ani żadnego śluzu). W znacznej ilości takze zaczynają mi wypadać wlosy (zostaje ich bardzio dużo na szczotce), a posiadam długie wlosy. Jeżeli chodzi o nawyki żywieniowe to unikam chemicznej żywności, na codzien pije tran, wcześniej łykałem tez witaminy. Wciągu dnia nie za wiele się ruszam a w pracy raczej siedzie przy komputerze. Mam pytanie co mi dolega, czym to moze byc spowodowane i na jakie badania powinien się udać.
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Niestety, nie jest możliwa odpowiedź na Pańskie pytanie o przyczynę utraty wagi tylko na podstawie krótkiego opisu, bez wyników badań. Nagłe chudnięcie to objaw niepokojący, ale niespecyficzny; podobnie jak wypadanie włosów i zaparcia. Nic nie napisał Pan... Witam serdecznie!
Niestety, nie jest możliwa odpowiedź na Pańskie pytanie o przyczynę utraty wagi tylko na podstawie krótkiego opisu, bez wyników badań. Nagłe chudnięcie to objaw niepokojący, ale niespecyficzny; podobnie jak wypadanie włosów i zaparcia. Nic nie napisał Pan o swoim ogólnym samopoczuciu i innych ważnych objawach, jak m.in. osłabienie, bóle brzucha, utrata apetytu czy nudności. Czy w ostatnim czasie, przed wystąpieniem Pańskich problemów, przeszedł Pan jakąś infekcję, np. zakażenie koronawirusem albo doświadczył silnego stresu? Objawy, które Pan wymienia, mogą mieć wiele przyczyn: od niedoborów żywieniowych (np. anemia), przez stan zapalny w organizmie, zakażenie pasożytami, zaburzenia pracy układu pokarmowego (np. choroby żołądka, nietolerancje pokarmowe, zaburzenia wchłaniania), problemy z tarczycą, zatrucie metalami ciężkimi i toksynami aż po cukrzycę, czy inne poważne schorzenia. Niebagatelne znaczenie może mieć też stan psychiczny – silny stres lub zaburzenia lękowo-depresyjne także mogą dawać objawy somatyczne, w tym takie, których Pan doświadcza.
Sugeruję w tej sytuacji zgłosić się przede wszystkim do lekarza pierwszego kontaktu i wykonać komplet badań podstawowych, w tym: pełną morfologię, OB, badanie moczu i kału oraz oznaczyć poziom TSH i hormonów tarczycy. Od tych wyników będzie zależało dalsze postępowanie.
Nasi specjaliści odpowiedzieli już na podobne pytania, zachęcam do zapoznania się:
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/nagla-utrata-wagi-u-35-latka
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/przyczyny-utraty-wagi-u-18-latka
Pozdrawiam serdecznie i życzę szybkiej poprawy samopoczucia!
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Dlaczego moje włosy wypadają w tak dużej ilości?

Mam 23 a problem z silnym wypadaniem włosów trwa u mnie od 2 lat, w czasie którym straciłam połowe włosów na głowie. Dermatolog przypisał mi preparat na dziedziczne wypadanie włosów czyli tzw. androgenowe i pomógł mi w 100% ale po... Mam 23 a problem z silnym wypadaniem włosów trwa u mnie od 2 lat, w czasie którym straciłam połowe włosów na głowie. Dermatolog przypisał mi preparat na dziedziczne wypadanie włosów czyli tzw. androgenowe i pomógł mi w 100% ale po pół roku wszystko wróciło. Czy skoro preparat pomógł to znaczy że mam łysienie androgenowe? Miałam badania na żelazo, tarczyce i były w normie
Redakcja abcZdrowie
Dzień dobry! Zmaganie się z przewlekłym wypadaniem włosów, zwłaszcza przez kobietę, może być bardzo frustrujące. Dermatolog zdiagnozował u Pani tzw. łysienie androgenowe. Ten typ, najczęściej dziedziczny, związany jest czynnikami genetycznymi i/lub z nadmiarem androgenów, czyli męskich hormonów w organizmie... Dzień dobry!
Zmaganie się z przewlekłym wypadaniem włosów, zwłaszcza przez kobietę, może być bardzo frustrujące. Dermatolog zdiagnozował u Pani tzw. łysienie androgenowe. Ten typ, najczęściej dziedziczny, związany jest czynnikami genetycznymi i/lub z nadmiarem androgenów, czyli męskich hormonów w organizmie (które w niewielkiej ilością występują także w organizmie kobiety). Wiele przydatnych informacji na ten temat znajdzie Pani w naszych artykułach:
• https://portal.abczdrowie.pl/lysienie-androgenowe
• https://portal.abczdrowie.pl/lysienie-typu-meskiego-u-kobiet
Gdy łysienie androgenowe pojawia się u kobiety, należy zacząć od ustalenia przyczyny, ponieważ ta przypadłość może współwystępować z innymi chorobami i zaburzeniami, np. z zespołem policystycznych jajników (PCO, PCOS). Szczegółowa diagnostyka powinna obejmować oznaczenie poziomu: wolnego i całkowitego testosteronu, dihydroepitestosteronu, estrogenów, TSH i hormonów tarczycy, cholesterolu oraz ferrytyny. Dodatkowo wykonuje się trichogram i trichoskopię, a w niektórych przypadkach także biopsję skóry głowy. Zastanawiam się, czy przeszła Pani tę całą diagnostykę i czy wykluczone zostały inne przyczyny wypadania włosów. Warto tu wspomnieć, że może być ono spowodowane także przez czynniki niezwiązane z chorobą, takie jak: stres, niewłaściwy styl życia, palenie papierosów, niedobory składników odżywczych, doustną antykoncepcję hormonalną, niewłaściwą pielęgnację włosów (w tym detergenty zawarte w szamponach i kosmetykach).
Leczenie łysienia androgenowego u kobiet może przebiegać różnie i – zależnie od ustalonej przyczyny – być miejscowe lub ogólne. Z tego, co Pani pisze wnioskuję, że była Pani leczona właśnie preparatem o działaniu miejscowym na skórę głowy. Mechanizm działania tych preparatów poleca na poprawie krążenia w skórze głowy, co hamuje proces łysienia i stymuluje odrost włosów. Niestety, efekty ich działania utrzymują się tylko podczas kuracji. Leczenie ogólne może być wdrożone, gdy przyczyną są zaburzenia endokrynologiczne i polega na wyrównaniu poziomu hormonów (np. obniżeniu testosteronu).
Jeśli wciąż szuka Pani przyczyny wypadania włosów, warto wrócić do szczegółowej diagnostyki. Diagnozą i leczeniem chorób włosów oraz skóry głowy zajmują się lekarze specjaliści - trycholodzy. Jeśli zostaną wykluczone inne przyczyny, warto udać się na konsultację do takiego specjalisty. Oprócz leczenia miejscowego, może Pani zaproponować zabiegi mezoterapii igłowej.
Zachęcam do zapoznania się odpowiedziami naszych specjalistów na podobne pytania, np. w linku: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/jakie-badania-trzeba-zrobic-w-kierunku-lysienia-androgenowego-u-kobiet .
Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki!
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co mogę zrobić z wypadaniem włosów?

Mam 20 lat mam trądzik oraz bardzo wypadają mi włosy. Hormony tarczycy są w porządku. Endokrynolog odesłał mnie do dermatologa. Jest to bardzo męczące, czym mogłoby być to spowodowane? Testosteron i DHT również są w normie (ale badania były... Mam 20 lat mam trądzik oraz bardzo wypadają mi włosy. Hormony tarczycy są w porządku. Endokrynolog odesłał mnie do dermatologa. Jest to bardzo męczące, czym mogłoby być to spowodowane? Testosteron i DHT również są w normie (ale badania były robione prawdopodobnie przy lekkim stanie zapalnym w gardle także nie wiem czy ma to jakiś wpływ)
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Zmaganie się takimi problemami, jak trądzik i wypadanie włosów, z pewnością jest dla Pana bardzo męczące i frustrujące. Może też podkopywać samoocenę i pewność siebie oraz rodzić przykre emocje. Dobrze, że szuka Pan źródła obu tych dolegliwości,... Witam serdecznie!
Zmaganie się takimi problemami, jak trądzik i wypadanie włosów, z pewnością jest dla Pana bardzo męczące i frustrujące. Może też podkopywać samoocenę i pewność siebie oraz rodzić przykre emocje. Dobrze, że szuka Pan źródła obu tych dolegliwości, które może (ale nie musi) być wspólne. Zarówno trądzik, jak i wypadanie włosów, mogą być spowodowane wieloma przyczynami. Jedną z najczęstszych są zaburzenia hormonalne (np. nadmiar androgenów), jednak to zostało wykluczone przez endokrynologa. Skoro został Pan pokierowany do dermatologa, to proszę posłuchać specjalisty i iść tym tropem. Dermatolog z pewnością spojrzy na te problemy kompleksowo i pogłębi diagnostykę – przeprowadzi dokładny wywiad oraz badanie stanu skóry i włosów. Na tej podstawie określi typ trądziku oraz wypadania włosów, a od tego zależy sposób dalszego postępowania. Warto, żeby wykonał Pan komplet badań podstawowych w celu ogólnej oceny stanu zdrowia i wykluczenia innych przyczyn, np. anemii czy stanu zapalnego. Należy tu też wspomnieć o jeszcze innych powodach problemów ze skórą i włosami, jak: niedobory witamin i minerałów (zwłaszcza cynku oraz witamin z grupy B), niewłaściwa dieta, używki, stres, niewłaściwa pielęgnacja skóry. Trądzik nasila dieta oparta na wysoko przetworzonych produktach, bogata w tłuszcz i cukry proste, a także zawierająca ostre przyprawy i alkohol; uboga w dobre źródła białka, witamin i minerałów (warzywa i owoce) oraz błonnika. Dlatego warto włączyć odpowiednią suplementację (zwłaszcza cynkiem, wit. A, C i E, biotyną) oraz preparatami ze skrzypem (krzem). Przy tego typu problemach kluczowa jest odpowiednia pielęgnacja cery i skóry głowy.
Może Pan też udać się na konsultację do trychologa – specjalisty zajmującego się wyłącznie problemami włosów i skóry głowy i/lub kosmetologa.
Więcej przydatnych informacji znajdzie Pan w poniższych artykułach:
• https://portal.abczdrowie.pl/tradzik-pospolity
• https://portal.abczdrowie.pl/wypadanie-wlosow-przyczyny-i-sposoby
• https://portal.abczdrowie.pl/lysienie-androgenowe
Pozdrawiam serdecznie i trzymam kciuki!
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co oznaczają te bóle głowy i napady gorąca?

Witam serdecznie, od ponad dwóch tygodni źle się czuję. Bóle głowy, wypadanie włosów, napady gorąca aż zalewają mnie poty, szczególnie w nocy ale często też w ciągu dnia. Nie jest to związane z wysiłkiem fizycznym, mogę siedzieć i nagle... Witam serdecznie, od ponad dwóch tygodni źle się czuję. Bóle głowy, wypadanie włosów, napady gorąca aż zalewają mnie poty, szczególnie w nocy ale często też w ciągu dnia. Nie jest to związane z wysiłkiem fizycznym, mogę siedzieć i nagle jest mi strasznie gorąco, pocę się na plecach, brzuchu, na twarzy. Szybko zaczynam się denerwować, mam huśtawki nastrojów. Jestem zmęczona, często jest mi słabo i jakby gorzej widzę. Nie słyszę dobrze, często proszę żeby powtórzyć coś kilka razy bo nie rozumiem co się do mnie mówi. Schudłam w ciągu miesiąca 5 kg, ale się nie odchudzam, nie było to zamierzone. Byłam u lekarza pierwszego kontaktu, morfologia, żelazo, TSH, tf4, kreatynina, glukoza wyszła ok. Jedynie EOS% 7,3. W analizie moczu: kwas askorbinowy 25; urobilinogen 2; białko w moczu jakościowo dodatnie; w osadzie: leukocyty i erytrocyty 2-3; Wcześniej byłam u ortopedy, bo miałam silne bóle wewnętrznej części dłoni, na zmianę bóle łokci, mięśni naramiennych. Były tak silne i uprzykrzały życie, bo nie mogłam w pewnym okresie nawet utrzymać długopisu w dłoni. Lekarz zrobił prześwietlenie czy nie złamałam kości dłoni, ale wszystko było ok. Już sama nie wiem co mam robić? Do kogo iść? Czy jeszcze jakieś badania zrobić? Mam 39 lat, ważę 57 kg,
Redakcja abcZdrowie
Szanowna Pani! Serdecznie Pani współczuję tak złego samopoczucia, którego przyczyny nie udało się jak dotąd ustalić. Niestety nie jest możliwe postawienie diagnozy przez internet, na podstawie samego opisu. Czy konsultowała Pani te wyniki badań z lekarzem, które je zlecił? Jeśli... Szanowna Pani!
Serdecznie Pani współczuję tak złego samopoczucia, którego przyczyny nie udało się jak dotąd ustalić. Niestety nie jest możliwe postawienie diagnozy przez internet, na podstawie samego opisu. Czy konsultowała Pani te wyniki badań z lekarzem, które je zlecił? Jeśli tak, to kluczowa jest jego ocena Pani stanu zdrowia, w świetle wyników badań i Pani samopoczucia (np. pisze Pani o białku w moczu, co jest niepokojące, ale nie podaje jego ilości – może jeszcze mieścić się w normie). Pani samopoczucie drastycznie pogorszyło się 2 tygodnie temu – czy wtedy coś się wydarzyło lub zmieniło w Pani życiu, np. zaczęła Pani przyjmować jakieś leki na problemy z ręką? Czy wcześniej przeszła Pani jakąś chorobę, np. infekcję COVID-19? Czy doświadczyła Pani silnego stresu?
Część objawów sugeruje nadciśnienie lub jego skoki (jeśli Pani nie mierzy regularnie ciśnienia, proszę zacząć, to będzie pomocne w diagnostyce) oraz niedobory składników odżywczych. Znaczna część wymienionych objawów może też wskazywać na problemy hormonalne, w tym wczesną menopauzę lub okres ją poprzedzający. Do najbardziej charakterystycznych symptomów menopauzy należą właśnie napady gorąca i oblewanie się potem, zwłaszcza w nocy. Innymi są: pogorszenie samopoczucia, uczucie zmęczenia, wahania nastroju (w tym drażliwość), problemy z pamięcią i koncentracją uwagi, problemy ze snem, obniżenie libido, zmiana wagi, bóle stawów, wypadanie włosów. W celu potwierdzenie lub wykluczenia tła endokrynologicznego powinna się Pani udać do lekarza ginekologa, który zleci oznaczenie poziomu hormonów. Więcej na ten temat może Pani przeczytać np. w poniższym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/objawy-menopauzy.
Warto też wykonać pogłębioną diagnostykę tarczycy w kierunku choroby Hashimoto. Problemy z ręką mogą mieć podłoże neurologiczne, ale tylko specjalista może zlecić dokładniejsze badania (tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny). Jeśli przy badaniu krwi nie miała Pani oznaczonego OB ani tzw. czynnika reumatoidalnego, to warto to zrobić (skierowanie może wystawić lekarz POZ). Jeśli dalsza diagnostyka nie wykaże niczego niepokojącego, należy rozważyć tło emocjonalne tych dolegliwości (np. zaburzenie lękowe) i skonsultować z psychologiem lub psychoterapeutą. Proszę się nie poddawać i nadal szukać przyczyny złego samopoczucia.
Serdecznie pozdrawiam i życzę jak najszybszej poprawy!
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy mój związek ma szansę przetrwać?

Witam. Mam pewien problem. Jestem z chłopakiem od 2 lat, a dzieli nas 100km. Mieszkam na wsi z rodzicami (mam 28 lat, on 26), pracę na czas nieokreślony w szkole. Planowaliśmy w tamtym roku, że zamieszkamy razem w jego mieście.... Witam. Mam pewien problem. Jestem z chłopakiem od 2 lat, a dzieli nas 100km. Mieszkam na wsi z rodzicami (mam 28 lat, on 26), pracę na czas nieokreślony w szkole. Planowaliśmy w tamtym roku, że zamieszkamy razem w jego mieście. Ale im bliżej do tego to ja mam coraz więcej wątpliwości. Kłócimy się, ostatnio o to, że nie może przyjezdzać co tydzień przez tego wirusa. Obok mnie mieszkają dziadkowie w podeszłym wieku i wszyscy się martwią o ich zdrowie. Każdy umie to zrozumieć tylko nie mój facet. Gada, że to jest jakiś cyrk, paranoja, że moja matka na razie nie chce żeby przyjeżdżał, że boję się matki i nie umiem się postawić. Jak się postawić, skoro mieszkam u nich w domu i muszę przestrzegać pewnych zasad. W czasie takiej kłótni wyrzuca wszystko, nawet stare sprawy. Mówi, że on już nigdy nie przyjedzie, bo on może jeździć, tylko moja matka ma jakieś ograniczenia. Nie przyjechał na święta, ale była o to awantura. Chcę się wyprowadzić z domu. Zaproponowałam mu kompromis - zamieszkajmy w mieście pomiędzy jego miastem, a moją wsią. Tam są dla mnie duże perspektywy. On na to, że jemu jest dobrze u niego w mieście, nigdzie się nie będzie przeprowadzał, nie takie były plany i nie rzuci swojej pracy w zakładzie na produkcji bo przez rok nie mógł znaleźć pracy. Powiedział mi, że przecież to ja mogę dojeżdżać do innego miasta godzinę w jedną stronę i przeprowadzić się do niego. Dla mnie to absurd. Mówiłam mu, że jak chce zachować swoją pracę, to niech sam dojeżdża. Ja mam rzucić wszystko, pracę, rodzinę, przeprowadzić się do niego, szukać tam pracy, a on zmieni tylko adres. I ciągle gada, że nie takie były plany i nie rozumie, że plany czasem się w życiu zmieniają. Dobrze nam razem, gdy się widzimy. Nie chcę się rozstawać, ale ja już naprawdę nie wiem jak z nim rozmawiać. On ma swój plan na życie i wszystko ma być tak jak on wymyślił. A gdy zaczynam ten temat to mówi, że on tak się stara, tak mnie kocha i chce żebysmy byli szczęśliwi. A w nerwach mówi, że mam sobie mieszkać z matką do końca życia. Potem przeprasza, ale po jakimś czasie jest to samo. Wystarczy gdy mu powiem, że nie może przyjechać. Co ja mam z tym zrobić? Jestem załamana.
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Dziękuję, że zechciała się Pani podzielić swoją historią. Sytuacja, w której się Pani znajduje, z pewnością rodzi wiele trudnych emocji, rozterek i wątpliwości. Z jednej strony kocha Pani swojego partnera, chce się z nim związać i jest gotowa... Witam serdecznie!
Dziękuję, że zechciała się Pani podzielić swoją historią. Sytuacja, w której się Pani znajduje, z pewnością rodzi wiele trudnych emocji, rozterek i wątpliwości. Z jednej strony kocha Pani swojego partnera, chce się z nim związać i jest gotowa na kompromis, a z drugiej ma uzasadnione obawy o przyszłość tego związku. Relacje „na odległość” nie należą do łatwych, zwłaszcza, gdy pojawia się konieczność podjęcia ważnych decyzji i zobowiązań, a do tego – problemy w komunikacji. Odpowiedzi na to, czy Państwa związek przetrwa, nikt nie może udzielić. Pytanie powinno brzmieć raczej: czy Państwo tego chcecie? Jeśli odpowiedź brzmi „tak”, to czeka Was sporo pracy – przede wszystkim nad wzajemną komunikacją. Powinniście Państwo zacząć od spokojnej, ale poważnej rozmowy – bez wzajemnych pretensji i oskarżeń spróbować zejść głębiej, na poziom emocji, potrzeb i obaw każdej ze stron. Zastanowić się też nad tym, dlaczego jesteśmy razem i jak widzimy wspólną przyszłość, czy mamy wspólne wartości, plany, cele. Powinna Pani jasno wyrazić to, co Pani czuje, kiedy partner zachowuje się w taki sposób; podkreślić, że dojrzała miłość to nie tylko słowa, ale między innymi gotowość do kompromisów dla dobra drugiej osoby i związku. Wskazówki na temat poprawy komunikacji może Pani znaleźć np. w tym artykule: https://portal.abczdrowie.pl/konflikty-w-zwiazku.
Myślę, że przed tą rozmową z partnerem powinna Pani przeprowadzić też „rozmowę z sobą samą” i odpowiedzieć sobie samej na wiele pytań: Jak się czuję w tej relacji? Co mi daje, a co tracę? Czy moje potrzeby są zaspokajane, czy może stale z nich rezygnuję? Jak wyobrażam sobie przyszłość z tym człowiekiem, jeśli jego zachowanie nie ulegnie zmianie i będę zmuszona do ciągłego rezygnowania z siebie?
Z Pani wypowiedzi wynika, że Pani partner nie do końca radzi sobie ze swoimi emocjami i nie jest gotowy na ustępstwa ze swojej strony – jest skupiony na sobie, swoich oczekiwaniach i wizji życia z Panią. To zachowania, które mogą świadczyć o pewnej niedojrzałości do trwałego związku i słusznie budzą Pani niepokój. Nie wiem, z czego one wynikają – z egoistycznego nastawienia do życia, lęku, a może trudnych doświadczeń z dzieciństwa lub braku wzoru męskości? Tylko Pani zna jego i jego historię życia i może próbować odpowiedzieć sobie na to pytanie, a zatem – zrozumieć motywy jego postępowania. Związek z osobą, która dąży do tego, by zawsze postawić na swoim, będzie trudny. Czy Pani partner, w imię miłości do Pani i dla dobra Waszej relacji, byłby gotów pracować nad swoim charakterem? Czy w ogóle dostrzega taką potrzebę? To ważne pytanie, ponieważ gotowość do pracy nad sobą i nad związkiem ze strony obojga partnerów jest kluczowa, by relacja nie tylko „przetrwała”, ale by się rozwijała i przynosiła satysfakcję. Przed Panią wiele pytań i decyzji do podjęcia. Zachęcam, żeby zaczęła Pani od przyjrzenia się sobie. Jeśli Pani czuje, że potrzebuje wsparcia w tym procesie, warto skorzystać z pomocy psychologa lub psychoterapeuty.
Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej. 
Dotyczy: Psychologia Emocje

Dlaczego dziecko mocno płacze po szczepieniu?

Witam. Po kazdym szczepieniu ok. 5 godzin po podaniu moje dziecko przeraźliwie placze. Nie mozna go niczym uspokoić, jedyne co pomaga to paracetamol. Tak jest po kazdym szczepieniu i zawsze w takim samym czasie. Ostatnio po rtg rowniez 5 godzin po badaniu byl ten przeraźliwy placz. Co to moze byc?
Redakcja abcZdrowie
Witamy, Bardzo nam przykro, że Pani dziecko odczuwa takie dolegliwości po każdym szczepieniu. Niestety, jest to częsta przypadłość występująca zwłaszcza u niemowląt do ukończenia pierwszego roku życia. Przyczyną takiego stanu może być lęk i strach malucha po wizycie w gabinecie... Witamy,
Bardzo nam przykro, że Pani dziecko odczuwa takie dolegliwości po każdym szczepieniu. Niestety, jest to częsta przypadłość występująca zwłaszcza u niemowląt do ukończenia pierwszego roku życia.
Przyczyną takiego stanu może być lęk i strach malucha po wizycie w gabinecie i doświadczaniu bólu w wyniku wkłucia podczas szczepienia. Jest to dla dziecka nowa sytuacja, na dodatek odbywająca się w miejscu innym niż dom, w towarzystwie nieznanych mu osób i otoczenia.
Czasami jednak zdarza się sytuacja, że powtarzający się po każdym szczepieniu nieutulony płacz, związany może być z niepożądanym odczynem poszczepiennym. Taki fakt, należałoby zgłosić pediatrze na najbliższej wizycie.
Nieutulony płacz trwa, co najmniej 3 godziny w ciągu 3 dni po wykonaniu szczepienia. Przypadłość taka charakteryzuje się nieustannym płaczem, niemożliwym do utulenia. Żadne metody uspokajania, noszenia, czy przytulania nie pomagają, a u rodziców potęguje to narastający niepokój i bezsilność. Należy podkreślić, że taki płacz zazwyczaj samoistnie mija i nie powoduje żadnych konsekwencji u dziecka.
Przyczyny takiego zjawiska nie są do końca poznane. Prawdopodobnie są to indywidualne reakcje dziecka na bodźce bólowe. Bardzo często krzykowi mózgowemu po szczepionce towarzyszy obrzęk i zaczerwienie skóry w miejscu wkłucia.
Jeżeli sytuacje takie są nagminne po każdym szczepieniu i płacz trwa długo, zalecamy konsultację z lekarzem pediatrą. Specjalista zdecyduje o dalszym sposobie i możliwościach szczepienia, aby zmniejszyć odczuwane przez dziecko dolegliwości.
Zachęcamy do zapoznania się z poniższym artykułem o podobnej tematyce:
https://zdrowie.parenting.pl/niepozadane-odczyny-poszczepienne-nop
A odpowiedź na podobne zagadnienie można przeczytać pod poniższym linkiem:
https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/nieutulony-placz-po-szczepieniu
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy ten pieprzyk wymaga kontroli?

Witam, używam domowego depilatora IPL, dwa dni temu po depilacji zauważyłam, że mój dotąd płaski pieprzyk stał się wypukły i delikatnie zaczerwieniony wokół, następnego dnia wszystko wróciło do normy tzn wypukłość zniknęła a dziś znowu delikatnie się pojawiła... Czy... Witam, używam domowego depilatora IPL, dwa dni temu po depilacji zauważyłam, że mój dotąd płaski pieprzyk stał się wypukły i delikatnie zaczerwieniony wokół, następnego dnia wszystko wróciło do normy tzn wypukłość zniknęła a dziś znowu delikatnie się pojawiła... Czy może to być spowodowane nie zabezpieczeniem pieprzyka i jego podrażnieniem? Przyznam szczerze, że nawet nie pomyślałam o tym żeby to zrobić ..Nie wiem czy poczekać kilka dni czy wszystko wróci do normy czy też udać się od razu na dermatoskopię, nie chcę wyjść na panikarę - teraz już wiem, że takie znamiona powinno się albo zamalowywać białą kredką albo omijać...
Redakcja abcZdrowie
Witamy, Pani niepokój dotyczący opisanej zmiany jest jak najbardziej uzasadniony i nie jest on przesadny. Każda zmiana dotycząca pieprzyka, czy znamienia powinna być skontrolowana przez lekarza dermatologa. Używanie depilatorów przynosi wiele korzyści, gdyż technika ta jest bardziej dokładniejsza, higieniczna... Witamy,
Pani niepokój dotyczący opisanej zmiany jest jak najbardziej uzasadniony i nie jest on przesadny. Każda zmiana dotycząca pieprzyka, czy znamienia powinna być skontrolowana przez lekarza dermatologa.
Używanie depilatorów przynosi wiele korzyści, gdyż technika ta jest bardziej dokładniejsza, higieniczna i szybsza niż tradycyjne metody depilacji. Jednakże czasami zdarzają się błędy w użytkowaniu depilatora i jego obsłudze. Nie jest on również najlepszym rozwiązaniem dla osób posiadających suchą, wrażliwą i atopową skórę. W przypadku występowania wielu znamion skórnych, zwłaszcza brązowych i ciemnych pieprzyków, wypukłych zmian nietypowych o większych rozmiarach i kształtach, należałoby je chronić przed wszelkimi podrażnieniami wynikającymi z używania depilatora. Działanie tego urządzenia mogłoby spowodować uszkodzenie naskórka i co za tym idzie znamion, które uległyby podrażnieniu, a w efekcie rozwojem stanu zapalnego.
Z racji odległości, trudno jest określić dokładny stan Pani pieprzyka, zalecamy, więc konsultację u lekarza dermatologa, który precyzyjnie zbada zmianę oraz rozwieje wszelkie wątpliwości.

Podobna tematyka została poruszona w poniższych artykułach:
https://uroda.abczdrowie.pl/depilacja
https://portal.abczdrowie.pl/dlaczego-nalezy-badac-pieprzyki
https://uroda.abczdrowie.pl/depilacja-depilatorem
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co mam robić z tym ciągnącym bólem łydki?

Witam od 3 dni odczuwam ciągnący ból łydek, jestem na izolacji w związku z tym że mam covid natomiast czuję się dobrze. Poza rwącym bólem w obu łydkach nie zauważam zmian temperatury nóg, obrzęków ani zaczerwienienia. Biorę magnez i... Witam od 3 dni odczuwam ciągnący ból łydek, jestem na izolacji w związku z tym że mam covid natomiast czuję się dobrze. Poza rwącym bólem w obu łydkach nie zauważam zmian temperatury nóg, obrzęków ani zaczerwienienia. Biorę magnez i wapń oraz aspirynę po której troszkę przechodzi. Ten ból nie jest mi obcy, czasem pojawiał się przedtem ale na krótko i sam ustępował. Czy może to być związane z problemami z krążeniem czy jest to bardziej problem ortopedyczny ? Co robić w takiej sytuacji nie mogę iść do lekarza ponieważ jestem na izolacji.
Redakcja abcZdrowie
Szanowna Pani, Przykro nam, że przechodzi Pani zakażenie koronawirusem. Nie napisała Pani, czy kontaktował się z Panią lekarz rodzinny. Jeżeli nie, to należałoby skontaktować się z swoją przychodnią i poprosić o teleporadę z lekarzem internistą. Prawdopodobnie po zebraniu wywiadu otrzyma... Szanowna Pani,
Przykro nam, że przechodzi Pani zakażenie koronawirusem. Nie napisała Pani, czy kontaktował się z Panią lekarz rodzinny. Jeżeli nie, to należałoby skontaktować się z swoją przychodnią i poprosić o teleporadę z lekarzem internistą. Prawdopodobnie po zebraniu wywiadu otrzyma Pani właściwe leczenie. Lekarz sam zdecyduje, czy będzie konieczność osobistej wizyty w przychodni.
Kontakt z lekarzem jest o tyle ważny, że w przypadku zachorowania na Covid-19 istnieje pewne ryzyko rozwinięcia się choroby zakrzepowo – zatorowej. Przy takim podejrzeniu niezbędne jest wdrożenie leczenia polegającego na przyjmowaniu codziennie o stałej porze zastrzyków z heparyną. Lek ten aplikuje się w fałd brzuszny w celu rozrzedzenia krwi i przeciwdziałaniu tworzeniu się zakrzepów.
Najdokładniejszym badaniem wykluczającym lub potwierdzającym rozwój zakrzepicy byłaby analiza poziomu d-dimerów w surowicy krwi, a także Doppler nóg oraz rtg klatki piersiowej. Niestety w przypadku izolacji trudno jest wykonać takie badania.
Zalecamy zatem po zakończonej izolacji osobistą wizytę u lekarza rodzinnego oraz przeprowadzenie w miarę możliwości badań kontrolnych. W przypadku pozostania w domu, prosimy o kontrolę saturacji, ciśnienia krwi oraz obserwacji nogi pod kątem obrzęków, zaczerwienienia i zasinienia.
Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia.

Zachęcamy do zapoznania się z poniższymi artykułami o podobnej tematyce:
https://portal.abczdrowie.pl/zakrzepica-objawy-przyczyny-leczenie
https://portal.abczdrowie.pl/zakrzepowe-zapalenie-zyl
https://portal.abczdrowie.pl/d-dimery
https://zdrowie.parenting.pl/zakrzepica-zylna-wszystko-co-musisz-wiedziec-szczegolnie-gdy-jestes-w-ciazy
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Jak postępować przy tym silnym kaszlu?

Dzień dobry od ponad roku męczy mnie bardzo silny kaszel byłam u lekarza cztero krotnie stosowałam leki tabletki syropy. W drugi dzień świąt po południu nasilił się bardzo teraz jestem w trakcie stosowania antybiotyku a właściwie pod koniec stosowania go(została... Dzień dobry od ponad roku męczy mnie bardzo silny kaszel byłam u lekarza cztero krotnie stosowałam leki tabletki syropy. W drugi dzień świąt po południu nasilił się bardzo teraz jestem w trakcie stosowania antybiotyku a właściwie pod koniec stosowania go(została mi ost. Tabletka)a kaszel się utrzymuje taki sam nawet się nasilił mam też niewielką gorączkę która wacha się od 37- 37,5°C i utrzymuje się.Leżę ponad tydzień w łóżku.Po ataku kaszlu czuję krew w ustach, bardzo mnie męczy i mam mdłości Antybiotyk: Fromilid 500 mg Osłonka:enterol Oraz Deflegmin. Proszę o szybką odpowiedź.
Redakcja abcZdrowie
Witamy, Bardzo nam przykro, że odczuwa Pani takie nasilone dolegliwości ze strony układu oddechowego. Wiele osób, zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym, zmaga się z infekcjami dróg oddechowych. Najczęstszą przyczyną tego stanu są wirusy, rzadziej bakterie i grzyby. Dodatkowym czynnikiem... Witamy,
Bardzo nam przykro, że odczuwa Pani takie nasilone dolegliwości ze strony układu oddechowego. Wiele osób, zwłaszcza w sezonie jesienno-zimowym, zmaga się z infekcjami dróg oddechowych. Najczęstszą przyczyną tego stanu są wirusy, rzadziej bakterie i grzyby. Dodatkowym czynnikiem nasilającym objawy kaszlu jest sezon grzewczy i związanie z nim suche powietrze.
Nie napisała Pani, czy otrzymała jeszcze dodatkowe leki oraz czy było wykonywane rtg klatki piersiowej. Bardzo często nawet przy stosowanej antybiotykoterapii, odruch kaszlu może utrzymywać się przez dłuższy czas.
Istnieje również przypuszczenie, że antybiotyk mógł zostać niewłaściwie dobrany albo nie był niezbędny przy leczeniu takich objawów. Bardzo często długo utrzymujący się kaszel jest efektem zakażenia wirusowego lub wynikający z alergii wziewnej i związanej z nią astmy oskrzelowej.
Prawdopodobnie zastosowanie inhalacji z odpowiednich preparatów mogłoby przynieść pozytywny efekt leczenia. Bardzo pomocne w takich stanach są często inhalacje ze sterydów oraz z soli fizjologicznej. Należałoby pamiętać, że przy męczącym kaszlu powinno się spożywać dużo płynów, a także zadbać o optymalną wilgotność powietrza.
Z racji odległości, trudno jest ocenić ogólny stan Pani zdrowia. Zalecamy konsultację z lekarzem internistą lub pulmonologiem. Możliwe, że będzie istniała konieczność wykonania pewnych badań obrazowych, jak i testów alergologicznych.
Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia.
Podobna tematyka została poruszona w poniższych artykułach:
https://portal.abczdrowie.pl/kaszel
https://portal.abczdrowie.pl/domowy-syrop-z-tymiankiem-i-szalwia-idealny-na-kaszel-i-bol-gardla
https://portal.abczdrowie.pl/astma-oskrzelowa
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Patronaty