Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie

Redakcja abcZdrowie.pl to zespół doświadczonych i zaangażowanych osób, dla których zdrowy tryb życia jest pasją. Dzielimy się z Wami naszą wiedzą i podpowiadamy, jak na co dzień cieszyć się zdrowiem oraz dobrym samopoczuciem.

37207 odpowiedzi

60071 podziękowań

od użytkowników

Odpowiedzi eksperta (37207)

Jakie jest postępowanie przy takim poziomie TSH?

Mam 22 lata. Moje tsh wynosi 3,5. Mam wszystkie objawy niedoczynności tarczycy - wypadanie włosów, zaburzenia miesiączkowania, senność, zmęczenie, prztyłam ostatnio. Endokrynolog nie podjął żadnego leczenia. Jakie powinno być dalsze postępowanie? Dodam, że FT3 i FT4 mieści się w normie.
Redakcja abcZdrowie
Witam! Poziom TSH (hormon tyreotropowy) oznacza się w sytuacji, gdy zachodzi podejrzenie, że dana osoba ma problemy zdrowotne o podłożu endokrynologicznym. Jest to bardzo czułe badanie – pozwala na wykrycie zaburzeń w pracy tarczycy już wtedy, gdy choroba jeszcze... Witam!
Poziom TSH (hormon tyreotropowy) oznacza się w sytuacji, gdy zachodzi podejrzenie, że dana osoba ma problemy zdrowotne o podłożu endokrynologicznym. Jest to bardzo czułe badanie – pozwala na wykrycie zaburzeń w pracy tarczycy już wtedy, gdy choroba jeszcze nie daje wyraźniejszych objawów. Często jednak pacjent otrzymuje skierowanie na to badanie, gdy w wywiadzie występują symptomy sugerujące niedoczynność lub nadczynność gruczołu tarczowego. W przypadku niedoczynności będą to: słaba tolerancja niskich temperatur, przybieranie na wadze, nadmierne wypadanie włosów, sucha skóra (głównie na łokciach i kolanach), zaparcia, przybieranie na wadze, nieregularne miesiączkowanie.
Normy TSH różnicuje się w zależności od kategorii badanej osoby. Wynik powinien być rozpatrywany w kontekście wieku pacjenta, płci, wagi, dolegliwości, planów rozrodczych oraz wartości pozostałych hormonów tarczycy. Istotne może być również oznaczenie poziomu przeciwciał antyTPO, ewentualnie aTG.
Ponieważ należy powiązać ze sobą wiele zmiennych, diagnostyki powinien dokonać doświadczony specjalista endokrynolog, w oparciu o wywiad i historię chorób pacjenta.
Zgodnie z zaleceniami Konsultanta Krajowego z dziedziny endokrynologii, jako górna granica normy sugerowane jest TSH na poziomie 3. Ponadto, najbardziej wymagające ograniczenia stosuje się w przypadku kobiet w wieku rozrodczym. Sugeruje się, by wówczas TSH utrzymywało się poniżej 2,5, a u kobiet planujących ciążę nawet mniej niż 2 (optymalnie około 1,5).
Zatem, sugeruję ponowienie konsultacji z lekarzem endokrynologiem.
Pozdrawiam serdecznie i życzę szybkiej diagnozy i doboru odpowiedniego leczenia.
Zachęcam również do lektury artykułów na temat niedoczynności tarczycy na naszym portalu:
• https://portal.abczdrowie.pl/badanie-tarczycy-charakterystyka-nadczynnosc-tarczycy-niedoczynnosc-tarczycy-diagnostyka
• https://portal.abczdrowie.pl/niedoczynnosc-tarczycy-przyczyny-objawy-leczenie
• https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/subkliniczna-niedoczynnosc-tarczycy-a-choroba-hashimoto
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy muszę odstawić Euthyrox?

Od 15 lat przyjmuję euthyrox 25mg w tyg w week 50mg w wyniku stwierdzonej niedoczynności. Wyniki do tej pory były cały czas w normie. Teraz wynik wyszedł 0,007 a wizyte mam dopiero za 3 tyg. Czy odstawić lek ?
Redakcja abcZdrowie
Witam! Tarczyca to nieduży narząd u podstawy szyi, produkujący hormony trijodotyroninę (T3) i tyroksynę (T4). Jej praca wpływa na funkcjonowanie całego organizmu człowieka. W sytuacji, gdy gruczoł tarczowy produkuje za mało hormonów w stosunku do zapotrzebowania organizmu, mówimy o niedoczynności... Witam!
Tarczyca to nieduży narząd u podstawy szyi, produkujący hormony trijodotyroninę (T3) i tyroksynę (T4). Jej praca wpływa na funkcjonowanie całego organizmu człowieka. W sytuacji, gdy gruczoł tarczowy produkuje za mało hormonów w stosunku do zapotrzebowania organizmu, mówimy o niedoczynności tarczycy.
Niestety, nie wspomniała Pani, o wyniku jakiego badania rozmawiamy. Przypuszczam jednak, że mowa o TSH, czyli hormonie tyreotropowym, produkowanym przez przysadkę, w odpowiedzi zwrotnej na ilość hormonów wydzielanych przez gruczoł tarczowy. Zakładając, że chodzi o TSH i spadło ono do niskiego poziomu, należałoby w tej chwili sprawdzić poziom hormonów tarczycowych, wykonać badanie FT3 i FT4 i dopiero na tej podstawie, łącząc otrzymane wyniki, wyciągnąć wnioski, czy nadal potrzebuje Pani suplementacji lewotyroksyną (wspomniany przez Panią Euthyrox).
Etiologia zaburzeń pracy tarczycy jest różnorodna, zapotrzebowanie całego ustroju na jej hormony jest zmienne, stąd potrzebne jest, by osoba ze schorzeniami tego narządu była pod stałą opieką lekarza endokrynologa i wykonywała regularne badania. Czasami jest potrzebna zmiana dawki przyjmowanych syntetycznych hormonów.
Istotne jest również, czy doświadcza Pani objawów niedoczynności tarczycy, są to: nadmierne wypadanie włosów, zaparcia, sucha skóra na kolanach i łokciach, niska tolerancja zimna, przybieranie na wadze, wahania nastroju, problemy z pamięcią, słaba koncentracja.
Nie należy podejmować decyzji o rezygnacji z leczenia hormonalnego, bez konsultacji z lekarzem. Chociażby z uwagi na fakt, że wówczas niemożliwa będzie dalsza rzetelna diagnostyka - wywoła Pani zmiany w wynikach ewentualnych kolejnych badań, zanim sytuacja zostanie zinterpretowana przez specjalistę.
Pozdrawiam i życzę zdrowia.

Zachęcam również do lektury artykułów na temat niedoczynności tarczycy na naszym portalu:
• https://portal.abczdrowie.pl/badanie-tarczycy-charakterystyka-nadczynnosc-tarczycy-niedoczynnosc-tarczycy-diagnostyka
• https://portal.abczdrowie.pl/niedoczynnosc-tarczycy-przyczyny-objawy-leczenie
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Dotyczy: Leki na receptę

Co robić z tym nadmiernym owłosieniem ręki?

Dzień dobry.prosze o poradę do jakiego lekarza się udać i jakie badania powinnam wykonać .mam problem z nadmiernym owłosieniem twarzy wyrastają mi grube twarde ciemne włoski na brodzie i mnóstwo na wąsiku.mam na bieżąco badane hormony tarczycy ( mam... Dzień dobry.prosze o poradę do jakiego lekarza się udać i jakie badania powinnam wykonać .mam problem z nadmiernym owłosieniem twarzy wyrastają mi grube twarde ciemne włoski na brodzie i mnóstwo na wąsiku.mam na bieżąco badane hormony tarczycy ( mam guzek) ale one są w normie.im więcej ich wyrywam tym to bardziej się nasila.na początku było ich mniej a teraz wyrywam coraz więcej .proszę o pomoc :(
Redakcja abcZdrowie
Witam! Domyślam się, że problem, o którym Pani pisze jest kłopotliwy. Schorzenie o nazwie hirsutyzm - jest to nadmierne owłosienie u kobiet, najczęściej pojawiające się w miejscach typowych dla mężczyzn, czyli na górnej wardze, brodzie, klatce piersiowej, górnej części brzucha... Witam!
Domyślam się, że problem, o którym Pani pisze jest kłopotliwy.
Schorzenie o nazwie hirsutyzm - jest to nadmierne owłosienie u kobiet, najczęściej pojawiające się w miejscach typowych dla mężczyzn, czyli na górnej wardze, brodzie, klatce piersiowej, górnej części brzucha i podbrzuszu, ramionach, plecach lub udach. W łagodnej formie jest to jedynie nadwrażliwość mieszków włosowych na hormony. Bardziej zaawansowana postać jest związana z podwyższonym poziomem androgenów - męskich hormonów płciowych, w organizmie kobiety. Dla wielu kobiet jest to problem krępujący i uciążliwy.
Podstawowe badania, dzięki którym diagnozuje się hirsutyzm to pomiar stężenia we krwi: testosteronu całkowitego i wolnego, DHEAS, prolaktyny i 17-OH-progesteronu. Dopiero na podstawie wyników powyższych badań laboratoryjnych pogłębia się diagnostykę o badania innego rodzaju, w kierunku domniemywanych zaburzeń.
80% przypadków powyższej dolegliwości jest związane z PCOS, czyli zespołem policystycznych jajników. Rzadsze przyczyny związane są z innymi chorobami układu endokrynnego.
Proponuję konsultację ze specjalistą endokrynologii, aby dokładnie zdiagnozować powody Pani dolegliwości i ewentualnie wdrożyć potrzebne leczenie. Postępowanie będzie zależało od wykrytej przyczyny.
Pozdrawiam i życzę dużo zdrowia.
Zapraszam też do lektury artykułów na powyższy temat:
• https://portal.abczdrowie.pl/co-to-jest-hirsutyzm
• https://portal.abczdrowie.pl/hirsutyzm-kiedy-wlosy-u-kobiet-staja-sie-problemem
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy w mojej sytuacji warto porozmawiać z psychologiem?

Witam, chciałam bym się trochę wygadać, szczególnie jakiejś sobię doświadczonej w temacie. Zastanawiam się czy nie mam jakiś zaburzeń psychicznych.Trudno mi stwierdzić lub znaleźć odpowiedzi na moje pytania w internecie, bo mam wrażenie że złe samopoczucie jest normą w spolczesnym... Witam, chciałam bym się trochę wygadać, szczególnie jakiejś sobię doświadczonej w temacie. Zastanawiam się czy nie mam jakiś zaburzeń psychicznych.Trudno mi stwierdzić lub znaleźć odpowiedzi na moje pytania w internecie, bo mam wrażenie że złe samopoczucie jest normą w spolczesnym świecie. Nie krytykuję innych czy neguje ich problemy, chcę poprostu wiedzieć czy to jak się czuje nie jest czymś na porządku dziennym, żebym nie wyszła na jakąś przewrażliwioną, która chcę wmówić sobie problemy. Ogólnie trudno mi to wszystko opisać, nie czuję się dobrze sama ze sobą. Mam 23 lata, nie pracuje, może jestem tylko społecznym nieudacznikiem, albo pasożytem. Za dziecka byłam wyśmiewana w szkole i czułam się krytykowana przez matkę za to że jestem nieśmiała, oraz miałam wrażenie tego że jestem mniej ważna od siostry lub nawet psów (mama zajmuje się hodowlą). Często fantazjuję o tym że umarłam i co czeka mnie dalej, uspokaja mnie to. Nie mogłam bym się skrzywdzić bo za bardzo boję się tego procesu. Często płacze w nocy myśląc o niektórych zdarzeniach z przeszłości, bądź jak sobie wyobrażam rozmowę o tym jak się czuję. Nie pogadam o tym z mamą, bo nie chcę by była smutna, i jestem pewna że usłyszę że uważam ją za złą matkę. Nie uważam tak, ale myślę że poświęca większości swojej uwagi albo siostrze albo psom. Czasem czuję się w domu jak w pułapce, kiedy się pokłócimy muszę się chować do swojego pokoju, dlatego że w kłótni mama z starszą siostrą biorą swoje strony, mam wtedy wrażenie że moja obecność jest czymś nie na miejscu, i przytłacza mnie to że nie mam co ze sobą zrobić, czuję że nigdy nie ucieknę i że jedyną opcją jest śmierć, ale zaznaczam że nie była bym wstanie się skrzywdzić, poprostu mam ochotę zasnąć i umrzeć, bądź zachorować na coś co spowoduje moją śmierć. Próbowałam pracować by coś ze sobą zrobić. Pracowałam w kuchni, coś tam zarobiłam ale że jesteśmy nie majętną rodziną to te pieniądze poszły. Wiem że tak będzie za każdym razem i nie będę mogła odmówić jeśli będą chciały coś sobie kupić, lub zafundować w nowego psa, odrazu zarzuciły by mi że jestem egoistką, a strasza siostra by kazała mi płacić za mieszkanie z nimi, już parę razy to robiła gdy nie chciałam zostawać sama z jej i mamy 12 psami na cały dzień. Chciałbym zniknąć, przenieś się do innego świata, do innej rzeczywistości. Piszę o tym tu ponieważ czuję się okropnie, chcę wiedzieć czy mogę podejrzewać jakaś chorobę u mnie, czy jednak to co powinnam sobie uświadomić to to że takie jest życie i tyle. Nie ma mowy bym poszła do psychologa, bo na pewno by mama nie znalazła by na to pieniędzy bądź czasu by mnie zawieść, tym bardziej że namówienie jej by zabrała mnie do normalnego lekarza to też problem, boję się że prośba o psychologa została by zlekceważona i użyta przeciw mnie, a bardzo potrzebuję wiedzieć co o tym wszystkim myśleć. Przepraszam za rozpisanie, i z góry dziękuję
Redakcja abcZdrowie
Witam serdecznie! Czytam list, który Pani napisała i wyobrażam sobie, że jest Pani bardzo trudno. Widzę niepewność, zagubienie, potrzebę doświadczenia bycia ważną. I od pierwszego zdania odpowiem, iż nie jest prawdą, że w życiu musi być ciężko, trudno, boleśnie. Kiedy... Witam serdecznie!
Czytam list, który Pani napisała i wyobrażam sobie, że jest Pani bardzo trudno. Widzę niepewność, zagubienie, potrzebę doświadczenia bycia ważną.
I od pierwszego zdania odpowiem, iż nie jest prawdą, że w życiu musi być ciężko, trudno, boleśnie. Kiedy wchodzimy w dorosłość, rzeczywiście mogą nas przytłoczyć nowe doświadczenia, ale też pojawiają się nowe możliwości. Małe dziecko jest skazane jedynie na rodziców, swoich opiekunów i jedyne, co może zrobić, to rozwinąć w sobie mechanizmy obronne, dzięki którym przetrwa, jeśli czas dzieciństwa jest trudny. Później pojawia się możliwość decydowania o sobie, o kształcie swojego życia, o tym, by sięgnąć po pomoc, gdy jej potrzebujemy, by zmienić w sobie przekonania, które są dla nas przyczyną cierpienia. Na przykład złe przekonania o sobie.
Wokół nas wiele jest głosów, które pokazują, ile wydarza się zła i że w tej rzeczywistości trudno jest żyć. Proszę pamiętać, że złe wydarzenia są po prostu bardziej krzykliwe, medialne. To jednak tylko wrażenie. W naszym otoczeniu jest równie wiele dobrych zdarzeń i dobrych, szczęśliwych, kochających, spełnionych ludzi. Mózg człowieka jest tak skonstruowany, że poszukuje uproszczeń. Jeśli wielokrotnie spotykamy się z określoną interpretacją rzeczywistości, to przy kolejnej sytuacji mamy skłonność znów ocenić ją źle. Chyba że podejmiemy świadomie decyzję, że nie chcemy tak patrzeć na świat. Tak naprawdę znajdujemy to, czego szukamy, czyli na co zwracamy uwagę. Patrząc uważnie i szukając dobra – również je znajdziemy. To tak naprawdę kwestia tego, jakiego wyboru dokona każdy z nas.
Nie ma w tym momencie dużego znaczenia, czy objawom, które Pani opisała, przypiszemy etykietę konkretnego zaburzenia psychicznego, depresji, nerwicy, lęków itd. Nie jest też możliwe zdiagnozowanie tego na odległość. Jednak przeżywa Pani trudności, które nie powinny być udziałem młodej kobiety. Jest Pani wrażliwą osobą i najwyraźniej ta Pani wrażliwość została w którymś momencie zraniona. Nie otrzymała Pani opieki, poczucia bezpieczeństwa, jakiego potrzebowała i warto samodzielnie po to wsparcie sięgnąć. Proszę nie ulegać myśleniu, że potrzeba pomocy jest czymś złym, samolubnym. Nic bardziej mylnego. Skoro Pani czuje, że potrzebuje pomocy, skoro odważyła się Pani napisać list, to prawdopodobnie jest to dobry moment, by po tę pomoc sięgnąć dalej.
Najlepszym byłby kontakt z psychologiem, może psychiatrą (do lekarza psychiatry nie jest potrzebne skierowanie). Może Pani pójść sama, bez ustalania tego z mamą. Jeśli jednak z jakiegoś powodu jest to za trudne, proponowałabym sięgnąć na początek po wsparcie inną drogą. Mam na myśli telefony zaufania, gdzie na pewno będzie Pani mogła więcej porozmawiać o swoich problemach, wątpliwościach. Można też poszukać w internecie grup wsparcia np. na Facebook’u. Proszę szukać pod hasłami, jak: wsparcie DDD (czyli Dorosłe Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych), pomoc psychologiczna, pomoc w depresji, stop depresji, kryzys psychiczny itp. Tak naprawdę w życiu każdego człowieka przychodzi taki czas, gdy potrzebuje on sięgnąć po pomoc drugiej osoby. Proszę nie obawiać się tego zrobić, by pomóc samej sobie. Nie ma w tym niczego wstydliwego, ani egoistycznego. To wyraz dojrzałej odpowiedzialności za siebie.
Pozdrawiam ciepło i życzę siły i odwagi, by zaczęła Pani szukać pomocy aż do skutku. Może być lepiej i bezpieczniej.
Niżej znajdzie Pani artykuły z numerami telefonów zaufania:
• https://portal.abczdrowie.pl/telefony-zaufania
• https://portal.abczdrowie.pl/depresja-mysli-samobojcze-kryzys-psychiczny-gdzie-szukac-bezplatnej-pomocy
• https://portal.abczdrowie.pl/telefony-zaufania-dla-chorych-na-nerwice
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Dlaczego miewam pieczenia w klatce piersiowej?

Witam, od 4 miesięcy mam bóle, pieczenie w klatce piersiowej, wrażenie "zamierania" serca oraz czasami napady duszności. Robiłem juz badania EKG, Holter EKG 24h, echo serca, próba wysiłkowa, badania krwi, RTG kręgosłupa piersiowego. Wszystkie badania wyszły... Witam, od 4 miesięcy mam bóle, pieczenie w klatce piersiowej, wrażenie "zamierania" serca oraz czasami napady duszności. Robiłem juz badania EKG, Holter EKG 24h, echo serca, próba wysiłkowa, badania krwi, RTG kręgosłupa piersiowego. Wszystkie badania wyszły dobrze, a ja czasami budzie sie z bólem na srodku klatki piersiowej, w dzień rownież to jest i odrazu pojawai sie stres i lęk. Dostałem od lekarza tabletki na refluks i niby pomagaly albo placebo, ale znowu wrocilo wszystko i starch. Co powiniem zrobic ?
Redakcja abcZdrowie
Witam! Bóle w klatce piersiowej najczęściej nasuwają pierwsze skojarzenie z chorobami serca, dlatego domyślam się, że objawy, które Pan opisuje są dla Pana przedmiotem sporego niepokoju. Jednak nie zawsze muszą one sygnalizować tak poważne problemy zdrowotne. Odczuwanie pieczenia w klatce... Witam!
Bóle w klatce piersiowej najczęściej nasuwają pierwsze skojarzenie z chorobami serca, dlatego domyślam się, że objawy, które Pan opisuje są dla Pana przedmiotem sporego niepokoju. Jednak nie zawsze muszą one sygnalizować tak poważne problemy zdrowotne.
Odczuwanie pieczenia w klatce piersiowej może być oznaką dolegliwości o szerokim spectrum obejmującym przyczyny od błahych do bardzo poważnych (wymagających interwencji medycznej). Mogą być to problemy psychiczne, kardiologiczne, związane z płucami lub z przewodem pokarmowym. Istotna jest obserwacja objawów towarzyszących bólowi. Możliwe podłoże dolegliwości bólowych w obrębie klatki piersiowej to stres, nerwica, zaburzenia lękowe; długotrwające napięcie emocjonalne może przyjmować formę objawów psychosomatycznych. Może być to również choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, schorzenia płuc, pęknięcie przełyku, kamica żółciowa, no i ostatecznie również dławica piersiowa, zawał serca, zapalenie osierdzia.
Pieczenie może być po prostu objawem zgagi lub nerwobólu w klatce piersiowej. Wówczas towarzyszy mu silny niepokój, duszności, kołatanie serca.
Jeżeli wyniki EKG i próby wysiłkowej są w normie, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że Pana objawy spowodowane są refluksem żołądkowo-przełykowym, ewentualnie zapaleniem żołądka. Nie napisał Pan, od lekarza jakiej specjalności otrzymał Pan lek związany z refluksem, proponowałabym konsultację z lekarzem gastrologiem w celu pogłębienia diagnostyki. Gdyby on również stwierdził brak somatycznych przyczyn dla tego typu objawów, być może pomocna będzie też rozmowa z psychologiem i omówienie zarówno stresu, którego Pan doświadcza w życiu, jak i konstruktywnych strategii radzenia sobie z nim.
Pozdrawiam serdecznie i życzę, by wyjaśnienie problemów zdrowotnych okazało się łagodne i łatwe do opanowania.
Proponuję również lekturę poniższych artykułów:
• https://portal.abczdrowie.pl/bole-w-klatce-piersiowej-jakie-sa-i-co-oznaczaja
• https://portal.abczdrowie.pl/pieczenie-w-przelyku-czy-to-zgaga
• https://portal.abczdrowie.pl/klucie-w-klatce-piersiowej-przyczyny-leczenie
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
 

Jak mam leczyć te objawy lęku?

Witam,. Choruje na nerwice lekowa, hipohondria. Przyjmuje leki chodzę na terapie od 3 lat. Czasem mam tak ze dobrze się czuje ale ogólnie non stop jakiś tam lęk we mnie siedzi.. najbardziej przerażające jest dla mnie to jak budze się... Witam,. Choruje na nerwice lekowa, hipohondria. Przyjmuje leki chodzę na terapie od 3 lat. Czasem mam tak ze dobrze się czuje ale ogólnie non stop jakiś tam lęk we mnie siedzi.. najbardziej przerażające jest dla mnie to jak budze się rano otworze tylko oczy i czyje taki dziwny niepokój lęk, serce mi szybko bije i trwa to tylko kilka sekund . Czy nic mi się nie stanie ? Nie umre od tego proszę mi powiedzieć bardzo się martwię myślę o tym dodam ze rok temu bylam u kardiologa, echo,ekg wszystko dobrze , holterol 24 Ekg wykonany w tym roku we wrześniu. Non stop robione ekg y lekarza rodzinnego wszystko dobrze. Martwię się
Redakcja abcZdrowie
Witam! Domyślam się, jak bardzo uciążliwe są objawy, które Pani opisała. Proszę się nie poddawać i szukać drogi wyleczenia lub chociaż złagodzenia dolegliwości. Lęk jest niezrozumiałą obawą przed nierealnym, niezdefiniowanym obiektem. Według psychologii pierwsze lata życia (włączając czas życia płodowego)... Witam!
Domyślam się, jak bardzo uciążliwe są objawy, które Pani opisała. Proszę się nie poddawać i szukać drogi wyleczenia lub chociaż złagodzenia dolegliwości.
Lęk jest niezrozumiałą obawą przed nierealnym, niezdefiniowanym obiektem. Według psychologii pierwsze lata życia (włączając czas życia płodowego) to okres tworzenia się zrębów naszej osobowości. Jeśli w tym czasie cokolwiek poszło nie tak, jeśli dziecko bardzo bało się, a strach ten nie został ukojony przez dorosłych, w jego organizmie został zapisany trwały schemat reakcji neurologicznych, fizjologicznych, a nawet biochemicznych. Ponieważ jednak jako ludzie posiadamy ogromną zdolność adaptacji, wykształcamy mechanizmy obronne, by nie odczuwać cierpienia – w tym wypadku z powodu lęku, przez cały czas. Dlatego przekształcamy uogólniony niepokój w fobie, czyli konkretne obawy odczuwane w konkretnych okolicznościach. Często nie mają one rzeczywistego uzasadnienia, ale manifestują się w określonych sytuacjach, np. przybierając postać lęku o zdrowie i życie. Dzięki temu możemy nie bać się cały czas.
Psychoterapia ma za zadanie odnaleźć przyczyny przeżywanych symptomów, nierzadko w przeszłości, nauczyć chorego nowych sposobów myślenia, reagowania. Zbudować w sobie zdolność do samouspokajania tak, by nawet, gdy lęk się pojawi, z czułością i akceptacją go dostrzec, wysłuchać i tym samym wyciszyć.
Jeśli nie konsultowała się Pani jeszcze z lekarzem psychiatrą, może to również byłby pomocny krok, farmakoterapia mogłaby złagodzić dolegliwości. Być może dobrze byłoby, oprócz psychoterapii, zainteresować się szerzej tematem lęku i metodami pracy z silnymi emocjami.
Pozdrawiam serdecznie i życzę uspokojenia uciążliwych symptomów.
Proszę zajrzeć również do artykułów:
• https://portal.abczdrowie.pl/gdy-cialo-jest-zdrowe-a-choroba-urojona-czyli-cala-prawda-o-hipochondrii
• https://portal.abczdrowie.pl/hipochondria
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Na co wskazuje ta biegunka?

Od 3 dni mam biegunke, ktora słabnie. Nie mam wymiotów i mdłości. Czy samonella może występować bez żadnych nudności? Pozdrawiam
Redakcja abcZdrowie
Witam! Biegunka jest wyczerpującą i niekomfortową dolegliwością, niestety na odległość, na podstawie kilku napisanych słów nie jest możliwa jakakolwiek diagnostyka. Zgodnie z definicją, biegunkę stwierdzamy wtedy, gdy luźny lub półpłynny stolec pojawia się więcej niż 3 razy na dobę. Często... Witam!
Biegunka jest wyczerpującą i niekomfortową dolegliwością, niestety na odległość, na podstawie kilku napisanych słów nie jest możliwa jakakolwiek diagnostyka.
Zgodnie z definicją, biegunkę stwierdzamy wtedy, gdy luźny lub półpłynny stolec pojawia się więcej niż 3 razy na dobę. Często jest to stan krótkotrwały, niegroźny, należy jednak pamiętać o nawadnianiu organizmu i przyjmowaniu elektrolitów.
Przyczyny biegunki mogą być rozmaite, jak zakażenie wirusowe, bakteryjne, grzybami, pasożyty, zatrucie pokarmowe. Możliwa jest również biegunka poantybiotykowa lub wywołana silnym stresem. Żołądek wówczas wydziela dużo więcej kwasów trawiennych. Salomonella jest jedną z bardzo wielu możliwości, jednym z objawów zatrucia bakteriami Salomonelli występują nudności i wymioty. Oprócz tego występuje ból brzucha, wysoka gorączka, osłabienie i zmęczenie.
Zachęcam do kontaktu ze specjalistą. Jeśli biegunka utrzymuje się dłużej niż 2-3 dni należy zasięgnąć porady lekarza pierwszego kontaktu lub gastrologa, by pogłębić diagnostykę i nie dopuścić do odwodnienia organizmu.
Pozdrawiam i życzę szybkiego powrotu do zdrowia.
Zapraszam do zapoznania się z artykułami na podobny temat:
Poniżej zamieszczam odwołania do artykułów oraz odpowiedzi na podobne pytania na naszym portalu:
• https://portal.abczdrowie.pl/biegunka-pochodzenia-pasozytniczego
• https://portal.abczdrowie.pl/przewlekla-biegunka
• https://portal.abczdrowie.pl/salmonella
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy na pewno doszło u mnie do poronienia?

Witam, 2 tyg temu doszło prawdopodobnie do poronienia 4tydzien. Było krwawienie lekkie jak i leciały skrzepy przy oddawaniu moczu. Na chwile obecna nie mam jak dostać się do lekarza. Teraz obecnie leci dziwny wodnisty sluz bialo jasny. Chciałabym się dowiedzieć,... Witam, 2 tyg temu doszło prawdopodobnie do poronienia 4tydzien. Było krwawienie lekkie jak i leciały skrzepy przy oddawaniu moczu. Na chwile obecna nie mam jak dostać się do lekarza. Teraz obecnie leci dziwny wodnisty sluz bialo jasny. Chciałabym się dowiedzieć, czy oby napewno to było poronienie czy ciąża nadal trwa? Dzisiaj zrobilam wynik beta hcg. I wyszło takie coś: 11798.00. Test również został zrobiony i jest pozytywny. Czy doszło oby napewno do poronienia ? I czy test nie powinien być negatywny i hcg być niższe żeby zejść do 0?
Redakcja abcZdrowie
Witam, nie uzyska Pani pewności, dopóki nie pójdzie Pani do lekarza. Kwestia tego, czy na pewno doszło do poronienia czy też ciąża nadal trwa nie jest możliwa do rozwiązania na odległość. Jest to sprawa pilna, dlatego proszę niezwłocznie udać się... Witam,
nie uzyska Pani pewności, dopóki nie pójdzie Pani do lekarza. Kwestia tego, czy na pewno doszło do poronienia czy też ciąża nadal trwa nie jest możliwa do rozwiązania na odległość.
Jest to sprawa pilna, dlatego proszę niezwłocznie udać się do lekarza lub na izbę przyjęć. Silne krwawienie w ciąży zawsze jest sygnałem wymagającym konsultacji lekarskiej.
Zarówno poziom hormonu beta-HCG, jak i wynik tradycyjnego testu ciążowego mogą dawać wyniki fałszywie pozytywne. Po poronieniu hormon beta-HCG spada, a tempo tego spadku jest kwestią indywidualną i zależną od wyniku, jaki udało się osiągnąć w czasie ciąży. Po poronieniu warto go monitorować, ponieważ przyrosty mogą wskazywać na obecność pozostałości, które mogą doprowadzić do stanu zapalnego. Wówczas konieczne może być łyżeczkowanie jamy macicy.
Pomocne mogą okazać się odpowiedzi naszych specjalistów na podobne pytania: https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/wzrost-beta-hcg-po-poronieniu-dlaczego, https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/podwyzszony-poziom-bhcg-po-poronieniu, https://pytania.abczdrowie.pl/pytania/poronienie-samoistne-w-domu-co-dalejpilne.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Czy mam skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem w ciąży 3 dawki szczepionki na koronawirusa?

Witam Jestem już po 2 dawkach szczepienia przeciwko COVID. Od dziś mogę zapisać się na 3 dawkę przypominającą. Obecnie jestem w 6 miesiącu ciąży. Czy powinnam się skonsultować ze swoim lekarzem przed przyjęciem 3 dawki? Czy wgl mogę się zaszczepić jako kobieta w ciąży?
Redakcja abcZdrowie
Witam, generalnie ciąża nie jest przeciwwskazaniem do przyjęcia szczepienia przeciwko COVID-19. Nie znamy jednak Pani stanu zdrowia, dlatego decyzja o kwalifikacji do szczepienia powinna zostać podjęta po konsultacji z lekarzem posiadającym takową wiedzę. Szczepienie w ciąży pozwala uchronić przed zachorowaniem... Witam,
generalnie ciąża nie jest przeciwwskazaniem do przyjęcia szczepienia przeciwko COVID-19. Nie znamy jednak Pani stanu zdrowia, dlatego decyzja o kwalifikacji do szczepienia powinna zostać podjęta po konsultacji z lekarzem posiadającym takową wiedzę.
Szczepienie w ciąży pozwala uchronić przed zachorowaniem na koronawirusa, który może przyczynić się do przedwczesnego porodu oraz doprowadzić do poważnych konsekwencji. Zarówno ciąża, jak i połóg związane są z ryzykiem ciężkiego przebiegu tej groźnej choroby. Warto więc wziąć pod uwagę kwestię zaszczepienia, pamiętając przy tym, aby wcześniej skonsultować się z lekarzem. Jeśli kryteria kwalifikacyjne zostaną spełnione, wówczas będzie można otrzymać dawkę przypominającą.
Temat szczepienia na koronawirusa w ciąży został poruszony podczas rozmowy opublikowanej pod linkiem: https://portal.abczdrowie.pl/lekarka-w-ciazy-zaszczepila-sie-przeciwko-covid-19-bede-mogla-ochronic-noworodka.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.

Co może znaczyć to opóźnienie okresu o 10 dni?

Witam okres spóźnia mi się 10 dni . Do tego Plamiłam jasno brązowym śluzem a test ciążowy niegatywny co to może oznaczać.
Redakcja abcZdrowie
Witam, brak okresu oraz jasnobrązowa wydzielina mogą być oznaką zaburzeń hormonalnych, stanu zapalnego, a także mięśniaków macicy, polipów oraz torbieli na jajnikach. Czasem zdarza się, że zamiast miesiączki kobieta zauważa brązowy śluz i wówczas sugeruje to zagnieżdżania zarodka... Witam,
brak okresu oraz jasnobrązowa wydzielina mogą być oznaką zaburzeń hormonalnych, stanu zapalnego, a także mięśniaków macicy, polipów oraz torbieli na jajnikach.
Czasem zdarza się, że zamiast miesiączki kobieta zauważa brązowy śluz i wówczas sugeruje to zagnieżdżania zarodka w jamie macicy i nazywane jest plamieniem implantacyjnym. Taka sytuacja ma jednak miejsce między szóstym a dwunastym dniu od zapłodnienia.
Kluczowe w przypadku wykluczenia bądź potwierdzenia ciąży może być również sprawdzenie poziomu beta-HCG. Proszę je wykonać, a będzie miała Pani pewność, czy na pewno nie jest Pani w ciąży. Po wykluczeniu jej warto udać się do ginekologa w celu diagnostyki. Należy znaleźć przyczynę spóźniającego się okresu pomimo braku ciąży.
Szczegółowe informacje na ten temat znajdzie Pani w naszym artykule pod adresem: https://portal.abczdrowie.pl/plamienie-zamiast-okresu-przyczyny-ciaza-bol-podbrzusza.
Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej.
Patronaty