Ciągła złość i cierpienie
Witam, co ja mam zrobic, zycie nie uklada mi sie juz od 8 lat, z rodzicami nie potrafie normalnie rozmawiac, ciagle ogarnia mnie zlosc, codziennie rano sie budze zastanawiam sie jak mam zaczac dzien, jak zaczac kolejna szanse na przetrwanie kolejnego dnia, choc modle sie o zaprzestanie tego cierpienia, cierpie bo tez nie potrafie patrzec jak inni ludzie cierpia na brak pieniedzy, nie chodzi mi o pijacych, tylko o tych dla ktorych zycie nie poszlo tak jak sobie zaplanowali, my tak zwani szczesciarze, mamy domy po rodzicach, dziadkach, na szkole
dostalismy pieniadze, ale dzieci, rodziny w ciezkich sytuacjach, jak
maja sobie radzic? pomoc panstwa jest mozna powiedziec obojetna, bo wola
przyjac imigrantow niz pomoc dla nas, boli mnie to , nie wiem dlaczego
ale czuje jakbym przyjmowal caly bol swiata na siebie, nie umiem tego
opisac, co noc po paru godzinach dopiero zasypiam, spie po 3-4 godziny
dziennie bo koszmary budza mnie .. przepraszam ze nie potrafie wyrazic
sie
