Co to znaczy psychoterapia w nurcie psychodynamicznym?

Nurty (czy tez szkoły) psychoterapeutyczne mówią o tym, w jakiej formie i jakimi metodami prowadzona będzie psychoterapia, jakich pojęć używać się będzie do wyjaśniania trudności pacjenta oraz jakich "narzędzi" terapeutycznych w celu osiągnięcia poprawy. Warto pamiętać, że skuteczność szkół terapeutycznych jest zbliżona.

Terapia psychodynamiczna jest to metoda leczenia zaburzeń psychicznych, opierająca się na wiedzy z zakresu psychoanalizy i psychiatrii. Jest to system otwarty i dynamiczny w tym sensie, że stale czerpie z osiągnięć współczesnej nauki. Sam proces psychoterapeutyczny jest wysoce zindywidualizowany, co oznacza, że nie istnieje jeden schemat czy wzór prowadzenia terapii. Metody i techniki pracy są dobierane specyficznie do potrzeb pacjenta.
Wybór strategii leczenia wynika z pogłębionej diagnozy, która przeprowadzana jest na wielu płaszczyznach. Formalna diagnoza (np. depresja) jest tylko punktem wyjścia. Sam opis objawów niewiele wyjaśnia; powstanie objawów ma wiele przyczyn. To jak pacjent funkcjonuje i jak należy go leczyć zależy od jego struktury psychicznej i osobowościowej, wewnątrzpsychicznych konfliktów, deficytów rozwojowych, defektów organicznych oraz warunków tworzenia się zaburzenia.
Podejście psychodynamiczne zakłada, że życiem człowieka sterują w dużej mierze wewnętrzne, nieuświadomione mechanizmy działania, ukryte potrzeby oraz nierozwiązane (w przeszłości) konflikty. I właśnie to rozumienie wieloprzyczynowości w powstawaniu zaburzeń, które bierze także pod uwagę nieświadome mechanizmy, tworzy podstawę tzw. diagnozy psychodynamicznej oraz wyznacza kierunek pracy terapeutycznej. Inaczej mówiąc, głębokie rozumienie pacjenta na wielu poziomach decyduje o typie interwencji. Pogłębianie tego rozumienia i dostosowywanie metod leczenia trwa przez cały okres trwania terapii.
Psychoterapia psychodynamiczna toczy się w oparciu relację terapeutyczną i dialog terapeutyczny. Podstawowym narzędziem pracy terapeutycznej jest rozmowa. Najogólniej rzecz ujmując, pacjent jest zachęcany do swobodnego dzielenia się swoimi myślami, uzyskując szczególne przyzwolenie omawianie rzeczy wstydliwych, skrywanych w codziennym życiu. W warunkach zapewniających komfort i poczucie bezpieczeństwa, terapeuta towarzyszy pacjentowi w przepracowaniu trudnych wątków z jego życia, rozwiązaniu nieświadomych konfliktów, zredukowaniu przymusu powtarzania dysfunkcyjnych i szkodliwych strategii działania, a także umożliwia przeżycie tzw. korekcyjnego doświadczenia emocjonalnego, co warunkuje trwałe, pozytywne zmiany w jego osobowości.
Z punktu widzenia formalnego psychoterapia psychodynamiczna to zazwyczaj cykl regularnych spotkań, odbywających się z częstością 1-2 razy w tygodniu. Czas trwania procesu terapeutycznego jest indywidualny, co związane jest m.in. z rodzajem i nasileniem problemów, z którymi zgłosił się pacjent, jego motywacją do leczenia, czy możliwościami intelektualno-emocjonalnymi. W większości przypadków jest to okres od 6 miesięcy do kilku lat.
Psychoterapia psychodynamiczna jest skuteczną metodą leczenia większości zaburzeń psychicznych (m.in. nerwic, zaburzeń depresyjnych, lękowych i osobowości), w optymalnych warunkach zapewniająca trwałą i stabilną zmianę samopoczucia i funkcjonowania pacjenta.