Jak sobie poradzić z nieśmiałością i niską samooceną

Witam! Mam 19 lat i nie wiem jak mam to opisać, jestem bardzo nieśmiały i mam niską samoocenę. Przez to mam mało znajomych, tylko kilku kolegów, z którymi się czasami spotykam. Nie rozmawiam w ogóle z żadnymi dziewczynami, a bardzo chciałbym jakąś poznać i się z nią zaprzyjaźnić. Nie wiem dlaczego, ale się boję, czasami się trzęsę i zaczynam pocić i nie umiem nic powiedzieć i nie wiem jak z tym sobie poradzić. Nawet przez Internet nie umiem nawiązywać znajomości, bo nie wiem co napisać. Boję się, że napiszę coś głupiego. Przez to coraz bardziej siebie nie lubię i obwiniam o wszystko. Jak mam sobie z tym poradzić? Już zaczynam w to wątpić, że mi się to uda, proszę o pomoc

MĘŻCZYZNA, 19 LAT ponad rok temu
Mgr Arleta Balcerek
Mgr Arleta Balcerek Psycholog, Warszawa
95 poziom zaufania

Witam!

Nieśmiałość to poważny problem, gdyż wiąże się zwykle z silnym lękiem przed ośmieszeniem, co ogranicza kontakty z innymi ludźmi. Jednak najważniejsze jest to, że z nieśmiałością można walczyć i przełamać swoje ograniczenia. Napisałeś bardzo mało o sobie, dlatego trudno jest zaproponować Ci sposób, który na pewno poskutkuje. Sądzę, że na początek warto, żebyś zaczął od polubienia siebie. Każdy z nas ma lepsze i gorsze dni, samoocena może się wahać. Ale kiedy lubisz siebie, łatwiej jest radzić sobie z takimi zmianami. Dlatego warto, żebyś poszukał w sobie cech, które Ci się podobają i wypisał je na kartce. Jeśli sam nie potrafisz takich znaleźć, lub jest ich bardzo mało, poproś o pomoc kogoś zaufanego, np. mamę lub rodzeństwo. Następnie wypisz te cechy, które trochę mniej Ci się podobają i zastanów się, jak możesz je zmienić, by były Twoimi atutami. Zacznij zmieniać swoje myślenie, np. zamiast "jestem milczkiem" - myśl "potrafię doskonale słuchać". Codziennie przeglądaj listę swoich pozytywnych cech i staraj się zmieniać te mniej lubiane przez Ciebie w pozytywy. Będzie to Twoja własna praca nad samooceną. Codziennie postaraj się spędzić trochę czasu na "lubieniu siebie". Próbuj, w miarę swoich możliwości, nawiązywać kontakty z ludźmi. Możesz spróbować przez Internet. Na początek będzie to bezpieczny teren. Spróbuj na chwilę zapomnieć o tym, co powinieneś napisać a zacznij myśleć, co chciałbyś powiedzieć drugiemu człowiekowi. Nie zamykaj się przed innymi stwierdzając, że powiesz coś "głupiego", bo wtedy wszystko, co powiesz, może Ci się wydawać głupie. Każdy z nas ma tematy, w których czuje się dobrze, np. filmy, książki, sport, samochody, itp. Poszukaj takich tematów, wypisz je sobie i zastanów się, jak mógłbyś z kimś poprowadzić rozmowę na takie tematy. Możesz poszukać for tematycznych, gdzie odnajdziesz interesujące Cię zagadnienia i ludzi, z którymi będziesz mógł o nich pogadać. Możesz poszukać form lub czatu, gdzie piszą ludzie nieśmiali. W ten sposób przekonasz się, że nie jesteś sam, a zarazem będziesz mógł poznać sposoby radzenia sobie z tym problemem innych osób. Masz kolegów, więc staraj się z nimi rozmawiać. Bliskie osoby stwarzają bezpieczną atmosferę, dlatego dobrze na nich potrenować umiejętności społeczne. Spróbuj nawiązywać rozmowy z bliskimi i w ten sposób ucz się. Potem tę wiedzę możesz wykorzystywać w kontaktach z innymi, nieznajomymi osobami. Poszukaj również możliwości skorzystania z kursów i treningów umiejętności społecznych, radzenia sobie ze stresem oraz lękiem, komunikacji interpersonalnej. Są to zajęcia, na których będziesz mógł poznać sposoby radzenia sobie w sytuacjach społecznych, ćwiczyć swoje umiejętności, ale także poznawać nowych ludzi i nawiązywać relacje. Warto skorzystać z takich możliwości. Polecam Ci także korzystanie z poradników psychologicznych na temat komunikacji interpersonalnej oraz umiejętności społecznych. Twoja własna praca w połączeniu z treningami może być dla Ciebie możliwością poradzenia sobie z problemem nieśmiałości. 

Pozdrawiam

Mgr Bożena Waluś
Mgr Bożena Waluś Psycholog, Gliwice
94 poziom zaufania

Witam,

poczucie własnej wartości czyli samoocenę trzeba odbudować, tak żeby była optymalna i stabilna. Wiele czynników składa się na poczucie własnej wartości, takich jak; postrzeganie samego siebie, wiara w siebie, własna skuteczność, samoakceptacja, poczucie własnej godności. Ogólnie mówiąc jest to opinia nas samych o sobie, inaczej mówiąc negatywne automatyczne myśli dotyczące siebie, wysoki krytycyzm w stosunku do siebie. Przydałaby się pomoc psychologa/psychoterapeuty, proces terapeutyczny umożliwi Panu zrozumieć swoje zachowanie w określonym kontekście (sytuacji) i umożliwi zmodyfikować wzory myślenia, to wpłynie na poprawę funkcjonowania społecznego.
Pozdrawiam serdecznie

redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie

Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników.
Poniżej znajdziesz do nich odnośniki:

Patronaty